अग्निवत् तेजस्विनः ते वह्नयः स्वस्थानानि विराजन्ति। मरुतः द्विवारं त्रिवारं च वीर्येण समृद्धिं प्राप्नुवन्ति। तेषां रजः सुवर्णमिव दीप्तम्; सामर्थ्येन च वीर्येण च संयुक्ताः भवन्ति। रुद्रस्य सूनवः ते मरुतः, हितकराः, धैर्ये स्थिताः, स्वां जननीं महतीं महाबलां च जानन्ति। पृष्णिः सौन्दर्यार्थं गर्भं न्यधत्त। ते स्वं मूलं परित्यक्तुम् न इच्छन्ति; शुद्धाः सन्तः दोषं वर्जयन्ति। दुग्धाः सन्तः, रमणीयाः, शोभया भूषिताः, स्वं रूपं विमुञ्चन्ति। शीघ्रतरं दुग्धायापि, बलवन्तं मरुत्त्वं वहन्ति। स्तुत्या न श्रान्ताः, महत्त्वेनापि न क्लान्ताः; दातारः सन्तः भीषणं शत्रुं अपसारयन्ति। ते भीषणा मरुतः बलवीर्ययुक्ताः, दिवं पृथिवीं च युनक्ति। ताभ्यां स्वदीप्त्या द्यावापृथिव्यौ स्थिरे तिष्ठतः; अन्तरिक्षं न क्षीयते। निर्बन्धं विना, मरुतः, त्वदीयं गमनं शीघ्रं; अश्ववद् वा रथवद् वा न सन्ति, न बध्या, न पीडिता, तथापि समग्रं क्षेत्रं विचरन्ति, दिवापृथिव्योः पन्थान् अनुगच्छन्ति, कर्माणि साधयन्ति। यस्य त्वं मरुतः साहाय्यं करोति, तं कश्चिद् न निरुद्धुं नातिकर्तुं शक्नोति; स पुत्रेषु, पशुषु, आप्सु वा, बन्धनं भित्वा, दिवं प्राप्नोति। तेषाम् उग्राणां मरुतां महिम्नः स्तोत्रं समर्प्यते; यः वीर्येण कर्माणि सहते, तस्य यज्ञैः पृथिव्यग्नि च कम्पेते। यज्ञदीधितिसदृशं तेषां तेजः, तेषां शूलानि अग्निजिह्वासमानि; त्रिविधाः स्तुतयः, तेषां गमनं वीर्यवत्, जन्मन्येव दीप्ताः मरुतः अजया भवन्ति। स विकसमानः मरुत्, दीप्तदृष्टिः, रुद्रपुत्रः, प्रार्थनया आहूयते; स्वच्छेतेषु दिविसद्सु, गिरयः तं न स्पृशन्ति। मित्रवरुणौ, सर्वेषां भूतानां श्रेष्ठतमौ, स्तुतिभिः वर्धेथाम्। युवां रश्मिसमानौ, प्रियतमं संयच्छथः; स्वबाहुभ्यां द्वे विषमे जनौ रक्षथः। मम प्रेरितं मनः श्रद्धया युवयोः पवित्रसदनं प्रति व्याप्यते। युवां, मित्रवरुणौ, रक्षां दत्तं, कवचं वा, दृढं वा, दयावन्तौ। मित्रवरुणौ, स्तुत्यं हविरुपेत्य, प्रीत्या आहूयमाने, जागरूकौ, जनानां प्रार्थनाः शृणुतम्, युवयोः महिमा प्रसिद्धा अस्ति। स्वयमिव युक्ताश्ववत्, विशुद्धौ, सखायौ, अदितिः सत्यस्य गर्भं वहन्ती, युवां महाबलौ, जातौ, मृत्यवे शत्रुं निपातयथः। सर्वे देवाः, युवयोः महिम्नि हृष्यन्तः, राज्यं सम्यग् दत्तवन्तः; ततः, उपस्थितौ, द्यावापृथिव्यौ व्याप्नुतः, अव्यग्रौ, अच्युतौ, युवयोः गुप्तारौ। युवां, दिवा रात्रिं च राज्यं धारयथः, व्योम्नः परिमाणवत् शृङ्गं प्रसरथः; दृढेन नियमेन, पृथिवीं द्यां च पालयथः, ऋतस्य रक्षिणौ। युवां पात्रं पूरयथः, गर्भं पूरयथः, गृहेषु गृहिणः गृहं पुनन्ति; युवतयः अक्षिता, न विश्राम्यन्ति, सर्वं पयः वहन्त्यः। युवयोः जिह्वया, प्राज्ञौ, इदं हविः आस्वादयथः, यदा यज्ञेन सत्यः कामः सम्पद्यते; युवयोः महिमा घृतवती, अत्र तिष्ठतु; उपासकस्य सर्वं अमङ्गलं नाशयेताम्। यदा मित्रवरुणौ, युवां प्रस्थितौ, प्रियाणि नियमानि युवानः पालयन्ति; न देवाः, न मनुष्याः, न अयज्ञाः, न आपां अपत्यं, तान् उल्लङ्घयितुं शक्नुवन्ति। यदा स्तोत्रकाराः स्तुतिं कुर्वन्ति, केचित् घोषयन्ति, अन्ये चिन्तयन्ति; एवं वयं सत्यम् स्तोत्रं वदामः; देवेषु कश्चन युवयोः महिमानं न समश्नुते। एवं, मित्रवरुणौ, रक्षां याच्यते, सहाय्यं प्रार्थ्यते; यथा गावः कम्पमाना अनुयान्ति, तथा वीरः युद्धे बलवान् अश्वं युनक्ति। इन्द्रवरुणौ, भक्त्या समर्पितं यज्ञं शृणुतम्; स्तुतिप्रिया नरैः कुशान् प्रसार्य, अद्य आगच्छतं, महद् वर्धनं, महतीं प्रीतिं वहन्तौ। युवां, देवौ, उच्चौ, महाबलौ, वीर्येषु श्रेष्ठौ; दातारौ, सत्येन वृत्रहणौ, सर्वसेनापतिभ्यः श्रेष्ठौ। स्तुतिभिः, प्रार्थनाभिः, इन्द्रवरुणौ, तुष्टौ, स्तुत्या तुष्टिं लभेते; इन्द्रः वज्रिणा वृत्रं हन्ति, वरुणः प्राज्ञः स्पर्धासु जयति। यदा देव्यो मनुष्याश्च वर्धन्ते, सर्वे देवाः, प्रथिता मनुष्यासु, बलेन समृद्धाः; तयोः, इन्द्रवरुणयोः, महिमा अस्ति; द्यावापृथिव्यौ युवयोः विस्तीर्णे स्याताम्। स एव सत्प्रदाता, इन्द्रवरुणौ, यः सत्येन सेवते; युवयोः प्रसादेन शत्रून् जयेत्, धनं जनांश्च प्राप्नुयात्। यस्मै युवां, देवौ, धनं ददथः, विपुलं, विविधं, स यजमानः, स इन्द्रवरुणौ, अस्माकं स्यात्; स प्रयत्नवान् शत्रून् अपसारयेत्। युवां, इन्द्रवरुणौ, ऋतस्य रक्षिणौ, अस्माकं मनीषिणां धनं दत्तम्; यस्य वीर्यं युद्धेषु जयति; युवयोः तेजसा विजेता शीघ्रं सर्वान् अतिक्रामति। अधुना, इन्द्रवरुणौ, यथा वयं स्तौमः, अस्मभ्यं यशसे धनं दत्तम्; एवं, युवयोः महिम्नः गणं स्तुवन्तः, सर्वं दुःखं नौ नौका इव अपारेम। राज्ञे, महते, मम स्तोत्रं प्रीयताम्, प्रियाय, विश्वव्यापिने वरुणाय; स यः महाबलः, महाशासनः, इच्छया दीप्तिमान्, अमृत इव शुश्रुम्। इन्द्रवरुणौ, एतं सुतं सोमं पिबतम्, हर्षजनकं, दृढव्रतौ; युवयोः रथः, देवहिताय, यज्ञं प्रति याति, सोमपात्रं प्रति समीपगः। इन्द्रवरुणौ, महाबलिनौ, मधुरं सोमं पिबतम्; अयं स्रवः अस्माकं कृते, एष कुशेषु उपविश्य मुदं कृतं। संयुक्तया मतिर्न इन्द्रविष्णू, युष्मभ्यं समर्प्यते, यावन्तौ कर्म अतिक्रान्तवन्तौ; यज्ञं गृह्णीतं, अस्मभ्यं धनं दत्तं, अनायासेन पन्थाः नयतम्। युवां सर्वस्मिन्स्मिन्संकल्पे कर्तारौ, सोमपात्राणि युवयोः; स्तुतिभिः, गीतैः, भक्त्या, युवां तुष्टिं प्राप्नुतम्। इन्द्रविष्णू, हर्षजनकौ, सोममुपेत्य, धनं वहन्तौ; मनीषिणां भावाः संगच्छन्तु, स्तुतयः संह्रियन्ताम्। श्वेताश्वैः, इन्द्रविष्णू, विघ्नहन्त्रौ, भोज्याय यज्ञाय आगच्छतम्; सर्वाः आहुतयः, भावाः गृह्णीताम्, मम प्रार्थनां शृणुताम्। युवां सोमस्य हर्षं विस्तारितवन्तौ; अन्तरिक्षं विस्तारितवन्तौ, लोकान् विस्तारयन्तौ। इन्द्रविष्णू, हविषा वर्धमाना, पूज्या, हविर्ग्रहिणौ, अस्मभ्यं धनं दत्तम्; युवां समुद्रस्य, सोमपात्रस्य, सन्निधौ स्थितौ। इन्द्रविष्णू, मधुना सोमं पिबतम्, अद्भुतौ, उदरं पूरयतम्; हर्षजनकं स्रवः आगतम्, मम प्रार्थनां शृणुतम्। उभौ विजयी, न कदापि पराजितौ, न कदापि पराभूतौ; यदा इन्द्रविष्णू, सह प्रयत्नं कुर्वन्ति, त्रिविधेन मार्गेण सहस्रशः विजयं प्राप्नुतः। एवं ऋषिः मरुतां, मित्रवरुणयोः, इन्द्रवरुणयोः, इन्द्रविष्ण्वोः च, महिमानं, वीर्यं, स्तुतिं च, भक्त्या, श्रद्धया, प्रीत्या च एकस्मिन्नेव प्रवाहे कथयति।