विस्तीर्णौ पृथिव्यन्तरिक्षौ च, घृतसम्भाराभ्यां मधुमद्भ्यां च शोभमानरूपाभ्यां, वरुणस्य ऋतेन प्रतिष्ठिते, अजरा नित्यश्रीणी सर्वभूतधारिण्यौ स्तः। तौ पृथिव्यन्तरिक्षौ, क्षीरसमृद्ध्या नित्यप्रवाहिण्यौ, सत्पथेभ्यः घृतं प्रयच्छतः, शुद्धव्रते, सर्वलोकस्य अधिपती, मनोः कामस्य बीजं अस्मभ्यं सिञ्चतः। यः कश्चित्, पृथिव्यन्तरिक्षयोः प्रीत्यर्थं श्रद्धया यतते, सः सफलो भवति; सः सन्तानैः परिवृतः, ऋतेन जातः, तयोः इच्छया विविधरूपं वरं लभते। घृतेन एव पृथिव्यन्तरिक्षौ भूषिते, घृतप्रभाभ्यां, घृतसंयुक्ते, घृतवृद्ध्यौ, विस्तीर्णौ, ऋत्विजौ इव, नेतृभ्यौ इव, प्राज्ञे, सौम्याय हव्यमुपयच्छेते। मधुमत्तमं सौम्यम् अस्मभ्यं पृथिव्यन्तरिक्षौ प्रयच्छेतां, मधुरव्रते स्थिरे, यज्ञं देवेषु वहन्त्यौ, श्रीं बलं वीर्यं च अस्मभ्यं ददातु। दिवापृथिव्यौ, पितरौ मातरौ च, सर्वज्ञे, शुभसन्दर्शने, पोषं अस्मभ्यं सिञ्चताम्; संयुक्ते, सर्वं संपदं अस्मभ्यं वहतं, बलं धनं च ददातम्। ततः, भगवतः सवितुः सुवर्णबाहू यज्ञाय प्रसारिते, क्रियायां प्राज्ञः, घृतेन हस्तौ अनुलेपयति; सः उदारः, तरुणः, दक्षः, जगतः ऋतस्य धारयिता अस्ति। सवित्रे अनुग्रहे, तस्य श्रेष्ठेषु दानेषु च वयं स्याम; सः द्विपदाम् चतुष्पदाम् च गत्यां जन्मनि च अधिपः, सर्वस्य ईश्वरः। हे सवितर्, स्थिररक्षिभिः गृहमद्य शुभया पालय; सुवर्णजिह्व, नूतनसमृद्धये, अस्मान् रक्ष, नः कश्चिद् दुष्टः नाभिभवेत्। दिव्यः सविता, गृहपतिः, सुवर्णहस्तः, प्रतिदिनं उदेति; तस्य दृढबाहुः, मृदुजिह्वः, उपासकाय महतीः संपदः वहति। सविता, तेजस्वी, शोभनः, सुवर्णबाहू ध्वजवत् उत्तिष्ठति; सः दिवापृथिव्योः शिखराणि आरोहति, जगत् च प्रबोधयति, सर्वं सञ्चालयति। सवितर्, अद्य अस्मभ्यं अनुग्रहम्, श्वः च प्रतिदिनं दातु; तव उदारगृहे, अस्माकं प्रार्थनया, वयं तव संपदः भागिनः स्याम। इन्द्रः सोमश्च, युवयोः महिमा विस्तीर्णा; आदौ महाकर्माणि अकुर्वतम्; युवां सूर्यं प्रकाशयतम्, ज्योतिः उत्पादितवन्तौ, तमः रात्रिं च अपोहतम्। युवां, इन्द्र सोम, उषसं बोधयतम्, सूर्यं प्रभया सह प्रेषयतम्; बलिना दिवं धारयतम्, पृथिवीं विस्तीर्णां कृतवन्तौ। आपः अपोहतम्, वृत्रं हत्वा, दिवं प्राप्तवन्तौ; नद्यः सञ्चालितवन्तौ, समुद्रान् बहुधा विवर्धयतम्। युवां, इन्द्र सोम, गोषु पयः स्थापयतम्, स्तनयोः निवेशयतम्; अयुक्तं गृह्णीतम्, प्रकाशेषु जङ्गमेषु च। युवां एव रक्षिणौ, प्रसिद्धं सन्तानं दत्तवन्तौ; वीर्यं जनानाम् अदत्तम्, युद्धे बलं सञ्चालितवन्तौ। बृहस्पतिः, शिलां विदारयन्, आद्यः, ऋतस्य पथिकः, अङ्गिराः, हविषा युक्तः, द्विधा शरणं पुरातनः पितेव, वृषभवत् दिवापृथिव्योः मध्ये गर्जति। बृहस्पतिः, जनानां कृते अपि, दिव्ये सभायाम् अवकाशं कृतवान्; विघ्नान् भञ्जति, पुरो विदारयति, शत्रून् संग्रामे जयति। बृहस्पतिः, धनानि, महान्ति गवां समूहान् अवाप्तवान्; आपः इच्छन्, ज्योतिषः कामयमानः, शत्रून् स्तोत्रैः निहन्ति। सोम रुद्रौ, बलं धारयतम्; युवयोः अनुग्रहेषु विघ्नं मा अस्तु; सप्तरत्नानि धारयन्तौ, द्विपदाम् चतुष्पदाम् च कल्याणं दत्तम्। सोम रुद्रौ, व्यापन्नं रोगं अस्माकं गृहे यः प्रविष्टः, तं दूरतः कुरुतम्; अमङ्गलं नः पालयतम्, शुभं यशः अस्माकं अस्तु। सोम रुद्रौ, सर्वाणि औषधीनि अस्मासु स्थापयतम्, सर्वाङ्गेषु; यद् दोषं शरीरस्थं, तद् विमोचयतम्, पापं व्यपोहतम्। तीक्ष्णबाहू, तीक्ष्णायुधौ, सोम रुद्रौ, अस्मासु दयालु भवतम्; वरुणस्य पाशात् अस्मान् विमोचयतम्, सौम्यचेतसा रक्षितुम्। यथा मेघस्य आननं, तथा कवचः दृश्यते, यदा सायुधः संग्रामे प्रविशति; अक्षतदेहः, विजयी भवतु, कवचस्य महिमा पातु। धनुषा वयं गावः जयेयाम, युद्धं च जयेयाम; धनुः शत्रुं जयति, सर्वदिक् धनुषा विजेयाम। ज्या, सूक्ष्मज्ञा, कर्णमुपैति, प्रियं मित्रमिव आलिङ्गति; स्त्रीव, सा प्रस्रवति तुङ्गे धनुषि, ज्या, शरं प्रपते क्षेत्रे। समं गच्छन्त्यः स्त्रिय इव, मातरः पुत्रं स्तन्ये धारयन्त्य इव, शत्रून् समूहे निहन्तु; ज्या, कम्पमानाः, रिपून् नाशयन्ति। तोणा पितेव बहूनां, धनुः पुत्रो बहूनाम्; युद्धे यदा संयुज्यन्ते, तोणा, शरा, सर्वे च गणाः, पृष्ठे बद्धाः, विमुक्ताः विजयं यान्ति। रथे स्थितः, कुशलः सारथिः, अश्वान् यत्र इच्छति तत्र नयति; रश्मीनां महिमा स्तूयताम्, मनः पृष्ठतः अनुगच्छति रश्मीन् यथा। दृढहस्ताः घोषं कुर्वन्ति, अश्वाः रथैः सह धावन्ति; पादैः अग्रे गच्छन्ति शत्रुषु, रिपून् नाशयन्ति, न कदापि निवर्तन्ते। रथः हविरवाहकः इति कथ्यते, यत्र शस्त्रं कवचं च स्थाप्यते; तत्र वयं सदा हृष्टचित्ताः, दृढे रथे आरोहाम। पितरः, मधुरस्तुत्याः, वृद्धैः प्रज्ञायुक्ताः, क्लेशसहिष्णवः, बलवन्तः, गम्भीराः; विविधान् ध्वजान् धारयन्तः, शरैः समृद्धाः, अजय्याः, सत्यवीर्याः, विस्तीर्णाः, गणेषु विजयी। ब्राह्मणाः, अस्माकं पितरः, सोमयुक्ताः, दिवापृथिव्यौ अनघे अस्मान् अनुग्राह्ये स्ताम्; पूषा अस्मान् पापात् पातु, धर्मज्ञ, रक्षतु, नः कश्चिद् दुष्टः नाभिभवेत्। शरः पक्षवस्त्रः, अग्रे पशुदन्तः, चर्मणा बद्धः, सः प्रपतति; यत्र नराः समायान्ति, तत्र अस्माकं शराः रक्षां कुर्वन्तु। हे ऋजुपातिन् शर, अस्मान् पालय; अस्माकं देहाः अश्मवत् स्युः; सोमः अस्माकं वदतु, अदितिः अस्मान् पातु। जङ्घां जघनं च ताडयन्ति; प्राज्ञाः अश्वा जाताः, युद्धे अश्वान् प्रेरयन्ति। सर्पवत्, भुजं वलयति ज्या, शरं निगृह्णाति; हस्तः, सर्वमार्गज्ञः, सर्वतः नरं पालयति। रक्तवर्णः, मृगशिरा, लौहमुखः—एषः दिव्यः शरः, पर्जन्यबीजसन्तानः, तुभ्यं मह्यं नमः। विमुक्तः, प्रपते, हे शर, स्तोत्रेण तीक्ष्णीकृतः; शत्रून् हन, न कञ्चिद् अवशेषय। एवं, ऋषयः, देवाः, यज्ञैः स्तुतिभिः, पृथिव्यन्तरिक्षयोः, सवित्रुः, इन्द्रसोमयोः, बृहस्पतेः, सोमरुद्रयोः, आयुधानां च महिमान् अनुवदन्ति, अस्माकं कल्याणं, बलं, रक्षां, विजयम्, चिरंजीवितं च प्रार्थयन्ति।