दधिक्राः नः सत्यपथाय नेतु, सत्यस्य मार्गे अनुवर्तयतु। दिव्याः गणाः, अग्निः, अस्माकं वाक्यं शृण्वन्तु; सर्वे महान्तः अमृतासः देवाः अस्माकं श्रवणाय सन्नद्धाः सन्तु। ततः सविता देवः, दानसमृद्धः, अश्वयुजां मध्येन गच्छन्, हस्ते श्रेयांसि धारयन्, अस्मासु समृद्धिं स्थापयन्, अस्मान् उपागमयतु। तस्य बाहू, दृढौ विस्तीर्णौ, सुवर्णमयौ, स्वर्गात् प्रसारितौ; तस्य महत्त्वं प्रकट्यताम्, आदित्यस्यैव तेजसा अस्माकं पन्थानं सूर्यः अनुगच्छतु। सविता देवः, बलवान् उदारश्च, अस्मभ्यं धनं ददातु; सः विस्तीर्णं बलं वितरन्, मर्त्यानां भोज्यं अस्मभ्यं प्रयच्छतु। एते स्तोत्राणि सवितारं वदन्ति, सुश्लक्ष्णजिह्वं, पूर्णहस्तं, तेजस्विनं; सः अस्मभ्यं श्रेयस्करं वीर्यं महत्त्वं च ददातु; त्वं नः सदा अशिषा पालय। एतानि स्तोत्राणि रुद्राय, दृढधन्वने, शीघ्रशराय, दिव्याय, स्वयम्भुवे, महते, धैर्यवते, स्रष्ट्रे, तीक्ष्णबाहवे समर्पितानि; सः अस्माकं वाक्यानि शृणोतु। सः भूमेः वासस्य जन्मनश्च अधिपः अस्ति, स्वर्गे च राज्यं करोति; सः अस्मान् अभयं कृत्वा उपयातु—हे रुद्र, अस्मासु कृपां कुरु। तव विद्युन्मया शक्तिः दिवः विमुक्ता भूत्वा पृथिव्याम् विचरन्तु, अस्मान् रक्षतु; तव सहस्रं औषधीनां अस्मान् शमयन्तु; नः सन्तानं वा नपुंसकान् मा हिंसीः। मा अस्मान् ताडय, रुद्र; मा अस्मान् अपसारय; न वयं तव रोषस्य मार्गे पताम; यज्ञे जीवितकामाय तव प्रसादं प्रयच्छ; सः नः सदा अशिषा पालयतु। आपः, याः प्रथमा देवेषु सेवन्ते, इन्द्रस्य पानाय स्रवः कुरुथ; वयं युष्मान् शुद्धाः, मधुमतीः, घृतवतीः, प्रियदुघाः इच्छामः। तद् युष्माकं स्रवः, आपः, अतिश्रेष्ठं, शीघ्रगं, वयं प्राप्नुयाम; यत्र इन्द्रः वसुभिः सह रमते—वयं, उपास्य, अद्य तद् प्राप्नुयाम। दिव्याः आपः, शतं शुद्धाः, स्वभावे हृष्टाः, स्वमार्गे गच्छन्त्यः; इन्द्रस्य नियमं न अतिक्रामन्ति—घृतवतीं हविः आपः समर्पय। याः सूर्यः रश्मिभिः व्याप्य, याभिः इन्द्रः स्रवसः मार्गं विवृतवान्; ताः सिन्धवः अस्मान् गच्छन्तु; सदा अशिषा पालयन्तु। रिभवः, धनदाः, सोमपानाय अस्मान् हर्षयन्तु; शुभचेतनाः युष्माकं भावना अस्मान् प्रति आगच्छतु, दक्षिणाः युष्माकं रथं परिवर्तयन्तु। वयं रिभुभिः सह स्याम; बलिष्ठेन सह बलिनः स्याम; वजः, बलदः, अस्मान् बलप्राप्तौ रक्षतु; इन्द्रेण सह शत्रून् जयेम। प्राचीनानि अपि विधीनि अद्यापि प्रवर्तन्ते; सर्वे आर्यस्य विधयः स्थिराः सन्ति। इन्द्रः, महाबलः, रिभुक्षः, वजः, शत्रोः गर्वं भञ्जित्वा, पुरुषशक्तिं स्थापितवान्। हे देवाः, अस्मभ्यं विस्तीर्णं मार्गं कुरुत; सर्वे संयुक्ताः अस्माकं सहायाः भवन्तु। वसवः, धनं दत्त; सदा कल्याणेन पालयन्तु, सदा अशिषा रक्षन्तु। आपः, समुद्रजाताः, मध्यात् आपां आगताः, शुद्धयः, स्थिरत्वं विना प्रवहन्त्यः; इन्द्रः, वज्रधारी, वृषभः, ताः प्रेषितवान्—एता दिव्याः आपः माम् अत्र पालयन्तु। स्वर्गीयाः वा आपः, प्रवहमानाः वा, खुदाः वा, स्वयमुत्थिताः वा, ये समुद्रं प्रार्थयन्ति, शुद्धाः, दीप्तयः—एता दिव्याः आपः माम् अत्र पालयन्तु। यासु वरुणः राजा, मध्ये सञ्चरन्, मनुष्येषु सत्यं च असत्यं च विविच्य, ताः शुद्धाः, दीप्तयः, मधुमतीः वहन्त्यः—एता दिव्याः आपः माम् अत्र पालयन्तु। यासु वरुणः राजा, सोमः, सर्वे देवाः बलं प्रीयन्ते, यासु अग्निः वैश्वानरः प्रविष्टः—एता दिव्याः आपः माम् अत्र पालयन्तु। मित्रवरुणौ, अत्र माम् रक्षतम्; न जातिः, न जनः, न कश्चन माम् हिंस्यात्। दुस्तरं, अदृष्टं, दूरं स्थापयामि; न सर्पः पादेन माम् हिंसायात्। यदि अस्थि, अश्मा, कंटकः, अथवा किमपि तीक्ष्णं गुल्फे सन्निकृष्टं, अग्ने, दीप्तमान्, तद् अत्र अपाकुरु; न सर्पः पादेन माम् हिंसायात्। यत् सर्पति, यत् नद्यां, यत् ओषधीभ्यः विषम् उत्पद्यते—सर्वे देवाः, निरृतिः च, तद् अपाकुर्युः; न सर्पः पादेन माम् हिंसायात्। या वहन्ति, या स्थिराः, या उदेन्ति, या गम्भीराः, या निर्जलाः नद्यः—सर्वाः ताः, स्वैः जलैः सिञ्चन्त्यः, शुभाः, दिव्याः, अहिंस्राः अस्माकं स्यु; सर्वाः नद्यः अस्माकं अहिंस्राः स्यु। आदित्याः, नूतनया कृपया, अस्मान् शरणं यच्छन्तु, शान्तिपूर्णं; अनग्नाः, अदितेः मोक्षे, महान्तः देवाः, शृण्वन्तः, एतां हविः स्वीकुर्युः। आदित्याः, अदितिः अस्मान् हर्षयन्तु—मित्रः, अर्यमन्, वरुणः, सर्वे बलिनः; ते अस्माकं लोकपालाः स्युः; सोमं अद्य अस्माकं साहाय्यार्थं पिबन्तु। सर्वे आदित्याः, सर्वे मरुतः, सर्वे देवाः, सर्वे रिभवः, इन्द्रः, अग्निः, अश्विनौ—यूयं सर्वे, स्तुताः, सदा अशिषा अस्मान् पालयन्तु। आदित्येषु, अदितौ, वसवः, अस्माकं रक्षणं स्यात्, देवेषु लोकेषु, मर्त्येषु च। वयं विजयी स्याम, मित्रवरुणौ; वयं समृद्धिं प्राप्नुयाम, दिवापृथिव्यौ, यथा यूयं समृद्धिं प्राप्नुथः। मित्रः, वरुणः अस्मान् न हिंस्यात्; पालकाः अस्माकं सन्तानं नपुंसकं च रक्षन्तु। वयं न पित्र्यं पापं भुजेम; वयं न कुर्याम, वसवः, यत् युष्मासु अप्रियम्। शीघ्रगामिनः अङ्गिरसः निधिं प्राप्नुवन्ति, सवितुः दानाय आगच्छन्ति; अस्माकं महापिता, महाबलः, पूज्यः, सर्वे देवाः, एतत् स्वीकुर्युः। अहं दिवापृथिव्यौ यज्ञैः, नमोभिः, गीतैः च स्तौमि, महान्तौ, पूज्यौ। प्राचीनाः ऋषयः अपि, स्तुत्वा, एतौ दिव्यौ महान् सुतौ अग्रे स्थापयन्। नूतनैः स्तोत्रैः, प्राचीनं पितरं मातरं च, सत्यस्य स्थाने, स्तौहि; दिवापृथिव्यौ, दिव्यगणैः, महतीया रक्षया अस्मान् उपयाताम्। युवां, दिवापृथिव्यौ, सुदासाय बहूनि रत्नानि धारयथः; अस्मभ्यं शुभं, स्थिरं च दत्तम्; सदा कल्याणेन पालयतम्। गृहपतये, अस्मान् विज्ञातुम् इच्छ; अनघः, अनामयः अस्मासु भव। यत् वयं समर्पयाम, तद् गृहाण; द्विपदां चतुष्पदां च कल्याणम् आनय। गृहपतये, अस्माकं तर्तुं भव, अस्माकं आयुः पशुभिः अश्वैः च वर्धय, हे इन्दो। वयं तव सख्ये अव्ययाः स्याम; पितेव पुत्रान् अस्मान् गृहाण। गृहपतये, अस्माकं सभां हर्षपूर्णां, गीतपूर्णां प्राप्नुयाम; अस्मान् रक्ष, आपदि च समृद्धौ च; सदा कल्याणेन पालय। गृहपतये, रोगनाशक, त्वं सर्वेषु रूपेषु प्रविष्टः; अस्माकं सखा भव, शुभं दत्त। यत् त्वं, अर्जुन सारमेय, ददासि, यत् त्वं, पिशङ्ग, ददासि—शुभ्राः शूलाः मालासु विश्रान्ताः स्युः, निद्रां यान्तु। धनस्य चौरं, सारमेय, अथवा दस्युं, दूरं कुरु; त्वं इन्द्रस्य भक्तानां धनस्य रक्षकः; किमर्थं अस्मासु भषसि? त एव निद्रां यान्तु। एवं, ऋषिः, स्तोत्रैः, प्रार्थनाभिः, देवतानां कृपां, रक्षां च याचते, यथा सर्वे देवाः, आपः, रुद्रः, सविता, रिभवः, आदित्याः, मित्रवरुणौ, दिवापृथिव्यौ, गृहपतिः च अस्मान् सदा अशिषा, कल्याणेन, बलदानेन, पालयन्तु।