इन्द्रस्य मनः सुत-सोमस्य मधुमतः द्विवारं पवित्रीकृतस्य रसेन बद्धं तिष्ठति। दुग्धं स्रवति, हविर्भूरि समर्प्यते, अस्य प्रार्थना इन्द्रं आह्वयति। हे महाबलिन् इन्द्र, स्वर्गपृथिव्योरधिष्ठानात् अस्माकं समीपं आगच्छ; एषा सोमपीथिका त्वां प्रतीक्षते। तव हरियुक्ता रथा मधुमत्सवाय त्वां गीतयः समीपं नयन्तु, त्वदनन्दाय। हर्यश्व, सर्वैः सहायैः सह आगच्छ, अस्माकं स्तुतिं गृहाण। तव स्थिरबलम् अस्मभ्यं विस्तीर्णां त्राणां ददातु, हे शुक्लकेश, तव वीर्यं अस्मासु स्थापय। अस्य वीर्यवन्तं प्रचण्डं स्तवनं तव कृते प्रकल्पितं, यथा सारथिः स्वं रथं प्रेरयति। इन्द्र, एषा स्तुतिः त्वां धनानां मध्ये इच्छति; यथा द्यौः नभसि श्रुणोति, एवं त्वं अस्माकं प्रार्थनां गृहाण। एवं, इन्द्र, अस्मान् उत्तमेन सम्पूर्णय; तव महतीं प्रीतिं वयम् प्राप्नुयाम। उदाराणां कृते पोषं वीरपुत्रांश्च सृज; अस्मान् सदा तव आशीर्भिः पालय। तव महाबलिनः सैन्यानि युद्धे संगच्छन्ति; तव बाहुभ्यः विद्युत् पतति। त्वत्स्मृतिः कदापि अस्मद्-अपगता न भूयात्। दुर्गाणि विदारय, इन्द्र, शत्रून् जही; द्वेषिणां शापं निवर्तय, संगृहीतं धनं अस्मभ्यं दा। शतं स्तुतयः, हे शुक्लकेश, सहस्रं आशीः सुदासे; अस्मभ्यं दानानि ददातु, मृत्युमतः शस्त्रं नाशय, यशः च धनं अस्माकं स्थापय। बलाय, इन्द्र, अहं तव; त्राणाय, वीर, स्पर्धायाम् अहं तव। प्रतिदिनं तव बलात् अस्माकं गृहम् स्थापय, हे हरिव, अस्मान् न हिंस्यात्। कुत्सेन, एते जनाः, हर्यश्वेन च, देवैः सह इन्द्रं बलाय उपगच्छन्ति; त्वं वीर, अस्माकं विजयम् साधय, यथा तव सहाय्येन वयं पुरस्कारम् आप्नुमः। एवं, इन्द्र, उत्तमेन अस्मान् पूरय; तव महतीं प्रीतिं वयं प्राप्नुयाम। उदाराणां कृते पोषं वीरपुत्रांश्च सृज; अस्मान् सदा तव आशीर्भिः पालय। सोमः अपि सुतः सन् इन्द्रम् न तुष्टाव, न च ब्राह्मणानां स्तोत्राणि उदारस्य मनः हर्षयन्ति; तस्मात् अहं नूतनं स्तोत्रम् रचयामि, यज्ञाय उत्सुकः, यद् युवान् वीरः अस्मान् इच्छया शृणोयात्। प्रत्येकं स्तोत्रेण सोमः इन्द्रम् हर्षयति; प्रत्येकं क्रतौ उदारः हविभिः तुष्यति। दृढं सुतः सन्, यथा पुत्राः पितरं आह्वयन्ति, तथा समकुशलाः साहाय्यं याचन्ते। सः एतानि कर्माणि अकरोत्, अन्यानि च करिष्यति, यथा विद्वांसः सूतेषु वदन्ति; यथा पतिः स्वैः भार्याभिः सह, एवं इन्द्रः एकाकी सर्वाणि दुर्गाणि अस्माकं कृते शुद्धवान्। एवं वदन्ति, शृणु, इन्द्र; त्वं एक एव सर्वदानेषु वितरति, अतिशेते च। तव अनेके सहायाः अन्योन्येन स्पर्धन्ते; अस्माकं कृते सर्वं शुभं प्रियं च एकत्र कुरु। एवं वसिष्ठः इन्द्रस्य सहाय्याय नरषभं स्तौति सवने; सहस्रैः आगच्छ, पुरस्कारान् आनय, अस्मान् सदा तव आशीर्भिः पालय। जनाः इन्द्रम् आह्वयन्ति स्वैः स्तोत्रैः, यदा ते स्पर्धायां मनः युञ्जते; हे वीर, बलद, अस्मभ्यं पशुमन्तं पुरस्कारभागं ददातु। तद् बलं तव, इन्द्र, उदाराणां अस्तु; मित्रेभ्यः ददातु, हे बहुप्रार्थित, मनुष्येषु। त्वं हि विद्वान्, उदार, दुर्गभेदनाय; अस्माकं समन्तात् धनं वृद्धय। इन्द्रः, जनानां राजा, जगतः सर्वरूपस्य अधिपतिः; तत्रतः सः यजमानाय धनानि ददाति, दूरात् अपि स्तुतः समीपं आगच्छति, दानाय उत्सुकः। अधुना, इन्द्रः उदारः, आहूयमानः, कदापि बलं वा सम्पदः वा न निवारयति; तस्य दक्षिणा कदा न अपूर्णा, सदा आशीर्भिः पूरिता अस्ति। इन्द्र, अस्मभ्यं विस्तीर्णं धनं ददातु; अस्माकं मनांसि तव दानाय प्रवर्तन्ताम्। गोभिः, अश्वैः, रथैः च युक्तं, सदा अस्मान् श्रेयसा पालय। हे प्रार्थनाविद् इन्द्र, अस्मान् आगच्छ; तव अश्वान् युञ्जस्व, समीपं आगच्छ। सर्वे मर्त्याः त्वां आह्वयन्ति; अस्माकं प्रार्थनां शृणु, सर्वबलसमेतः आगच्छ। तव महत्त्वं, इन्द्र, प्रकटते यदा त्वं अस्माकं प्रार्थनां गृह्णासि; महाबलिन्, त्वं पुरुषाणां प्रार्थनां पालयसि, यदा वज्रं दृढहस्ते गृह्णासि, तदा त्वं प्रचण्डः, भयानकः, अजितः च जातः। तव पथेन, इन्द्र, ये त्वाम् आह्वयन्ति ते रक्ष्यन्ते; त्वं नरान् च उभे लोकौ च धारयसि। महाबलाय, महाशक्त्यै त्वं जातः, कदापि न विजितः, न पराजितः। एतेन, इन्द्र, अद्य अस्मासु रमस्व, शत्रवः अपसारिता भवन्तु। यदा मिथ्यावचनम् उक्तं भवति, तदा वरुणः प्राज्ञः तं नाशयति—सः अस्मान् न हन्यात्। अहम् एनं उदारम् इन्द्रम् उद्घोषयामि, यः अस्मभ्यं महद् धनं ददाति; सः गायकस्य यज्ञे उपस्थितः अस्ति—त्वं सदा अस्मान् श्रेयसा पालय। एषः सोमः, इन्द्र, तव कृते सुतः; आगच्छ, महाबलिन्, गृहं तव; अस्य सुविदितं मधुरं सोमं पिब, उदार, अस्मभ्यं दानानि ददातु। हे महाबलिन्, गायकस्य कर्मणि तुष्टः, अश्वैः आगच्छ, समीपं भव; अस्मिन्नेव सवने मुदस्व, अस्माकं प्रार्थनाः शृणु। किं तव अस्माकं स्तोत्रेषु रतिः? कदा, उदार, वयं त्वां सत्यमेव सेवेमहि? सर्वाणि अस्माकं चिन्तनानि तव कृते विन्यस्तानि—त्वं, इन्द्र, अस्माकं आह्वानं शृणु। अन्येषां नराणां प्रार्थनाः, प्राचीनानां ऋषीणां च, त्वया श्रुताः; तस्मात्, उदार इन्द्र, त्वाम् अहम् आह्वये—त्वं अस्माकं पितेव प्राज्ञः। अहम् एनं उदारम् इन्द्रम् उद्घोषयामि, यः अस्मभ्यं महद् धनं ददाति; सः गायकस्य यज्ञे उपस्थितः अस्ति—त्वं सदा अस्मान् श्रेयसा पालय। देव, अस्मान् बल्याः आगच्छ; अस्य धनस्य कृते बलवान् भव, इन्द्र। महावीर्याय, नरपतये, शुभेन शस्त्रेण, महाशक्त्यै, पुरुषत्वाय, जयिन् भव। जनाः त्वां हविषा गृहेषु आह्वयन्ति, सूर्यस्य प्रीत्यै; त्वं सर्वेषु जनपदेषु विजयी, शत्रून् विदारयसि, महाबलिन्। यदा, इन्द्र, त्वं दिवि दीप्तः प्रकाशसे, तदा त्वं युद्धेषु चिह्नं, ध्वजं ददासि; यथा अग्निः उपविशति, महाबलिन्, ऋत्वा इव, सः देवांश्च शुभाय आह्वयति। वयं, इन्द्र, ये च त्वां स्तुवन्ति, ये च दानदाः देवाः, तव शरणं याचामः; अस्माकं मित्रेभ्यः परमं त्राणं ददातु, यथा ते दीर्घायुषः भवन्तु। अहं एनं उदारम् इन्द्रम् उद्घोषयामि, यः अस्मभ्यं महद् धनं ददाति; सः गायकस्य यज्ञे उपस्थितः अस्ति—त्वं सदा अस्मान् श्रेयसा पालय। मित्राणि, इन्द्रस्य हरियुक्तस्य, सोमपायिनः, स्तुतिं गायन्तु। स्तोत्रं शुभं स्यात्, उदारस्य यशस्वि, यथा नराः कुर्वन्ति; वयं सतां प्रियस्य कृते एतत् रचयाम। त्वं, इन्द्र, अश्वदः, गोदः, शतक्रतो, हिरण्यदः, धनदः च। वयं, इन्द्र, तव यजमानाः, त्वां भक्त्या स्तौमः; एषः स्तवः अस्माकं इति त्वं जानीहि, धनद।