श्रुत्वा मम स्तुतिं सर्वे देवाः, दिवा पृथिव्या अपि चापां प्रजाः, यथा सम्यक् शृण्वन्ति, तेषां कृपया वयं सिद्धिम् आवाप्नुयाम। न मम वाक्यानि विखण्डितानि स्युः, सर्वे देवाः, तुष्टिं दत्वा अस्मान् अनुगृह्णन्तु। ये महाबलाः, भूमौ वा दिवि वा जाताः, आपां निवासे स्थिताः, ते देवाः अस्मभ्यं जीवनं प्रकाशं च ददतु, मार्गान् विस्तीर्णान् कुर्वन्तु। अग्निः च पर्जन्यः, मम प्रार्थनां धृते, सहजं स्तुत्यं च सन्तु। एकः पोषणं जनयतु, अन्यः प्रजां, जीवद्रव्यं समृद्धिं च ददतु। यत्र सम्यक् कुशः विस्तारितः, अग्निः प्रज्वलितः, तत्र अहम् उच्चैः स्तुत्या विनयेन देवान् आह्वयामि। आज्ञायां, यज्ञे, देवाः, हविषि हृष्टाः सन्तु। पुषणं, पथस्य अधिपतिं, यथा विजये रथं योजयामः, तथा मनसि तं योजयामि। महाभाग्यं, वीर्यं, कौशलं, स्नेहं च गृहस्वामिनं, त्वं, पुषन्, अस्माकं समीपं नेतु। दानवर्जितस्य अपि मनः दानाय प्रेरय, कृपणं दातारं कुरु। बलस्य प्राप्तये मार्गान् विशोधनं कुरु, शत्रून् विखण्डय, तान् हन्य, अस्माकं दृढा चिन्ता सफलताम् आवाप्नुयात्। दारिद्र्येण युक्तान् भ्रमाय, तव शक्त्या, तान् अस्माकं वशं कुरु। कृपणं तव शक्त्या हन्य, तस्य हृदयस्थं प्रियं अन्विष्य, तं अस्माकं वशं कुरु। गच्छ, प्रमोदय, कृपणानां हृदयानि कम्पय, तान् अस्माकं वशं कुरु। दृप्तं पुषन्, तव अनुशासनदण्डेन कृपणं विदारितुम्, तं कम्पय, प्रमोदय। तव गोदण्डः, गोसमृद्धिं ददाति, तस्य कृपया वयं याचामः। गवां प्राप्तये बुद्धिं, अश्वेषु बलं, धनं च दत्तु, पुरुषेषु समृद्धिं दत्तु। पुषन्, यः वेद, यः यथार्थं उपदिशति, यः वदति "एषः", तेन सह अस्मान् एकत्र नेतु। गृहस्वामिनं, यः वदति "एषः", तेन सह पुषणं गच्छामः। पुषणस्य चक्रं न भिद्यते, अक्षः न पतति, दण्डः न क्षीयते। यः तस्य हविं ददाति, पुषन् तेन तुष्टः, सः प्रथमः धनं प्राप्नोति। पुषन्, गवां अनुगमनं, पथस्य रक्षणं, बलं च अस्माकं दत्तु। सोमं पिण्डयन्तः, स्तुवन्तः च, पुषन्, गवां अनुगमनं कुरु। यात्रा मार्गे न कश्चन विपथं गच्छेत्, न कश्चन वञ्चितः स्यात्, न कश्चन हानिं प्राप्नुयात्; ततः पुषन्, सुरक्षितः आगच्छ। श्रोत्रं, मार्गं, धनस्य अधिपतिं पुषणं वयं याचामः। तव शासनं, पुषन्, न कदाचित् विपथं गच्छेम; वयं तव स्तुतयः। पुषन्, दूरतः अस्माकं ऊपरि दक्षिणहस्तं स्थापयतु; यत् नष्टं, तत् पुनः अस्माकं आगच्छतु। विमुचः पुत्राः, नपात् आघृणि, आगच्छन्तु, युज्येम तैः; सत्यस्य रथवाहः भूत्वा अस्माकं सहायः सन्तु। वयं कौशलयुक्तं रथवाहं, जटिलं, धनाधिपतिं मित्रत्वाय याचामः। आघृणि, धनप्रवाहः, उदारः, धनराशिः, बुद्धिमतां मित्रः, अस्माकं धनं आनयतु। पुषणं स्तौमः, नवाश्वदातारं, वीर्यवन्तं; सूर्यः प्रियः इति कथ्यते। मातरं प्रार्थयामि, प्रियः सूर्यः अस्माकं शृणोतु; इन्द्रस्य भ्राता मम मित्रः। रथवाहाः पुषणं रथे स्थापयन्ति, यशः वहन्तः, तं देवम् वहन्तु। पुषणं "करम्भः" इति यः निर्देशयति, तं देवम् अहं न अनुमन्ये। तथापि सः कौशलयुक्तः रथवाहः, सत्यसखा, उत्तमस्वामी; इन्द्रः तेन सह शत्रून् हन्यति। सूर्यः स्वर्णचक्रं चित्तितायां गौः स्थापयामास; रथवाहः तं स्थापयामास। यत् वयं अद्य तुभ्यं वदामः, बहुप्रशंस्य, अद्भुत, बुद्धिमन्, तत् चिन्तनं अस्माकं साधय। गवां अन्वेषणं, समूहं, प्राप्तये दत्तु; पुषन्, त्वं दूरतः प्रसिद्धः। तव कृपां वयं याचामः, धनाय दूरतः आगच्छामः; अद्य, सर्वेभ्यः भविष्येभ्यः, श्वः च सर्वेभ्यः भविष्येभ्यः। इन्द्रं च पुषणं वयं मैत्र्याय, कल्याणाय, बलस्य प्राप्तये आह्वयामः। कश्चन सोमं, काम्वानां पिण्डितं रसं, पिबितुं इच्छति; अन्यः करम्भं इच्छति। एकस्य अग्नयः अजाः, अन्यस्य अश्वाः संगृहीताः; ताभ्यां सः शत्रून् हन्यति। यदा इन्द्रः महतीः, वीर्यवन्तः आपः प्रावर्तयत्, तत्र पुषणः तस्य सहचारी आसीत्। एवं ऋषिः श्रद्धया, विनयेन, देवान् आह्वयति, तेषां कृपया, मार्गे, गवां प्राप्तये, धनस्य लाभाय, जीवनस्य समृद्धये, पुषणं, अग्निं, इन्द्रं च स्तौति।