अग्निः, तेजस्वीः वीर्यसम्पन्नः, दुरात्मानः दुर्बलनिश्चयान्, दर्पपूर्णान्, कटुवाचः, अश्रद्धधानान्, अकुशलान्, अयजमानान् च दस्यून् स्वबलात् निष्कासयामास, पूर्वानपरान् अयजमानान् दूरं प्रेषयन्। स एव प्रभुः स्वशक्त्या तमसि प्रमुदितान् प्राचीं दिशं प्रावर्तयत्, तेषां नायकः सन्। तं धनाध्यक्षं, अजितं, शत्रुदमयन्तं अग्निं स्तौमि। स बलवान् अग्निः शत्रून् स्वगृहात् निष्कास्य, आर्यपत्नीः उषसामिव विभावयामास। स युवा अग्निः विरोधिनः निगृह्य, स्वबलात् गणान् सुदृढान् चकार। सर्वे जनाः तस्य संरक्षणे शरणं यान्ति, तस्य प्रसादं कामयमानाः। वैश्वानरः, उभयलोकश्रेष्ठः अग्निः, स्वपितरौ मध्ये उपविष्टः अस्ति। स वैश्वानरः देवः, समुद्रगर्भात् निधीन् वितरति, सूर्येण सह उदितः। अग्निः ददाति—समुद्रात्, दूरतः, अधस्तात्, उपरिष्टात्, दिवः पृथिव्याः च। अहं अग्निं बलस्य देवमिव शीघ्राश्वमुपह्वये, श्रद्धया। स यज्ञविद्, देवेषु विज्ञातृ, प्राज्ञः, सत्यसंकल्पः, अस्माकं दूतः भूत्वा आगच्छतु। अग्ने, सम्यग्वर्त्मना देवसंघेन सह प्रीयमाणः आगच्छ; तेषां सख्यं हर्षेण गृहाण। त्वं स्वशक्त्या पृथिव्याः शृङ्गे घोषयन्, प्रहारैः सर्वाणि ओषधिवनस्पतीन् कम्पयसि। पूर्वदिशं यज्ञः प्रतीयते, सुनीतानि बर्हीषि उपकल्पितानि; आहूतो अग्निः होतृवत् तुष्यति। सर्वावतीः मातरः आहूय, त्वं कनिष्ठः शुभ्रतमः जातः असि। ऋत्विजः यज्ञे शीघ्रमेव रथिनं निर्मिमते, तेषां मध्ये विवेकिनं; स अग्निः जनानां नायकः, गृहे प्रतिष्ठितः, मधुरवाच्, सत्यवक्ता, ऋतस्य धर्ता। चयनितः अग्निः उपविष्टः, सः आगतः; अग्निः पुरोहितः, पुरुषसमाजे समर्थः। दिवापृथिव्यौ तम् बलयतः, होतृः तं विश्ववेदसं यजते। एते तेजसा सर्वान् अतिक्रान्ताः—ये स्तोत्रं सुकृतवन्तः, कुशलिनः जनाः। ये जाग्रतः, प्रजाः अतिक्रान्ताः, मे सत्यशोचिषं वह्निं सन्दधते। अधुना, अग्ने, वसिष्ठाः त्वां बलस्य नाथं, वीर्यस्य सुतं, निधीषु आह्वयामः। स्तोत्रिणां दातारः अव्यया अन्नानि ददातु; नः सदा आशिषा पालय। राजा, अनन्यः, श्रद्धया दीयते, यस्य मुखं घृतैः आहूयते। मनुष्याः अग्निं हविभिः यजन्ति; सः प्रातरिव दीदायमानः, उषसामग्रे प्रभाति। स बलवान् अग्निः होतृरूपेण प्रतिष्ठितः, प्रियः, नरासु प्रबलः। सः ज्योतिर्विस्तारयन्, पृथिव्यां सञ्चरति, कृष्णाग्रैः ओषधिभिः भूषितः। अग्ने, केन उपायेन त्वं नः स्तोत्रेभ्यः बहु, उत्तमं यशः दास्यसि? कदा वयं सुभगवाचः, धनिनः, दुरितपथोऽतिक्रामः स्याम? अग्नेः भरतानां यशः श्रूयते, सः सूर्यवत् महत्या दीप्त्या प्रभाति। सः पूरुं युद्धेषु तिष्ठन्, दीप्तमान्, दिव्यः अतिथिः, प्रकाशते। अग्ने, तव हविः बहूनि समाहूयन्ते, सर्वरूपेण। स्तूयमानः अपि त्वं शृणोषि; स्वशक्त्या, सुजात, वर्धस्व। एष वाक् शतगुणः, सहस्रगुणः, अग्नये द्विबर्हिषे रच्यताम्। या स्तोत्रिणां मुदं जनयति, सा नः सहायिनी अस्तु, शोभना, दारिद्र्यनाशिनी, अमिवहन्त्री। अधुना, अग्ने, वसिष्ठाः त्वां बलस्य नाथं, वीर्यस्य सुतं, निधीषु आह्वयामः। स्तोत्रिणां दातारः अव्यया अन्नानि ददातु; नः सदा आशिषा पालय। प्रियः अग्निः उषसां अङ्के प्रबुद्धः, होतृः, प्रियः, प्राज्ञतमः, विशुद्धः। सः द्विविधानां सत्त्वानां चिह्नं स्थापयति, देवेषु हविः वहन्, सुकृतिनां धनं ददाति। स प्राज्ञः, दरिद्रदुर्गाणि भित्वा, स्तोत्रं शुद्धयन्, नः बहु अन्नं यच्छति। होतृः, प्रियः, जनानां नाथः, तमो नुदन्, दीप्तिमतां मध्ये प्रादुरभूत्। अक्षयः, मुनिः, अदितिः, दीप्तमान् सखा, अतिथिः, नः शुभं करोति। प्रज्वलितया दीप्त्या, उषसामग्रे स्फुरन्; आपां गर्भः विष्णुम् प्रविष्टः। त्वं, अग्ने, जातवेदः, सर्वदा मानवेषु पूज्यः, विशुद्धः। शोभना दीप्त्या त्वं दीदिहि; तव प्रज्वलने गावः जाग्रति। अग्ने, कार्याय आगच्छ, न प्रमाद्य; स्तोत्रकारैः सह देवेषु गच्छ। सरस्वतीं, मरुतः, अश्विनौ, आपः, सर्वान् देवान् रत्नाय यजस्व। वसिष्ठः त्वां प्रज्वाल्य, अग्ने, अभयं श्रियम् इच्छति; जातवेदः, बहुभिः हविभिः वर्धस्व। यूयं सर्वे सदा नः आशिषा पालय। उषाः प्रियवत्, विशालबलया, दीप्तमान्, स्फुरन्ती, शोभमानां, प्रबोधयन्ती, धियः प्रेरयन्ती, उदितवती। सा सुवर्णवर्णा, विशुद्धा, दीप्त्या प्रकाशमाना, जागृतान् प्रेरयति। उषा दीप्तिं प्रकटयति; यजन्तः, जाग्रतः, ऋत्विज इव धियः यच्छन्ति। अग्निः, सर्वजननां वेदमानः, विज्ञानेन आगच्छति, दूतवत्, देवेषु कुत्सलः। स्तोत्राणि धियश्च देवेषु अग्निं प्रति यान्ति, धनं इच्छन्ति। सः सुशोभनः, शोभनरूपः, प्रियः, हविभृत्, मानवस्य प्रियतमः। अग्ने, इन्द्रं वसुना सह आनय, संयुक्तम्; महान्तं रुद्रं रुद्रैः सह आनय; आदित्यैः आदितिं सर्वजननीं आनय; बृहस्पतिं गीतिभिः सह, विश्ववेदसं आनय। जागृताः अग्निं कनिष्ठं स्तुवन्ति, यज्ञे पुरोहितं, प्रियं। सः रात्रीनां, निधीनां च रक्षकः, अनिश्रान्तदूतः, यज्ञेषु श्रेष्ठः। महान् अस्य यज्ञस्य मतिर्भवति; त्वया विना, अग्ने, अमृताः न हृष्यन्ति। सर्वैः देवैः सह आगच्छ; प्रथमः पुरोहितः, अत्र उपविश। त्वां शीघ्रं, अग्ने, जनाः प्रार्थयन्ति दूतकार्याय, सदा हविभिः। यस्यार्थे, अग्ने, देवाः यज्ञस्थानं उपविशतः, तस्य दिवसः शुभमयाः भवन्ति। त्रिः अपि दिवसे तव निधीन् इच्छन्ति, अन्तर्याजिन्, दानशीलस्यार्थे। मनोः इव, अग्ने, अत्र देवान् यज; अस्माकं दूतः, शापात् रक्षकः भव। अग्निः महायज्ञस्य नाथः, सर्वहविषां अग्निः। वसवः तस्य शक्तौ तुष्यन्ति; तेन देवाः तं वह्निं वहित्रं स्थापयामासुः। अद्य, अग्ने, इन्द्रेण सह देवाँस्त्र हव्याय आनय, यथा ते हृष्येयुः। एष यज्ञः स्वर्गे देवेषु स्थाप्यताम्। यूयं सर्वे सदा नः आशिषा पालय। वयं श्रद्धया कनिष्ठं अग्निं प्राप्ताः, यः स्वगृहे प्रज्वलितः दीप्तमान्। स अग्निः अद्भुतदीप्तिः, दिवापृथिव्योः मध्ये, सर्वतः आहूयमानः, अस्मान् प्रति स्थितः। स्वमाहात्म्येन, अग्ने, जातवेदः, गृहस्य सर्वाणि दुष्कृतानि जयति। स नः अमिवात्, अनिष्टात् च रक्षतु, स्तोत्रिणां च दानशीलानां च। त्वं, अग्ने, वरुणः, मित्रः च; वसिष्ठाः त्वां धियाभिः स्तुवन्ति। त्वयि बहु धनं अस्तु। यूयं सर्वे सदा नः आशिषा पालय। अग्नये, विश्वशुद्धये, वयं धियं यच्छामः; रक्षोवधे, स्तोत्रं प्रार्थनां च वहामः। हविः वहन्, वेदिम् उपविशन्, वैश्वानराय, धियः नेतृे। त्वं, अग्ने, शोचिषा दीप्तमानः, दिवं पृथिवीं च पूरयसि। वैश्वानर, जातवेदः, त्वया महत्त्वेन शापेभ्यः अस्मान् मोचय। एवं, ऋषिः वसिष्ठः, स्वजनैः सह, अग्निं स्तौति, यः शत्रून् निष्कासयति, यः यज्ञे देवाँस्त्र आनयति, यः स्तोत्रिणां धनं ददाति, यः रात्रिं दिवं च रक्षति, यः तमसो नुदनं, सदा लोकान् पालयति।