सरस्वती सा सप्तसु सवित्रीषु प्रियासु प्रिया, सुमना, अस्माकं स्तुत्यत्वं प्राप्नुयात्। या सरस्वती भूमिम् अन्तरिक्षं च विश्वं व्याप्य तिष्ठति, सा नः शत्रून् दूरं करोतु। सा त्रिषु स्थानेषु तिष्ठन्ती, सप्त स्रोतांसि, पञ्च जन्मानि धारयन्ती, नित्यं वृद्धिमती, सर्वासु स्पर्धासु समाहूयताम्। या स्वमहिम्ना महतीनाम् अग्रे स्थिता, अन्यान् तेजसा अतिशय्य, शोभायमानरथवद्, सा सरस्वती बुद्धिमद्भिः स्तूयते। सा सरस्वती नः धनं ददातु, नः समृद्धिं निवारयतु, सख्यं सौम्यं च ददातु, न च वयं तस्याः क्षेत्रात् शुष्कभूमिं गच्छेम। ततः अहम् दिव्यान् अश्विनौ, शीघ्रगामिनौ, स्तौमि। वृद्धोऽपि तौ स्तोत्रैः आह्वयामि, ये प्रत्यूषस्मिन्न् उज्ज्वलन्ति, दीर्घपथानि शीघ्रं यान्ति। तौ अश्विनौ यज्ञे चक्रेण स्वेन, शुद्धेन तेजसा, अन्तरिक्षाणि प्रकाशयन्तौ, अनन्तानि क्षेत्राणि मापयन्तौ, नद्यः मरुभूमिं च अतीत्य, विघ्नरहितौ यातः। तौ एव बलिनः, अश्रान्तौ, सद्यः शीघ्राश्वैः, मनःशक्त्या भक्तस्य सहायता दातुं, नरं प्रति, चिन्तां वहतः। नित्यनूतनौ तौ, वृद्धस्य गायकस्य स्तोत्रं शोभयन्तौ, रथं युञ्जाते, शुभवृष्टिं, अन्नं, बलं च ददातः, होतृः तौ प्राचीनौ, अव्ययौ, युवानौ आह्वयति। तौ रम्यौ, अद्भुतौ, सर्वेषां मध्ये प्रशंसितौ, अहम् पुरातन-नूतनशब्दैः आह्वयामि, ये नः सुखं ददातः, स्तोत्रिणं दानशीलौ। तौ अश्विनौ भुज्युम् तुग्रस्य सुतम्, आपः पारयित्वा, रथेन, रजोरहितमार्गैः, पक्षिभिः इव, सुरक्षया आनयताम्। विजयरथेन, तौ महाबलिनौ, वध्रिमत्याः आह्वाने गिरिं गतवन्तौ, शयाने कृपां दत्त्वा, गावः पूरयन्तौ, सौभाग्यं वितरन्तौ। यद् दिवि पृथिव्यां चोत्तमं महत्त्वं, देवेषु वा मर्त्येषु, तत् आदित्याः, वसवः, रुद्राश्च, दैत्याय ज्वलनं शस्त्रं स्थापयन्ति। यो राजा अन्तरिक्षाणि बुद्ध्या पालयति—मित्रावरुणौ तं जानीतः—स रक्षायै, शस्त्राय, मायिनः अपि, वाक्याय, हिंसकाय च, गम्भीरः अस्ति। अश्विनौ, वत्साय, तेजसा, रथेन, शत्रुं, बलिनम् अपि, शिरः छिन्धतम्। उच्च-मध्ये-अधमेषु प्रदेशेषु स्वगणैः आगच्छतम्; बलवन्तम् अपि, गोमन्तं बद्धं, स्तोत्रिणे, भिन्धतम्, उदारौ। क्व नु तौ महान्तौ, बहुधा आहूतौ, येषां स्तोत्रं दूतो न अलभत, अप्रशंस्येषु? तौ अश्विनौ, अस्मभ्यं प्रवृत्तौ, प्रियतमौ, तयोः प्रति अस्य निश्चला स्मृतिः। यज्ञाय, सोमपानाय, स्तुतिभिः आगच्छतम्; मार्गः परितः अस्तु, विघ्नं नास्तु, स्तुतिं न बाधेत। सोमपिबतः पन्थाः कृतः, बर्हिः विस्तीर्णं, आगमाय युक्तम्; हस्तोत्क्षिप्तेन युवान् आहूतः; शिलाः, दीप्ताः, आगमनं सूचयन्ति। तयोः अग्निः ऋत्विजां मध्ये तिष्ठति; हविः घृतसिक्तं प्रवहति; होतृः उत्सुकः, तयोः हविर्ददाति, अश्विनौ। कीर्त्यै, सूर्यस्य दुहिता, बहुधा धनवती, शतबलया रथे स्थितवती। मायया मायिनः अत्र कृतवन्तः; नराः, नर्तकाः, यजमानेषु जाताः। सौन्दर्यं तेजश्च, दीप्तं, सूर्यदुहितरं, युष्माभिः दत्तम्। शीघ्राश्वाः यशसे अनुगताः; स्तुतिः, यज्ञपतिः, आगमनं सूचयति। शीघ्राश्वः रथश्च, अश्विनौ, अस्मान् आगमयताम्; मनःप्रेरितः रथः, अग्रे गच्छन्, पूर्वान् प्रेरयति। यूयं बहुधनवन्तः, धेनुवद् वारं वारं धनं दत्तम्; मधुराणि स्तोत्राणि स्तूयन्ते; युष्मद् उदार्यं अनुगच्छन्तः प्राप्ताः। मम, शीघ्रनगरीषु, शतं पक्तानां शतं च कोष्ठागारे दत्तम्; शण्डेन दत्तं दानं, दश घृतवत्साः, प्रबलान् विजित्य। शतं सहस्रं च अश्वानां, अश्विनौ, पर्वतानां पन्थासु दत्तम्; अधुना, वीर, भरद्वाजाय पर्वते ददातम्; संहर्तारः, प्रबल्येन, विजिताः। वयं तव अनुग्रहं, विस्तीर्णमार्गं, साधुभिः सह प्राप्नुयाम। उषसः तेजांसि उदितानि, जलासु स्थितानि, अश्वैः दीप्तिमन्ति। सा सर्वाणि शुभमार्गाणि सुलभानि च करोति; उदारं फलम् अधिकं जातम्। शोभना, विस्तीर्णप्रभा, उषाः, तव रश्मयः दिवं व्याप्य, रूपं प्रकाशयन्ती, देवी महत्या दीप्त्या। रक्ताश्वैः सा दीप्तिमती, सौभाग्यं विस्तारयन्ती; वीरः शत्रून् शरवत् अपास्य, तमः अपाकरोति, शीघ्रवाहिनी। उषः, तव शुभः पन्थाः पर्वतेषु; तव प्रकाशेन तमः अपाकरोति। दिव्ये कन्ये, अस्मभ्यं पूषणाय, बहुधनं ददातु। युक्ताश्वा, उत्तमं ददाति, प्रियं दानं हर्षेण वहसि; देवी दिव्यदुहितरः, पुरातनाह्वाने, दर्शनीया। गृहपक्षिणोऽपि उत्थिताः, ये नराः पित्रा सह उषसि; सा देवी, यजमानाय, गृहेषु बहु ददाति। एषा सा दिव्यदुहितरः, प्रभासमाना, जनानां मध्ये उदिता, मानव्या च दैवी च। सा, स्वतेजसा, शोभना, तमसो रात्र्याः च पारं गता। प्रभातरः, रक्तयुक्ताश्वाः, दीप्तिमन्तः, सोमस्य यज्ञाय चक्रेण अग्रे यान्ति; तिमिरं तरन्ति। उषसः कीर्तिं, बलं, पोषणं, वीर्यं च यजमानाय, मानवाय ददाति; उदाराः, वीरसुतं ददाति; अद्य, दातृे वरेयं ददातु। अधुना, उषसः, वरेयं दत्तवन्त्यः; वीराय, यजमानाय; कवये स्तोत्रे, सदा दातृे, पुरातनात्। अधुना, उषसः, अङ्गिरसः गायन्ति, गावः कृते; सूर्यरश्मिना, प्रार्थनया, ते विदारयन्ति; सत्यम् आह्वानं देवेषु। उत्थेहि, दिव्यदुहितरः, पुरातना, भरद्वाजवत्, यजमानाय उदारदात्री; अस्मभ्यं बहुधनं, वीरबलं च ददातु; यशः, विश्रुतं, स्थापयतु। तद् रूपं बुद्धिमद्भिः ज्ञेयम्—एकं नाम, गौः, सर्वत्र; सा वितर्यते। मर्त्याय अन्यां दुह्यते; एकदा, दीप्तवर्णा पृष्णिः, दुग्धं दत्तवती।