सूर्यवत् दीप्तिमान् सविता स्वर्णमयौ भुजौ प्रकटयन्, इव दूतः, शोभायमानः स्वर्णरश्मिभिः, दिवं पृथिवीं चोर्ध्वं समारुह्य जगद् उद्बोधयति, सर्वं प्रचालयन् स्थितिं स्थापयति। तं सवितारं वयं अद्य कृपां याचामहे, श्वः पुनः, प्रतिदिनं च, तव अनुग्रहः अस्मासु स्यात्। तव उदारस्यान् निवासे, हे देव, अस्माकं प्रार्थनया वयं तव दानानां लाभिनः स्याम। तत्रैव, इन्द्रः सोमश्च, युवयोः महत्त्वं विस्तीर्णम्। आदौ एव युवाभ्यां महाकर्माणि कृतानि। युवाभ्यां सूर्यः प्रकाशितः, ज्योतिः उत्पादितम्, सर्वं तमः रात्रिं च निवर्तितम्। इन्द्रसोमाभ्यां प्रबोधिता उषाः, ताभ्यां सह सूर्यः तेजसा सह प्रेषितः। युवाभ्यां दिवः स्थैर्यं धृतं, पृथिवी माता विस्तारिताऽभवत्। आपः अपसार्य, वृत्रो हतः, नभः विजितम्; नद्यः प्रवाहिताः, समुद्राः नानाप्रकारेण विस्तारिताः। पयः पीनम् गवां मध्ये स्थापितम्, स्तनयोः निवेशितम्; यद् अबद्धं तत् गृहीतम्, दीप्तिषु चलिषु च जीविषु। युवां रक्षकौ, प्रख्यातं सुतान् दत्तवन्तौ; वीर्यं जनानां प्रदत्तम्, घोरं युद्धबलं समुत्थापितम्। अथ ब्रह्मणस्पतिः, शिलां ताडयन्, आद्यः, ऋतस्य पथ्यः, अङ्गिराः, हविर्युक्तः, द्वाभ्यां शरणाभ्यां युक्तः, प्राचीः पितेव, वृषभवत्, दिवि पृथिव्यां मध्ये गर्जति। स ब्रह्मणस्पतिः, जनानां कृते, दिव्ये सभायाम् अवकाशं कृतवान्; विघ्नान् भिन्दन्, पुरः विदारयन्, शत्रून् विजित्य युद्धे जयति। स एव धना, महान्ति पशून्, विजित्य, आपः अन्विष्य, ज्योतिषः कामयमानः, शत्रून् स्तोत्रैः निहन्ति। सोमः रुद्रश्च, युवां बलं धारयतम्; युवयोः अनुग्रहः विघ्नरहितः अस्मान् प्राप्नोतु। सप्त रत्नानि धारयन्तौ, द्विपद् चतुष्पदां कल्याणं दत्तं भवतु। सोमरुद्रौ, यत् व्याधिः अस्माकं गृहम् प्रविष्टा, तां दूरं कुरुतम्; अमंगलं नः पारीकुरुतम्, शुभा कीर्तिः अस्माकं स्यात्। सर्वाणि औषधानि अस्मासु स्थापयतम्, सर्वेषु अङ्गेषु; यत् पापं बद्धं तन्नः विमोचयतम्, पापं निहन्यतम्। तीक्ष्णबाहू, तीक्ष्णायुधधारिणौ, सोमरुद्रौ, अस्मान् अत्र अनुकम्पयेताम्; वरुणस्य पाशात् अस्मान् विमोचयतम्, सौम्येन चेतसा रक्षतम्। यदा रणभूमौ कवचः मेघस्य मुखवत् दृश्यते, तदा शूरः तं धारयन्, अक्लिष्टशरीरः, विजयाय प्रयाति, तस्य कवचस्य महत्त्वं रक्षां करोति। धनुषा वयं पशून् जयेम, युद्धं जयेम; धनुः शत्रूणां पराजयं करोति, तेन सर्वदिशः जयेम। धनुःज्या, सर्वं जानन्ती, कर्णसमीपं गच्छति, प्रियं सखायम् आलिङ्ग्य; स्त्रीव, विस्तीर्णे धनुषि स्रवति, बाणं क्षेत्रे वहन्ती। सा धनुःज्या, अन्याः समं गच्छन्त्यः, मातरः सुतं स्तन्ये धारयन्त्य इव, शत्रूणां संहौ हन्ति; कम्पमानाः शत्रून्नाशयन्ति। तोरणं बहूनां पिता, धनुः पुत्रः; युद्धे तौ संगम्य, तोरणं बाणाः च, सर्वे सैनिका, पृष्ठे बद्धाः, विमुक्ताः विजयं यान्ति। रथे स्थितः, कुशलः सारथिः, अश्वान् यत्र इच्छति तत्र नयति; तत्र रश्मीनां महत्त्वं स्तूयते, मनः पश्चात् रश्मीन् अनुवर्तते। दृढहस्ताः, अश्वाः, रथैः सह निनादं कुर्वन्ति; पादैः शत्रूणां प्रति गच्छन्तः, शत्रून् नाशयन्ति, न कदापि निवर्तन्ते। रथः हविर्दाता इति कथ्यते, यत्र शस्त्रं कवचं च स्थाप्यते; तत्र वयं सदा हृष्टचित्ताः, दृढे रथे आरोहाम। पितरः, मधुरस्तुत्याः, वृद्धैः प्रज्ञया, दुःखसहिष्णवः, बलवन्तः, गम्भीराः; विविधध्वजाः, बाणशक्तिमन्तः, अजय्याः, सत्यम् वीराः, विस्तीर्णाः, गणेषु विजिगीषवः। ब्राह्मणाः, पितरः, सोमयुक्ताः, दिवापृथिव्यौ अस्मान् अनघौ कुर्याताम्; पूषा पापात् अस्मान् रक्षतु, धर्मज्ञ, पापात्मा अस्मान् न अधिपतिः भवतु। इषुः पक्षयुक्तः, अग्रे पशुदन्तः, अजिनेन बद्धः, स प्रेषितः; यत्र नराः संगच्छन्ति, पृथक् यान्ति, तत्र अस्माकं बाणाः रक्षां कुर्युः। सम्यग्गमनेषुः अस्मान् रक्षतु; अस्माकं गात्राणि अश्मवत् स्यु; सोमः अस्माभिः भाषतु, अदितिः अस्मान् रक्षतु। जानुं जङ्घां ताडयन्ति; अश्वाः जाताः प्राज्ञाः, युद्धे अश्वान् प्रेरयन्ति। सर्पवत्, धनुःज्या बाहुम् आवृणोति, बाणं धारयन्ती; हस्तः सर्वाणि मार्गाणि जानन्, सर्वतः नरं रक्षति। रक्तवर्णा, मृगशिरा, लौहमुखा—एषा, हे दिव्ये इषो, पर्जन्यबीजजा, तुभ्यं महतीं नमः कुर्मः। विमुक्ता, गच्छ, हे इषो, स्तोत्रेण तीक्ष्णीकृता; शत्रून् जहि, न कञ्चन अवशेषय। यत्र इषवः बालवत् पतन्ति, तत्र ब्रह्मणस्पतिः अदितिः च अस्मान् सदा रक्षेताम्। कवचेन ते प्राणभागं छादयामि; सोमः तवाम् अमृतं राजा अनुयातु; वरुणः ते उरः विस्तारितु, देवाः तव जयम् कुर्वन्तु, त्वयि हर्षयन्तु। योऽपि अस्माकं स्वजनो वा परजनो वा, नः हिंसां इच्छति, तं सर्वे देवाः निहन्युः; प्रार्थना मम अन्तरङ्गकवचम् अस्तु। मनुष्याः स्वच्छवृत्तिभिः अग्निं जनयन्ति, समिधाभ्यां, हस्तचेष्टया, स प्रख्यातः, दूरदर्शी, गृहेपति, अतिथिः। तं अग्निं, हे वसवः, वयं आह्वयाम, सर्वतः सहायार्थं सततम्; स यः गृहे स्थितः, कौशलार्हः। प्रज्वलितः, हे अग्ने, अस्माकं गृहेषु प्रकाशस्व, कनिष्ठः, अव्ययतेजसा; तव समीपे सदा पुरस्काराः उपसर्पन्ति। तव, अग्ने, वह्निषु, श्रेष्ठाः दीप्ताः, बलवन्तः, यत्र आर्याः संनिहिताः। मेधया अस्मभ्यं, अग्ने, पुत्रैः वीरैः सह धनं, समृद्धिं, कीर्तिं च ददातु, या न शत्रुः न यात्री वा अतिक्रामेत्। तस्मिन्नेव, युवती, दक्षिणा, सायं प्रातः, स्नेहेन युक्ता, समर्पयति; तस्मै, स्वं भक्तिम्, धनकामाः, उपयन्ति। अग्ने, सर्वान् शत्रुबलान् तव तापेन दह, अव्ययेन, अजरः; सर्वं अमंगलं दुरितं च निष्कासय। एवं ऋषयः दिव्यैः स्तोत्रैः देवतानां महत्त्वं, कार्याणि च, श्रद्धया अनुवदन्ति।