ये पुरःसराः तेजसा सर्वान् अतिक्रान्तवन्तः, य एव महनीयमध्वानं समारब्धवन्तः, ते कुशलिनः पुरुषाः, स्तोत्रस्य कर्तारः, प्रजाः अतिक्रम्य, सत्यम् अग्निं मम प्रज्वलयन्ति। वयं वसिष्ठाः, अग्ने, त्वां वीर्यस्य अधिपतिं, बलस्य पुत्रम्, निधीनां मध्ये आह्वयामः। त्वं स्तोतृभ्यः उदारभ्यः अक्षयं भोजनं ददाः, सदा अस्मान् अशिषा पालय। राजा सः, अनुपमः, श्रद्धया प्रज्वलितः, यस्य मुखं घृतैः आहूयते। मनुष्याः अग्निं हविभिः उपतिष्ठन्ते; सः प्रभातासु अग्रे दीदायमानः प्रकाशते। एषः बलवान् अग्निः, होता इति प्रसिद्धः, मनुष्येषु प्रियः, दृढः। प्रकाशं वितन्वन्, सः पृथिव्याम् विचरति, कृष्णशिखाभिः ओषधिभिः शोभितः। कथं अग्ने, त्वं अस्माकं स्तुत्यं महद् यशः दास्यसि, यथा वाञ्छितं कामं पूरयेत्? कदा वयं उत्तममतिरेशाः, धनान्यधिगमिष्यामः, दुर्गाणि अतिक्रमिष्यामः? अग्नेः भारतानां यशः श्रूयते, यदा सः सूर्यवत् महत्या दीप्त्या प्रकाशते। सः पूरवे युद्धेषु तिष्ठन्, देवातिथिर्भूत्वा, तेजसा प्रकाशते। बहूनि तव हव्यानि, अग्ने, आह्वाने, सर्वरूपेण। स्तुतः अपि त्वं शृणोषि, स्वयम्भो, स्वबलस्य वृद्ध्यै। एषः शब्दः शतगुणः, सहस्रगुणश्च, अग्नये द्विबर्हिषे रच्यताम्। यः स्तोतृभ्यः सुखदः, सः सहस्रदीप्तिः, दरिद्रतां व्यपोहन्, अमङ्गलं नाशयतु। पुनः वयं वसिष्ठाः, अग्ने, त्वां वीर्यस्य अधिपतिं निधीनां मध्ये आह्वयामः। स्तोतृभ्यः उदारभ्यः अक्षयं भोजनं ददासि; सदा अशिषा अस्मान् पालय। प्रियः सः प्रबुद्धः, उषसां अङ्के, होता, प्रियो, प्रचेताः, शुचिः। सः द्वयोः जातयोः चिह्नं स्थापयति, देवेषु हव्यं वहन्, सुकृतां धनं ददाति। सः प्राज्ञः, यो दुर्योनिषु दुर्गाणि भिन्दन्, स्तोत्रं शुद्धयन्, बहु अन्नं अस्मभ्यं ददाति। होता, प्रियो, जनानां अधिपतिः, तमः अपोहन्, दीप्तिमन्तं मध्ये प्रतीयते। अव्ययः सः मुनिः, अदितिः, दीप्तमान् सखा, अतिथि, अस्माकं शुभदः। सः प्रभातासु अग्रे ज्योतिषा दीदायमानः; आपां गर्भः विश्वं प्रविष्टवान्। पूज्यः त्वं, जातवेदः, नृणां मध्ये, युगेषु, शुचिः। शोभनया दीप्त्या त्वं प्रकाशसे; तव प्रज्वलने गावः जाग्रति। अग्ने, कार्याय आगच्छ, मा विफलः भूः; देवांश्च साकं स्तोत्रकर्तृभिः आनीय। सरस्वतीं, मरुतः, अश्विनौ, आपः, सर्वान् देवांश्च धनप्रदाय पूजय। वसिष्ठः त्वाम् अग्निं प्रज्वाल्य, रक्षां समृद्धिं च इच्छति; जातवेदः, बहुभिः हविभिः वर्धस्व। यूयं सर्वे अशिषा अस्मान् सदा पालयत। इव प्रियः, उषः, विस्तीर्णबलया, शोभमानया, प्रचण्डया, ज्योतिष्मत्या, दीप्त्या सह प्रकाशसे। सः वीर्यवान्, सुवर्णमयः, शुचिः, प्रभया दीदायमानः, जागृतान् प्रेरयन्, चिन्ताः प्रवर्तयति। उषाः तु तेजोमयं क्षेत्रं प्रकाशयति; यजमानाः, इव ऋत्विजः, चिन्ताः अर्पयन्ति। सर्वजनानां जन्म जानन् अग्निः ज्ञानपूर्वकः, दूतवत् देवेषु त्वरया याति, दिव्येषु श्रेष्ठः। स्तोत्राणि, देवभक्ताः चिन्ताः च, अग्निं सम्प्रति यान्ति, धनस्य कामनया। सः सुविश्रुतः, शोभनरूपः, प्रियदर्शी, हविभृत्, मानवस्य प्रियः। अग्ने, इन्द्रं वसुभिः सह आनय; महावीर्यं रुद्रं रुद्रैः सह आनय; आदित्यैः सह सर्वजननीम् अदितिं आनय; बृहस्पतिं स्तोत्रकर्तृभिः सह, सर्वव्यापिनम् आनय। जाग्रतः अग्निं, नव्यतमं, यजुषि, ऋत्विजं, स्तोतारः स्तुवन्ति। सः रात्रीनां निधीनां च रक्षकः अभवत्, अव्यथः दूतः, देवपूजनाय योग्यतमः। एष यज्ञस्य महद् बुद्धिम्; त्वया विना, अग्ने, अमृताः न तुष्यन्ति। सर्वैः देवैः सह आगच्छ; प्रथमः ऋत्विजः इह उपविश। त्वां शीघ्रं, अग्ने, मनुष्याः दूतकार्याय, हविभिः सदा उपतिष्ठन्ते। यस्य कृते, अग्ने, देवाः यज्ञे उपविशन्ति, तस्य दिनानि शुभानि भवन्ति। त्रिः अपि दिवसे, अन्तः स्थितः, त्वदीयान् निधीन् ददाति उदाराय मनुष्याय। मनुना इव, अग्ने, देवांश्चात्र यज; अस्माकं दूतः भूत्वा, शापेभ्यः पालय। अग्निः महायज्ञस्य अधिपतिः, सर्वहविषां अग्निः। वसवः तस्य बलं रमन्ते; तेन देवाः तम् हविर्भुजम् स्थापयन्। अग्ने, देवान् अद्यात्र हविषा आनय, इन्द्रेण सह, यथा त एव तुष्येयुः। एष यज्ञः स्वर्गे देवेषु स्थाप्यताम्। यूयं सर्वे अशिषा अस्मान् सदा पालयत। वयं महता नमसा, नवतरं, स्वगृहे प्रज्वलितं, तेजस्विनं, अग्निं, द्यावापृथिव्योः मध्ये, सर्वतः आहूयमानं, प्रत्यङ्मुखं प्राप्तवन्तः। तस्य महत्त्वेन, अग्ने, जातवेदः, गृहस्य सर्वाणि दुष्कराणि अतिक्रामति। सः अस्मान्, स्तोतृन्, उदारांश्च, आपद्भ्यः, अमङ्गलात् च पातु। त्वं, अग्ने, वरुणः च मित्रश्च; वसिष्ठाः त्वां चिन्तया स्तुवन्ति। तव मध्ये बहुधनं अस्तु। यूयं सर्वे अशिषा अस्मान् सदा पालयत। अग्नये, सर्वशुद्धये, वयं चिन्तां यच्छामः; रक्षसां हन्तारं, स्तोत्रं प्रार्थनां च अर्पयाम। हविः वहन्, वेदि उपहृष्टः, वैश्वानराय, चिन्तानां नेतृभ्यः। त्वं, अग्ने, दीप्त्या सह, द्यावापृथिवी व्याप्य, जातमानः प्रकाशसे। वैश्वानर, जातवेदः, त्वं महत्त्वेन शापेभ्यः अस्मान् विमोचय। यदा त्वं जातः, अग्ने, लोकान् व्याप्य, पशुपाल इव गवां विचरः। वैश्वानर, प्रार्थनाय मार्गं विचिनु। यूयं सर्वे अशिषा अस्मान् सदा पालयत। हविभिः, दिव्यैः आह्वानैः, वयं जातवेदसं, देवम्, प्रज्वलितम् उपसेवामः। शुचिभिः ज्वलिभिः, वयं भक्त्या अग्निं यजामः। त्वां, अग्ने, उपहारैः उपयुज्य, स्तुतिभिः सेव्ये। त्वां, शोभनदीप्ते, ऋत्विजं, घृतैः, शुभैः हविभिः अर्पयामः। अग्ने, देवैः सह, आमन्त्रितः, वषट्कार्यं च गृह्णन्, अस्मान् आगच्छ। वयं त्वयि भक्ताः स्याम; त्वं नः सदा अशिषा पालय। हविः तस्मै अर्प्यताम्, सन्निषद्यमानाय, समीपस्थाय, सौम्याय। सः पञ्चसु जनसु स्थित्वा, एकैकशः निगृह्य, प्राज्ञः, नव्यः, गृहम् अधितिष्ठति। अग्निः सर्वतः अस्माकं स्वजनान् पातु; सः अस्मान् अमङ्गलात् रक्षतु। अद्य अहं नव्यं स्तोत्रं अग्नये, दिवस्य श्येनाय, रचयामि; सः अस्माकं वाञ्छितं धनं दास्यति इति। तस्य विभूतयः दृश्यन्ते, तस्य धनं वीरैः पूर्णम्, यज्ञस्य अग्रे दीदायमानम्। अग्निः एषः वषट्कृत्यं वचांसि च गृह्णातु; सः यज्ञाय योग्यतमः, हविभृत् अस्ति।