यदा ऋषयः सम्यक् समिधं समर्पयन्ति, तदा ते अग्निं समाह्वयन्ति, यः सर्वेषां हवीनां वहनं कर्तुं समर्थः, यः दिव्यान् गन्धान् शुभान् च आशिषः अस्माकं प्रापयतु। अग्ने, त्वं नः बलात्, सौमनस्यात्, सुबुद्धेः च मा अपाक्रथाः, न च अस्मान् क्षुधायै, रक्षसां मध्ये, अनृतवतां मध्ये, गृहे वा वने वा मा त्यजाः। त्वं नः प्रार्थनाः स्थापय, त्वं हि देवः दातारः दानवतां प्रति। वयं दानप्रदाने च ग्राहणे च सफलाः स्याम, त्वं नः सदा आरोग्येन पालय। त्वं अग्ने, सुलभः आह्वानाय, तेजस्वीः, श्रियं वहन्; वीर्यस्य पुत्र, प्रकाशस्व। सदा अस्माकं सहायकः सज्जनः अस्तु, सः अन्यस्मै न मा त्यजतु। त्वं नः दुर्भगैः सह मा योजय, देवेषु अग्निषु च अस्मान् शुभं वद। यदि पापवृत्तयः उदयन्ति अपि, ताः अस्मान् मा नाशयन्तु, महादेवपुत्र। यः मनुष्यः श्रद्धया हविः अग्नौ समर्पयति, सः अमृतानां मध्ये धनं प्राप्नोति; सः देवदानानि लभते, यस्य कृते धीरः कामयते। त्वं अग्ने, महाश्रियः पन्थानं विद्वान्, अस्मभ्यं विप्राय महत् धनं आनय। तेन वयं बलिनः, दीर्घायुषः, विजयी च स्याम। त्वं नः प्रार्थनाः पुनः स्थापय, त्वं हि देवः दातारः दानवतां प्रति। वयं दानप्रदाने च ग्राहणे च सफलाः स्याम, त्वं नः सदा आरोग्येन पालय। अद्य समिधं गृहाण, अग्ने; तेजस्वीः भव, धूमं दिवं प्रति प्रेषयन्। तव ज्वलनाः सूर्यरश्मीन् इव व्याप्नुवन्ति, स्वर्गशिखरं स्पृशन्ति। नरा-अशंसस्य महत्त्वं स्तौमः, यत्र यज्ञे हविः दीयते। ये धीराः, शुद्धाः, विचक्षणाः देवाः, ते उभयोर् हवीनां रमन्ते। त्वां वयं, अग्ने, वन्दामहे, यः पृथिव्याः स्वर्गस्य च मध्ये दूतः, सत्यवाच्, दक्षः। मनुना इव वयं त्वां यज्ञाय समिधामहे, सदा यज्ञकर्मणि प्रवृत्ताः। यजमानाः श्रद्धया अग्नये दर्भम् उपवेशयन्ति, हविषा आह्वयन्ति, हस्तैः हविः शुद्धयन्ति। ये देवभक्ताः, विधिप्रवीणाः, ते यज्ञवाटे संस्थिताः, दिव्यत्वाय आकाङ्क्षन्तः, मातृभिः आलिङ्गितबालक इव, सभा मध्ये एकत्र मिलन्ति। देव्यः कन्याः, दिवमिव महान्यः, उषा रात्रि च, पयस्विनी धेनुरिव, दयावः, दर्भे उपविष्टाः, श्रीकृते यज्ञे आगच्छन्तु। अहं युष्मान् प्रेरितान् ऋत्विजः मन्ये, यज्ञे पूजनीयाः; ऊर्ध्वं यज्ञं वहत, हविषा; ततो देवेषु इच्छितं फलं प्रयच्छत। भारतीः सह भारतीभिः आगच्छन्तु, इळा देवैः मनुष्यैः च अग्निना सह, सरस्वतीः सरस्वतीभिः आगच्छन्तु; एता त्रयो देव्यो दर्भे उपविशन्तु। त्वष्टा पोषदः अस्मान् अनुकम्पयतु, वृद्धिं समृद्धिं च ददातु। तस्मात् वीर्यवान्, दक्षः, देवकामः, कर्मणि युक्तः जायते। वनस्पते, हविः देवेषु प्रेषय; अग्निः शोधयिता हविः वितरति। सत्यऋत्विक् यज्ञं कुर्यात्, यः देवजननं वेत्ति। अग्ने, इन्द्रेण देवैः सह, शीघ्रगैः सह, सन्निधिं कुरु। अदिति सुतैः सह दर्भे उपविशतु; अमृताः देवाः हविषा सन्तु तुष्टाः। सम्यक् अग्निं, देवं, ऋत्विजं, दूतम् यज्ञे कुरुत; सः मनुष्येषु धृतिमान्, त्राता, तेजस्वी, शुद्धः, घृतपोषितः। अग्ने, तव ज्वाला वातं अनुगच्छति, मुक्ताश्व इव तृणेषु चरन्; तदा तव कृष्णः पथः दृश्यते। त्वं नवजातः, शक्तिमान्, अग्ने, प्रज्वलितः सन्, अमृताः ज्वलनाः संचरन्ति; तव रक्तः धूमः दिवं प्रति उदेति, त्वं दूतो देवेषु गच्छसि। तव शक्ति: पृथिव्यां व्याप्यते, जिह्वाभिः हविः ग्रसन्, भक्षयन्; सैन्यं यथा प्रस्थितम्, त्वं अग्रे गच्छसि, तव जिह्वया यवम् इच्छसि। सायं प्रातः च जनाः अग्निं, नवतमं, तेजस्विनं, अश्वमिव शुद्धयन्ति; सदा दीप्तिमान्, अतिथिरिव, गृह्ये, तव ज्वाला हविषा प्रज्वलति। स्निग्धवदनः, सुवर्णसमः, त्वं वेदि उपरि दीप्तमानः; तव शक्ति: दिवः गर्जनिव, सूर्य इव तेजसा प्रकाशसे। यथा त्वां, अग्ने, हविभिः स्तुतिभिः, घृतवतीभिः उपसेवेम, तथा तव अनन्तया महिमा अस्मान् शतभिः आयसैः दुर्गैः रक्ष। यानि तव अपराजितानि स्तोत्राणि आराधकाय, येन त्वं संतुष्टः, तैः, वीर्यपुत्र, अस्मान् रक्ष, अग्ने जातवेदः, अस्माकं स्वामिनः, स्तोत्रकारांश्च। यथा तीक्ष्णः काष्ठात् कुलिशः प्रकाशते, तथा त्वं, स्वयंज्योतिः, स्वस्वरूपे दृश्यसे; या विशालायाः मातुः गर्भात् जातः, शुद्धः, बुद्धिमान्, देवपूज्यः। अग्ने, एतान् आशिषः अस्मभ्यं ददातु; वयं प्राज्ञतां, विवेकिनां शक्तिं प्राप्नुमः; सर्वे शुभानि स्तोतृभ्यः गायकेभ्यः च आगच्छन्तु; त्वं नः सदा आरोग्येन पालय। तेजस्विनीं, शुक्लां, शुद्धां, बुद्धिं च हविः अग्नये समर्पयामः, यः सर्वान् देवमानुषान् विजित्य, विद्वान् अस्ति। सः चतुरः अग्निः, यदा अपि नवः अस्ति, अत्र अस्तु, यत्र मातुः जठरात् जातः; यः शुद्धः, शीघ्रं अनेकेषां हवीनाम् ज्वलनं करोति, सः एकस्मिन्क्षणे अन्नं भक्षयति। अस्य देवस्य सभायाम्, यत्र मर्त्याः उपविशत्, अग्निः मानवस्य बीजं उद्घोषयति, दूरस्थाय च इच्छुकाय दीप्यते। अयं प्राज्ञः, प्राज्ञेषु, अमृतः अग्निः मर्त्येषु प्रतिष्ठितः; वयं तव समीपे सदा सुमनसः स्याम, महाबल, न चापि पीड्येम। सः देवैः कृतायां योनौ उपविष्टः; तस्य शक्त्या अग्निः अमृतान् अतीत्य गतः; तमः, ओषधयः, वनस्पतयः, पृथिवी च तं धारयन्ति। अग्निः अमृतस्य धनस्य स्वामी, वीर्यद्रविणस्य दाता; वयं, महाबल, न पुत्रविहीनाः, न तेजोहीनाः, तव अनुग्रहत् न विच्छिद्याम। वयं वनस्य नित्यनूतनस्य, अक्षयस्य धनस्य स्वामिनः स्याम, अग्ने; अन्यस्य जन्म नास्ति अविमर्शिनः; तव पन्थाः मा पपात। वनाग्निः न सुलभः गृहणाय, न च स्नेहः अन्येन उदरेण वा मनसा वा ग्रहीतुं शक्यः; तथापि, सः पुनः गृहम् आगच्छति; नवः, बलवान्, अस्मान् अहिंसन् आगच्छतु। त्वं, अग्ने, अस्मान् रिपुभ्यः रक्ष, त्वं, महाबल, अपवादात् रक्ष; तव पन्थाः धूमवत् एकत्र आगच्छतु, सम्पद् इच्छिता, बहु, तव समीपे आगच्छतु। अग्ने, अस्मभ्यं एतान् शुभानि प्रकाशय; वयं प्राज्ञतां, सुसंकल्पं च प्राप्नुमः; सर्वे दानानि स्तोतृभ्यः गायकेभ्यः भवन्तु; त्वं नः सदा आरोग्येन पालय। अग्नये, बलिने, स्वर्गपृथिव्योः सहाय्याय वाचं समर्पय; वैश्वानरः, अमृतानां मध्ये वर्धमानः, जागर्ति जाग्रतः सह।