अग्निः रक्तैः युक्तः, सर्वदातृ स्वरूपः, यजमानानां आह्वानात् शीघ्रं गच्छति। यज्ञः सुस्तुतः, स्तोत्रं सौम्यं, हे धनद देव, जनानां धनं दातुम् इच्छसि। तस्य दयायुक्तस्य अग्नेः ज्वाला उत्तिष्ठति; रक्ताः धूमस्य जिह्वाः आकाशं स्पृशन्ति; मनुष्या मिलित्वा अग्निं प्रज्वलयन्ति। त्वां वयं दूतं महाश्रेष्ठं कुर्यामः, हे देवाः, आनन्दं यच्छ। वीर्यस्य पुत्र, सर्वेभ्यः मर्त्येभ्यः कामान् दत्तुम् इच्छसि, यत् वयं त्वत्तः याचामः। अग्ने, त्वं गृहे स्वामी, यज्ञे होतारः; त्वं वहनः, सर्ववरणः, प्राज्ञः—पूजां कुरु, फलम् दत्तुम् अर्हसि। पूजकाय धनं दत्तुम्, हे सुमति, त्वं धनस्य रक्षकः। शीघ्रं सर्वान् ऋत्विजः प्रेरय, हे सुस्तुत, ये च कौशलिनः। ये उदारस्वभावाः, अग्ने, यथायुक्तं तुभ्यं प्रियाः, ते अस्माकं मित्राणि भूयुः—ये दातृ जनाः, जनानां पशूनां च विस्तीर्णं कक्षं यच्छन्ति। ये घृतहस्तेन हविः गृहे स्थापयन्ति, प्रातः अपि उपविशन्ति। तान् रक्ष, हे महाबल, शत्रुतः रक्षः; दीर्घकीर्तिं शरणं अस्मभ्यं दातुम् अर्हसि। तव रम्यया जिह्वया, हे दीप्तिमान् अग्ने, त्वं प्राज्ञतमः। धनं दातृभ्यः आनीय, हविः पूजकाय दत्तुम् अर्हसि। ये अश्वान् धनं च ददति, कीर्तिं इच्छन्ति; तान् रक्ष, हे कनिष्ठ, शतसहायैः, तव सहायैः सह। देवः, धनदः, तुभ्यं पूर्णं प्रवाहं सिञ्चति। सिञ्च, पूरय—एवं देवः तव सेवा करोतु। यज्ञस्य होतारं, प्राज्ञं, दीप्तिमन्तं अग्निं देवाः कृतवन्तः। सः पूजकाय धनं वीर्यं च ददाति, ये जनसेवा कुर्वन्ति। अग्ने, उत्तमदर्भैः सम्यक् प्रज्वलितः भव; विस्तीर्णं वेदीं विस्तारय। दीप्तिमन्तः द्वाराः विस्तीर्णाः सन्तु; देवाः, दीप्तिमन्तः, अत्र समागच्छन्तु। अग्ने, हविः सहितः आगच्छ, देवाः पूजय; सर्वजननज्ञ, निष्कलङ्कं कर्म कुरु। सर्वजननज्ञः निष्कलङ्कं कर्म करोति; अमृतान् देवान् पूजयतु, तान् हर्षयतु। सर्वकामान् दत्तुम्, हे प्राज्ञ, इच्छामः; अद्य अस्माकं कामाः सत्ये सन्तु। अग्ने, देवैः त्वं वहनः, वीर्यस्य पुत्रः, पोषणस्य स्वामी कृतः। वयं तव भक्ताः, हे देव, तव सेवा कुर्वन्तः भूयाम; त्वं गच्छन् अस्मभ्यं महादानानि दत्तुम् अर्हसि। इन्द्र, पूर्वे पितरः अपि तव कृते सर्वकामान् प्राप्तवन्तः; तव कृते गावः पुष्टं दुग्धं ददाति, अश्वाः च, तवं पूजकाय धनदः। राजा जनैः यथा, गोपालः पशुभिः यथा, त्वं, मघवन्, प्राज्ञेषु प्रसिद्धः; अस्माकं स्तोत्रे रमस्व, हे इन्द्र, गावः अश्वैः धनं दत्तुम् अर्हसि। एते मधुराः स्तोत्राणि, तव कृते, देव, आगच्छन्ति; तव धनपथः समीपं आगच्छतु, तव सौम्ये अस्माकं स्थानं, इन्द्र, तव रक्षायाम्। दुग्धदायिनीं गवां कामयमानः, वसिष्ठः तव स्तोत्रं प्रेषितवान्; सर्वे जनाः तव पशूनां स्वामीं इन्द्रं आहुः, तव सौम्यं अस्माकं आगच्छतु। इन्द्रः सुदासाय विस्तीर्णं गम्भीरं जलं पारं कृतवान्; शिम्युं सेनां नाशितवान्, सिन्धु नदीनां शापं भङ्गितवान्। तुर्वशः यदुः यज्ञकर्तारः, मत्स्यः धनाय उत्सुकः, तीक्ष्णबुद्धिः; भृगवः द्रुह्यवः मित्रत्वं कृतवन्तः, मित्रः शत्रौ मित्रं अतिक्रान्तः। पक्ताः, भलानाः, अलिनाः, विषाणिनः, शिवाः च समागच्छन्ति; आर्यस्य गोसमूहं नेतारः, इन्द्रः तृत्सूनां शत्रून् पराजितवान्। ये अज्ञाः, अदितेः कृपां इच्छन्तः, परुष्णीं गृहीत्वा; इन्द्रः महात्मा भूमिं राज्ञे विस्तारितवान्, पशून् वितरितवान्। लाभाय, न हान्यै, परुष्णीं आगच्छन्ति; शीघ्रं विजयं इच्छन्तः, इन्द्रः सोमकामः, सुदासाय शत्रु, मौनमनुष्यान् निरोधितवान्। गावः, रक्षकवत्, सविधे चरन्ति, शत्रुषु अपि; चित्रगावः, चित्रेण प्रेषिताः, मार्गं कृतवन्तः, सेनाः हृष्टाः। सः राजा एकविंशतिं प्रसिद्धं वैकर्णं गणं अपातितवान्; वीरवत्, स्वगृहे स्थितः, इन्द्रः, वीरः, तेषां प्रवाहं कृतवान्। ततो इन्द्रः, बलवान्, कवषं वृद्धं जलासु, द्रुह्युम् अपि, निगृह्य; अत्र, मित्रार्थिनः मित्रं प्राप्तवन्तः, तव भक्ताः तव अनुसरन्ति। इन्द्रः तेषां सर्वाणि दुर्गाणि, सप्त किलानि, एकेन प्रहारैः भङ्गितवान्; गयं तृत्सवे दूरं कृतवान्, स्पर्धायाम् पूरुं दुर्वचनं शान्तवान्। षष्टिः, शतं, षट्सहस्रं अनु-द्रुह्युसं सैन्यं सुप्तम्; षष्टिः वीराः, षट् नेतारः; सर्वं इन्द्रस्य वीर्येण कृतम्। तृत्सवः इन्द्रसहिता, प्रमुदिता, जलवत् पारम् अतिक्रान्तवन्तः; दुष्टबुद्धयः, योजनं मापयन्तः, सर्वं सुदासाय त्यक्तवन्तः। इन्द्रः सोमपः, अर्धं सैन्यं दूरं कृतवान्, दम्भिनः विरोधिनः; इन्द्रः क्रोधं क्रोधेन मापयन्, मार्गं चिन्तयन्, पथं नियच्छति। एकेन प्रहारैः, तीक्ष्णं कम्पितवान्, सिंहं अपि बलात् हतान्; इन्द्रः शत्रुनेतान् हतान्, सर्वं सुदासाय दत्तवान्। शत्रवः, सदा दुष्टाः, भग्नाः; ये भेदाय इच्छन्ति; स्तोत्रं कुर्वतः मर्त्यस्य, इन्द्र, तीक्ष्णवज्रेण हनुम्। तृत्सवः यमुनया सह, इन्द्रं प्रातः अग्रे प्रेषितवन्तः, सर्वं विघ्नं भङ्गितवन्तः; अजाः, शिग्रुः, यक्षुः, करदायिनः, अश्वशिरांसि गृहीत्वा निर्गतवन्तः। न पूर्वा, न नूतना उषसः, न इन्द्रस्य सौम्यं वा धनं तान् रक्षितवन्ति; इन्द्रः देवकं, महात्मा, हतान्, महत् शम्बरं भग्नवान्। ये शत्रुगृहस्य प्रमुदिताः—पराशरः, शतयातुः, वसिष्ठः—भोजस्य मित्रत्वं न त्यक्तवन्तः; अतः, प्राज्ञेषु शुभदिवसः उदितः। सुदासः, देववतस्य पौत्रः, द्विशत् गावः, द्वौ रथौ, वराभिः विजितवान्; हे अग्ने, पैजवनस्य दानं पूजयामि, गृहं परिक्रामन्, स्तोत्रे निनादयन्।