यः कश्चन पूषाणं करम्भ इति निर्दिशति, स देवो मया तेन प्रकारेण नाभिज्ञायते। स तु पूषा श्रेष्ठः सारथिः, सत्यसखा, उत्तमः स्वामी चास्ति; तेन सह इन्द्रः शत्रून् निहन्ति। सूर्यः तु हिरण्यमयं चक्रं चित्रायां धेन्व्यां न्यधात्; सः कुशलः सारथिः तद् स्थापयामास। यदद्य वयं त्वां स्तुमः, हे बहुप्रशस्त, अद्भुत, प्राज्ञ पूषन्, तद् अस्माकं चिन्तनं साधय। अस्मभ्यं गवां अन्वेषणं, सम्पादनाय गणं च ददातु; पूषन्, त्वं दूरात् प्रसिद्धः असि। तव आशिषं वयं इच्छामः, धनाय त्वां दूराद् उपसर्पामः; अद्य च सर्वेषु श्वः दिनेषु, श्वः च सर्वेषु श्वः दिनेषु च। इन्द्रं पूषाणं च वयं मैत्र्यै, स्वस्तये, बलस्य प्राप्तये आह्वयामः। कश्चन सोमं, काम्वानां सुतं पातुम् इच्छति; अन्यः करम्भं कामयते। एकस्य अजाः अग्नयः, अन्यस्य अश्वाः सञ्चिताः; एताभ्यां सः शत्रून् निहन्ति। यदा इन्द्रः महतीः, बलिष्ठाः आपः अनयत्, तदा तत्र पूषा तस्य सखा आसीत्। वयं पूष्णः कृपां इच्छामः, यथा विहगाः वृक्षात् पतन्ति; इन्द्रस्य अपि तां गृहीत्वा। पूषाणं सारथिं यथा रश्मिभिः आह्वयामः; बलाय महान्तं इन्द्रं च। तव तेजः एकं, तव पावनता अन्यत्; त्वं द्विधा, अह्निशश्वदिव नभसि इव। त्वं सर्वाश्चर्यशक्तिमान्, आत्मन्यवस्थितः; तव सौम्या कृपा, हे पूषन्, अस्मासु अस्तु। अश्व्याः अजातः, पशूनां रक्षिता, बलप्रदः, चिन्तनस्य प्रेरयिता, त्वं सर्वेषु लोकेषु प्रतिष्ठितः। पूषा मुक्तरश्मिः, विशालानि क्षेत्राणि निरीक्षते, देवः सर्वाणि भूतानि पश्यन् विचरति। तव हिरण्यमयानि नौकानि, हे पूषन्, समुद्रे सञ्चरन्ति, अन्तरिक्षे यान्ति; तैः त्वं सूर्यस्य कृत्यम् इच्छया कृतं, कीर्तिं विचिन्वन्, अन्वितः करोति। पूषा, शुभसखा, दिव्यपृथिव्योरागतः, समृद्धिपतिः, महाबलः, तेजस्वी, यं देवाः सूर्यायै इच्छया कृतं, बलिनं, रमणीयं ददुः। अद्य तव वीर्याणि सुतास्व् अहं प्रवक्ष्यामि, यानि त्वया कृतानि। तव पितरौ, हे इन्द्राग्नी, देवशत्रुनाशकौ, हतौ, त्वं तु जीवसि। तव महिमा, हे इन्द्राग्नी, अत्यन्तबलवती, श्रेष्ठा च। एक एव उद्भवः, भ्रातरौ, यमलौ, एकस्यां मातरि स्थितौ। सुतासु सह वसन्तौ, यथा द्वौ अश्वौ रथयुक्तौ, इन्द्राग्नी, वां सहाय्याय आह्वयामि, हे वज्रिणौ देवौ। यः स्तौति वां, हे इन्द्राग्नी, सुतासु, सत्यम् वृद्धिम् प्राप्नोति—प्रियवाचः वदतम्; यथा बलिनौ, देवान् न हिंसथः, नान्यं च। इन्द्राग्नी, कः मर्त्यः वां स्वरूपं वेद? शीघ्राश्वान् युञ्जते, एकः याति, उभौ रथे। इन्द्राग्नी, इदं भूतं पादात् पूर्वम् उत्पन्नम्; शिरः त्यक्त्वा, जिह्वया अवदत्, त्रिंशद् पादैः अधः गतम्। इन्द्राग्नी, नरः वां कृते धनुषः तनोति बाहुभ्यां; अस्मान् न निराकुरुतं, अस्माकं गोप्राप्तौ महद् धनं। इन्द्राग्नी, माग्धाः, आर्याः, ज्वलन्ति, शत्रवः दूरगाः; द्वेषः नयतं, सूर्ये विजयं दत्तम्। इन्द्राग्नी, दिव्यानि भौमानि च वां धनानि; सर्वं धनं, पोषकं च अस्मासु दत्तम्। इन्द्राग्नी, स्तुतिपात्रौ, स्तोमैः प्रसिद्धौ, आह्वानेन आहूतौ, सर्वैः गीर्भिः सोमपानाय आगच्छतम्। यो इन्द्राग्नी, महान्तौ, वृत्रघ्नौ, बलदायकौ, संयुक्तौ उपासते, सः दानवतां समृद्धिं, शक्तिमन्तं, बलवत्तरं, जयिनं प्राप्नोति। तौ इन्द्र, अवाहयामि, यौ गावः, अग्ने, दीप्ताभ्यः आपः, आनयताम्। इन्द्र, दीप्तदिशः, तेजस्विन्यः आपः प्रेषय; अग्ने, गावः स्वगणैः सह आनय। आगच्छतम्, हे वृत्रघ्नौ, वृत्रहत्यैः शक्तिभिः, इन्द्राग्नी, भक्त्या समीपं गच्छतम्। दानैः, रक्षया च, इन्द्राग्नी, उत्तमान् कृपां अस्मासु कुरुतम्। तौ आह्वये, येन सर्वं पूर्वं कृतं; इन्द्राग्नी, न जय्यौ। हे महाबलिनौ इन्द्राग्नी, सङ्ग्रामे विघ्नभञ्जनौ, आवां आह्वयामः; तस्मिन् अवस्थायां अनुग्रहं दत्तम्। शत्रवः हताः, सत्यपथौ, विरोधिनः विनष्टाः, सर्वान् प्रतिद्वन्द्वीन् निहतम्। इन्द्राग्नी, एते स्तोत्राणि वां समर्पितानि; सोमं पिबतम्, सुखदायकौ। ये सहायः वां सन्ति, नानाविधाः, तान् भक्ताय दत्तम्, हे इन्द्राग्नी। तैः सहायैः, वीरौ, अस्मिन्स् सोमयज्ञे आगच्छतम्; सोमपानाय। तम् आह्वये, यस्य ज्वाला सर्वान् वनान् आलिङ्गति, जिह्वया कृष्णान् करोति। यः मर्त्यः, अग्निं सन्तप्त्वा, इन्द्रस्य कृपां कामयते, सः कीर्त्यै बह्वः आपः प्राप्नोति। ते शीघ्राः, पुरस्कारदायकाः, अस्माकं अश्वान् पोषयन्तु; इन्द्राग्नी, वां आह्वयामि। उभौ, इन्द्राग्नी, आह्व्यौ; उभौ धनसमृद्ध्या मुदं दत्तम्, दृश्यं धनं दाता, बलप्राप्त्यै आह्वयामि। गावः, अश्वाः, धनानि च वां सह आगच्छेताम्; मित्रवत्, दिव्यसखायौ, मैत्र्यै, सुखाय, इन्द्राग्नी, वां आह्वयामः। एवं ऋषिः पूष्णः, इन्द्रस्य, अग्नेः च महिमानं, ऐश्वर्यं, सहाय्यं च, स्तुत्या, प्रार्थनया, उपनयति।