मित्रवरुणयोः संरक्षणं प्रार्थ्यते, तयोः साहाय्यं याच्यते। यथा धेनवः कम्पमानाः अनुगच्छन्ति, तथा वीरः रणभूमौ बलवन्तं अश्वं युनक्ति। इन्द्रवरुणौ, युष्माकं यज्ञः श्रद्धया समुन्नतः श्रूयताम्। ये नराः स्तुतिभिः समिद्धं कुशं वितरन्ति, ते युष्मान् अद्य महतीं कृपां प्रार्थयन्ति। युवां हि, देवौ, उत्तमौ, वीर्ये महानौ, सत्येन वृत्रघ्नौ, गणानां नेतारौ, दानिनां मध्ये श्रेष्ठौ, बलिनां मध्ये प्रवरौ। स्तोत्रैः पूज्यैः प्रार्थनाभिश्च इन्द्रवरुणौ स्तूयेताम्। एकः वज्रधरः महता वीर्येण वृत्रं हन्ति, अपरः प्राज्ञः स्पर्धासु विजयी भवति। यदा देव्या नराश्च ववृद्धुः, सर्वे देवाः कीर्तिमन्तः सञ्जज्ञिरे, तदा इन्द्रवरुणयोः महत्त्वं अभवत्। ताभ्यां स्वर्गपृथिव्यौ विशालौ भूयास्ताम्। यः सत्येन युष्माकं सेवा करोति, स एव सत्प्रदाता, तयोः अनुग्रहेण शत्रून् जयेत्, धनं प्राप्नुयात्, जनं च धान्यसम्पन्नम्। यस्य पूजकस्य विधये युवां, देवौ, धनं बहुबहुलं दत्तः, तद् इन्द्रवरुणौ अस्माकं भवतु। यः प्रयत्नवान्, स शत्रून् अपसारयतु। युवां, ऋतस्य रक्षिणौ, बुद्धिमन्तं धनं अस्माकं प्राज्ञेभ्यः दत्तं कुरुतम्। युष्माकं तेजसा विजेता सर्वान् शीघ्रं अतिक्रामति। इन्द्रवरुणौ, युष्मान् स्तौमः, अस्माकं यशसे धनं दत्तं कुरुतम्। युष्माकं महत्त्वस्य गणं स्तुवन्तः, सर्वाणि आपदः नौ नौरिव सागरं तराम। अधुना मम स्तुतिः महाराजाय प्रियाय विश्ववेदिने वरुणाय गच्छतु। यः महाबलः, महाशासकः, इच्छया दीप्तमान्, अमृत इव ज्वलति। इन्द्रवरुणौ, सोमं पिबतम्, हर्यतम्, दृढव्रतौ युवाम्। युष्माकं रथः देवहिताय यज्ञं प्रति आगच्छति, पूर्णपात्रं समीपं याति। युवां, महाबलिनौ, मधुतमं सोमं रमन्ताम्। एषा हविः अस्माकं कृते पातुं, इमं कुशं उपविश्य मोदेताम्। समीहितया अहं इन्द्रविष्णू युयोत्सवः, यज्ञं प्रतिगृह्णीतं, अस्मभ्यं धनं दत्तं, अनायासेन पन्थानं नयताम्। यौ सर्वविचारयोः कर्तारौ, सोमपात्रे युवयोः। अस्माकं स्तुतयः प्रीतये भवन्तु, भक्त्या गीतानि स्तोत्राणि युवां पालयन्तु। इन्द्रविष्णू, रसानन्दिनौ, सोमं प्रति आगच्छतम्, धनं वहन्तौ। प्राज्ञानां चिन्ताः युवयोः एकीभवन्तु, स्तुतयः गीताः संगच्छन्तु। शीघ्राश्वैः युवां, शत्रुविजयिनौ, भोज्यं प्रति आनयन्तु। सर्वाः आहुतयः चिन्ताश्च प्रतिगृह्णीतं, मम प्रार्थनाः शृणुतं। सोमस्य रसानन्दं युवां, इन्द्रविष्णू, स्वार्थाय विस्तृतवन्तौ। अन्तरिक्षं विस्तीर्णं कृतवन्तौ, लोकान् प्रसारयन्तौ। हविषा वृद्धिमन्तौ, पूज्यौ, हविर्गृहीतारौ, अस्मभ्यं धनं दत्तं कुरुतम्। युवां सागरस्य समीपे, सोमपात्रे स्थितौ। इन्द्रविष्णू, मधुमन्तं सोमं पिबतम्, आश्चर्यवन्तौ, उदरं पूरयेताम्। रसानन्दाः युवां प्रति आगच्छन्ति, मम प्रार्थनां शृणुतं, मम आह्वानं गृह्णीताम्। युवां विजयी, न कदापि पराजितौ, नापि कदाचित् विजितौ। यदा युवां सह प्रयत्स्येथाम्, त्रिविधेन सहस्रशः जयथः। भूमिः च द्यौश्च, विस्तीर्णे, घृतालङ्कृते, मधुमन्ते, शोभनरूपे, वरुणस्य ऋतेन स्थिते, अजरामरे, सर्वभूतधारिण्यौ। पुष्टिमन्त्यौ, अनवरतधारिण्यौ, क्षीरसमृद्ध्यौ, ऋजुव्रते घृतं ददातः। विश्वस्य अधिपती, भूमिद्यौ, मनोः इच्छां बीजं अस्मभ्यं सिञ्चताम्। यः युष्माकं कृपां इच्छन्, भूमिद्यौ, भक्त्या प्रयतते, स सफलो भवति। सन्तानैः परिवृतः, ऋतेन जातः, विविधाः आशिषः, इच्छया दत्ताः। घृतेन भूमिद्यौ अलङ्कृते, दीप्तिमन्त्यौ, घृतेन मिश्रिते, घृतेन वर्धमान्यौ। विस्तीर्णे, पुरोहिते, नेतृवत्, प्राज्ञे, सौम्यं दत्तं याच्ये। भूमिद्यौ अस्मभ्यं मधुमतीं, मधुदायिन्यौ, मधुव्रतां मधुस्रुतं ददाताम्। यज्ञं वहन्त्यौ, देवाय धनं, महत् यशः, बलं, वीर्यं च अस्मभ्यं दत्तं कुरुताम्। स्वर्गपृथिव्यौ, पितरौ, मातरौ, सर्वज्ञे, शुभामते, अस्मभ्यं पोषं सिञ्चताम्। संयुक्ते, भूमिद्यौ, सर्वं समृद्धिं वहताम्, बलं धनं च अस्मभ्यं दत्तमपि। सविता देवः स्वर्णभुजं यज्ञाय प्रसारितवान्, कर्मसु प्राज्ञः। घृतेन हस्तौ अभिषिञ्चति, दानशीलः, युवान्, दक्षः, विश्वस्य ऋतस्य धारकः। सवितुः कृपायां वयं स्याम, श्रेष्ठेषु दानप्रसादेषु। द्विपदां चतुष्पदां च सर्वस्य अधिपः, गृहे जातौ च, सर्वस्य स्वामी त्वमेव। सवितः, दृढरक्षिभिः, अद्य शुभेन अस्माकं गृहम् पालय, सुवर्णजिह्वः, नवसमृद्धये, अस्मान् रक्ष, कश्चन दुरात्मा अस्मान् न अधिपत्यात्। दिव्यः सविता, गृहपतिः, सुवर्णहस्तः, प्रतिदिनं उदेति। तस्य दृढभुजः, मृदुजिह्वः, पूजकाय बहु दानानि वहति। सविता, दीप्तमान्, शोभनः, सुवर्णभुजः वार्तिक इव उत्तिष्ठति। स स्वर्गपृथिव्यौ आरोहति, जगत् सञ्चालयति, सर्वं प्रवर्तयति। अद्य अस्मान् सविता कृपया अनुगृह्णातु, श्वः, प्रतिदिनं च अस्मान् कृपया पालयतु। तव दानगृहं प्राप्तुं, देव, अस्माभिः प्रार्थनया वयं तव प्रसादं लभेमहि। इन्द्रसोमयोर् महत्त्वं विस्तीर्णम्। आदौ महाकर्माणि अकुर्वतम्। सूर्यं प्रकटयतम्, ज्योतिः उत्पादितम्, तमः रात्रिं च अपाक्रान्तम्। इन्द्रसोमौ, प्रभातां बोधयतम्, सूर्यं तेजसा सह नयतम्। स्वर्गं बलात् धारयतम्, पृथिवीं विस्तीर्णां कुर्वतम्। इन्द्रसोमौ, आपः अपास्यतम्, वृत्रं हन्तारौ, तदा दिवम् अवाप्नुतम्। नद्यः सञ्चालिताः, समुद्राः विविधैः विस्तारिताः। गोषु पयः स्थापयतम्, स्तनयोः अपि, यत् न बध्नीत, तद् अपि गृह्णीतम्। दीप्तिमन्तः, चलच्चराणाम् अन्तः अपि स्थापयतम्। इन्द्रसोमौ, युवां रक्षिणौ, कीर्तिमन्तः सन्तानम् अदत्तम्। वीर्यं जनाय दत्तम्, घोरं युद्धबलं च सम्प्रेरितम्। सः, यो शिलां तुदति, आद्यः, ऋतस्य सत्यः, बृहस्पतिः, अङ्गिराः, हवियुक्तः, द्विसदनः, प्राचीनपितरः, वृषभ इव, स्वर्गपृथिव्योः मध्ये गर्जति। बृहस्पतिः अपि जनाय दिव्ये सभायां देशं कृतवान्। स विघ्नान् भिन्दति, दुर्गाणि भेदयति, शत्रून् युद्धे विजित्य जयति। बृहस्पतिः धनानि, गोसङ्घान्, प्राप्तवान्। आपः इच्छन्, ज्योतिः अभिलषन्, बृहस्पतिः शत्रुम् स्तोत्रैः निहन्ति। एवं, ऋषयः, देवाः, पृथिव्याद्यौ, सोमः, सविता, इन्द्रः, विष्णुः, वरुणः, बृहस्पतिः च, स्वस्वैः कर्मभिः, स्तुतिभिः, यज्ञैः च, लोकस्य पोषणाय, रक्षणाय, समृद्धये च सदा प्रवर्तन्ते।