यदा जनाः दण्डवत्सन्तः, भरताः युवानः सीमायाम् स्थिताः, तदा वसिष्ठः तेषां नेता अभवत्, तृत्सूनां गणाः विस्तारं प्राप्नुवन्। त्रयः लोकेषु बीजं सृजन्ति, त्रयः उज्ज्वलाः वंशाः, प्रकाशस्य नेतारः; त्रयः सोमार्पणानि उषसि संयोगं यान्ति, सर्वे वसिष्ठाः एतानि पूर्णतया जानन्ति। तेषां तेजः सूर्यस्य प्रभायाः सदृशं, तेषां महत्त्वं सागरस्य गम्भीरत्ववत्, तेषां शक्तिः वातस्य पुत्रस्य इव; अन्यः स्तुतिः न अनुसरणीयः, केवलं वसिष्ठानां स्तुतिः एव। हृदयस्य ज्ञानैः सह, ते सहस्रधारमिव एकत्र गच्छन्ति; यमेन यत् सीम्नः तन्तुः विततः, तं वसिष्ठाः अप्सरसः समीपं अगच्छन्। यदा मित्रवरुणौ त्वां तेजस्विनं विद्युत्सदृशं ददृशताम्, तदा तव जन्म अभवत्; वसिष्ठः ऋषिः जनैः उत्पादितः। त्वं वसिष्ठः, मित्रवरुणयोः पुत्रः, उर्वश्या मनसः शक्त्या जातः; सर्वे देवाः त्वां दिव्यं बिन्दुं पद्मे पतितं दिव्यशक्त्या गृहीत्वा। सः, उभयोः ज्ञानी, सर्वज्ञः, सहस्रदानः, सदा उदारः, वसिष्ठः अप्सरसु जन्म प्राप्तवान्, यमस्य सीम्नः अतिक्रम्य। सत्यम्, सभायाम्, द्वौ शक्तिमन्तौ एकं बीजं श्रद्धया पात्रे अघृतम्; तस्य मध्ये अहं उत्पन्नः, तस्मात् जन्मतः वसिष्ठः ऋषिः इति अभवत्। सः उक्त्थं च सामं च धारयन्, शिलां वहन्, प्रथमं वदति; तं स्नेहपूर्वकं उपगच्छत, वसिष्ठः उदारः भवति। दीप्तमना दिव्यचिन्तनं तुष्टया सह शीघ्ररथवत् अग्रे गच्छतु। त एव भूम्याः दिवं च उत्पत्तिं जानन्ति; आपः अधः प्रवहन्त्याः शृण्वन्ति। आपः अपि तस्यार्थे वर्धन्ते; वीराः युद्धेषु तीव्राः भूमिं इच्छन्ति। तस्मै अश्वान् योक्क्त्वा, वज्रधारिणं इन्द्रं यथा, सुवर्णबाहुम्। सः यज्ञाय यथाः पत्निः पतये गच्छति, तं स्वशक्त्या बलयत। स्वशक्त्या युद्धेषु यज्ञं बलयत, जनानां वीरं चिह्नं स्थापयत। तस्य शक्तिभिः तेजः उदयति; सः भारं वहति यथा भूमिः जगत् वहति। अहं देवाँ आह्वयामि—ते आगच्छन्तु, हे अग्ने; धर्मं कृत्वा, चिन्तनं स्थापयामि। प्रेरितचिन्तनं देव्या प्रति निर्देशय; देवेषु वाणीं उच्चारय। महाबलः वरुणः, सहस्रचक्षुः, एषां नदीनां गतिं पश्यति। सः जनानां राजा, नदीनां भूषणः, तस्मै परमं ऐश्वर्यं, सर्वव्यापि। सः सर्वेषु गणेषु अस्मान् रक्षतु; सः अस्माकं कीर्तिं प्रसिद्धाम् करोतु, हे स्तुत्य। दुर्जय विद्युत् दूरं गच्छतु; सर्वं दुःखं अस्माकं शरीरेभ्यः अपाकरोतु। अग्निः श्रद्धया अस्माकं हविः अङ्गीकृतवान्; अस्माकं स्तोत्रं तस्य पुरतः प्रियतमम् स्थापितम्। देवैः सह, आपः पुत्रं मित्रं कुर्यात्; सः अस्मान् अनुग्रहं करोतु। पद्ममुखैः अहं नदीनां गम्भीरस्य नागं स्तौमि, यः लोकत्रये उपविष्टः। गम्भीरे नागः अस्मान् न हिंसतु; तस्य यज्ञः ऋतधारिणोः दोषेण न विफलः भवतु। कीर्तिः अस्माकं मध्ये आगच्छतु; उत्तमाः धनाय प्रयत्नं कुर्वन्तु। ते शत्रुं दहन्ति, दीप्ताः, विशालाः, महाबलाः सेनाः, शस्त्रैः। यदा पत्न्यः अस्माकं समीपं आगच्छन्ति, तदा त्वष्टा सुहस्तः पुत्रान् ददातु। त्वष्टा अस्माकं स्तोत्रं अङ्गीकृत्य, धनकामस्य अनुग्रहः अस्माकं सह अस्तु। दातारः अस्मान् धनं ददतु; उभे लोकौ, वरुणानी, अस्मान् शृण्वन्तु। वरूत्रीः आश्रयः कृत्वा, त्वष्टा शुभयुक्तः अस्मान् धनं वितरतु। गिरयः, आपः, दातारः, ओषधयः, दिवः अस्मान् धनं ददतु; भूमिः वनवृक्षैः सह, उभे लोकौ अस्मान् सर्वतः रक्षतु। उभे विशालौ लोकौ तस्य अनुगमनं कुर्वन्तु; तेजस्वी वरुणः, इन्द्रस्य मित्रः, अनुसरतु; सर्वे महाबलाः मरुतः अनुसरन्तु; अस्माकं चिन्तनस्य पोषणाय धनं प्राप्तु। इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, आपः, ओषधयः, वनानि एतत् स्वीकारयन्तु; मरुतां आश्रये वयं निवसामः; यूयं सदा सुखेन अस्मान् रक्षत। इन्द्रः अग्निः च अस्मान् रक्षया अनुग्रहं करोतु; इन्द्रः वरुणः च, यज्ञार्हौ, सुखं ददतु। इन्द्रः सोमः च समृद्धिं सुखं च ददतु; इन्द्रः पूषा च बलं विजयं च ददतु। भगः अस्मान् सौभाग्यं ददातु; अस्माकं स्तुतिर्मंगलम् भवतु। पुरंधिः अस्मान् सुखं ददातु; धनं अनुकूलं भवतु। सत्यम्, संयताः, तेषां आशीर्वादः अस्मान् सह अस्तु; अर्यमन्, बहुजातः, अनुग्रहं करोतु। सृष्टा अस्मान् अनुग्रहं करोतु; धारयिता अनुग्रहं करोतु। विशालिनी स्वशक्त्या हितं करोतु; उभे लोकौ, दिवि भूमिः, अनुग्रहं करोतु; गिरिः, सौम्या देवाः, अनुकूलं करोतु। अग्निः, दीप्तिमान्, नेता, अनुग्रहं करोतु; मित्रः, वरुणः, अश्विनौ सुखं ददतु। साधूनां कर्माणि अनुकूलानि सन्तु; वायुः आशीर्वादेन वयम् स्पृशामः। दिवि भूमिः, पुरातनात् आहूतौ, अनुग्रहं करोतु; अन्तरिक्षं दृष्टये शुभं सन्तु। ओषधयः, वनानि, हितं करोतु; क्षेत्राधिपः विजयी अनुग्रहं करोतु। इन्द्रः देवः वसुभिः अनुग्रहं करोतु; वरुणः आदित्येषु स्तुतः अनुकूलः भवतु। रुद्रः रुद्रैः सह, सौम्यः, अनुग्रहं करोतु; त्वष्टा देव्या सह अस्मान् इह शृणोतु। एवं ऋषिः वसिष्ठः, देवाः, आपः, वनानि, भूमिः, दिवः, मरुतः, इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, अग्निः, अश्विनौ, भगः, पुरंधिः, अर्यमन्, रुद्रः, त्वष्टा, सर्वे अनुग्रहं ददन्ति, अस्माकं यज्ञं, स्तोत्रं, चिन्तनं च अङ्गीकुर्वन्ति, तथा अस्माकं जीवनं सुखमयम्, धनसमृद्धम्, कीर्तिमयम्, सुरक्षितम् भवति।