सर्वे वसिष्ठाः भगवन्तं अग्निं जनानां पतिम्, दीप्तिमन्तं देवम्, आह्वयन्ति। सः आहूतः, वीर्यं नः प्रयच्छतु। अग्ने, त्वं रात्रिदिवं प्रकाशस्व; त्वया वयं बलिनः भवन्ति, त्वमेव अस्माकं वीरः। प्राज्ञाः नराः त्वां चिन्तया उपसदन्ति, सहस्राक्षरं स्तोत्रं समीपं आगच्छति। अग्निः असुरान् अपसारयति, अमृतः, शुचिः, दीप्तमान्, स्तुत्यः। सः बलस्य ईशः नः ददातु, भगः काम्यानि प्रयच्छतु। त्वं, अग्ने, वीर्यशः यशः प्रयच्छसि; सविता भगः च दिति च काम्यानि ददातु। अग्ने, अस्मान् अपघातात् रक्ष; ये नः हिंसन्ति, तान् अनास्तिकान् अग्निज्वालया दह। ततः, महाबल, अजित, त्वं युद्धे अस्माकं रक्षकः; त्वं पुरातनः शतहस्तः। अग्ने, प्रातः सायं च शीघ्रं रक्ष; अहर्निशं नः विघ्नात् पालय। एवं श्रद्धया अहं अग्निं बलस्य सुतं, प्रियं, ऊर्जस्वन्तम्, मित्रं, दोषरहितम्, अमृतदूतं आह्वयामि। सः रक्तैः वहनैः युक्तः, सर्वदा दाता, आहूतो वेगेन आगच्छति। यज्ञः सम्यक् स्तुतः, स्तोत्रं सुस्वरम्, सः जनानां धनदः देवः। तस्य ज्वाला उदिताः, यजमानस्य, सौम्यस्य; रक्तधूमजिह्वाः दिवम् स्पृशन्ति, नराः सह अग्निं सन्तर्पयन्ति। त्वां वयं देवदूतं, श्रेयांसम्, कुर्मः—सः नः मुदं ददातु। बलस्य सुत, सर्वाणि मानुषभोग्यानि देहि, यानि वयं त्वत्तः इच्छामः। त्वमेव अग्ने, गृहपतिः, यज्ञे होताऽसि; त्वं वहन, सर्ववृणी, प्राज्ञ—यज्ञं कुरु, फलं देहि। आराधकाय धनं देहि, सुचेतस्, त्वमेव हि धनस्य रक्षिता। शीघ्रं सर्वान् ऋत्विजः प्रेरय, सुमेधः, ये च कौशलिनः। ये दाता, अग्ने, तव प्रियाः, यथायोग्यं हविर्ददति, ते अस्माकं मित्राणि भवन्तु—ये उदाराः, जनाय पशुभ्यश्च विस्तीर्णं क्षेत्रं प्रयच्छन्ति। येषां गृहेषु घृतहस्तेन हविः स्थाप्यते, ते प्रातः उपविशन्ति। तान्, महाबल, रिपुभ्यः रक्ष; दीर्घयशः शरणं प्रयच्छ। त्वया रम्या जिह्वया, अग्ने दीप्तमान्, त्वं प्राज्ञतमः। उदाराणां धनं वह, यजमानाय हविः ददातु। ये अश्वदातारः, धनदातारः, महाश्रियम् इच्छन्ति—तान्, कनिष्ठ, शतसहायैः सह, विघ्नात् पालय। देवः, धनदः, तव पूर्णम् आपां स्रोतः सिञ्चति। सिञ्चतु, पूरयतु—एवं देवः त्वां सेवते। यज्ञस्य होतारं, प्राज्ञं, दीप्तिमन्तम्, देवाः अग्निं कृतवन्तः। सः आराधकाय, जनसेविने, धनं वीर्यं च ददाति। अग्ने, उत्तमेन इन्धनेन सम्यक् प्रज्वल; विस्तीर्णं वेदीं वितनु। प्रभास्वन्तः द्वाराः विस्तार्यन्ताम्; देवाः, ज्योतिष्मन्तः, अत्र समागच्छन्तु। अग्ने, हविषा आगच्छ, देवान् उपयज; सर्वजनमानवित्, निष्कलङ्कं कर्म कुरु। सर्वजनमानवित् निष्कलङ्कं कर्म करोति; सः अमृतान् देवान् यजति, तान् तुष्टिम् आनयतु। सर्वाणि काम्यानि देहि, प्राज्ञ, अद्य अस्माकं कामाः सत्येन सिध्यन्तु। त्वाम्, अग्ने, देवा वहनं कृतवन्तः, बलस्य सुतम्, पोषणस्य ईशम्। वयं, त्वत्परायणाः, त्वां सेवामहे; त्वं पूर्ववत् अस्मभ्यं महान् निधिं प्रयच्छ। तत्र, इन्द्र, पूर्वजाः अपि त्वया सर्वाणि काम्यानि अलभन्त; त्वया गावः पूर्णदुग्धाः भवन्ति, अश्वाः च, त्वं यजमानाय धनदः। त्वं, मघवन्, प्रजासु नृपतिवत्, पशुषु गोपालवत्, प्राज्ञेषु प्रख्यातः; अस्माकं स्तोत्रेषु रमस्व, इन्द्र, गोअश्वसम्पदं प्रयच्छ। अत्र, एते मधुराः स्तोत्राणि त्वां प्रति सृष्टानि, भगवन्; तव श्रेयांसि मार्गाः आगच्छन्तु, वयं तव प्रिये स्याम, इन्द्र, तव आश्रये। दुहाम् इच्छन्तः, वसिष्ठः त्वां स्तुतिभिः प्रेषयति; सर्वे जनाः त्वां पशुपतिं वदन्ति, इन्द्र, तव प्रीतिर्नः आगच्छतु। इन्द्रः सुदासाय विस्तीर्णानि, गम्भीराणि आपः सेतुम् अकरोत्; सः शिम्युं सैन्यम् अवधीत्, सिन्धूनां शापम् अपाकरोत्। तत्र तुर्वश, यदु यजमानाः, मत्स्याः धनलुब्धाः, तीक्ष्णबुद्धयः; भृगवः, दृह्यवः च संधिं अकुर्वन्, मित्रः मित्रं वैरिणं अतिक्रान्तवान्। पक्ताः, भलानाः, अलीनाः, विषाणिनः, शिवाः च संगताः; यः आर्यसभां पश्वर्थं अनयत्, इन्द्रः तृत्सूनां शत्रून् अभिभूतवान्। ये अज्ञाः, अदितेः काम्यं प्रार्थयन्तः, परुष्णीम् अधारयन्; इन्द्रः महिमा पृथ्वीं राज्ञे वितन्वन्, गावः विचारयन्। ते लाभाय, न हान्यै, परुष्णीम् आगच्छन्; शीघ्रं धावन्तः जयम् इच्छन्तः, किन्तु इन्द्रः सोमकामः, शत्रून्, मूकान्, सुदासाय निरोधितवान्। गावः, रक्षिण्यः इव, शत्रुषु अपि, चरन्त्यः, पथं चक्रुः, सेनाः हृष्टाः। सः राजा एकविंशतिं प्रख्यातानां वैकर्णानां गणान् अपातयत्; महाबलवत्, सः स्वे गृहे स्थितः, इन्द्रः, वीरः, तेषां स्रोतः अकरोत्। ततः, इन्द्रः, बली, कवषं वृद्धम् आप्सु, दृह्युम् च, निगृह्य, यत्र मित्रकामाः मित्रं प्राप्नुवन्, त्वां रममाणाः त्वां अन्वगच्छन्। एवं ऋषयः अग्निं, इन्द्रं च, श्रद्धया, स्तुतिभिः, हविभिः, यज्ञैः च आह्वयन्ति, तयोः प्रसादेन वीर्यं, धनं, यशः, रक्षणं, सर्वाणि च काम्यानि प्राप्नुवन्ति।