सिन्धूनां मधुरस्रवः शीघ्रगामिनी धारा यया इन्द्रः वसुभिः सहितः मुदं लभते, तां वयं भक्त्या अद्यैव सम्प्राप्नुयाम। ताः दिव्याः आपः शतशः शुद्धाः स्वभावेन प्रमुदिताः स्वमार्गे प्रवहन्ति, इन्द्रस्य नियमं न लङ्घयन्ति; ताभ्यः घृतवतीं हविः नदीभ्यः जुहुत। याः सूर्येण स्वतेजसा व्याप्ताः, याभिः इन्द्रः प्रवाहस्य मार्गं विवृतवान्, ताः सिन्धवः अस्मभ्यं मार्गं ददतु, सदा शुभैः वचोभिः अस्मान् रक्षन्तु। ऋभवः, धनदातारः, सोमे अस्माकं कृते मुदं कुर्वन्तु; शुभैः संकल्पैः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु, युक्तयः वाजिनः वः रथं प्रवर्तयन्तु। ऋभुभिः सह वयं सदा ऋभुभिः सह भवेम, महाबलिनः सह महाबलिनः, वजः अस्मान् बलप्राप्तौ रक्षतु, इन्द्रेण सह शत्रून् जयेम। प्राचीना अपि आज्ञाः अद्यापि प्रवर्तन्ते, आर्यस्य सर्वाः विधयः दृढाः; इन्द्रः महाबलि ऋभुक्षः वजः शत्रूणां मानं विदार्य वीर्यं स्थापितवान्। देवाः अस्मभ्यं विस्तीर्णं मार्गं कुर्वन्तु, सर्वे संयुक्ताः अस्माकं सहायाः स्युुः; वसवः अस्मभ्यं धनं ददतु, सदा शुभैः अस्मान् रक्षन्तु। समुद्रात् जाताः आपः मध्येभ्यः आपः शुद्धिकर्यः अनिलीनाः प्रवर्तन्ते; इन्द्रवज्रधारी वृषा ताः प्रेषितवान्, ताः दिव्या आपः अस्मान् अत्र रक्षन्तु। दिव्याः याः आपः, प्रवहन्त्यः, उत खुदाः, उत स्वयमेव उद्भूताः, याः समुद्रं प्रति यान्ति, ताः शुद्धाः दीप्तिमन्तः, ताः दिव्या आपः अस्मान् अत्र रक्षन्तु। यासां मध्ये वरुणः राजा, सत्यानृतयोः विवेक्ता, ताः शुद्धाः मधुरस्रवः प्रवहन्त्यः आपः अस्मान् अत्र रक्षन्तु। यासु वरुणः, सोमः, सर्वे देवाः बलाय रमन्ते, यासु अग्निः वैश्वानरः प्रविष्टः, ताः दिव्या आपः अस्मान् अत्र रक्षन्तु। मित्रवरुणौ, अत्र अस्मान् रक्षतम्; न कुले न जनाः न कश्चन अस्मान् हिंसयेत्। दुर्गं अदृश्यं दूरं स्थापितम्; न सर्पः पादेन हिंसायात्। यदि अस्य पादस्य समीपे अस्थि, अश्मन्, शल्यः, वा किञ्चिद् तीक्ष्णम् अस्ति, अग्ने, तदत्रतः अपाकुरु; न सर्पः पादेन हिंसायात्। यत् किञ्चित् स्रवति, यत् सिन्धुषु अस्ति, यद् विषम् ओषधिभ्यः जायते, सर्वे देवाः निरृतिश्च तद् दूरं कुर्युः; न सर्पः पादेन हिंसायात्। या प्रवहन्ति, या स्थिताः, या उदेन्ति, या गम्भीराः, या अप्सु रहिताः, सर्वाः ताः सिन्धवः सलिलैः पूरिताः अस्माकं शुभाः, दिव्याः, अहिंस्राः स्युुः; सर्वाः सिन्धवः अस्माकं अहिंस्राः स्युुः। आदित्यैः नूतनया प्रीत्या वयं तेषां शरणं शमयुतं लभेम। अदितेः अनागसि, निर्हृते, महाबलिनः शृण्वन्तः एतद् हविः प्रतिगृह्णन्तु। आदित्या, अदितिः, मित्रः, अर्यमन्, वरुणः, बलेषु रममाणाः अस्मान् प्रमोदयेयुः; त एव अस्माकं लोकपालाः स्युुः, सोमं अद्य अस्माकं कृते पिबन्तु। सर्वे आदित्या, सर्वे मरुतः, सर्वे देवाः, ऋभवः, इन्द्रः, अग्निः, अश्विनौ, स्तुताः सदा अस्मान् शुभैः रक्षन्तु। आदित्याः, अदितिः, वसवः, अस्माकं रक्षां कुर्वन्तु, दिविषु, मृत्युषु च; मित्रवरुणौ अस्मान् विजयी कुर्युः, दिवापृथिव्यौ समृद्धिं ददातु। नः मित्रः न वरुणः न हिंस्यात्; रक्षिणः अस्माकं सन्तानस्य शरणं ददातु; नः कश्चिद् पितृदोषात् न पीडयेत्; वसवः, यत् वः अप्रियम्, तत् न कुर्मः। शीघ्रगामिनः अङ्गिरसः सवितुः दानं प्राप्य निधिं प्राप्नुवन्ति; अस्माकं पितरं महान्तं, पूज्यं, सर्वे देवाः सहैव एतत् प्रतिगृह्णन्तु। अहं द्यावापृथिवी यज्ञैः, नमोभिः, स्तोमैः स्तौमि; तौ महान्तौ पूज्यौ; प्राचीना ऋषयः स्तुत्वा, एतौ दिव्यौ सुतौ अग्रे स्थापयन्ति। नूतनैः स्तोत्रैः सत्यम् उपविष्टे पितरौ मातरौ च स्तौहि; द्यावापृथिव्यौ दिव्यसदनं, महाशरणं, अस्मान् प्रति आगच्छताम्। द्यावापृथिव्यौ सुदासाय बहूनि धनानि धारयतः, अस्मभ्यं शुभं चिरस्थायि च ददाताम्; सदा अस्मान् शुभैः रक्षतम्। गृहपतये अस्मान् विज्ञातुम्, अनामयः सन् कृपां कुरु; यत् वयं दद्मः तत् गृहाण; द्विपदां चतुष्पदां च कल्याणं वह। गृहपतये अस्माकं तरणिः भव, गवां अश्वानां च वृद्धये आयुः विस्तारय, इन्दो; सख्ये अव्ययः स्याम, पितेव पुत्रान् अस्मान् गृहाण। गृहपतये तव सभां सौख्ययुक्तां गीतमयीं च सम्प्राप्नुयाम; रक्षां च आपदः च कृधि; सदा अस्मान् शुभैः रक्ष। गृहपतये, व्याधिनाशक, त्वं सर्वेषु रूपेषु प्रविष्टः; अस्माकं सखा भव, कल्याणं दद। यत् अर्जुनसारमेयः ददाति, यत् पिशङ्गः ददाति, तेजस्विनः शूलाः हारेषु विश्रान्ताः शेरताम्। यो धनस्य चौरः, सारमेयः, उत दस्युः, त्वं इन्द्रस्य यजमानानां धनं रक्षसि; किमर्थं अस्मान् प्रति भषसि? शेरन्ताम्। त्वं वराहं जहीहि, वराहः त्वां जिहीतु; त्वं इन्द्रस्य यजमानानां धनं रक्षसि; किमर्थं भषसि? शेरन्ताम्। मातरः शान्ताः स्युुः, पितरः शान्ताः, श्वानः शान्तः, गृहपतिः शान्तः; सर्वे बान्धवाः शान्ताः, सर्वे परिजनाः शान्ताः स्युुः। यः उपविष्टः, यः सञ्चरति, यः अस्मान् पश्यति, सर्वेषां जनानां नेत्राणि बध्निमः, यथा एषः गृहः बद्धः। सहस्रशृङ्गः वृषभः यो समुद्रात् उदतिष्ठत्, तेन महता सर्वान् जनान् शयनीयान् कुर्मः। या स्त्रियः शयानाः, पार्श्वे, सुखशय्यायाम्, सुरभिगन्धिन्यः, ताः सर्वाः निद्रां नयामः। कः तान् जानाति, ये रुद्रस्य सखायः, स्वाश्विनः, महान्तः पुरुषाः? न कश्चित् तेषां सन्ततिं वेत्ति, तेषां उत्पत्तिः परस्परात् अपि गुहिता। स्वैः रूपैः परस्परं दीप्तिमन्तः वायुवत् घोषन्ति; श्येनाः तान् न स्पृशन्ति। धीमान् तान् रहस्यानि अपश्यत्, यदा चित्रवर्णा धेनुः महान्तं जनयामास। सा बलवती, वीर्यवती, मरुद्भिः सह, सदा जयिनी, पोषयन्ती अस्माकं स्यात्। एवं ऋषिः दिव्यानां सिन्धूनां महत्त्वं, ऋभूणां सौम्यत्वं, आदित्यादीनां रक्षां, द्यावापृथिव्योः कृपां, गृहपतिं च स्तुत्वा, सर्वेषां देवतानां प्रसादेन जीवनस्य शुभं, रक्षां, समृद्धिं च प्रार्थयति।