स्वर्गे अग्निः प्रतिष्ठितः, पृथिव्याम् अध्वराणां नेतैव, नद्यां वृषभः, सेनासु प्रवीरः च विराजते। वैश्वानरः मानवकुलानां मध्ये तेजसा दीप्तिमान् भूत्वा, श्रेयसा वर्धते। तस्य भीत्या, जनाः स्वं भोज्यं परित्यज्य, एकत्रिताः, भोजनानि विहाय, आगच्छन्ति। वैश्वानरः, विशेषतः पूरवे दीप्तिमान् सन्, यदा त्वं अग्ने दुर्गाणि विनाशयसि, तदा स्तूयसे। भूमिः च द्यौश्च, त्रिधाभूताः, तव ऋतं, वैश्वानर, अग्ने, अनुवर्तेते। त्वदीयेन तेजसा, त्वं उभयोर् लोकयोः व्याप्य, अनवरतज्वलनः प्रकाशसे। त्वां प्रति सुवर्णवर्णाः स्तुतयः संगच्छन्ति, घृतमन्थनानि च समर्प्यन्ते। त्वमेव जनानां ईशः, धनानां सारथिः, वैश्वानरः, उषसां च महतां कर्मणां दीपः। त्वयि वसवः ऐश्वर्यं न्यधत्त, तव बुद्धिं च स्वीकृतवन्तः, मित्रस्य सख इव। त्वमग्ने दस्यून् च तमः च अपसारयसि, आर्याय विस्तीर्णं ज्योतिः कुरुषे। परमे दिवि जातः, त्वं शीघ्रं मार्गान् पालयसि वात इव। जातवेदः, लोकान् उत्पादयसि, सन्ततिं च समृद्ध्या योजयसि, अनुग्रहम् ददासि। अग्ने, वैश्वानर, जातवेदः, अस्मभ्यं तां दीप्तिं, काम्यं धनं दा। तेन त्वं दातॄन् पुष्णासि, यशः च विस्तीर्णं भजसे, यजमानाय। अग्ने, अस्मभ्यं बहु, विश्रुतं धनं दातॄणां कृते प्रयच्छ, बलं च कीर्तिं च आनय। वैश्वानर, रुद्रैः वसुभिः सह, महद् रक्षां अस्मासु कुरु। अहं असुरस्य महतः यशः स्तौमि, जनानां नायकस्य, प्राज्ञस्य। इन्द्रवत् बलानि पूजयामि; स्तोत्रकारः सन्, समिधां संकीर्तयामि। ऋषिं, दीपम्, दीप्तिमन्तं, पर्वतात् ज्योतिर् वहन्तं आह्वयामि। उभे दिवापृथिव्यौ राज्यं ददातः; गीतैः अग्नेः प्राचीना, महान् व्रतानि आह्वयामि, दुर्गणाशनस्य। स्वल्पधियां, गर्विणः, कठोरवाचः, अप्रतीताः, धनहीनाः, अयजमानान् अग्निः निष्कासितवान्। दस्यून् अपाकरोत्, पूर्वान् च उत्तरान् अयजमानान् अपास्य। स ईशः, तमसि रममाणान् प्राचीं प्रावर्तयत्, वीर्येण श्रेष्ठतमः। अहं अग्निम् स्तौमि, धनस्य अधिपतिम्, अजितं, शत्रुनिग्राहीणम्। स बलवता शत्रून् गृहात् निष्कासितवान्; आर्यपत्नीः उषस इव प्रकाशयत्। स वीर्यवान्, युवान् अग्निः, शत्रून् निगृह्य, कुलानि बलवंतः कृतवान्। सर्वे जनाः तस्य शरणं याचन्ते, तस्य अनुग्रहम् इच्छन्ति। वैश्वानरः, उभयलोकानां श्रेष्ठः, अग्निः, पितरौ अङ्के उपविष्टः। दैवः वैश्वानरः निधीन् वितरति, सूर्येण सह उदितः। अग्निः समुद्रात्, दूरतः, अधस्तात्, उपरिष्टात्, दिवः पृथिव्याः च, धनं दत्तवान्। अहं अग्निं, वीर्यस्य देवम्, त्वरिताश्वम् इव, श्रद्धया आह्वयामि। सः नो दूतो भवतु, यज्ञं विज्ञाय, देवेषु वेदितुमान्, प्राज्ञः, सत्यसंकल्पः। सम्यक् मार्गैः आगच्छ, अग्ने, देवगणानां सख्ये रममाणः; तेषाम् मैत्रीं हर्षेण गृहाण। त्वदीयैः शक्तिभिः, भूम्याः शिखरे घोषयन्, प्रहरणैः सर्वाणि औषधीनि भूतानि च कम्पयसि। पूर्वतो मुखं यज्ञः, सुस्थितं बार्हिषम्, अग्निः आहूयमानः होता इव तुष्टः। सर्वावृतीः मातरः आह्वयन्, त्वं कनिष्ठः, शुभतमः जातः। यज्ञे ऋषयः शीघ्रं सारथिं निर्मिमीत, विवेकिनं तम्। अग्निः, जनस्य ईशः, गृहे प्रतिष्ठितः, मधुरवक्त्रः, सत्यवक्ता, ऋतस्य धर्ता। प्रचोदितः अग्निः स्वस्थानं प्राप्नोति; अग्निः पुरोहितः, पुरुषेष्व् उपस्थाता। दिवापृथिव्यौ तम् अभिवर्धयताम्; होता तम् उपास्ते, सर्वावृत्तिम्। एते तेजसा सर्वान् अतिक्रान्ताः; ये स्तोत्रं सुसंस्कृतम् अकार्षुः, कौशलिनः पुरुषाः। ये सजगाः, जनान् अतिक्रान्ताः, ये मम सत्यज्वलनं सन्तपन्ति। अधुना, अग्ने, वसिष्ठाः त्वां आह्वयामः, बलस्य ईशम्, वीर्यस्य पुत्रम्, निधिषु स्थितम्। स्तोत्रकारेभ्यः, दातृभ्यः, अक्षयम् अन्नं प्रयच्छ; नित्यं नो वरैः पालय। राजा, अनन्यः, श्रद्धया प्रज्वलितः, यस्य मुखं घृतैः आहूयते। नराः अग्निं हविषा उपासते; सः उषसां अग्रे दीप्तिमान् प्रकाशते। सः एव होता, अग्निः, रमणीयः, नरासु बलवान्। प्रकाशं वितन्वन्, भूमिं संचरति, कृष्णाग्रैः औषधीभिः अलंकृतः। कथं, अग्ने, त्वं अस्मभ्यं बहु, उत्तमं स्तोत्रं दास्यसि, यथा त्वं स्तूयसे? कदा वयं उत्तमाम् उपमां, धनस्य जयिनः, दुष्कृतस्य विजेतारः भविष्यामः? भरतानाम् अग्नेः यशः श्रूयते, यदा सः सूर्य इव महत्या दीप्त्या प्रकाशते। सः पूरवे युद्धेषु स्थितवान्, ज्वलनः, दिव्यः अतिथिः, दीप्तिमान्। बहूनि तव हव्यानि, अग्ने, सर्वरूपैः सन्मान्यैः। स्तूयमाने अपि, त्वं शृणोषि, अग्ने; स्वशक्त्या वर्धस्व, सुविजात। एषः शब्दः शतगुणः, सहस्रगुणः, अग्नये द्विबार्हिषे रच्यताम्। यः स्तोत्रकारेभ्यः प्रियं, साहाय्यकरं, तेजस्वि, दरिद्रता-नाशनं, अमङ्गल-विनाशनं स्यात्। अधुना, अग्ने, वसिष्ठाः त्वां आह्वयन्ति, बलस्य ईशं, वीर्यस्य पुत्रम्, निधिषु स्थितम्। स्तोत्रकारेभ्यः, दानशीलाय, अक्षयम् अन्नं ददातु; नित्यं नो वरैः पालय। प्रियः उषसां अङ्के जागरितः, होता, रमणीयः, प्राज्ञतमः, शुचिः। सः चिह्नं विधत्ते द्वयोर् जातानाम्, देवेषु हविः वहन्, सुकृतां धनं ददाति। सः प्राज्ञः, यः कञ्जानां दुर्गाणि भिनत्ति, स्तोत्रं शुद्धयन्, बहु अन्नं अस्मभ्यं ददाति। होता रमणीयः, जनस्य ईशः, तमः अपाकरोति, दीप्तिमतां मध्ये प्रकटः। अव्ययः, ऋषिः, अदितिः, दीप्तिमान्, सखाः, अतिथिः, शुभः अस्माकं भवतु। तेजसा, उषसां अग्रे प्रकाशते; आपां गर्भः विष्वग् प्रविष्टः। पूज्यः असि, जातवेदः, नरासु युगेषु, शुचिः। शोभना दीप्त्या प्रकाशसे; तव प्रज्वलने गावः जाग्रति। अग्ने, कार्याय आगच्छ, मा मन्दस्व; देवांश् स्तोत्रकारैः सह उपनय। सरस्वतीम्, मरुतः, अश्विनौ, आपः, सर्वान् देवांश्च, धनाय यज। वसिष्ठः त्वां अग्ने प्रज्वाल्य, शरणं समृद्धिं च इच्छति; जातवेदः, बहुभिः हविभिः वर्धस्व। यूयं सर्वे नित्यं नो वरैः पालय। प्रियः इव, उषः, विस्तीर्णबलः, प्रकाशते, दीप्तमान्, स्फुरन्, शोभमानः, दीप्तिमान्। बलवान्, सुवर्णवर्णः, शुचिः, दीप्त्या विराजते, जागृतान् प्रेरयन्, धियः च प्रेरयन्। उषाः तेजोवतीं दिशं प्रकाशयति; यज्ञं कुर्वन्तः, जागृताः, ऋत्विजः इव, धियः समर्पयन्ति। अग्निः, सर्वजनान् जानन्, ज्ञानवांश्, दूतो इव, देवेषु त्वरमाणः, दिव्येषु कौशलवान्। स्तोत्राणि च धियः च, देवेषु समर्पितानि, अग्निं समाश्रयन्ति, धनस्य कामाय। सः सुविश्रुतः, शोभनरूपः, प्रीयमानः, हविः वहन्, मानवस्य प्रियः। अग्ने, इन्द्रं वसुभिः सह आनय; महान्तं रुद्रं रुद्रैः सह आनय; आदित्यैः आदितिं सर्वस्य मातरं आनय; बृहस्पतिं गायकैः सह, सर्वावृतिं आनय। जागृताः अग्निं स्तुवन्ति, नव्यं, यः यज्ञेषु प्रीयमाणः पुरोहितः। सः रात्रीनां च निधीनां च रक्षकः जातः, अव्ययः दूतः, देवपूजायाम् अर्हः। एवं, ऋषयः, यजमानाः, मानवाः च, अग्निं स्तुवन्तः, तस्य तेजसा, कृपया, यशसा, धनैः च, नित्यं पालयमानाः, तं परमं पुरोहितं, देवदूतं, यशस्विनं, सर्वेषां वरदं, प्रार्थयन्ते।