आवहितेन मनसा वयं प्राज्ञं दक्षं च त्वां, हे अग्ने, स्तुमः—यः पृथिव्याम् अमृतं दिवं च मेध्यं सन्देशं वहसि, सत्यवागसि। मनुना इव, वयं यज्ञार्थं त्वां सदा प्रेरयामः, धर्माय नित्यं यतमानाः। यजमानाः श्रद्धया हविः वहन्तः, समिधं सम्यक् विनियच्छन्ति, तव पूजार्थं दर्भं सम्यक् विधायन्ति। घृतं हविष्यम् आह्वयन्तः, ऋत्विजः, हस्ताभ्यां हविः शुद्धयन्तु। ये देवभक्ताः, कर्मसु निपुणाः, ते यज्ञवाटिकायाम् उपविशन्ति, दिव्यं सम्प्रार्थयन्तः। मातरौ शिशुम् इव, ते एकत्र मिलित्वा सभायाम् एकत्वं प्राप्नुवन्ति। दिव्याः कन्याः, उषाः रात्रिश्च, दिवं समाना, दुग्धवतीं गावम् इव, दयावः, दर्भे उपविश्य, यज्ञस्य समृद्ध्यै आगच्छन्तु। अहं प्रेरितान् ऋत्विजः मनुष्येषु श्रेष्ठान् मन्ये, ये अर्हन्ति हविः पूजार्हाः। यज्ञं उन्नयन्तु, हविषां मध्ये, ततः देवेषु नः कामान् ददतु। भारती भारतीभिः सह संयुक्ता आगच्छतु, इळा देवैः मनुष्यैश्च, अग्निना सह, आगच्छतु। सरस्वती सरस्वद्भिः सह आगच्छतु, एता त्रयो देवीः अस्मिन दर्भे उपविशन्तु। त्वष्टा, पुष्टिदः देवः, नः अनुग्रहं कुर्यात्, वृद्धिं च दद्यात्। तस्मात् वीर्यवान्, दक्षः, कृत्स्नः, देवकामः, कर्मणि युक्तः जायते। वनस्पते, त्वं हविः देवेषु प्रेषय; अग्निः, शोधयिता, हविः वितरति। सः सत्यम् ऋत्विक् यज्ञं कुर्यात्, यः देवानां मूलानि वेद। अग्ने, प्रज्वलितः, इन्द्रेण देवैः सह, शीघ्रगैः सह, समीपं आगच्छ। अदितिः, शुभपुत्रैः सह, दर्भे उपविशतु; अमृताः देवाः हविषा सन्दद्यु:। समिद्धैः अग्निभिः एकीकृत्य, देवम् अग्निम्, श्रेष्ठं होतारं, दूतं च यज्ञे स्थापयन्ति। सः स्थिरः, रक्षिता, तेजस्वी, शुद्धः, घृतेन पोषितः। अग्ने, तव ज्वाला, अश्वस्य इव तृणेषु मुक्तस्य, महती, वायुम् अनुयाति; तदा तव कृष्णः पन्थाः दृश्यते। त्वं, नवजातः, बलवान्, अग्ने, समिद्धः सन्, अमृताः ज्वलनाः विचरन्ति; तव रक्तः धूमः दिवं याति, दूतः इव देवेषु गच्छसि। तव शक्ति: पृथिव्यां व्याप्ता, जिह्वाभ्यां हविः भक्षयन्, सेनायाः इव, त्वं अग्रे गच्छसि, अद्भुत, यवस्य चयनं जिह्वया करोति। सायं प्रातश्च, जनाः तं नवतमम्, ऊर्जस्विनम् अग्निम्, अश्वं इव शुद्धयन्ति; अतिथिरिव, सदा तेजस्वी, तव ज्वाला गृहं दीप्तयति। स्नेहेन अभिषिक्तमुखः, सुवर्णवत्, त्वं वेद्याम् आभासि; तव शक्ति: दिवः गर्जनवत् निनादयति, सूर्यवत् तेजो दर्शयति। यथा त्वां, अग्ने, हविर्भिः स्तोमैः च सेवेमहि, घृतसमृद्धैः हविः, तथा त्वं, अनन्तया महिमा, शतभिः आयसैः दुर्गैः नः पाही। यानि त्वया, अग्ने जातवेदः, अभेद्याः स्तोत्राणि, अथवा येन त्वं तुष्टः, तैः अस्मान्, नाथान् गायकांश्च पाही। यथा तीक्ष्णः परशुः दारुषु दीप्तते, एवं त्वं, स्वप्रकाशः, स्वस्वरूपे प्रकटोऽसि; यो विस्तीर्णे मातुः गर्भे जातः, शुद्धः, प्राज्ञः, देवपूजार्हः। अग्ने, एतान् नः वरान् दा; वयं प्राज्ञं विवेकं च प्राप्नुयाम; सर्वे शुभानि स्तोतृभ्यः गायकाय च सन्ददतु; सर्वदा नः स्वस्त्या पाही। तुभ्यं, अग्ने, तेजस्वि हविः, शुद्धं चेतनं च समर्पयामः, यः सर्वान् देवमानुष्यांश्च विजित्य, ज्ञानबलेन विजयी अस्ति। सः चतुरः अग्निः, बालः अपि, यत्र कुत्रापि जनन्याः जातः, अत्र अस्तु; यः शुद्धः, शीघ्रं बहून् हविषः प्रज्वालयति, त्वरया अन्नं भक्षयति। अस्य देवस्य सभायाम्, यत्र मर्त्याः उपविष्टाः, अग्निः मानवबीजम् उद्घोषयति, दूरस्थाय च, इच्छुकाय, सः दीप्तयति। एषः प्राज्ञः, प्राज्ञेषु, मर्त्येषु अमृतः अग्निः प्रतिष्ठितः; वयं तव सदा सुमनसः स्याम, महाबल, मा नः हिंसिषः। सः देवैः निर्मिते गर्भे उपविश्य, शक्त्या अमृतान् अतिक्रम्य, तमः, ओषधीः, वनस्पतींश्च, पृथिवीं च, सर्वभृतां, धारयति। अग्निः अमृतस्य ऐश्वर्यस्य स्वामी, धनस्य स्वामी, वीर्यदः दाता च; हे महाबल, वयं न कदाचित् अपुत्राः, अवीर्याः, तव अनुग्रहतः वियुज्याम। वयं, अग्ने, नित्यनूतनस्य अक्षयस्य वनधनस्य स्वामिनः स्याम; अविवेकिनः अन्यः जन्म नास्ति—त्वत्तः मा विच्यावय। वनस्य अग्निः न सुलभः, न च स्नेहितः परस्य उदरेन वा मनसा गृह्यते; तथापि, सः पुनः स्वगृहं प्रतिनिवर्तते—नवः, बलवान्, अनायासेन नः आगच्छतु। त्वं, अग्ने, नः शत्रुभ्यः पाही; त्वं, महाबल, अपवादात् पाही; तव पन्थाः धूमस्य इव संगच्छतु; इच्छितं, समृद्धं धनं तव संगच्छतु। अग्ने, एतान् नः वरान् प्रकाशय; वयं प्राज्ञं सुसंकल्पं च प्राप्नुयाम। सर्वे दानानि स्तोतृभ्यः गायकाय च स्यु:; त्वं नः सदा स्वस्त्या पाही। त्वं, अग्ने, शक्तिमन्तं स्वरेण आह्वय, दिव्यस्य भूमेः साहाय्यार्थं। वैश्वानरः, अमृतेषु वर्धमानः, जागर्ति जाग्रद्भिः सह। अग्निः दिवि प्रतिष्ठितः, पृथिव्यां नेतृ, सरितां मध्ये वृषा, सेनायां बलवान्। वैश्वानरः मानवकुलानाम् मध्ये दीप्तिमान्, श्रेयसा वर्धते। तव भीताः, गणाः, अन्नं परित्यज्य, एकीकृत्य, भोज्यं त्यक्त्वा, आगच्छन्ति। वैश्वानरः, पूरवे दीप्तिमान्, यदा त्वं, अग्ने, दुर्गाणि भिन्दसि, तदा स्तूयसे। पृथिवी दिवश्च, त्रिधा, तव ऋते अनुवर्तेते, वैश्वानर, अग्ने। तव तेजसा, द्वौ लोकौ व्याप्य, अनवरतज्वलनः प्रकाशसे। तुभ्यं, अग्ने, हिरण्यवर्णाः स्तोत्राणि संगच्छन्ति, मन्थनानि घृतेन सह। त्वं जनानां स्वामी, धनस्य सारथिः, वैश्वानरः, उषसाम् अग्निः, महतां कर्मणाम्। त्वयि, वसवः, ऐश्वर्यं स्थापयन्ति; तव बुद्धिं स्वीकुर्वन्ति, मित्रस्य सखा। त्वं, अग्ने, दस्यून् तमश्च अपास्यसि, आर्याय विस्तीर्णं प्रकाशं कुर्याः। दिव्ये जन्मनि जातः, शीघ्रं मार्गान् रक्षसि, वातवत्। त्वं, जातवेदः, लोकान् उत्पादयसि, सन्ततिं समृद्धिं च ददासि। अग्ने, वैश्वानर, जातवेदः, तद् तेजस्वि, वाञ्छितं धनं नः ददास्व। तेन त्वं दानशीलान् पोषयसि, यशस्विनं स्तोतारं कृत्वा। अग्ने, नः समृद्धं, प्रख्यातं धनं ददास्व; बलं यशश्च ददास्व। वैश्वानर, रुद्रैः वसुभिश्च सह, महतीं रक्षा नः ददास्व। अहं असुरस्य महात्मनः, जनानां नायकस्य, प्राज्ञस्य, कीर्तिं स्तौमि। इन्द्रवत्, वीर्यकर्माणि पूजयामि; स्तोतृरिव, यज्ञकाष्ठस्य वन्दनं करोमि। ऋषिं, अग्निं, दीप्तिमन्तं, पर्वताद् प्रकाशवाहम्, आह्वयामि। उभौ लोकौ राजसूयम् ददातः; गीतैः, प्राचीनं, महाव्रतम् अग्निं, पुरोयोधिनं, आह्वयामि। एवं, ऋषयः, यजमानाः, देवाः, देवीः, अग्निं प्रधानं कृत्वा, श्रद्धया यज्ञं समाचरन्ति। अग्निः, दूतः, पूज्यः, हविः वहन्, देवेषु सम्प्रेषयति, सर्वान् इच्छितान् वरान् ददाति।