इन्द्राग्न्यौ, कस्य मनुष्यस्य यथार्थं स्वभावः विज्ञायते? तौ शीघ्रवाहनान् अश्वान् युञ्जाथः, एकः तयोः आरोहति, उभौ चैकस्मिन् रथे समारूढौ दृश्येते। इन्द्राग्न्यौ, यदिदं सत् सर्वेभ्यः पद्भ्यः पूर्वं सम्प्रादुरभवत्; तस्य शीर्षं त्यक्त्वा, जिह्वया अवदत्, त्रिंशद्भिः पादैः अधः प्रवव्राज। इन्द्राग्न्यौ, नराः स्वबाहुभ्यां धनुषः युष्मदर्थं प्रसारयन्ति। अस्माकं गोमते संपदे मह्यां स्पर्धायाम् अस्मान् मा परावर्तयतम्। इन्द्राग्न्यौ, माग्धाः आर्याः ज्वलन्ति, द्वेषिणः दूरस्थाः भवन्ति। अस्माकं द्वेषः अपाकुरुतं, सूर्येण सह विजयम् अस्मभ्यं दत्तम्। इन्द्राग्न्यौ, दिव्यानि च भूम्यानि च युष्माकं धनानि; सर्वं संपदं, सर्वपोषकं रयिं अस्माकं अत्र दत्तम्। इन्द्राग्न्यौ, स्तोत्रवाहिनौ, कीर्तिमन्तौ, हविषा आहूतौ, सर्वैः स्तवैः आगच्छतं, सोमपानाय। यः इन्द्राग्न्यौ, वीर्यवन्तौ, वृत्रहणू, बलदातृ, संयुक्तया सेवनीयं, सः दाता अमृतस्य, बलिष्ठः, जय्यः भवति। इन्द्रेण, तौ आहूयेताम्, ये गावः दिव्याभ्यः आपः आगमयताम्। इन्द्रः, दिव्याभ्यः दिशः तेजस्विन्यः आपः प्रेषय; अग्ने, तव गणैः सह गावः आनय। वृत्रहणू, इन्द्राग्न्यौ, वृत्रहत्यैः शक्तिभिः समागच्छतम्, नमसा उपसद्याताम्। दानैः, रक्षाभिः, उत्तमैः अनुग्रहेण अस्माकं समीपं भवतम्। ताभ्यां, येन सर्वं कृतं, तौ आह्वये; इन्द्राग्न्यौ, अविजेयौ भवथः। वीर्यवन्तः, इन्द्राग्न्यौ, युद्धे विघ्नभञ्जनौ, वयं वः आह्वयामः; तस्मिन्स्थले अनुग्रहम् अस्मभ्यं दत्तम्। सत्ययोः पतिः, शत्रून् हत्वा, विरोधिनः नाशयित्वा, सर्वान् द्विषः अपाकरोथुः। इन्द्राग्न्यौ, एते स्तुतयः वः समर्पिताः; सोमं पिबतम्, सुखदातृ। यावन्ति सहायानि वः, विविधानि, तानि भक्ताय समावहतम्। तैः सहायैः, सोमयज्ञे, सोमपानाय आगच्छतम्। तम् आह्वयामि, यस्य ज्वाला सर्वाणि वनानि परितपति, जिह्वया तानि कृष्णानि करोति। यः इन्द्रस्य अनुग्रहम् अग्निना सन्दधाति, सः कीर्तये बह्व्यः आपः प्राप्नोति। तानि शीघ्राणि, पुरस्कारदातृ दानानि, अश्वान् पोषयन्तु; इन्द्राग्न्यौ, वः आह्वयामि। उभौ आह्वयामि, इन्द्राग्न्यौ, संपदया हर्षं वहतम्; दृश्यरयिदातृ, बलाय साधनाय आह्वयामि। गावः, अश्वान्, धनानि च अस्माकं प्रति आनयतं; मित्रवत्, सुखाय, इन्द्राग्न्यौ, वयं वः आह्वयामः। इन्द्राग्न्यौ, सोमपेषिणः यजमानस्य आह्वानं शृणुतम्; हविः गृह्णीतं, सोमं पातुम् आगच्छतम्। एषा सरस्वती, बलवती, अयम्या, दिवोदासाय वध्र्यश्वाय च दानं दत्तवती; या सदैव पण्येभ्यः रक्षिता, तानि वः महादानानि, सरस्वति। सा, शक्त्या, पर्वतान् पद्मनालवत् विदार्य, महाबलैः तरङ्गैः प्रवहन्ती; शत्रुभ्यः साहाय्याय, शोभनैः स्तवैः, सरस्वतीं चिन्तया आह्वयामः। सरस्वती, देवेषु निवसन्ती, महायज्ञस्य सन्ततिं व्याप्तवती; पृथिव्याः आपः उत्थापयत्, विषमेषु, धन्ये क्षेत्रे। अश्ववती, बलवती सरस्वती अस्मान् पातु, प्रजावती प्रेरयित्री। या त्वां, सरस्वति, संपदं यशश्च इच्छन् उपयाति, सः इन्द्रवत् विघ्नेषु विजयी भवति। त्वं, सरस्वति, स्पर्धासु अस्मान् सहाय्य; बलवती, पूषेव अनुग्रहम् अस्मभ्यं दातु। सरस्वती, उग्रवती, सुवर्णपथिका, अस्मान् पातु; विघ्नघ्नी, स्तुतिं इच्छति। अनन्ता, अनिरुद्धा, महती, प्रवहन्ती, गर्जन्ती सा, बलवती, निनादयन्ती प्रवहति। सा, भगिनीषु ऋतवती, सर्वद्विषः अतीत्य, सूर्यवत् प्रकाशमाना, अस्मान् पातु। सप्तसु भगिनिषु प्रियासु, सरस्वती प्रीत्या स्तुत्यां भवतु। या सरस्वती, पृथिव्याः लोकान्, अन्तरिक्षं, व्योम च पूरयति, सा शत्रून् अपाकरोतु। सा त्रिषु स्थलेषु स्थित्वा, सप्त स्रोतांसि, पञ्च जन्मानि, नित्यवर्धिनी, सर्वासु स्पर्धासु आह्वयिता भवतु। या महत्या, अन्येभ्यः श्रिया अधिका, रथवत् शोभनायुक्ता, सा सरस्वती, धीरैः स्तूयते। सरस्वति, अस्मभ्यं धनं दातु; त्वदायत्तं समृद्धिं मा निराकुरुष्व; सौम्यतां, सख्यं, आतिथ्यं च अस्मभ्यं दातु। त्वत्क्षेत्रात् वयं शुष्कभूमिं मा गच्छेम। आश्विनौ, तौ दिव्यौ शीघ्रगामिनौ, अहं वृद्धः स्तुतिभिः आह्वयामि; ये प्रत्यूषसि, प्रकाशे आगच्छन्ति, शीघ्रं दूरतमाः प्रदेशान् यान्ति। तौ, दीप्तिमन्तौ, यज्ञे रथं वहन्तौ, शुद्धया शोभया, अन्तरिक्षं प्रकाशयन्तौ; अनन्तान् लोकान् मापयन्तौ, सरितः मरूः च अतिक्रम्य, अविघ्नं यान्ति। तौ, वीर्यवन्तौ, अक्षिता, शीघ्राश्वयुक्तौ, मनसा शीघ्रगामिभिः वाहिभिः, उपकर्तुम् भक्ताय, मर्त्याय, चिन्तां वहतः। तौ, नित्यनवौ, जरन्तं गायकस्य स्तोत्रं भूषयन्तौ, रथं युञ्जाते; शुभवृष्टिं, अन्नं, बलं च वहन्तौ, होतुः आह्वाने, प्राचीना, अच्युतौ, युवानौ सन्तः आगच्छतः। तौ, सुन्दरौ, अद्भुतौ, मनुष्येषु अतीव स्तूयमानौ, पुरातनैः नूतनैश्च शब्दैः आह्वयामि; स्तुत्यौ, सुखदातृ, गायकाय दानशीलौ। एवं ऋषिः स्तुतिभिः इन्द्राग्न्यौ, सरस्वतीं, अश्विनौ च, भक्त्या आह्वयन्, तेषां महत्त्वं, दानानि, रक्षां च प्रार्थयति।