इन्द्रः वरुणश्च, दृढव्रतौ, सोमस्य सुरभेरस्यम् आस्वादनेन प्रमोदमानौ, हविर्भिः सम्यक् सम्पूरितं पात्रम् उपसृत्य, देवहिताय रथेन यज्ञस्थानम् आगच्छतः। तौ महाबलिनौ, इन्द्रवरुणौ, मधुमन्तं सोमं पिबतः, यः नः आहुत्यां समर्पितः; एषः सोमः, युष्माकं कृते, इममिदं बर्हिः उपविश्य, प्रमुद्यताम्। अहं संयुक्तचेतसा, इन्द्रविष्णू, युवाभ्यां सर्वकर्माणि अतिक्रान्तानि इति विदित्वा, यज्ञं समर्पयामि; युवां यज्ञं गृह्णीतम्, अस्मभ्यं धनं दत्तं, अविघ्नानि पन्थानः नयतं च। युवां सर्वविचारस्य कर्तारौ, सोमपात्राणि अपि युष्माकमेव; अस्माकं स्तोत्राणि, युष्माकं स्तुत्ये समर्पितानि, युष्मान् प्रीयन्ताम्; अस्माकं गीतानि, भक्त्या गीयमानानि, युष्मान् धारयन्तु। इन्द्रविष्णू, प्रमदस्य अधिपती, सोमस्य समीपं धनं वहन्तौ आगच्छतम्; विप्राणां चिन्तनानि युष्माकं कृते एकीकृतानि स्युः, स्तुतयः च गीतैः समागताः। शीघ्रवाहनैः अश्वैः, इन्द्रविष्णू, विघ्नान् अतिवर्तिनौ, संयुक्तभोज्यं समीपं वह्यम्; सर्वाः आहुतयः, चिन्तनानि च, गृह्णीतं, मम प्रार्थनां श्रुणुतम्। युवां, इन्द्रविष्णू, सोमस्य प्रमोदं स्वार्थं विस्तारितवन्तौ; मध्यं लोकं विस्तारयित्वा, जीविताय प्रदेशान् अपि विस्तारितवन्तौ। यज्ञैः वृद्धौ, पूज्यौ, हविर्ग्राही, युवां धनं नः दत्तं; युवां समुद्रे स्थितौ, सोमपात्रं च युवयोः। इन्द्रविष्णू, मधुमन्तं सोमं पिबतम्, अद्भुतौ, उदरं पूरयतम्; प्रमदासवः युवां प्रति आगताः, मम प्रार्थनां शृणुतम्, मम आह्वानं गृह्णीतम्। युवां विजयी, न कदापि पराजितौ, नापि कदापि जय्यौ; यदा युवां, इन्द्रविष्णू, संयुक्त्य प्रयतध्वे, तदा त्रिविधेन मार्गेण सहस्रशः विजयं प्राप्नुतः। विश्वमिदं भूमिः च द्यौश्च, विस्तीर्णे, घृतवती, मधुमती, सुरूपे, वरुणस्य ऋतेन प्रतिष्ठिते, अजराः, सदा पुष्टिमन्तः, सर्वाणि भूतानि धारयन्ति। संपन्ने, सदा प्रवहन्त्यः, क्षीरवत्यः, धर्मिणां कृते घृतं प्रयच्छन्त्यः, शुद्धव्रताः; सर्वस्य जगतः अधिपती, हे पृथिव्यद्यावः, मनोः इच्छितं बीजं अस्मभ्यं स्रवताम्। यः कश्चन, युवयोः अनुग्रहम् इच्छन्, श्रद्धया यतते, सः सफलः भवति; सः सन्तानैः परिवृतः, युवयोः ऋतेन जातः, युवयोः इच्छया विविधानि वराणि लभते। घृतेन भूमिद्यावः अलंकृताः, घृतेन दीप्तिमन्तः, घृतेन संयुक्ताः, घृतेन वर्धमानाः; विस्तीर्णे, पुरोहिते, नेतृवती, एते धीरौ, सौम्येन अनुग्रहेण आहूयन्ते। भूमिद्यावः अस्मभ्यं मधुमतीः स्युः, मधु स्रवन्त्यः, मधु वहन्त्यः, मधुमती व्रतानि धारयन्त्यः; यज्ञं द्रविणं च देवेषु वहन्त्यः, अस्मभ्यं महत् यशः, वीर्यं, बलं च ददाताम्। द्यावापृथिव्यौ, पितरौ, मातरौ, सर्वज्ञे, शुभसन्दर्शने, अस्मभ्यं पुष्टिं स्रवताम्; संयुक्ते, सर्वं सौख्यं वहतम्, बलं धनं च दत्तम्। सविता देवः, सुवर्णभुजः, कृत्याय हस्तौ प्रसार्य, क्रियायाम् प्राज्ञः; घृतेन हस्तौ अनुलेप्य, दानशीलः, युवान्, दक्षः, जगतः ऋतस्य धारकः। सवित्रे अनुग्रहे, अस्माकं कृते, श्रेष्ठानि दानानि, धनानि च प्राप्नुमः; द्विपदाम् चतुष्पदां च सर्वस्य, वासे जन्मनि च, अधिपतिः सः, सर्वस्य स्वामी अस्ति। सवितर्, दृढरक्षिभिः, अस्माकं गृहम् अद्य शुभया पश्यतु; सुवर्णजिह्वः, नूतनाय श्रियै, अस्मान् रक्षतु, न कश्चिद् द्वेष्टि अस्मान् अधिपत्यं लभेत। दिव्यः सविता, गृहपतिः, सुवर्णहस्तः, प्रति प्रातः उदेति; तस्य अचलभुजः, सौम्यजिह्वः, भक्ताय बहूनि दानानि वहति। सविता, दीप्तिमान्, सुन्दरः, सुवर्णभुजौ उन्नमयन्, दूतवत्; सः दिवं पृथिवीं च आरोहति, जगत् च प्रेरयति, सर्वं सञ्चालयति। अद्य, सविता, अस्मभ्यं तव अनुग्रहम् ददातु; श्वः, प्रति दिनं, अस्मान् अनुगृह्णातु; तव उदारगृहे, अस्माकं प्रार्थनया, वयं तव दानानां भागिनः स्याम। इन्द्रसोमौ, युवयोः महत्त्वं विस्तीर्णम्; आदौ महानी कर्माणि अकुर्वतम्; सूर्यं प्रकाशयतम्, ज्योतिः उत्पादयतम्, तमः रात्रिं च अपानुदतम्। इन्द्रसोमौ, युवां उषसं बोधयथः, सूर्यं तेजसा सह प्रेषयथः; युवां बलात् द्यां धारयथः, पृथिवीं च विस्तीर्य, जननीं कृत्वा। इन्द्रसोमौ, आपः अपाक्रमतम्, वृत्रं हत्वा, द्यां प्राप्तवन्तौ; नद्यः सञ्चालितवन्तौ, समुद्रान् नानाविधेन विस्तारयतम्। इन्द्रसोमौ, दुग्धं गावः मध्ये स्थापयतम्, स्तनयोः सन्दधाथः; यत् अयुक्तं, तत् गृह्णीतम्, दीप्तिमन्तः, चलन्तः च जीविषु। इन्द्रसोमौ, युवां रक्षिणौ, प्रसिद्धं सन्तानं दत्तम्; वीर्यं जनाय दत्तम्, युद्धे उग्रं तेजः प्रोत्थापयतम्। यो अश्मन् आहतवान्, आद्यः, ऋतस्य पथिकः, बृहस्पतिः, अङ्गिराः, हविसम्पन्नः; द्विधा शरणं, प्राचीनपिता, वृषभवत्, द्यावापृथिव्योः मध्ये गर्जति। बृहस्पतिः, अपि जनानां कृते, दिव्ये सभायाम् अवकाशं कृतवान्; विघ्नान् विदारयति, दुर्गाणि भिनत्ति, शत्रून् रिपून् च युद्धे जयति। बृहस्पतिः, निधीन्, महान्तं पशून् अपि, विजित्य, जलान् इच्छन्, ज्योतिषः कामयमानः, शत्रून् स्तोत्रैः नुदति। सोम रुद्रौ, युवां महद् बलं पालयतम्; युवयोः अनुग्राहाः अस्मान् अविघ्नम् प्राप्नुवन्तु; सप्त रत्नानि धारयन्तौ, द्विपदां चतुष्पदां च आरोग्यं दत्तम्। सोमरुद्रौ, व्याधिं यः अस्माकं गृहम् प्रविष्टवान्, तम् दूरं कुरुतम्; दुष्कृतं नः दूरं गच्छतु, शुभं कीर्तिं अस्माकं कुरुतम्। सोमरुद्रौ, सर्वाणि भेषजानि अस्माकं अन्तः स्थापयतम्, सर्वेषु अङ्गेषु; यत् पापं अस्माकं शरीरे बद्धम्, तत् विमोचयतम्, पापं नुदतम्। तीक्ष्णबाहू, तीक्ष्णायुधौ, सोमरुद्रौ, अस्मान् अत्र दयालु भवतम्; वरुणस्य पाशात् अस्मान् विमोचयतम्, सौम्यचेतसा रक्षतम्। यथा मेघस्य मुखम्, तथा कवचः दृश्यते, यदा कवचिनः रणम् प्रविशन्ति; अक्षतदेहः, जयतु, कवचस्य महिमा रक्षतु। धनुषा, वयं पशून् विजेष्यामः, युद्धे अपि धनुषा विजयं प्राप्स्यामः; धनुः शत्रून् पराजयति, सर्वदिशः अपि धनुषा विजेष्यामः। धनुर्ज्या, सुबुद्धिः, कर्णं प्रति गच्छति, प्रियसखं आलिङ्गति; स्त्रीवत्, सा तन्तुः तु तन्नद्धे धनुषि, शरं प्रावहति। समूहवत् स्त्रियः, यथा एकतया चरन्ति, यथा माता पुत्रं स्तन्ये धारयति, तथा एता धनुर्ज्याः, शत्रून् समूहे नुदन्ति; कम्पमानाः, रिपून् विनाशयन्ति। तोमरा: तु पिता बहूनाम्, धनुः पुत्रः बहूनाम्; यदा युद्धे संगच्छन्ते, तोमरा, शराः, सर्वे च गणाः, पृष्ठे बद्धाः, विमुक्ताः विजयं लभन्ते। रथे स्थितः, दक्षः सारथिः, अश्वान् यत्र इच्छति तत्र नयति; रश्मीनां महिमा स्तूयताम्, मनः तु रश्मीनाम् अनुगच्छति।