यदा शराणां वर्षा बालवत् पतन्ति, तदा ब्रहस्पतिः अदितिश्च सदा अस्मान् रक्षां ददातुं प्रार्थ्येते। कवचेन अहं तव प्राणभागान् आच्छादयामि; सोमः राजराज्येन त्वाम् अनुयातु, वरुणः उरः विस्तीर्णं करोतु, देवाः च त्वां विजयीं कुर्वन्तु, त्वयि हर्षं कुर्वन्तु। यः कश्चन, स्वजनो वा परजनो वा, अस्मान् हिंसितुम् इच्छति, तम् सर्वे देवाः नाशयन्तु; प्रार्थना एव मम अन्तरङ्गकवचं भवतु। मनुष्याः तेजोमयैः धियः अग्निं द्वाभ्यां अरनिभ्यां उत्पादयन्ति, हस्तचेष्टया तं विश्रुतं दूरदर्शिनं गृहपतिं अतिथिं च। तस्मै अग्नये, हे वसवः, वयं आह्वानं वहामः, सदा सर्वतः सहाय्यं इच्छन्तः; यः सदा गृहे स्थितः, दक्षता-योग्यः अस्ति। प्रज्वलितः, हे अग्ने, अस्माकं वेश्मसु प्रकाशस्व, कनिष्ठः त्वं, अव्ययेन तेजसा; त्वां प्रति सदा पुरस्काराः समीपं आगच्छन्ति। त्वदर्थं, अग्ने, अग्निभ्यः श्रेष्ठाः ज्वलन्ति, बलिनः च तेजस्विनः, यत्र साधवः संगच्छन्ति। विद्या द्वारा, अग्ने, अस्मभ्यं वीरपुत्रयुक्तं धनं, समृद्धिं, कीर्तिमन्तं बलं च ददातु, यं न शत्रुः न यात्री अतिवर्तेत। यं प्रति यौवना दक्षिणा समिधं वहन्ती सायं प्रातः च घृतैः उपतिष्ठते; तं प्रति स्वधा अपि धनकामाः समीपं गच्छन्ति। अग्ने, त्वं तव तापसा सर्वान् शत्रून् दह; त्वदीयः तेजस् अक्षीणम् अजरं च अस्तु; सर्वं पापं दुःखं च निष्कासय। त्वं अग्ने, दीप्तमुख, हे वसिष्ठ, शुचिः प्रकाशमानः, त्वां एते स्तोत्राणि समीपं नयन्तु; त्वं अस्माभिः सह एतेन स्तवनैः भव। ये मनुष्याः, अग्ने, तव मुखं विभज्यन्ते, पितृभ्यः सुताः, बहुषु स्थलेषु—त्वं तैः अस्मासु सौम्यः भव। एते वीराः, वृत्रस्य हन्तारः, सर्वे अमानुषाः मायाः तैः जेतव्याः; ये मम प्रेरितां स्तुतिम् उपधारयन्ति। मा अस्मान् अग्ने, नराणां मध्ये दरिद्रान् स्थापय; मा अपत्यहीनान्, बलहीनान् वा, त्वदन्तिके, कुलक्लेशे स्थापय। यः अश्ववत् सदा यज्ञे आगच्छति, अस्माकं सुतसमृद्धगृहे, स्वबन्धुभिः समृद्धिं वर्धयन्। अग्ने, दुष्टबुद्धेः, पापाद्, दुश्चरितात्, दुरात्मनः च अस्मान् पालय; त्वया सह युद्धे विजयं प्राप्नुयाम। अग्निः एव अन्यान् अग्नीन् अतिक्रामति, शीघ्रश्च अश्वः, बलवतः पुत्रः; सः सहस्रशः अनवरतम् मार्गान् प्राप्नोति। अग्निः एव प्रतिविरोधिनं पतति, प्रज्वलितः दुःखं नुदति; साधवः तं परितः चरन्ति। एषः अग्निः, बहुषु स्थलेषु आहूतः, स्वामी, हविषा प्रज्वलितः, यज्नेषु ऋत्वा इव संचरति। त्वां प्रति, अग्ने, सदा बहुहुतीः समर्पयेम; हे स्वामिन्, उभे हव्ये सभायां वह। एते, अग्ने, सर्वतः विस्तीर्णा हविः; त्वं तानि अविरामं देवेषु वह; तेषां सुरभीः अशिषः अस्मान् प्रति आगच्छन्तु। मा अस्मान् अग्ने, बलात्, सौमनस्यात्, धर्मात् च दूरं कर्षय; मा अस्मान् क्षुधायै, राक्षसेभ्यः, अधार्मिकेभ्यः गृहे वा वने वा परित्यज। अधुना, अग्ने, मम प्रार्थनाः स्थापय; त्वं दाता असि सुभक्तेभ्यः; वयं दानेन च प्रतिग्रहेण च सफलाः स्याम; त्वं सदा अस्मान् शुभेन रक्ष। त्वं अग्ने, सुलभः आह्वानाय, तेजस्वी, समृद्धिदः; वीर्यपुत्र, प्रकाशस्व; साधु-वीरः सदा अस्माभिः सह तिष्ठतु, अन्यत्र मा परित्यज। अग्ने, मा अस्मान् दुरदृष्टिभिः संयोजय; देवेषु अग्निषु च अस्मान् सुमधुरं भाषस्व; पापवृत्तयः मा अस्मान् नाशयन्तु, यद्यपि ताः जायेरन्, हे महाबलपुत्र। सः मनुष्यः, अग्ने, यः श्रद्धया हविः समर्पयति, अमृतानां मध्ये धनं प्राप्नोति; सः देवदानानि प्राप्नोति, यस्य अर्थे धीरः याचकः आगच्छति। अग्ने, महद् श्रेयः पथं जानन्, अस्मभ्यं विप्राय महद् धनं वह; तेन वयं बलिनः, दीर्घायुषो, विजयीश्च जनानां मध्ये स्याम। अधुना, अग्ने, मम प्रार्थनाः स्थापय; त्वं दाता असि सुभक्तेभ्यः; वयं दानेन च प्रतिग्रहेण च सफलाः स्याम्; त्वं सदा अस्मान् शुभेन रक्ष। अद्य, अग्ने, अस्माकं समिधं गृहाण; प्रज्वलितः भव, पवित्रं धूमं विसृज; तेजसा दिवः शिखरं स्पृश, सूर्यरश्मीः प्रसारय। नराशंसस्य महत्त्वं हविषा यज्ञे स्तौम; ये धीराः, शुद्धाः, सुविचारिणः देवाः, उभयोर् हव्योः रमन्ते। त्वां वयं, प्रभो, दक्षं प्राज्ञं च, पृथिव्याः दिवश्च दूतं, सत्यम् वक्तारं पूजयामः; मनुः इव अग्निं यज्ञाय सदा प्रज्वालयामः। यजमानाः, सोमं वहन्तः, समिधं अग्नये श्रद्धया विन्यस्यन्ति; घृतं वहन्तः, ऋत्विजः, हविः हस्तैः शुद्धयन्तु। ये देवभक्ताः, विधिप्रविणाः, यज्ञवाटे समुपविष्टाः, दिव्यत्वं काङ्क्षन्तः, मातृभिः अङ्के स्थितबालकवत्, सभायाम् एकत्र मिलन्ति। देवीः कन्याः, दिवः इव महत्यः, उषाः रात्रिश्च, सस्युत्तमा धेनुः इव; दयावन्त्यः, बार्हिषि उपविष्टाः, समृद्धये यज्ञे आगच्छन्तु। वः, प्रेरिताः, मानवेषु यजुषु ऋत्विजः इव, पूज्याः; यज्ञम् ऊर्ध्वं नेतुम् अर्हथ; ततः देवेषु इच्छितं फलम् अस्मभ्यं दत्त। भारती भारतीभिः सह आगच्छतु, इळा देवैः मनुष्यैश्च अग्निना च; सरस्वती सरस्वद्भिः आगच्छतु; एता त्रयो देवीः अस्मिन बार्हिषि उपविशन्तु। त्वष्टा, पूषकः देवः, अस्मासु सौम्यः भवतु, वृद्धिं समृद्धिं च ददातु; तस्मात् वीर्यवान्, दक्षः, उत्साही जन्यते, यः देवांश्च इच्छति, कर्मणि युक्तः अस्ति। वनस्पते, हविः देवेषु प्रेषय; अग्निः पावकः हविः वितरति; सत्यम् ऋत्वा यज्ञं कुर्यात्, यः देवानां मूलानि वेत्ति। प्रज्वलितः अग्ने, इन्द्रेण देवैः च सह आगच्छ; शीघ्रैः सह; अदिति: सुतैः सह बार्हिषि उपविशतु; अमृताः देवाः हविषा सह हृष्यन्तु। अग्निभिः संयुक्ताः, अग्निं देवम् ऋत्विजम् श्रेष्ठम् यज्ञस्य दूतं कुरुत; सः स्थिरः मनुष्येषु, रक्षकः, तेजस्वी, शुचिः, घृतपच्यः।