शूरहस्ताः अश्वाः रथैः सह निर्घोषं कुर्वन्तः शत्रून् प्रति प्रस्थिताः, पादैः अग्रे चरन्तः शत्रून् विनाशयन्ति, कदापि न निवर्तन्ति। रथः हव्यवाहनः इति कथ्यते, यत्र शस्त्रं कवचं च स्थाप्यते; तत्र वयं सदा हृष्टचेतसः दृढे रथे आरोहाम। पितरः मधुरस्तुतयः, वृद्धैः प्रज्ञया युक्ताः, दुःखसहिष्णवः, बलिनः, गम्भीराः; विविधध्वजिनः, शरैः समृद्धाः, अजय्याः, वीराः, विस्तीर्णाः, गणेषु विजयीभूताः। ब्राह्मणाः, अस्माकं पितरः, सोमपूरिताः; द्यावापृथिव्यौ अव्यथमानौ अस्मान् अनुगृह्णीताम्; पूषा दुरितात् अस्मान् रक्षतु, धर्मज्ञ, पालयतु, न कश्चित् दुष्टचित्तः अस्मान् अधिपत्यं गच्छतु। शरः पक्षधारी, अग्रे पशुदन्तयुक्तः, अजिनेन बद्धः, सः विसृज्यते; यत्र नराः समागताः पृथक् च गच्छन्ति, तत्र अस्माकं शराः अस्मान् रक्षां ददतु। हे ऋजुपताक शर! अस्मान् पालय; अस्माकं तनूः अश्मवत् स्युः; सोमः अस्माकं पक्षे वदतु, अदितिः रक्षां ददातु। ऊरूणि जघनानि च ताडयन्ति; अश्वा इव बुद्धिमन्तः जाताः, युद्धेषु अश्वान् प्रेरयन्ति। शरधनुः सर्पवद् भुजं वेष्टयति, तन्त्री शरं निगृह्णाति; हस्तः सर्वाणि मार्गाणि वेत्ति, सर्वतः नरं रक्षति। रक्तवर्णः, मृगशिरसः, लोहमुखः—एषः दिव्यः शरः, पर्जन्यस्य बीजसन्तानः, तुभ्यं मह्यं नमः। विसृज्य, प्रार्थनया तीक्ष्णीकृत, हे शर! प्रस्थितः शत्रून् जहीहि, कञ्चन न अवशेषय। यत्र शराः बालकाः इव पतन्ति, इषवः इव पतन्ति, तत्र बृहस्पतिः अदितिः च अस्मान् सदा रक्षां ददाताम्। कवचेन ते प्राणभागं आच्छादयामि; सोमः राजसामृत्याऽनुगच्छतु; वरुणः वक्षः विस्तीर्णं करोतु; देवाः विजयं ददन्तु, त्वयि हर्षयन्तु। योऽपि स्वजनः वा परजनः वा अस्मान् हिंसितुम् इच्छति, तम् सर्वे देवाः हन्तु; प्रार्थना मे अन्तरङ्गकवचम् अस्तु। पुरुषाः तेजस्विभिः मनोभिः अग्निं द्वौ समिध्भ्यां हस्तचेष्टया जनयन्ति, सः कीर्तिमान्, दूरदर्शी, गृहेपतिः, अतिथिः च। तस्मै अग्नये, हे वसवः, वयं आह्वानं वहामः, यः सदा जागरूकः, सर्वतः सहायं ददाति, सः गृहस्थः, कौशल्ययोग्यः। प्रज्वलितः, हे अग्ने, अस्माकं गृहेषु विराजस्व, कनिष्ठ, अव्ययतेजसा; तुभ्यं सदा पुरस्काराः समीपं यान्ति। त्वदर्थं, अग्ने, अग्निभ्यः श्रेष्ठाः प्रज्वलिताः, बलिनः, दीप्तिमन्तः, यत्र आर्याः समागताः। अग्ने, प्रज्ञया अस्मभ्यं वीरपुत्रयुक्तं धनं, समृद्धिम्, कीर्तियुक्तं बलं च देहि, यत् न शत्रुः न यात्री च अतिक्रामेत्। तं यौवती दक्षिणा सायं प्रातः च घृतेन वहन्ती उपयाति; तं स्वं भक्तिं, धनार्थिनः, समीपे आनयन्ति। अग्ने, त्वया तेजसा सर्वान् शत्रुशक्तीन् दह, अव्ययी, अजरः; सर्वं अमङ्गलं दुरितं च अपसारय। त्वां, अग्ने, प्रज्वलितमुखं, हे वसिष्ठ, तेजस्विनं, शुद्धं, इमे स्तोत्राणि समीपं नयन्तु; त्वं अस्माकं स्तुतिभिः सदा सन्निधौ भव। ये मर्त्याः, अग्ने, ते तव मुखं विभजन्ति, पितृप्रभवाः, विविधेषु स्थलेषु; त्वं तैः अस्माकं प्रति सदा अनुकूलः भव। ये पुरुषाः, वीराः, वृत्रघ्नाः, सर्वाः अमानुषीः मायाः जेष्यन्ति; ये मम प्रेरितं स्तुत्यं चित्तं पालयन्ति। न वयं, अग्ने, मनुष्येषु दरिद्राः स्याम; न त्वद्वत्सु अपत्यान्युत्सन्नानि स्याम; कुलानि दुःखितेषु न स्याम। यः अश्वः इव सदा यज्ञे उपयाति, सन्तानसमृद्धं गृहं प्रति, सः स्वजनैः समृद्धिं वर्धयति। अग्ने, अस्मान् दुष्टचेतसः, अहितान्, दुरात्मानः, पापमानुषान् च रक्ष; त्वया युद्धे सहायतया वयं विजयं प्राप्नुमः। सत्यं, अग्निः अन्यान् अग्नीन् अतिक्रामति, शीघ्रः अश्वः, बलवतः पुत्रः इव; सः अनवरतान् पन्थान् सहस्रशः गच्छति। अग्निः प्रतिपक्षिणम् उपपतति, प्रज्वलितः दुःखं अपसरति; आर्याः तं परितः चरन्ति। एषः सः अग्निः, अनेकेषु स्थलेषु आह्वानितः, स्वामी, हविषा प्रज्वलितः; सः यज्ञेषु पुरोहितवत् चरति। त्वाम्, अग्ने, वयं सदा बहुहविषा यजामः, हे स्वामिन्; उभे हव्वी सभायाम् वहतु। एते, अग्ने, विशद्विस्तीर्णा हविः; तानि अनवरतं देवेभ्यः वह; तेषां सुगन्धिः आशीः अस्मान् प्राप्नोतु। मा, अग्ने, अस्मान् बलात्, सौम्यात्, धर्मनिष्ठात् च वर्जय; मा अस्मान् क्षुधायै, राक्षसाभ्यः, अधर्मिष्ठेभ्यः, गृहं वा वने वा त्यज। इदानीं, अग्ने, मम प्रार्थनाः स्थापय; त्वं, देव, दातारः प्रति उदारः असि। दाने च प्रतिग्रहे च वयं सफलाः स्याम; त्वया सदा कल्याणेन रक्षिताः स्याम। त्वं, अग्ने, सुलभः आह्वानाय, तेजस्वी, समृद्धिं वहसि; वीर्यपुत्र, विराजय। आर्यवीरः सदा अस्माभिः सह तिष्ठतु, न च अन्यस्मै अस्मान् परित्यजेत्। अग्ने, न अस्मान् तैः सह योजय, ये अमङ्गलिनः; देवेभ्यः अग्निभ्यश्च अस्मान् शुभं वद। निःस्वार्थचिन्ताः अपि उद्भवन्तु, ताः अस्मान् न नाशयन्तु, हे महाबलपुत्र। यः मर्त्यः, अग्ने, श्रद्धया हविः जुहोति, सः अमृतानां मध्ये धनं प्राप्नोति। सः देवदानानि प्राप्नोति, यस्य कृते धीरः याचकः उपयाति। अग्ने, महद् वैभवं जानन्, अस्मभ्यं आर्येभ्यः बहुधनं वह; तेन वयं बलिनः, दीर्घायुषः, विजयी च स्याम। इदानीम्, अग्ने, मम प्रार्थनाः स्थापय; त्वं, देव, दातारः प्रति उदारः असि। दाने च प्रतिग्रहे च वयं सफलाः स्याम; त्वया सदा कल्याणेन रक्षिताः स्याम। अद्य अस्माकं समिधं गृहाण, अग्ने; तेजसा दीप्यस्व, पवित्रं धूमं प्रसारय; ज्वलितया ज्वालया दिवः शिखरं स्पृश, सूर्यरश्मीन् वितन्व। नरा-शंसे महत्त्वं हविभिः यज्ञे स्तुमः; ये धीराः, शुद्धाः, प्राज्ञाः देवाः, ते उभयप्रकारेभ्यः हविषा तुष्यन्ति।