स्वर्गभूम्यौ वसिष्ठैः स्तुत्ये, सत्यधृतौ वरुणमित्राग्नी, उज्ज्वलां परमां स्तुतिं अस्मभ्यं ददतु, सदा च श्रेयसा रक्षताम्। श्रुतये हवने च धियः संनयन्ताम्, वीर्यवतः स्तोमं प्रवदामः। यदद्य सविता देवः ददाति, तस्य भागं वसूनां वयं प्राप्नुयाम। मित्रावरुणौ पृथिव्यौ च नो दिवः भागं ददतु, इन्द्रार्यमणौ च, अदितिः देवी प्रीयमाणा, वायुभगौ च यत् प्रस्थापितं तद् अस्मभ्यं ददतु। मरुतः स नः बलेन स्युः, येषां रक्षां युष्माभिः नरं पालयन्ति, तं अग्निः सरस्वती च सहायौ, सः धनं न कश्चन अतिक्रान्तुम् शक्नोति। असौ हि नायकः, वरुण सत्यस्य, मित्रार्यमणराजानः तं धारयन्ति। अदितिः देवी, सुप्रार्थनी, अच्युतपूर्वा, सा नः सर्वदुःखात् सुखेन नयतु। विष्णोः महतः दातारं देवस्य, वयं हविषा यज्ञे भागं लभेमहि। रुद्रः रुद्रत्वेन महत्त्वं प्रकाशयतु, अश्विनौ नः शुभमार्गे नयताम्। पूषण्, प्रभासिन्, माता च, रक्षिणी देवी च, दातृदेवताः च अस्मभ्यं ददातु। अश्वाः सौम्याः पालयन्तु, परिवृतः वायुः वृष्टिं वहतु। पुनः स्वर्गभूम्यौ वसिष्ठैः स्तुत्ये, वरुणमित्राग्नी सत्यधृतः, उज्ज्वलां परमां स्तुतिं अस्मभ्यं ददतु, सदा च श्रेयसा रक्षताम्। प्रभाते अग्निं, प्रभाते इन्द्रं, प्रभाते मित्रावरुणौ, प्रभाते अश्विनौ आह्वयामः। प्रभाते भगं, पूषणं, ब्रह्मणस्पतिं, सोमरुद्रौ च आह्वयामः। भगं महान्तं, जयन्तं, अदितेः पुत्रं, वितरं, प्रभाते आह्वयामः; यः आत्मानं हीनं मन्यते, शीघ्रः अपि, राजा अपि, सर्वे वदन्ति, 'भगः मे भागं ददातु'। भगः नः नेतु, भगः सत्यदातृ, अस्माकं धियं उत्थापयतु, दानानि ददातु। भगः अस्मभ्यं गवाश्वान् जनयतु, भगः अस्मान् नरः करोतु। भगवन्तं भगं वयं लभेमहि, दिनस्य आदौ मध्ये च। सूर्य उदियमानः, उदार, अस्मान् देवेषु प्रीयताम्। भगः एव दाता, देवाः अस्मान् भगवतः कृतवन्तु; त्वाम् सर्वे आह्वयन्ति, भगः अस्माकं नेता भव। उषसः, यज्ञवाहन्यः, नमन्ति, दधिक्रावाणम् इव तेजसि पथि। ताः भगं धनदं समीपं वहन्तु, शीघ्राश्वाः इव रथम्। उषसः, अश्ववत्यः, गावत्यः, वीरवत्यः, सदा नः शुभाः उद्यन्तु। सर्वतः घृतं दुहाना, सदा श्रेयसा रक्षताम्। अङ्गिरसः ऋषयः गीतानि प्रवदन्तु, घोषो दिवं गच्छतु। गावः पयोधराः स्रवन्तु, पेषण्यः यज्ञस्य शोभाय युज्यन्ताम्। अग्ने, शुभनय, पथि अस्माकं नेता भव; हरितरूषः पेषणे युज्यन्ताम्। ये उपविष्टाः, रक्ताः, वीरवाहनाः, तान् देवजन्मानः आह्वयामि। समेत्य स्तोमैः तव यज्ञं महयामः; प्रियः होतारः आगत्य दीप्तिमान् भवतु। बहुरूप, पूज्य देवतान् उपयज; अमृतचेतसः प्रीयन्ताम्। यदा धनवान् अतिथिः स्नेहेन गृहे अभ्यागतः, अग्निः संतुष्टः, सुविद्युत्, गृह्ये दीप्तः, सः कुलाय वाञ्छितं धनं ददाति। एष यज्ञः अस्माकं गृह्यताम्, अग्ने; मरुद्भिः इन्द्रेण च अस्मान् कीर्तिमन्तं कुरु। रात्रिः उषसः च बर्हिषि उपविशेताम्; मित्रावरुणौ आहूते आगच्छताम्। एवं वसिष्ठः धनकाङ्क्षी, अग्निं महान्तं विश्ववेदसं स्तौति। सः अस्मभ्यं अन्नं, धनं, बलं विततान; सदा श्रेयसा रक्षतु। ये देवभक्ताः, तव यज्ञेषु गीयन्ते, स्वर्गभूम्यौ, श्रद्धया, पोषणाय। यस्याः प्रार्थनाः अनुत्तमाः, सर्वतः शाखावत् व्याप्यन्ते। यज्ञः रथ इव युक्तः प्रवर्तताम्; एकचित्ताः घृतेनोत्थाय। बर्हिः विधिना विस्तीर्णं स्यात्; दैवीः अग्नयः सम्यगुत्तिष्ठन्तु। यथा पुत्राः मातरं दानैः उपगच्छन्ति, एवं देवाः बर्हिषि उपविशन्तु। सर्वज्ञः अग्निः अस्माकं क्रतून् नेतु; हे देवाः, वैरं न समीपं गच्छतु। सत्यस्य धाराः, सदैव ददत्यः, स्वेच्छया वहन्तु, पूज्याः। अद्य महद् धनं प्राप्तव्यं; एकचित्ताः आगच्छन्तु, यतमानाः स्युः। अग्ने, अस्माकं जनाय सौम्यः भव; त्वया सह, महाबल, न विजिताः स्याम। धनं मित्रं सखायं, संज्ञायाम् अविघातम्; सदा श्रेयसा रक्षतु। दधिक्राम्, अश्विनौ, उषसं, दीप्तमग्निं, भगं प्रियाय, इन्द्रं, विष्णुं, पूषणं, ब्रह्मणस्पतिं, आदित्याः, स्वर्गभूम्यौ, आपः, ज्योतिर् आह्वयामि। दधिक्रावाणं श्रद्धया बोधयित्वा, यज्ञाय प्रस्थिताः, इलां देव्या बर्हिषि उपवेश्य, अश्विनौ प्राज्ञौ, सुलभौ आह्वयामः। दधिक्रावाणम् अभिज्ञाय, अग्निं, उषसं, सूर्यं, गावः च आह्वयामि; श्वेतः, बभ्रुः, चत्वारः वरुणस्य, ते सर्वं दुःखं नशयन्तु। दधिक्रावाण् श्रेष्ठः, विजय्यः अश्वः, रथेषु प्रथमः, विज्ञानी; उषसा, सूर्येण, आदित्यैः, वसुभिः, अङ्गिरोभिः संनद्धः। दधिक्रावाण् अस्मान् ऋजुपथे नेतु, सत्यस्य मार्गं अनुवर्तताम्; देवगणः अग्निः अस्माकं श्रुणोतु; सर्वे महान्तः अमृताः शृण्वन्तु। देवः सविता, वसूनां दाता, अश्वयुजं मध्यं व्योम आ यातु; शुभानि हस्ते धृत्वा, समृद्धिं अस्मासु स्थापयतु। तस्य बाहू, बलिनौ, सुवर्णसन्धी, दिवः प्रसारितौ; तस्य महत्त्वं अद्य प्रकाशयतु, सूर्यः अपि अस्माकं कृते तं अनुयातु। देवः सविता, महाबलः, उदारः, अस्मान् धनं ददातु; विस्तीर्णबलं वितरन्, मृत्यूनां अन्नं अस्मभ्यं ददातु। एते स्तोमाः सवितारं, सुजिह्वं, पूर्णहस्तं, प्रभासिनं स्तुवन्ति; सः अस्मभ्यं तेजः, महत्त्वं च ददातु; सदा श्रेयसा रक्षतु। एते स्तोमाः रुद्राय, दृढधन्वने, शीघ्रबाणाय, दिव्याय, स्वयम्भुवे; महाबलाय, दीर्घायुषे, सृजनाय, तीक्ष्णबाहवे, श्रूयन्ताम्। सः पृथिव्याः वास, जन्म, अधिपतिः, दिवि च राज्यति; सः अस्मान् अभयं कृत्वा समीपं आगच्छतु; रुद्र, अस्मासु सौम्यः भव। तव विद्युत् दिवः मुक्त्वा, पृथिव्यां विचरन्तु, अस्मान् रक्षतु; तव सहस्रं औषधीः अस्मान् शमयन्तु; अस्माकं अपत्यं, पौत्रं मा हिंसीः। मा नः तुदः, रुद्र; मा अस्मान् अपाकः; मा वयं तव रोषस्य पथे पताम; यज्ञे प्रीयताम्, आयुषः कामाय; सदा श्रेयसा रक्षतु। आपः, याः प्रथमं देवान् सेवध्वम्, इन्द्रस्य पानाय स्रवन्ति, वयम् आवः शुद्धाः, प्रियाः, घृतसिक्ताः, मधुमदः इच्छामः। एवं ऋषयः, देवाः, यज्ञाः, स्तोत्राणि, हविषि, प्रातःकाले, सर्वदा, भगवतः, अग्नेः, इन्द्रस्य, पूष्णः, रुद्रस्य, सवितुः, अश्विनोः, अदितेः, मित्रावरुणयोः, मरुतां, आदित्यवसु-अङ्गिरसां च, स्वर्गभूम्यौ, आपः, ज्योतिषि च, श्रद्धया, प्रेम्णा, स्तुत्यै, आह्वयन्ते। सर्वे देवाः, ऋषयः, यज्ञाः, स्तुत्यै, प्रार्थनाय, रक्षाय, समृद्धये, एकचित्ताः, मिलित्वा, अस्मान् सदा श्रेयसा रक्षन्तु।