यदा अग्निः जातः तदा सः त्रिषु लोकेषु व्याप्य, पशुपालकवद् गवां मध्ये विचरन्निव, सर्वत्र प्रसृतः। वैश्वानरः प्रार्थनायाः पन्थानं विचिन्वन्, सः अस्मान् सर्वदा शुभैः आशीर्भिः रक्षतु इति प्रार्थ्यते। वयं हविभिः दिव्यैः आहुतिभिः च जातवेदसम् अग्निं देवम् उपास्महे, यं सम्यक् प्रज्वलितम् अग्निं शुद्धदीधितिभिः सश्रद्धया पूजयामः। त्वां अग्ने समिधा यज्ञेन च स्तुतिभिः सेवामहे, त्वं हि यज्ञीयः। त्वां दीदिवांसं होतारं हविषा सुमनसः आहुतिभिः समर्पयामः। त्वं देवैः सह आमन्त्रितः, वषट्कारमुपगृह्णन्, अस्माकं समीपं आगम्य, अस्मान् अनुगृहाण। वयं त्वयि भक्ताः स्याम, त्वं नः सदा आशीर्भिः पालय। यः सन्निधौ उपविष्टः सौम्यः अग्निः, तस्मै हविः समर्प्यते, सः सर्वेभ्यः समीपतमः, सुलभः च अस्ति। सः पञ्चसु जनासु प्रतिष्ठितः, तान् एकैकशः निगृह्णन्, प्राज्ञः, नवयुवकः, गार्हपत्यः च अस्ति। सर्वतः ज्ञातीन् अग्निः पातु, सर्वतः रक्षतु। अहं अद्य अग्नये दिव्याय श्येनाय नूतनं स्तोत्रं निर्मितवान्, सः नः इच्छितं धनं ददातु इति काङ्क्षा। तस्य विभूतयः दृश्यन्ते, तस्य धनं वीरैः पूर्णम्, सः यज्ञस्य अग्रे दीदायमानः। अग्निः वषट्कारेण च वचोभिः च सम्प्रतीच्छतु, सः यज्ञायोग्यः, वह्निः आहुतिप्रदः। त्वां जनानां नाथं, दीप्तदेवम्, आह्वयामः; त्वं समागतः अस्मभ्यं वीर्यं ददातु। निशासु दिवासु च अग्ने, दीदिहि; त्वया वयं बलिनः स्याम; त्वं अस्माकं मध्ये वीरः अस्ति। मनीषिणः सहस्राक्षरं स्तोत्रं त्वां उपयन्ति, तव साहाय्यं चिन्तयन्तः। अग्निः असुरान् अपसारयति; अमृतः, शुचिदीधितिः, विशुद्धः, स्तुत्यः। सः बलस्य ईशः अस्मभ्यं दानानि ददातु; भगः अपि इच्छितं वस्तु ददातु। त्वं अग्ने वीर्यं यशः ददासि; सविता, भगः, दिति च इच्छितं ददातु। अग्ने, अस्मान् आपद्भ्यः पालय; ये अस्मान् हिंस्यन्ति अध्वर्यवः, तान् तव जरणैः अजरैः दीप्तिभिः दह। तदा, महाबलिन्, अपराजित, त्वं युद्धे अस्माकं रक्षकः, त्वं प्राचीन्हस्तः सनातनः। प्रातर् सायं च शीघ्रं अस्मान् पालय; अहर्निशं त्वं अस्मान् अव्यग्रम् रक्ष। अस्मिन श्रद्धया अहं अग्निं वीर्यस्य पुत्रं, प्रियं, पराक्रान्तमितरं, मित्रं, अघ्नम्, अमृतदूतं आह्वयामि। सः रक्तैः युक्तः, सर्वदातृ, आह्वानेन शीघ्रं आगच्छति। यज्ञः सम्यक् स्तुतः, स्तोत्रं समञ्जसम्, त्वं जनानां धनदः देवः। यस्य दीधितिः उदगात्, हविष्यमाणस्य सौम्यस्य; धूमस्य रक्तजिह्वाः दिवं स्पृशन्त्यः, मनुष्याः अग्निं संयुक्ताः प्रज्वलयन्ति। त्वां वयं दूतं कुर्मः, यशस्विनम्, हे देवाः—सुखं अस्मभ्यं कुर्यात्। वीर्यस्य पुत्र, सर्वाणि मानवसुखानि अस्मभ्यं ददातु, यद् वयं त्वत्तः इच्छामः। त्वं अग्ने गृहेश्वरः, त्वं यज्ञे होतारः; त्वं वह्निः, सर्ववर्णी, प्राज्ञः—यज्ञं कुरु, फलम् अस्मभ्यं ददातु। पूजकाय धनं देहि, सुमेधः; त्वं हि धनस्य रक्षकः। त्वं सर्वान् ऋत्विजः शीघ्रं प्रेरय, यः प्राज्ञः तं च। ये त्वया प्रियाः यथायोग्यं ददति, ते अस्माकं मित्राणि भवन्तु—ते दानवतः, ये जनाय पशुभ्यश्च विस्तीर्णं क्षेत्रं ददति। यस्य गृहे घृतहस्तेन हविर्दीयते, ते प्रातरपि उपविशन्ति। तान् शत्रुभ्यः रक्ष, महाबलिन्; अस्मभ्यं दीर्घयशः आश्रयं ददातु। तव रम्यया जिह्वया, दीप्तिमन् अग्ने, त्वं महाप्राज्ञः। दानशीलानां धनं यच्छ, हविर्दातृभ्यः हविः ददातु। ये अश्वदायिनः, धनदायिनः, महायशः इच्छन्ति—तान् त्वं, कनिष्ठ, शतसहायैः सह, आपद्भ्यः पालय। देवः धनदः तव कृते पूर्णं प्रवाहं सिञ्चति। सिञ्च, पूरय—एवं देवः त्वां सेवते। यज्ञस्य होतारं, प्राज्ञं, दीप्तिमन्तं अग्निं देवाः कृतवन्तः। सः जनसेविनं पूजकं धनं च वीर्यं च ददाति। अग्ने, सम्यक् समिधा प्रज्वलितः भव; विस्तीर्णं वेदीं वितन्वीत। दीप्तानि द्वाराणि उन्नीयन्तां; देवाः दीप्तिमन्तः अत्र समागच्छन्तु। अग्ने, हविषा आगच्छ, देवान् यज; सर्वजननां वेद, निष्कलुषं कर्म कुरु। सर्वजननां वेद निष्कलुषं कर्म करोति; अमृतान् देवान् यजतु, तान् तुष्टिम् आनयतु। सर्वकामान् देहि, प्राज्ञ; अद्य अस्माकं कामाः सत्यम् आप्नुयुः। त्वां अग्ने, देवाः वह्निं, वीर्यस्य पुत्रं, पोषणस्य नाथं स्थापयामासुः। वयं त्वयि भक्ताः स्याम, हे देव; त्वं अग्रे गच्छन् अस्मभ्यं महद् धनं ददातु। इन्द्र, अपि पितरः त्वया सर्वकामान् अलभन्त; त्वया गावः बहु दुग्धं ददति, त्वया अश्वाः, त्वं च पूजकाय धनदः। त्वं जनस्य नृपतिरिव, गवां पालक इव, मघवन्, मनीषिषु विश्रुतः। अस्माकं गीतैः तुष्टिं लभस्व, इन्द्र, अस्मभ्यं गवाश्वयुक्तं धनं ददातु। एवं ऋषयः अग्निं स्तौन्ति, हविभिः, स्तुतिभिः, प्रार्थनाभिः च, तं सर्वदा आह्वयन्ति, यः सर्वदा रक्षति, यः यज्ञस्य होतारः, यः सर्वजनानां प्रियः, यः सर्वकामदः, यः दिव्यः, यः अमृतः, यः पूजकानां सर्वदा सहायः।