सर्वेषु जनपदेषु अस्मान् सः पातु, सः च अस्माकं स्तुतिं ख्यातिमतीं करोतु, हे स्तुत्य! दुरितवह्निः दूरेऽपेतु, सर्वं च दुष्कृतं शरीरात् अपसार्यताम्। अग्निः श्रद्धया अस्माकं हविर्गृहीत्वा, अस्माकं स्तोत्रं तस्मै प्रियतमं समर्पितम्। सः देवैः सह आपां नपातं अस्माकं मित्रं करोतु, सः अस्मासु कृपां करोतु। पद्ममुखैः अहं नदीनां गर्ते स्थितं अहिं स्तौमि, यः लोकस्थानेषु उपविष्टः अस्ति। सः गम्भीरनद्याहिः अस्मान् न हिंस्यात्, तस्य यज्ञः ऋतधारिणोः दोषैः न विफलः स्यात्। अस्माकं यशः एतेषु नरिषु आगच्छतु, श्रेष्ठाः पुरुषाः धनाय प्रयत्नं कुर्वन्तु। दीप्तिमन्तः, विशालाः, महाबलिनः सेनाः शत्रून् शोषयन्ति स्वशस्त्रैः। यदा अस्माकं पत्न्यः आगच्छन्ति, तदा त्वष्टा सुहस्तः अस्मभ्यं पुत्रान् ददातु। त्वष्टा अस्माकं स्तोत्रं गृह्णातु, स्नेहशीलस्य धनकामस्य च कृपा अस्मासु अस्तु। दातारः अस्मभ्यं वसु ददतु, उभे विश्वे च वरुणान्यौ अस्माकं शृण्वतां, वरूत्रीभिः अस्माकं शरणं भूत्वा, सुभगबुद्धिः त्वष्टा अस्मभ्यं धनं वितरतु। पर्वताः, आपः, दातारः, ओषधयः, दिवं च अस्मभ्यं धनं ददतु; पृथिवी वनस्पतीभिः सह उभे च लोकौ अस्मान् सर्वतः पान्तु। उभे विशालौ लोकौ तं मार्गं अनुयाताम्; दीप्तिमान् वरुणः, इन्द्रस्य मित्रः, तं पश्यतु; सर्वे महाबलिनः मरुतः तं अनुयान्तु; अस्माकं चिन्तनस्य पोषणाय वयं धनं प्राप्नुमः। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, आपः, ओषधयः, वनानि च इमं यज्ञं स्वीकरोतु; मरुतां शरणे वयं वसामः; भवन्तः अस्मान् सदा शुभेन पालयन्तु। इन्द्रः अग्निः च अस्मासु कृपां कुर्वन्तु; इन्द्रः वरुणः च हव्यार्थिनौ अस्मभ्यं शुभं यच्छेताम्। इन्द्रः सोमः च समृद्धिं सुखं च अस्मभ्यं ददातु; इन्द्रः पूषा च बलं जयश्च अस्मभ्यं प्रयच्छेताम्। भगः अस्मभ्यं सौभग्यं ददातु; अस्माकं स्तुतिः शुभा अस्तु। पुरंधिः अस्मभ्यं कल्याणं ददातु; धनं अस्मभ्यं अनुकूलं भवतु। सत्यस्य व्रतिनः आशीः अस्मासु अस्तु; आर्यमा बहुजातः अस्मासु कृपां करोतु। धाता अस्मासु कृपां करोतु; विधाता अनुग्रहं ददातु। विशालाक्षी स्वशक्तिभिः अस्मान् हितं करोतु। उभे विशालौ द्यावापृथिव्यौ अस्मासु कृपां कुर्याताम्; पर्वतः च सुमित्राः देवाः च अस्मासु अनुकूलाः भवन्तु। अग्निः दीप्तिमान् नेता अस्मासु कृपां करोतु; मित्रः, वरुणः, अश्विनौ च अस्मभ्यं कल्याणं यच्छन्तु। साधूनां शुभकर्माणि अस्मासु अनुकूलानि भवन्तु; वायुः अस्मान् आशीर्भिः उपवातु। द्यावापृथिव्यौ प्राचीनकाले आहूतौ अस्मासु कृपां कुर्याताम्; अन्तरिक्षं अस्माकं दृष्टये शुभं भवतु। ओषधयः वनानि च अस्मासु हितानि भवन्तु; क्षेत्रपतिर्विजयी अस्मासु कृपां करोतु। इन्द्रः वसुभिः सह अस्मासु कृपां करोतु; वरुणः आदित्येषु स्तुतः अस्मासु स्नेहं करोतु। रुद्रः रुद्रैः सह सौम्यः अस्मासु कृपां करोतु; त्वष्टा देव्या सह अस्माकं अत्र श्रुणोतु। सोमः अस्माकं प्रार्थनासु कृपां करोतु; पेषण्यः सोमयज्ञः अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। दीप्तिमन्तः मित्राः अस्मासु अनुकूलाः भवन्तु; वेदी दर्भाः च अस्मान् आशीर्भिः युञ्जन्तु। सूर्यः विशालदृष्टिः अस्माकं कल्याणाय उद्यतु; चत्वारः दिशः अस्माकं शुभाय भवन्तु। स्थिराः पर्वताः अस्मासु कृपां करोतु; सिन्धवः आपश्च अस्मभ्यं आशीः ददातु। अदितिः स्वैः नियमैः अस्मासु कृपां करोतु; मरुतः दीप्तिमन्तः अस्मासु अनुकूलाः भवन्तु। विष्णुः पूषा च अस्मासु कृपां कुर्याताम्; पावकः वायुः च अस्मान् आशीर्भिः उपवातु। सविता रक्षकः अस्मासु कृपां करोतु; उषसः दीप्तिमत्यः अस्मभ्यं शुभं ददातु। पर्जन्यः अस्माकं सन्ततौ कृपां करोतु; क्षेत्रपतिर्हितकारी अस्मान् अनुगृह्णातु। सर्वे देवाः विश्वे अस्मासु कृपां कुर्वन्तु; सरस्वती विदुषीभिः सह अस्मासु अनुकूलाः भवन्तु। वैद्याः दातारः च अस्मासु कृपां कुर्वन्तु; दिव्याः, पार्थिवाः, आप्याः च भूतानि अस्मान् आशीर्भिः युञ्जन्तु। सत्यधृतः अस्मासु कृपां कुर्वन्तु; शीघ्राः अश्वाः गोवश्च अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। ऋभवः सुपाणयः अस्मासु अनुकूलाः भवन्तु; पितरः होमकाले अस्मासु कृपां कुर्वन्तु। अज एकपात् देवः अस्मासु कृपां करोतु; अहि बुध्न्यः सागरः च अस्मासु अनुकूलाः भवन्तु। आपां नपात् महाबलः अस्मासु कृपां करोतु; पृष्णिः दिव्यरक्षिता अस्मासु अनुकूलाः भवतु। आदित्या रुद्राः वसवः च इमं नवीनं स्तोत्रं गृह्णन्तु; दिव्याः पार्थिवाः, गावः यज्ञियाः च अस्माकं शृण्वन्तु। ये यज्ञियाः देवाः, पूज्या अमृताः सत्यदर्शिनः, ते अद्य अस्माकं विस्तीर्णं रक्षां ददातु; भवन्तः अस्मान् सदा आशीर्भिः पालयन्तु। सत्यस्य स्थानात् स्तोत्रं प्रस्थितम्; सूर्यः किरणैः गावश्च प्रेषिताः। विशालाः पृथिवीः स्वस्लोपैः प्रसारिताः; अग्निः मध्ये विस्तीर्णरूपेण स्थितः। मित्रवरुणयोः अहं नूतनं स्तोत्रं पोषणवत् रचयामि, हे महावीर्यवन्तौ! भवतोः मार्गः अच्युतः अनुवर्तव्यः; मित्रः जनान् सखावत् भाषमाणः प्रयत्नं करोति। ते प्रवातस्य वेगेन सन्तोषन्ते, यथा दुग्धकामाः गावः। महद्यस्मिन् दिवि उपविष्टः वृषा तस्मिन् स्तन्ये गर्जति। वाक्येन, हे इन्द्र! यः एते द्वौ प्रियौ शीघ्रौ अश्वौ युनक्ति, हे वीर! हे रथधारिन्! यः दुष्टस्य क्रोधं निगृह्णाति, सः आर्यम्णः प्रज्ञावन्तः कृपां अस्मभ्यं ददातु। ते तस्य मैत्रीं उपासते, वयं श्रद्धया सत्यस्य क्षेत्रं वाञ्छामः; सः स्तोत्रिणां शत्रून् विक्षिप्तवान्—एषः नमः रुद्राय श्रेष्ठाय समर्पितम्। यदा सप्तम्या सरस्वती, नद्यः माता, महती, यशस्विनी, सुलभा, क्षीरवती, मधुमती स्वैः जलैः स्फुरन्ति। मरुतः उत्सुकाः अस्माकं चिन्तनं सन्ततिं च रक्षन्तु, हे बलिनः! चपलाः विचरन्त्यः अस्मान् न हिंस्युः; भवतां युक्तं धनं नित्यं अस्मासु वर्धेत। स्वयम् आत्मनः महत् आनंदं कुरुत; पूषाणं सभायाः वीरं आह्वयत; भगः अस्माकं चिन्तनस्य रक्षकः अस्मभ्यं स्पर्धायां विजयम्, धनं, उदारं च ददातु। यूयं मरुतः, विष्णुं वर्षन्तं च स्तोत्रं गृह्णीत; सन्ततये, वीर्यकामाय गायत्रे च—भवन्तः अस्मान् सदा शुभेन पालयन्तु। शीघ्रतरः रथः, अमलः, भवन्तः ऋभवः स्तोत्राय अत्र वहतु; त्रिपृष्ठेन सोमेन सुतासु, हे शुभदर्शिनः, महाशक्तिभिः साकम् आनन्दन्तु। यूयं दातारः ऋभवः उदाराणां धनं ददाथ; उत्साहयुक्ताः अमलाः भवन्तः यज्ञे पिबत, अस्मासु चित्तेन धनं ददात। इति सन्ध्यानामिव, अस्माकं प्रार्थनाः, स्तुतयः, यज्ञाः च, समस्तदेवताभ्यः समर्पिताः, ये अस्मान् सर्वतः पालयन्तु, अस्माकं यशः, बलं, सन्ततिं, धनं च वर्धयन्तु, अस्माकं चिन्तनं, स्तोत्रं, यज्ञं च सदा अनुगृह्णन्तु।