इन्द्राग्नी, महाबलिनौ, युद्धे विघ्नभञ्जनौ, यौ, वयं सम्यक् आह्वयामः, ताव् अस्मान् तादृशेषु कालेषु अनुग्रहम् दत्तम्। सत्यम् अधिपती, युवां शत्रून् निहतम्, रिपून् विनाशितवन्तौ, सर्वान् विरोधिनः अपाकृतवन्तौ। इन्द्राग्नी, एते स्तुतयः युष्मभ्यं समर्पिताः; सोमं सुतम् पिबतम्, हर्षदायकौ। यौ बहून्, नानाविधान् उपकाऱान् धारयथः, वीर्यवन्तौ, तौ सम्यग् उपासकाय समर्पयतम्, इन्द्राग्नी। तैः एव सहायैः, वीर्यवन्तौ, एतस्मिन् सोमयागे आगच्छतम्; सोमपानाय, इन्द्राग्नी। तम् एवम्, यस्य ज्वाला सर्वाणि वनानि आवृणोति, कृष्णीकृत्य तानि जिह्वया, तं हवामहे। यः कश्चन, अग्निं सन्दीप्य, इन्द्रस्य अनुग्रहम् इच्छन्, कीर्तये, सः कीर्तिम् आप्नोति, प्रचुराः आपः लभते। यानि शीघ्राणि, पुरस्कृतानि दानानि, तानि अश्वान् पालयन्तु; अहम् इन्द्राग्नी युवां वोऽभिप्रार्थये। युवां, इन्द्राग्नी, आह्वेयौ; युवां सहैव सम्पद् आनन्ददायकौ; युवां दृश्यधनदौ, युवां बलाय आह्वयामि। गावः, अश्वाः, धनानि च सह आगच्छतम्; मित्रवत्, दिव्यसखायौ, सौहृदाय, हर्षाय, इन्द्राग्नी, वः आह्वयामः। इन्द्राग्नी, सोमपेषकस्य यजमानस्य आह्वानं शृणुतम्; हविः गृह्णीतम्, आगच्छतम्, मधुरं सोमं पिबतम्। एषा सरस्वती, महाबला, दार्ढ्ययुक्ता, दिवोदासाय च उदाराय वध्र्यश्वाय च दानानि अदात्; या सदा पनीयपणिभ्यः रक्षिता, तानि तव महादानानि, सरस्वति। सा, शक्त्या, पर्वतान् पद्मकाण्डवत् विदार्य, तीव्रतरंगाभिः; शत्रून् निवर्तयितुम्, दिव्यैः स्तवैः, सरस्वतीं मनसा हवामहे। सरस्वती, देवेषु निवसन्ती, महाविदुषः अपत्यं व्याप्य, पृथिव्याम् आपः उत्पादयति, विषमेषु स्थलेषु, समृद्धभूमौ। देवी सरस्वती, अश्ववती, बलवती, अस्मान् पालयतु, प्रेरयित्र्य् धियः। या कश्चन, सरस्वति, त्वां धनस्य, समृद्ध्याः च हेतुना उपयाति, सः इन्द्रवत् विघ्नेषु विजयी भवति। त्वं, सरस्वति, स्पर्धासु अस्मान् सहाय्य यच्छ; बलसमृद्धा, पूषेव अनुग्रहम् दातु। सरस्वती, तीव्रा, सुवर्णपथ्या, अस्माकं भवतु; विघ्नहन्त्री, स्तुतिम् इच्छति। तस्या अनन्ता, अनवच्छिन्ना, महती, चलन्ती, गर्जन्ती धारा, या बलवती, सा निनदन्ती प्रवर्तते। या धर्मिष्ठा स्वसुर्षु, सा सर्वान् द्वेषिणः अतिक्रम्य, सूर्यवत् प्रकाशमाना। सरस्वती, सप्तस्वसु मध्ये प्रियतमाः, सुष्टुता, स्तुत्याः भवतु। या सरस्वती, पृथिवीं, व्योम, अन्तरिक्षं च पूरयति, सा शत्रून् अपाकरोतु। सा त्रिषु स्थानेषु तिष्ठति, सप्त स्रोतांसि, पञ्च जन्मानि, सदा वर्धमाना; सा सर्वासु स्पर्धासु आह्वेया। या महत्त्वेन श्रेष्ठा, तेजसा अन्यान् अतिक्रान्ता, दर्शनीयरथवत्, सा सरस्वती, विप्रैः स्तूयते। सरस्वती, अस्मभ्यं धनं दत्तु; अलाभम् मा कृधि; सौहृदं, आतिथ्यं च दत्तु। वयं तव क्षेत्रेभ्यः दूरं शुष्केषु भूमिषु मा गच्छेम। आहं दिव्यान्, शीघ्रगामिनौ अश्विनौ स्तौमि; वृद्धः सन्, तौ स्तोत्रैः आह्वयामि—याव् उषसि, प्रकाशे आगच्छन्ति, शीघ्रं दूरतमं प्रदेशं यातः। तौ, दीप्तिमन्तौ, यज्ञे रथं वहतः, शुद्धया प्रभया, अन्तरिक्षं प्रकाशयन्तौ; अनन्तान् लोकान् मापयन्तौ, नद्यः मरुभूमीश्च अतिक्रम्य, निरवरोधेन गच्छतः। तौ एव मार्गः, यत्र बलवन्तः, अनिश्रान्ताः, नित्यं शीघ्राश्वयुतौ, चिन्तां वाहयन्ति, मनःश्वैः, उपकाराय उपासकस्य, मर्त्यस्य च। तौ, नित्यनवौ, वृद्धस्य गायकस्य स्तुतिं शोभयन्तौ, रथं युञ्जाते; शुभवृष्टिं, अन्नं, बलं च आनयन्तौ, होतुः आह्वाने, प्राचीनौ, अकर्त्रौ, युवानौ च। तौ, सुन्दरौ, अद्भुतौ, मनुष्येषु प्रशंस्यतमौ, अहं प्राचीननववाक्भिः आह्वयामि—याव् स्तूयेताम्, हर्षदायकौ, गायकाय दातारौ। तौ भुज्युं तुग्रपुत्रं, आपः, समुद्रात्, रथेन उद्धृतवन्तौ, दूरीणि विमार्ग्य, अनुलिप्तपथाभिः, पतत्रिभिः, सुरक्षितवन्तौ। जयन्त्या रथेन, वीर्यवन्तौ, पर्वतम् उपेत्य, वध्रिमत्याः आह्वाने, शयमानस्य अनुग्रहम् दत्त्वा, गावः पूरयन्तौ, दातारौ, शुभदायकौ। यत् किञ्चिद् द्यावापृथिव्योः महत्त्वं दिवि परमे, देवेषु वा मर्त्येषु वा, तत् आदित्याः, वसवः, रुद्राः, असुराय दीप्तमस्त्रं स्थापयन्ति। यः राजा, यः प्राज्ञः अन्तरिक्षं पालयति—मित्रावरुणौ तद् जानीतः—गम्भीरः रक्षणाय, अस्त्राय, अपि च मायिनं प्रति, वाचः, हिंसकस्य च। रथचक्रेण, सन्ततिं प्रति आगच्छतम्, दीप्तेन, नरवाहेन रथेन; बलात्, पुरुषद्विषं अपि बलिनं, शिरश् छिन्दतम्। उच्चात्, मध्ये, अधरात् प्रदेशेभ्यः गणैः सह आगच्छतम्; दृढं, गोमन्तं वपः अपि, गायकाय उद्घाटयतम्, उदारौ। क्व नु तौ, महायशस्विनौ, बहुधा आहूतौ, येषां स्तुतिः दूतो न अभवत्, अप्रशंस्येषु? तौ अश्विनौ, अस्मान् प्रति वर्तेते, प्रियतमौ; अस्य चिन्तनं ताभ्यां दृढम्। उपहव्यम् आगच्छतम्, स्तोतृभ्यः, यथा सोमं पिबेताम्। मार्गः परितः क्रियते, युष्माकं स्तुतये, न अन्यद् विघ्नं वा भवतु। सोमपायिनः पन्थाः कृतः; बर्हिः विस्तीर्णम्, युष्माकं आगमने योग्यतमम्। हस्तौ उद्धृत्य, युवान् सम्मानितः; शिलाः, दीप्तिमन्तः, आगमनं सूचयन्ति। युष्माकं अग्निः, कर्मसु समुन्नतः; हविः प्रवहति, घृतेन अलङ्कृतम्। पुरोहितः, उत्साहितचित्तः, अग्रे गच्छति; हविः युज्यते, अश्विनौ, युवाभ्यां कृते।