भगः, सत्यदातृ, अस्माकं चिन्तां प्रबोधयित्वा मार्गदर्शकः भूत्वा, अस्मभ्यं दानानि ददातु। स एव अस्माकं कृते गावः अश्वांश्च जनयतु, अस्मान् च मनुष्येषु श्रेष्ठान् करोतु। भगस्यैव संपत्तिं वयं प्रतिपद्येमहि, दिवसस्य आरम्भे मध्ये च भगः अस्मान् अनुगृह्णातु। सूर्यस्य उदये भगः, दयालुः, अस्मान् देवेषु प्रियताम् आनयतु। भग एव दाता अस्तु, देवाः अस्मान् भगसम्पन्नान् कुर्वन्तु। भगं सर्वे आह्वयन्ति; सः अस्माकं नेता भवतु। याः उषसः यज्ञवाहन्यः, दधिक्रावाणम् इव तेजोमार्गे नमन्ति; ताः अस्मभ्यं भगं धनदं समीपं नियच्छन्तु, शीघ्राश्वाः रथं यथा। उषसः अश्ववत्यः, गावत्यः, वीरवत्यः सदा अस्माकं कृते शुभा उत्थायन्ताम्। सर्वतः घृतं दुहाना, सदा अस्मान् कल्याणेन पालयन्तु। अथाङ्गिरसः स्तोत्रकाराः स्वानि गीतानि प्रावर्तयन्तु; घोषवती वाणी दिवं गच्छतु। पयोधराः गावः स्रवन्तु; सोमपेषणाय शिलाः सन्नद्धाः सन्तु। अग्ने, शुभपथग, अस्माकं मार्गे नेता भव; पीताश्वान् रक्ताश्वांश्च योजय। ये उपविष्टाः, रक्तवर्णाः, वीरवाहनाः, तान् देवानां जननानि अहं आह्वयामि। एकत्र स्तुतिभिः यज्ञं ते समर्धयाम; सौम्यः होतृः आगमने प्रकाशितो भवतु। नानारूप, पूज्येभ्यः देवताभ्यः अर्चनं कुरु; अमृतमतेः प्रीतिं प्राप्नुहि। यदा धनवान् वीरः, अतिथिः, स्नेहेन गृहं प्रविशति, तदा अग्निः तुष्टः, सुविद्युत्, तस्मिन्नेव कुले काम्यं धनं ददाति। अग्ने, एष यज्ञः अस्माकं त्वया स्वीकृतः अस्तु; मरुद्भिः इन्द्रेण च अस्मान् कीर्तिमन्तं कुरु। रात्रिः च उषसः च बार्हिषे उपविशताम्; मित्रवरुणौ आहूतौ अत्र आगच्छेताम्। एवं वसिष्ठः धनकामः अग्निं महान्तं विश्ववेदसं स्तौति। सः अस्माकं कृते अन्नं, धनं, बलं व्याप्य स्थापितवान्; सः सदा अस्मान् कल्याणेन पालयतु। देवताभक्ताः त्वाम्, दिवापृथिवी, यज्ञेषु सम्यक् गीयन्ताम्, पोषणाय। यासां प्रार्थनाः, ऋषयः, अनुत्तमाः, शाखावत् सर्वत्र व्याप्यन्ते। यज्ञः युग्यते रथवत् प्रवर्तताम्; घृतेन संयुक्ताः, एकचित्ताः उत्थायन्ताम्। सम्यक् कुसुम्बं विस्तरन्तु; देवाग्निः ऊर्ध्वा ज्वलतु। यथा पुत्राः दानानि गृहीत्वा मातरं प्रति यान्ति, एवं देवाः बार्हिषे उपविशन्तु। सर्वज्ञः अग्निः अस्माकं क्रियाः नेतु; हे देवाः, द्वेषः अस्मान् न समीपं गमयतु। सत्यस्य धाराः स्वेच्छया वहन्तु; पूज्येभ्यः, अद्य महत्तमं धनं प्राप्तुम् एकचित्ताः प्रयत्नं कुर्मः। अग्ने, अस्माकं जनाय सौम्यः भव; त्वया सह, महाबल, वयं न पराजिताः स्याम। संपद्य धनसमृद्धाः, मैत्रसमवायेन, अविघ्नाः स्याम; सदा अस्मान् कल्याणेन पालय। अहं दधिक्राम्, अश्विनौ, उषसं, सुसंस्कृतमग्निं, भगं च आह्वये; इन्द्रं, विष्णुं, पूषाणं, ब्रह्मणस्पतिं, आदित्याँश्च, दिवापृथिवीम्, आपः, ज्योतिर्लोकं च। दधिक्राम् आदरात् प्रबोधयामः, यज्ञस्य प्रति गच्छामः, देवीम् इलाम् बार्हिषि उपवेशयामः, अश्विनौ प्राज्ञौ आह्वयामः। दधिक्राम् विज्ञाय, अग्निं, उषसं, सूर्यं, धेनुं च आह्वये; श्वेतः, पिङ्गः, वरुणस्य चत्वारः, सर्वे पापानि अस्माकं दूरं कुर्युः। दधिक्राः श्रेष्ठः, विजय्यश्च, रथेषु अग्रणी, विज्ञानी; सः उषसा, सूर्येण, आदित्यैः, वसुभिः, अङ्गिरोभिः सह संयुक्तः अस्ति। दधिक्राः अस्मान् ऋतेन पन्थानं नेतु, सत्यस्य मार्गं पालयतु; देवसंघः अग्निः अस्माकं वाचं शृणोतु; सर्वे महान्तः अमृताः अस्माकं श्रुण्वन्तु। सविता, दानसम्पन्नः देवः, अश्वयुजो मध्ये दिवः आगच्छतु; सः हस्ते शुभानि धारयन् अस्मभ्यं संपदः स्थापयतु, ददातु च। तस्य बाहू, दृढौ, विस्तीर्णौ, सुवर्णमूलकौ, दिवः व्याप्य सन्ति; तस्य महत्त्वं अद्य प्रकट्यताम्, सूर्यः अपि तस्य अनुवर्तिता अस्माकं कृते अस्तु। सविता देवः, महाबलः, उदारः, अस्मभ्यं धनं ददातु; विस्तीर्णं बलं वितरन्, सः अस्मान् अन्नेन संपादयतु। एते स्तोत्राणि सवित्रे, सुश्लोकाय, पूर्णहस्ताय, दीप्ताय, गीयन्ते; सः अस्मान् तेजसा, महत्त्वेन च युक्तान् करोतु; सदा अस्मान् कल्याणेन पालयतु। रुद्राय, दृढधन्वने, शीघ्रायुधाय, दिव्याय, स्वयम्भुवे, महते, धृते, सृजते, तीक्ष्णबाहवे, एते स्तोत्राणि। सः पृथिव्याः वासस्थानं जननं च पालयति, दिव्ये च राज्यं करोति; सः अस्मान् अभयं कृत्वा समीपं आगच्छतु; रुद्र, अस्मासु सौम्यः भव। तव विद्युता, दिवः मुक्त्वा, पृथिव्यां व्याप्य अस्मान् रक्षतु; तव सहस्राणि औषधयः अस्मान् शमयन्तु; अस्माकं सन्ततिं न हिंसयः। रुद्र, अस्मान् मा तुदः, मा नः दूरं कुर्याः; वयं तव क्रोधस्य पथे न पताम; यज्ञे प्रीतिं ददाः, आयुषः इच्छया; सदा अस्मान् कल्याणेन पालय। आपः, पूर्वं ये देवतानां सेवकाः, इन्द्रस्य पानाय प्रवाहं सृजन्ति; वयम्, शुद्धाः, रमणीयाः, घृतसिक्ताः, मधुराः, त्वां इच्छामः। या तव धाराः, आपः, अतिमधुराः, शीघ्रप्रवाहाः, ताः वयम् आप्नुमः; यस्मिन इन्द्रः वसुभिः सह रमते—वयं, उपास्य, अद्य तं प्रवाहं प्राप्नुयाम। देव्यः आपः, शतंवाराः शुद्धाः, स्वभावेन प्रमुद्यन्ते, स्वमार्गे गच्छन्ति; ताः इन्द्रस्य नियमं न अतिचरन्ति; घृतसमृद्धं हविः नदीनां प्रयच्छ। याः सूर्येण रश्मिभिः व्याप्यन्ते, येन इन्द्रः प्रवाहस्य मार्गं उद्घाटयत्; ताः नद्यः अस्मान् मार्गं ददातु; सदा अस्मान् कल्याणेन पालयन्तु। रिभवः, धनदाः, सोमपाने अस्माकं कृते मुद्यन्ताम्; शुभेच्छाः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु, दक्षाः वः रथं पावनम् युञ्जन्तु। वयं रिभुभिः सह, महता सह, बलिना सह, वजेन रक्षिताः स्याम; इन्द्रेण सह शत्रून् जेष्यामः। यद् अपि प्राचीनानि आदेशाः, तानि अद्यापि प्रवर्तन्ते; सर्वे आर्यस्य विधयः दृढाः। इन्द्रः, महाबलः, रिभुक्षः, वजः, वीर्यं स्थाप्य, शत्रोः गर्वं भग्नवान्। अधुना, हे देवाः, अस्माकं कृते विस्तीर्णं मार्गं कुरुत; सर्वे संयुक्ताः अस्माकं सहायाः भवन्तु। वसवः, अस्मभ्यं धनं ददात, सदा अस्मान् कल्याणेन पालयन्तु। समुद्रसम्भूताः, आपः, मध्येभ्यः आपः, शुद्धाः, स्थिराः, इन्द्रेण वज्रपाणिना प्रेषिताः, अस्मान् रक्षन्तु। या दिव्याः आपः, या प्रवहन्ति, या खन्याः, या स्वयमेव उत्पद्यन्ते, या समुद्रं प्रति गच्छन्ति, शुद्धाः, दीप्ताः, ताः आपः अस्मान् रक्षन्तु। यासु वरुणः राजा, मध्ये सञ्चरन्, मनुष्येषु सत्यं मिथ्यं च विविनक्ति, ताः शुद्धाः, दीप्ताः, मधुरप्रवाहाः आपः अस्मान् रक्षन्तु। एवं ऋषयः भगं, अग्निं, उषसं, दधिक्राम्, अश्विनौ, इन्द्रं, सवितारं, रुद्रं, रिभवः, वसवः, आपश्च, सर्वान् देवतान्, स्तुतिभिः आह्वयन्ति, यज्ञं सम्यक् प्रवर्तयन्ति, कल्याणं, धनं, बलं, पोषणं, अमृतत्वं, मार्गं च प्रार्थयन्ति। सर्वे देवाः, अस्माकं कृते, सदा सौम्याः, रक्षकाः, दातारश्च भवन्तु।