सम्प्रति वसिष्ठः, ऋषिः, दिव्यैः स्तोत्रैः देवान् सम्यक् सम्पूज्य, समृद्धिं, रक्षणं, च सौख्यं प्रार्थयति। सः दातारः धनस्य अस्मभ्यं सम्पदः ददातु इति प्रार्थयति; उभे विश्वे, वरुणान्यौ, अस्माकं वाक्यं शृण्वन्तु। वरूत्रीभिः अस्माकं शरणं स्यात्, तवष्टा उत्तमयुक्तिः, अस्मभ्यं धनं वितरत्विति कामयते। पर्वतान्, आपः, दातारः, ओषधयः, द्याम्, पृथिवीं च वनस्पतिभिः सह, सम्पदः अस्मभ्यं ददातु; उभे च विश्वे अस्मान् सर्वतः रक्षेताम् इति सः प्रार्थयति। उभे विशालौ लोकौ तस्य मार्गं अनुयाताम्; तेजस्वी वरुणः, इन्द्रस्य मित्रः, सः अनुयातु; सर्वे बलवन्तः मरुतः तं अनुयान्तु; अस्माकं चिन्तनस्य पोषणाय धनं लभेमहि। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, आपः, ओषधयः, वनानि च एतत् स्तोत्रं स्वीकुर्युः; मरुतां शरणे वयं वसेम; यूयं नः सदा कल्याणेन पालयत। इन्द्रः च अग्निः च अस्मान् रक्षया अनुगृह्णाताम्; इन्द्रः च वरुणः, हविर्भिः अर्हन्तौ, अस्मभ्यं कल्याणं ददाताम्। इन्द्रः च सोमः अस्मभ्यं समृद्धिं सौख्यं च ददाताम्; इन्द्रः च पूषा बलं विजयम् अस्मभ्यं प्रयच्छेताम्। भगः अस्मभ्यं शुभलाभं ददातु; अस्माकं स्तुतिः अस्मभ्यं शुभा स्यात्। पुरंधिः कल्याणं ददातु; धनानि अस्मभ्यं अनुकूलानि भवन्तु। सतां च संयतात्मनां आशीर्वादः अस्माभिः सदा सह अस्तु; आर्यमन्, बहुधा जातः, अस्मान् अनुगृह्णातु। धाता अस्मान् अनुगृह्णातु; विधाता अनुग्रहं कृत्वा अस्मान् धारयतु। पृथिव्याः स्वशक्तिभिः लाभः अस्मान् प्रति स्यात्। उभे विशालौ लोकौ, द्यावापृथिव्यौ, अनुग्रहं कुर्वाताम्; पर्वतः च सौम्याः देवाः च अस्मान् अनुकूलाः भवन्तु। अग्निः, तेजस्वी, नेता, अस्मान् अनुगृह्णातु; मित्रः, वरुणः, अश्विनौ च कल्याणं ददातु। सतां पुण्यकर्माणि अस्मभ्यं अनुकूलानि सन्तु; वायुः आशीर्वादेन अस्मान् स्पृशतु। द्यावापृथिव्यौ, प्राचीनकाले आहूतौ, अस्मान् अनुगृह्णीताम्; अन्तरिक्षं अस्माकं दृष्टये शुभं स्यात्। ओषधयः च वनानि च अस्मभ्यं हितानि भवन्तु; क्षेत्रस्य स्वामी, विजयी, अस्मान् अनुगृह्णातु। इन्द्रः, देवः, वसुभिः सह अस्मान् अनुगृह्णातु; वरुणः, आदित्येषु स्तुतः, अस्मान् प्रति स्नेहं दर्शयतु। रुद्रः, रुद्रैः सह, सौम्यः, अस्मान् अनुगृह्णातु; तवष्टा, देव्या सह, अस्माकं वाक्यं अत्र शृणोतु। सोमः अस्माकं प्रार्थनासु अनुग्रहं ददातु; सानवः च यज्ञाः च अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। तेजस्विनां मित्राणि अनुकूलानि भवन्तु; वेदि कुशाश्च अस्मभ्यं आशीर्वादं ददातु। सूर्यः, विस्तीर्णदृष्टिः, अस्माकं कल्याणाय उदयतु; चत्वारः दिशः अस्मभ्यं शुभाः स्युः। स्थिराः पर्वताः अनुगृह्णन्तु; नद्यः च आपः च अस्मभ्यं आशीर्वादं ददतु। अदितिः, स्वधर्मैः सह, अस्मान् अनुगृह्णातु; मरुतः, तेजसा दीप्ताः, अनुकूलाः स्युः। विष्णुः च पूषा च अनुग्रहं कुर्वाताम्; शुद्धिः च वायुः च अस्मान् आशीर्वादेन पालयेताम्। सविता देवः, रक्षकः, अस्मान् अनुगृह्णातु; उषसः, प्रकाशमाना, अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। पर्जन्यः अस्माकं सन्ततेः प्रति अनुग्रहं ददातु; क्षेत्रस्य स्वामी अस्मभ्यं हितं ददातु। सर्वे देवाः, विश्वे देवताः, अस्मान् अनुगृह्णन्तु; सरस्वती, विप्रैः सह, अनुकूलत्वं ददातु। भिषजः च दातारः च अस्मान् अनुगृह्णन्तु; दिव्याः, पार्थिवाः, आप्याः च भूतानि अस्मभ्यं आशीर्वादं ददतु। ऋतस्य स्वामिनः अस्मान् अनुगृह्णन्तु; शीघ्रश्वाः च पशवः अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। ऋभवः, सुकर्मणः, अस्मभ्यं अनुकूलाः स्युः; पितरः हव्येषु अस्मान् अनुगृह्णन्तु। अज एकपात् देवः अस्मान् अनुगृह्णातु; अहि बुध्न्यः च सागरः च अनुकूलाः स्युः। आपां सन्ततिः, महाबलः, अस्मान् अनुगृह्णातु; पृष्णिः, दिव्यः रक्षकः, अस्मभ्यं अनुकूलः स्यात्। आदित्याः, रुद्राः, वसवः च एतं नूतनं स्तोत्रं स्वीकुर्युः। दिव्याः च पार्थिवाः च, गावः जाताः, यज्ञार्हाः च अस्माकं वाक्यं शृण्वन्तु। ये देवाः यज्ञार्हाः, पूज्याः, अमृताः, सत्यविदः—ते अद्य अस्मान् विस्तीर्णया रक्षया रक्षन्तु। यूयं अस्मान् सदा आशीर्वादेन पालयत। ऋषिः वदति—ऋतस्य आसनात् स्तोत्रं प्रसरतु; सूर्यः स्वर्णरश्मीन् च गावः च प्रेषयति। पृथिवी विशालया श्रोण्या व्याप्ता; अग्निः विस्तीर्णरूपेण मध्ये प्रतिष्ठितः। मित्राय च वरुणाय अहं एतत् सुप्रशंसितं स्तोत्रं रचयामि, यथा पयः, हे महाबलिनौ, पुनः। युवयोः मार्गः, अच्युतः, अनुसरणीयः; मित्रः जनानां हिताय, सखा इव, भाषते। ते वेगवान् वातम् आनन्दयन्ति, सः यथा दुह्यन्ते गावः। महस्य दिवः आसने जातः वृषा तस्मिन् स्तन्ये गर्जति। इन्द्रः, यः प्रियतमे, शीघ्रे, प्रियायुक्ते अश्वे युञ्जते, वीर, रथधारिन्, यः दुष्टस्य कोपं निगृह्णाति, तस्मै वयं आर्यमणः, धीमतः, अनुग्रहम् लभेमहि। जनाः तस्य सौहार्दं पूजयन्ति, वयं भक्ताः, ऋतस्य क्षेत्रम् इच्छामः; सः स्तुतिपुरुषाणां शत्रून् अपाकरोति—एषः नमः रुद्राय, श्रेष्ठाय, समर्प्यते। यदा, सरस्वती सप्तमी, नद्याः माता, महिम्ना युक्ता, सुलभा, पयसा पूर्णा, मधुरस्रवा, स्वजलैः पूर्यते। मरुतः, हर्षमाना, अस्माकं चिन्तनं च सन्ततिं च रक्षन्तु, हे बलिनः; चपलाः, भ्रममाणाः, अस्मान् न बाधन्ताम्; युवां युक्तं धनं सदा वर्धयताम्। स्वयम् महत् सुखं कुरुत; पूषाणम्, सभायाः वीरम्, आह्वयत; भगः, चिन्तनस्य रक्षकः, अस्मभ्यं स्पर्धायाम् सिद्धिं, धनं, उदारं च ददातु। मरुतः, एषा स्तुतिः भवति; विष्णवे, वर्ष्मणे, सहाय्येन; सन्ततेः, गायके, बलार्थिने—यूयं सदा कल्याणेन अस्मान् पालयत। शीघ्रतमः रथः, अमलः, स्तुत्याय युवां इह आनयतु, हे ऋभवः, बलदायिनः; त्रिपृष्ठः सोमः सुतासु, रमध्वं, हे शुभदन्तिनः, महाबलिनः। यूयं दातारः धनस्य, उदाराः ऋभवः, अमलाः; यज्ञेषु पिबत, पूर्णवीर्याः, चिन्तया अस्मभ्यं धनं ददात। त्वं, उदारः, इच्छितं वचनं समृद्धेः विभागे उक्तवान्; उभे तव हस्ते धनैः पूर्णे—सत्यवाक् तव दानं न निवारयति। त्वं, इन्द्र, स्वयशसा प्रसिद्धः, अथवा ऋभवः, उत्तमः अश्वः इव, अन्धकारं न गच्छथ; वयं तव भक्ताः, वसिष्ठाः, प्रार्थनां कुर्मः, हे हिरण्यकेश। त्वं दाता अपि सेवकाय, हे हर्यश्व, शक्तिभिः प्रविशसि; तव सहायाः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु—कदा, हे इन्द्र, अस्मान् तव धनस्य भोगाय करिष्यसि? मित्रवत् त्वं अस्मान् वस्त्रैः संवेष्टयसि, हे इन्द्र—कदा वाक्यं श्रोष्यसि? चिन्तया त्वं धनं बलवन्तः पुत्रांश्च ददासि; बलवान् अस्माकं पशून् समीपं नयतु। देवी निरृति अपि तं अधिपत्यं करोति, यं सुव्यक्ताः शरदः न पश्यन्ति, हे इन्द्र; त्रिबन्धनः, वृद्धदन्तः, तं उपैति, यं मृत्यवः अनिकेतं कुर्वन्ति। सविता अस्मभ्यं स्तुत्यं धनं ददातु; पर्वतस्य संपदे धनं आगच्छतु; दिव्यः रक्षकः सदा अस्मान् पालयतु—यूयं सदा कल्याणेन अस्मान् रक्षत। सविता देवः उदितः, वयं गच्छामः; सुवर्णबुद्धिं, समृद्धिदायकं, वयं इच्छामः; भगः, मनुष्येषु हविर्भिः अर्हः, धनदः, पूजनीयः। उत्तिष्ठ, हे सवितः, अस्माकं आह्वानं शृणु, सुवर्णहस्त, दानाय; पृथिवीं द्याम् च विस्तार्य, समृद्धिं प्रेषय, मनुष्येभ्यः अन्नं ददातु। सविता देवः, स्तुत्यः, उपस्थितः स्यात्, यं वसवः अपि सर्वे स्तुवन्ति; सः अस्मभ्यं स्तोत्रं च श्रद्धां च ददातु, सर्वैः रक्षकैः अस्माकं नेतॄन् पालयतु। यम् देवी अदिति स्तौति, सवितुः देवस्य महिम्नि हृष्टा; यं राजा वरुणः स्तौति, मित्रः च आर्यमन् च सह। एवं वसिष्ठः, ऋषिः, दिव्यानां देवतानां स्तवेन, अस्माकं कल्याणाय, समृद्धये, रक्षायै च, प्रार्थनां समर्पयति।