इन्द्रः, महादाने विभज्यमाने, त्वया वाञ्छितं वाक्यं उक्तम्। तव उभे हस्ते धनसम्पूर्णे, सम्यग्वाक् तव दानशीलतां निवारयितुं न शक्नोति। स्वकीये तेजसि कीर्तिमन्तं त्वां वा, ऋभून् वा, उत्तमाश्ववत्, तमसि न गच्छन्ति। वसिष्ठाः यं यजमानाः, सुवर्णकेशं त्वां, प्रार्थयन्ते, तस्याः वयं तव भवन्तु। हर्यश्व, त्वं सेवमानाय अपि दाता असि, शक्तिभिः प्रविशसि; तव सहायाः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु। इन्द्र, कदा अस्मान् तव सम्पद्भिः सुखयिष्यसि? मित्रवत् प्राज्ञः सखा इव, त्वया अस्माकं वस्त्राणि धार्यन्ते, इन्द्र; कदा अस्माकं वचांसि श्रोष्यसि? चिन्तया त्वं धनं पुत्रांश्च बलिनः ददासि; बलवान् अस्माकं पशून् समीपं नयतु। येषां सुवहाः शरतः न चिन्वन्ति, तेषां निरृतिः अपि अधिपा भवति, इन्द्र; त्रिवन्धना जरा-दन्तिनी तं उपगच्छति, यं नराः अनिकेतं कुर्वन्ति। सविता अस्मभ्यं स्तुतये धनं ददातु; पर्वतोपेक्षया सम्पदः आगच्छन्तु; दिव्यः रक्षिता नः सदा पातु। सदा श्रेयसा अस्मान् रक्षतु। देवः सविता उदितः, गच्छाम; सुवर्णबुद्धिं लक्ष्मीकारिणं वयम् अन्विष्याम; भगः, यः मनुष्येषु स्तुत्यः, धनदः, सः सन्मान्यः अस्तु। उत्तिष्ठ, सवितः, अस्माकं आह्वानं शृणु, सुवर्णहस्त, दानकाले; पृथिवीं द्यां च व्याप्य, श्रियम् विसृज, मर्त्येभ्यः अन्नं वह। देवः सविता, स्तुतः, उपस्थितः अस्तु, यं वसवः अपि सर्वे स्तुवन्ति; सः अस्माकं स्तोत्रं नमश्च ददातु, सर्वैः रक्षकैः नयकान् पातु। यं अदितिः देवी स्तौति, सवितुः बलं रममाणा; यं वरुणः राजा स्तौति, मित्रः आर्यमा च सह। ये मनुष्येषु दानाय स्पर्दन्ते, तेषां दिवौकसौ दातारौ ददाताम्; अहिर्बुध्न्यः अपि अस्मान् शृणोतु, वरूत्री एकधेनुना अस्मान् पातु। गृहपतिः अस्मान् मन्येत, यः सवितुः दिव्यस्य रत्नं वहति; भगः बलवान् सहाय्याय आहूतः, सौम्यः भगः रत्नैः सह आगच्छति। शीघ्रगाः, देवभक्ताः, अस्माकं यज्ञेषु कल्याणं वहन्तु; स्वतेजसा दीप्ताः, सर्पं वृकं रक्षांसि च नुदन्तु, सर्वं अमङ्गलं दूरं कुर्युः। सर्वेषु स्पर्धासु शीघ्रगाः अस्मान् पातु; सम्पदः, अमृताः ऋषयः सत्यदर्शिनः अस्मान् रक्षन्तु। एषं मधु पिबन्तु, हृष्यन्तु, तृप्ताः, देवयानानि यान्तु। अग्निः, ऋजुः, धनिनां सौमनस्यं प्राप्तवान्; सः ज्वलनः, अस्मान् प्रति प्रवृत्तः, दिव्यां सभां गच्छति। अश्मानः रथस्य मार्गं विदारयन्ति, अमृतः होतारः प्रेरितः हविः वहति। सुसंयुक्तः देवः तेषां बर्हिषि गतवान्; जनानां पतिरिव तेषु विचरति। जनानां हिताय, प्रथमायां उषसां आह्वाय, वायुः पूषा च स्वैः युक्तैः कल्याणाय आगच्छतः। अत्र, सुतैः सह, देवाः दीप्तिमन्तः हृष्यन्ति; अन्तरिक्षे, दीप्ताः शुद्धिं कुर्वन्ति। विस्तीर्णवासिनः अस्माकं मार्गं विस्तारयन्तु; आगतं दूतं शृणुत। यज्ञेषु एते यज्याः; सर्वे देवाः आसने उपस्थिताः। तेषां, अग्ने, दीप्तं हविः यजसि—भगाय, अश्विभ्यां, मघवते च। अग्ने, अस्माकं गीतानि दिव्यतः पृथिव्याः च वह; मित्रं, वरुणं, इन्द्रं, अग्निं च आनय; आर्यमणं, अदितिं, विष्णुं, सरस्वतीं, मरुतश्च एतेभ्यः हविषु हृष्यन्तु। सः यजमानानां चित्तैः हविः वहति, मर्त्यानां कामं पूरयन्। दाता अस्मभ्यं अक्षयं धनं ददातु, वयं च योज्यैः देवैः सह तस्मिन् भागं वहाम। दिवौकसः वसिष्ठैः स्तुत्ये, द्यावापृथिव्यौ, वरुणः, मित्रः, अग्निश्च सत्यधृतः, अस्मभ्यं दीप्तं परमं स्तोत्रं ददातु। सदा श्रेयसा अस्मान् पातु। श्रुतिः, यज्ञकाले, प्रज्ञां समावहतु; वयं महतां स्तुतिं प्रवर्तयाम। यत् देवः सविता अद्य ददाति, तस्मिन् वयं भागं वहाम। मित्रः, वरुणः, उभे लोक्ये स्वर्गस्य भागं ददाताम्; इन्द्रः आर्यमाश्च ददाताम्; अदितिः देवी अनुग्रहम् ददातु; वायुः भगश्च यत् सज्जीकृतवन्तौ तद् ददाताम्। सः महाबलः मरुतः अस्माकं बलवान् अस्तु, यं त्वं पालयसि, शीघ्रगः; अग्निः सरस्वती च तं सहायन्ते; सः धनसम्पदः अन्यैः न अतिशय्यते। अयं सत्यस्य नेता, वरुण, मित्र, आर्यमा, राजानः च तद् धारयन्ति। अदितिः देवी, सुलभा, अच्युतिः, अस्मान् सर्वदुःखात् सुरक्षितु नयतु। विष्णोः महतः दातारस्य वयं दानभागे हविषा भागं वहाम। रुद्रः स्वं रौद्रं महत्त्वं प्रकाशयतु, अश्विनौ अस्मान् शुभे पन्थाने नयताम्। पूषन्, प्रभामान, माता रक्षिणी देवी दातारश्च अस्मान् ददातु; सौम्याः अश्वाः अस्मान् पातु, परिवेष्टुः वायुः वृष्टिं वहतु। द्यावापृथिव्यौ, वसिष्ठैः स्तुत्ये, वरुणः, मित्रः, अग्निश्च सत्यधृतः, अस्मभ्यं दीप्तं परमं स्तोत्रं ददातु। सदा श्रेयसा अस्मान् पातु। प्रातः अग्निं, प्रातः इन्द्रं, प्रातः मित्रं वरुणं, प्रातः अश्विनौ वयम् आह्वयामः। प्रातः भगं पूषाणं ब्रह्मणस्पतिं, प्रातः सोमं रुद्रं च वयम् आह्वयामः। प्रातः भगं महान्तं जयन्तं, अदितेः पुत्रं, वितरं वयम् आह्वयामः। योऽपि आत्मानं वञ्चितं मन्यते, शीघ्रः, राजा अपि, 'भगः मे भागं ददातु' इति वदति। भग, अस्मान् नय; भग, सत्प्रद, अस्माकं इमां चिन्तां उद्धार्य, अस्मभ्यं दानानि ददातु। भग, अस्मभ्यं गावः अश्वाः च जनय; भग, वयं मनुष्येषु पुरुषा स्याम। अद्य वयं भगसम्पन्नाः स्याम, दिवसः आरम्भे मध्ये च। सूर्ये उदिते, दानिनि, वयं देवेषु प्रियाः स्याम। भगः एव दाता अस्तु, देवाः अस्मान् भगसम्पन्नान् कुर्वन्तु। त्वां सर्वे आह्वयन्ति; भग, अस्माकं नेता भव। उषसः, यज्ञवाहिन्यः, नमन्ति, दधिक्रावाणं यथा तेजसि मार्गे। ताः भगं धनदं अस्माभ्यं समीपं आनयन्तु, शीघ्राश्वा इव रथं वहन्त्यः। उषसः, अश्ववत्यः, गावत्यः, वीरवत्यः, सदा शुभ्राः अस्माकं उद्यन्तु। सर्वतः घृतं दुहन्त्यः, सदा श्रेयसा अस्मान् पातु। अङ्गिरसः, गायका, स्वानि गीतानि प्रवर्तयन्तु; घोषवती दिवं यान्तु। गावः, पूर्णस्तन्याः, स्रवन्तु; सोमपेषणाश्मानः यज्ञस्य शोभाय युज्यन्ताम्। अग्ने, शुभनय, अस्मान् पन्थाः नेतारं भव; हरितरूषाभ्यां सोमपेषणे योजय। ये आसने स्थिताः, रक्तवर्णाः, वीरवाहिन्यः, तान् देवजान् आह्वये। सर्वेभिः स्तोमैः, तव यज्ञं वर्धयन्तु; सौम्यः होतारः आगमने दीप्तिमान् भवतु। बहुरूप, योग्यदेवान् उपास्य, अमृतमनसः अनुग्रहम् आप्नुहि। यदा धनवान् वीरः, अतिथिः, गृहे स्नेहेन सत्क्रियते, अग्निः, सन्तुष्टः, गृह्ये सम्यग् प्रदीप्तः, कुलाय वाञ्छितं धनं ददाति। अग्ने, अस्माकं एष यज्ञः गृहाण; मरुद्भिः इन्द्रेण च अस्मान् कीर्तिमन्तं कुरु। रात्रिः उषश्च बार्हिषि उपविश्यताम्; मित्रः वरुणश्च आहूतौ अत्र आगच्छताम्।