भुज्युम् तुग्रपुत्रं महत्या आपः समुद्रात् रक्षन्तः, अश्विनौ निर्मलमार्गैः, विहङ्गमिव शीघ्रगैः रथैः, सुतरां सुरक्षितम् आनयताम्। विजयी रथेन, हे महाबलिनौ, वध्रिमत्याः आह्वाने गिरिम् अगच्छतम्; शयाने कृपां ददतम्, गवां पूर्तिं कुर्वन्तौ, सौम्यभाग्यं वहन्तौ, दातारौ सन्तौ। यत् दिवि पृथिव्यां चोत्तमं महत्त्वं, देवेषु वा मर्त्येषु वा, तत् आदित्या, वसवः, रुद्राः, असुरस्य प्रतिरोधाय ज्वलनायुधवत् स्थापयन्ति। यः राजा, विचक्षणः, अन्तरिक्षस्य शासनं करोति—मित्रावरुणौ तं जानीतः—सः रक्षायै, शस्त्राय, विश्वासघ्नाय, वाचः, हानिकर्तुः प्रति, गम्भीरः अस्ति। भवद्भिः, रथचक्रेण, सुतरां तेजसा, सुतपुत्रस्य रक्षायै आगच्छतं; शत्रुं, यदि बलवानपि, नृणां रिपुं, शिरः छिनत्तं, दूरं कुरुतं। ऊर्ध्वात्, मध्येभ्यः, अधरात् च लोकेभ्यः गणैः सह आगच्छतं; बलिष्ठं पशुमन्तं वपः गायकाय भिन्धतं, हे उदारौ। क्व ते दिव्याः, बहुप्रार्थितौ, ये स्तोत्रेण अप्राप्ताः, ये न दुष्टेषु दृश्यन्ते? तौ अश्विनौ, नः प्रति प्रवृत्तौ, प्रियमतमौ; अस्य निष्ठा स्थिरा। हविषा, स्तुतिभिः आहूय, सोमपानाय आगच्छतं; पन्थानं परिभ्रमतं, विघ्नं मा अस्तु, स्तोत्रं मा निवारयतु। सोमपायिनः पन्थाः कृतः, बर्हिः विस्तृतम्, युष्मदागमाय योग्यतमम्; हस्तौ उन्नम्य, युवान् स्तुतवान्; शिलाः, दीप्ताः, आगमनचिह्नानि। युष्माकम् अग्निः यज्ञे सम्यगुत्तिष्ठति; हविः घृतोपदिष्टं प्रवहति। ऋत्विक्, उत्साही, अग्रे गच्छति; हविः युज्यते, हे अश्विनौ। कीर्तये, सूर्यकन्या, बहुधनवती, शतशक्त्या रथे स्थितवती; मायया, मायिनः, अत्र कर्म कृतवन्तः; नरः, नर्तकाः, यजमानासु जाताः। सौम्यरूपं, तेजः, शोभा, सूर्यकन्यायै दत्तवन्तौ; शीघ्राश्वाः, कीर्तये, अनुगता; स्तुतिवाक्, यजुषाम् अधिपतिः, आगमनचिह्नं। युष्माकं शीघ्राश्वाः रथाश्च, हे अश्विनौ, अत्र वहन्ति; मनसापि शीघ्रतरः रथः, अग्रगामिनः, प्रेरितः। यूयं, बहुधनवन्तौ, गौर्वत् पुष्टिं पुनः पुनः ददथः; मधुमतीः, उत्तमाः स्तुतयः, प्रशंसिताः; युष्मत्प्रसादानुगामिनः आगतः। मम, नगरे शीघ्रस्य, शतं पक्तान्नानि, शतं कोशे दत्तानि; शन्देन उदारधनं दत्तम्—दश स्निग्धगावः—महान् अपि विजितः। शतं सहस्रं चाश्वानाम्, हे अश्विनौ, पर्वतानां पन्थासु दत्तम्; अधुना, हे वीर, भरद्वाजाय पर्वते ददातं; विध्वंसिनः, युष्मत्प्रसादेन, पराजिताः। वयं, युष्मत्संमितिं, विस्तीर्णं पन्थानं, आर्यैः सह प्राप्नुमः। उषसां प्रभा उदिताः, दीप्ताः, आप्सु स्थिताः, हयान् दीप्तिमन्तः; सा, सर्वेभ्यः शुभान् मार्गान्, सुखानि च पन्थान् करोति; दानं बहु जातम्। दृष्टये शोभना, व्यापकान्तिः; तव रश्मयः, हे उषः, व्याप्ताः; रूपं व्यञ्जयन्ती, प्रकाशयसी, देवी, महत्या दीप्त्या। रक्ताश्वैः सा वह्यते, दीप्तिमती, सौम्यं व्यापकुर्वती; वीरः शत्रून् शल्यवत् अपसारयति, तमः नाशयति, शीघ्रवाहनवत्। तव शुभः पन्थाः, सुखमार्गः, पर्वतेषु; तमः स्वतेजसा अपसारयसि; दिवः कन्ये, बहुधनं, पोषणाय अस्मभ्यं आनय। युक्ताश्वा, श्रेष्ठं वहसि, उषः; इच्छितं दानं हर्षेण वहसि; देवी, दिवः कन्ये, प्राचीने हवने शोभना, दृश्ये दीप्तिमती। विहगाः अपि गृहेभ्यः उड्डीयन्ते, ये च जनाः पितरि भागिनः प्रातः; सा, देवी उषः, गृहे बहु ददाति, यजमानाय मर्त्याय। एषा, दिवः कन्या, दीप्तिमती, जनानां मध्ये उदिता, मानुषी देव्या च; सा, स्वतेजसा शोभमाना, रूपवती, तमसः रात्र्यः परे अपि विज्ञायते। दीप्ताः उषसः, रक्तयुजः, शोभया प्रकाशन्ते; तासां चन्द्रवत् रथाः महायज्ञस्य अग्रे नयन्ति; तरङ्गस्य तमः अपसारयन्ति। उषसः कीर्तिं, बलं, पोषणं, वीर्यं यजमानाय, मर्त्याय वहन्ति; उदाराः, वीरसुतान् ददति; अद्य, द्रविणं यजमानाय ददातु। अधुना, उषसः, द्रविणं दत्तवन्त्यः; वीराय, यजमानाय; कवये, स्तोत्रे, सदा ददति, प्राचीनेभ्यः याचमानाय अपि। अधुना, उषसः, अङ्गिरसः स्तुवन्ति, पशूनां कृते, गावः कृते; सूर्यरश्म्या, प्रार्थनया, विविदुः; सत्यम् आह्वानं मनुष्याणां देवेषु। उत्था, दिवः कन्ये, प्राचीना, भरद्वाजवत्, यजमानाय उदारा; अस्मभ्यं बहुधनं, वीर्यं च ददातु; कीर्तिं विस्तीर्णां स्थापयतु। तद् रूपं विविनक्ति धीरः; एकं नाम, गौः, सर्वेषां सामान्यं, सा वितर्यते; मर्त्याय अन्यां दुह्यते; एकदा, दीप्तिमती पृष्णिः दुग्धवती। ताः अग्निवत् दीप्तिमन्तः स्वस्थानानि; द्वौ, त्रयः, मरुतः वृद्धिमन्तः; तेषां रजः सुवर्णमयम्; वीर्येण, पुरुषत्वेन, संयुज्यन्ते। ये रुद्रस्य पुत्राः, शुभदाः, धारणाय स्थिराः, मातरं जानन्ति—महत्, बलवत्; पृष्णिः गर्भं शोभाय स्थापयत्। ते न स्वमूलं त्यक्तुम् इच्छन्ति; शुद्धाः, दोषं वर्जयन्ति; दुह्यमानाः, शुद्धाः, सुखेन, शोभया भूषिताः, रूपं विर्जृम्भयन्ति। शीघ्राः, दुह्यते अपि, मरुतां बलिनां नाम वहन्ति; स्तुत्या न श्रान्ताः; उदाराः, क्रूरान् अपि अपसारयन्ति। ते तीव्राः, बलिनः, धैर्यवन्तः, दिवं पृथिवीं च संयुञ्जन्ति; तदा, तेषां कृते, स्वतेजसा, दिवापृथिव्यौ स्थिरे; अन्तरिक्षं न प्रमाद्यति। विघ्नं विना, हे मरुतः, गतिः शीघ्रा; अश्वहीनाः, अरथाः, अबन्धनाः, अनपिडिताः, क्षेत्रं चरन्ति; दिवापृथिव्योः पन्थान् अनुयान्ति, कर्म कुर्वन्ति। न कश्चन तं निवारयितुम् अतिक्रान्तुं वा शक्नोति, हे मरुतः, यस्य बलवृद्ध्यै सहायः; सः, सुतपुत्रे, पशुषु, अप्सु वा, व्रजं भित्वा, दिवम् आप्नोति। तेषां महतां मरुतां, स्वबलाय, स्तोत्रं जुहोत; ये बलवृत्त्या महाकर्माणि सहन्ते, पृथिवी च अग्निः तेषां कर्मसु कम्पेते। दीप्तिमन्तः, यज्ञदीधितिवत्, तेषां शूलानि अग्निजिह्वावत्; त्रिधा स्तुतयः, गमनं वीरवत्; मरुतः, जन्मनि दीप्तिमन्तः, अजित्याः। सः वृद्धिमान् मरुत्, दीप्तदृष्टिः, रुद्रपुत्रः, स्तोत्रेण आहूयते; स्वच्छन्दचेतसां स्वर्गाणां गणानां कृते; गिरयः अपि तं न स्पृशन्ति। एवं, ऋषयः, देवाः, यजमानाश्च, अश्विनौ, उषाः, मरुतः, आदित्या, वसवः, रुद्राश्च, स्वस्वैः कर्मभिः, स्तोत्रैः, दानैः, तेजसा च, जगत् रक्षन्ति, पुष्णन्ति, तमः अपसारयन्ति, कीर्तिं च वितरन्ति।