इन्द्रः सर्वदा उत्तमेन अस्मान् पूरयतु, तस्य महत् अनुग्रहम् वयम् आप्नीयाम। सः उदाराणां कृते पोषणं वीरपुत्रांश्च सिञ्चतु, स्वैः आशिषः अस्मान् नित्यं पातु। सोमः अपि सुतः सन् इन्द्रं न तुष्यति, न च ब्राह्मणानां स्तोत्राणि उदारस्य मनसि रोचन्ते। अतः अहम् यज्ञकामः स्तोत्रम् रचयामि, यः तरुणवीरः अस्माकं इच्छया शृणोति। सर्वैः स्तोत्रैः सोमः इन्द्रं तुष्यति, सर्वैः विधिभिः सः उदारः हविभिः संतोष्यते। यदा दृढं सुतः, तदा पुत्राः पितरम् इव, समशिल्पिनः सहाय्यं याचन्ते। सः बुद्धिमान् इन्द्रः एतानि कर्माणि कृतवान्, अन्यानि अपि करिष्यति इति वदन्ति; पत्निभ्यः पतिरिव, सः एव सर्वाणि दुर्गाणि मम शुद्धानि कृतवान्। एवं वदन्ति, च शृणु, इन्द्रः—त्वमेव दाता, सर्वेषु दानेषु अतिक्रान्तः। तव अनेकानि सहाय्यानि परस्परं स्पर्धन्ते, अस्माकं कृते त्वं सर्वं शुभं प्रियं च एकत्र समनय। एवं वसिष्ठः इन्द्रस्य सहाय्याय, नरां मध्ये वृषभं सुतकाले स्तौति; सहस्रैः आगच्छ, अस्मभ्यं सम्पदः वह, स्वैः आशिषः अस्मान् नित्यं पातु। मनुष्याः इन्द्रं स्तोत्रैः आह्वयन्ति, यदा स्वबुद्धिं स्पर्धायाम् युञ्जते। वीर, बलदातः, अस्मभ्यं गवां धनस्य भागं दातुम् अर्हसि। तव बलं, इन्द्र, उदाराणां अस्ति; तत् सुहृद्भ्यः दातुम् अर्हसि। त्वं हि बुद्धिमान्, दुर्गभिद्, अस्मभ्यं परितो धनं वृणु। इन्द्रः जनानां राजा, जगतः सर्वरूपस्य अधिपः अस्ति। सः तत्र उपविष्टः, भक्ताय धनं ददाति, च दूरात् स्तूयमानः अपि समीपम् आगच्छति, दानाय उत्सुकः। इन्द्रः उदारः, आहूयमानः, न कदापि बलं वा सम्पदं निरोद्धुम् अर्हति; तस्य दक्षिणा न कदापि क्षीणाः, सः नित्यं पुरुषेभ्यः मित्रेभ्यश्च पूर्णया हस्तया ददाति। इन्द्र, अस्मभ्यं विस्तीर्णं धनं ददातु; अस्माकं मनांसि तव दानाय प्रवर्तन्ताम्। गोभिः, अश्वैः, रथैः समृद्धं, त्वं अस्मान् नित्यं कुशलमया रक्ष। हे प्रार्थनाविद् इन्द्र, अस्मभ्यं समीपं आगच्छ; तव अश्वान् युञ्जस्व, सर्वे मर्त्याः त्वां आह्वयन्ति। अस्माकं शृणु, सर्वशक्त्या आगच्छ। तव महत्त्वं, इन्द्र, तदा प्रकटते, यदा त्वं प्रार्थनां गृह्णासि; महाबल, त्वं पुरुषाणां प्रार्थनां पाति, वज्रं दृढहस्ते गृह्णन्, त्वं उग्रः, भयानकः, अजितः जातः। तव नेतृत्वेन, इन्द्र, आहूयमानाः रक्ष्यन्ते, त्वं पुरुषान् द्वौ लोकौ च धारयसि; त्वं महाबलाय जातः, अजयोऽसि, अविजितः। एभिः, इन्द्र, अद्य अस्मासु तुष्य, शत्रवः अपसारिताः; यदा मिथ्यावचनं क्रियते, वरुणः प्राज्ञः तं नाशयति—सः अस्मान् न हन्तु। अहम् एतम् उदारं इन्द्रं घोषयामि, यः अस्मभ्यं महद् धनं ददाति; सः गायकस्य यज्ञे उपस्थितः—त्वं अस्मान् नित्यं कुशलमया रक्ष। अयं सोमः, इन्द्र, तव कृते सुतः; आगच्छ, महाबल, स्वगृहं; एषः सोमः सुविदितः, रमणीयः, पिब, उदार, अस्मभ्यं दानानि ददातु। हे महाबल इन्द्र, गायकस्य कर्मणि तुष्टः, अश्वैः सह समीपमागच्छ; अस्मिन्नेव सुतकाले मुदस्व, अस्माकं प्रार्थनाः शृणु। किम् अस्माकं स्तोत्रेषु तव रतिः? कदा, उदार, वयं त्वाम् सत्यमेव उपसेवामः? सर्वे अस्माकं भावाः तव कृते विन्यस्ताः—त्वं, इन्द्र, अस्माकं आह्वानं शृणु। त्वं अन्येषां पुरुषाणां प्रार्थनां, प्राचीना ऋषीणां च, शृणुतः; अतः, उदार इन्द्र, त्वाम् आह्वयामि—त्वं अस्माकं पितेव प्राज्ञः। अहम् एतम् उदारं इन्द्रं घोषयामि, यः अस्मभ्यं महद् धनं ददाति; सः गायकस्य यज्ञे उपस्थितः—त्वं अस्मान् नित्यं कुशलमया रक्ष। भगवन्, अस्मभ्यं बलात् आगच्छ; अस्य धनस्य कृते बलवान् भव; पुरुषपतये, उत्तमायुधेन, महाबलाय पुंस्त्वाय च, वीर। जनाः त्वां हविषा आह्वयन्ति, वीर, स्वगृहेषु, सूर्यस्य अनुग्रहम् इच्छन्तः; त्वं सर्वेषु जनासु विजयी, शत्रून् विध्वंसयसि, महाबल। यदा, इन्द्र, त्वं दिवा दीप्तः प्रकाशसे, त्वं युद्धे चिह्नं, ध्वजं ददासि; यथा अग्निः उपविशति, महाबलः ऋत्वा इव, शुभाय देवांश्च आह्वयति। वयं, इन्द्र, ये देवाः त्वां स्तुवन्ति, वीर, ये दानानि ददति, त्वत्तः याचामः—मित्रेभ्यः उत्तमं रक्षां ददातु, यथा ते दीर्घायुषः भवन्ति। अहम् एतम् उदारं इन्द्रं घोषयामि, यः अस्मभ्यं महद् धनं ददाति; सः गायकस्य यज्ञे उपस्थितः—त्वं अस्मान् नित्यं कुशलमया रक्ष। मित्राणि, इन्द्रस्य हरिवाहस्य, सोमपाय स्तोत्रं गायन्तु। स्तोत्रं उदारस्य शुभं, कीर्तिमन्तं भूयात्, यः अस्माकं सत्पतेः कृते रचितम्। त्वं, इन्द्र, अश्वदातृ, गोदातृ, शतक्रतो, हिरण्यदातृ च। वयं, इन्द्र, भक्ताः, त्वां श्रद्धया स्तौमः; एतत् अस्माकं त्वया अवगन्तव्यम्। न अस्मान् शत्रुः वाचः कुशलः सभायाम् अभिभवेत्; त्वय्येव मे निश्चयः। त्वं अस्माकं विस्तीर्णं कवचम्, युद्धे अग्रणी, वृत्रहन्; त्वया सह वदामि। महान् एव त्वम्, यस्य स्वबलम् अस्ति; तव वीर्येण, इन्द्र, द्यावापृथिवी मीयते। त्वां मरुतः परिवेष्टारः, घोषिणः, बलिनः, दीप्तिमन्तः च, अनिवार्याः, अनुयान्ति। ऋजवः, इन्द्र, त्वां प्राप्नुवन्ति; प्रातः समीपं आगच्छन्ति; जनाः त्वाम् उपस्मरन्ति। महान्तं, वृद्धिमन्तं, प्राज्ञं च स्तुवत; शुभेच्छां प्रकटय; अनेकाः गणाः अग्रे यान्तु, नराधिपाः। प्रेरिताः इन्द्राय विशालशासनाय, महाबलाय, दिव्यम् स्तोत्रं जनयन्ति; दृढव्रताः तस्य नियमं न अतिचरन्ति। वाचः इन्द्रं, अजितमानसम्, संयुक्तबलस्य राजानम् स्थापयन्ति, हरिवाहस्य, सम्यग् कुशासनस्य। न कदापि तव भक्ताः त्वयि क्लान्ताः स्युः; दूरात् अपि सोमपानं आगच्छ, अथवा समीपस्थः अस्मान् शृणु। एते तव कृते स्तोत्राणि, सुतकाले, मधुनः अपि मक्षिकाः इव उपविशन्ति; गायका धनकामाः इन्द्रे रथे पादम् इव स्थापयन्ति।