यदा अहं प्रार्थनां करोत्सि, तदा नूतनाः ये जन्मन्ति, त एव मां रक्षन्तु; स्रवमाणाः नद्यः मां रक्षन्तु; स्थिराः पर्वताः मां रक्षन्तु; पितरः देवैः पूजिताः मां रक्षन्तु। सदा अस्माकं चित्तं शुभं भवतु; उदितं सूर्यं पश्येम; तदा निधीनां स्वामी, श्रेष्ठः सहायः, देवानां प्रसादेन अस्माकं समीपं आगच्छतु। इन्द्रः समीपतमं साहाय्यं अस्माकं प्रति आगच्छतु; सरस्वती, नद्यः स्रवमाणाः यया, सापि आगच्छतु; पर्जन्यः, वनस्पतिभिः हर्षं वहन्, आगच्छतु; अग्निः, यः पूज्यः, सुप्रार्थ्यः, पितेव, सः अपि आगच्छतु। सर्वे देवाः, इमं मे आह्वानं शृण्वन्तु; इमस्मिन् दर्भे उपविशन्तु। यः कश्चन युष्माकं मध्ये देवः घृतसमृद्धयाज्येन पूजितः, सर्वे तं समन्तात् उपगच्छन्तु। दिव्याः पुत्राः, यः अमृताः, अस्माकं स्तोत्राणि शृण्वन्तु; तैः अस्माकं प्रति अनुग्रहः क्रियेत। सर्वे देवाः, सत्यम् बलं प्राप्ताः, यः यथाकालं आह्वानं शृण्वन्ति, ते यज्ञं उचितं भुञ्जन्तु। इन्द्रः, मरुतां गणः, त्वष्टा, मित्रः, अर्यमन्—ते अस्माकं यज्ञं स्वीकुर्युः। अग्निः, होतारः, यज्ञं कुशलतया, दिव्यं वंशं ज्ञात्वा, अस्माकं कृते समारम्भं कुर्यात्। सर्वे देवाः, इमं मे आह्वानं शृण्वन्तु—ये अन्तरिक्षे, ये दिवि समीपे, ये ज्वालाजिह्वाः, ये यज्ञार्हाः, दर्भे उपविशन्तु, मुदन्तु। सर्वे पूज्याः देवाः, आकाशः पृथिवी, अपां पुत्राः, इमं मे स्तोत्रं शृण्वन्तु। अहं विकलितं वचनं न वदामि; देवाः, युष्माकं प्रसादे, अस्माकं कामः सिद्ध्यतु। ये महाबलाः, भूमौ वा दिवि वा जाताः, ये अपां निवासे तिष्ठन्ति, ते देवाः अस्माकं जीवनं, तेजः, सर्वे मार्गाः उद्घाटयन्तु। अग्निः पर्जन्यः च, अस्माकं प्रार्थनां यज्ञे समर्थयन्तु; सुप्रार्थ्यौ, सुपूज्यौ भवतु। एकः पोषणं जनयतु, अन्यः सन्ततिं; अस्माकं जीवद्रव्यं बहुलं ददातु। विस्तीर्णे दर्भे अग्निं प्रज्वलयित्वा, स्तोत्रेण, श्रद्धया, अहं आह्वानं करोत्सि; अस्य यज्ञस्य सभायाम् अद्य, पूज्याः देवाः, तुष्टिं भूत्वा यज्ञं भुञ्जन्तु। पथस्य स्वामिन्, विजयोपायाय रथवत्, त्वां पूषन्, अस्माकं चिन्तायाः युक्तिं कुर्याम। त्वं, शूरं, दक्षं, सौम्यं गृहपतिं अस्माकं समीपं नय। दयालु पूषन्, यदि सः दानशीलः न भवति, तं दानाय प्रेरय; कृपणस्य चित्तं उदारतायै परिवर्तय। बलस्य लाभाय मार्गान् विशोधय; शत्रून् विक्षिप्य, तान् निहन; अस्माकं दृढा चिन्ताः सफलाः भूयुः। पूषन्, बुद्ध्या, कृपणान् मोहं आवृत्य, तान् अस्माकं प्रति नमय। पूषन्, तव शक्त्या कृपणं तुद; तस्य हृदयस्य प्रियं अन्वेष्य, तं अस्माकं प्रति नमय। पूषन्, यः बुद्धिमान्, कृपणान् प्रवर्तय, तेषां हृदयानि कम्पय; तान् अस्माकं प्रति नमय। दीप्त पूषन्, तव अनुशासनस्य अंकुशं येन, तेन कृपणस्य हृदयं विद्ध; तं प्रवर्तय, कम्पय। दीप्त पूषन्, तव अंकुशः, पशुप्रवर्तकः, यः गोसमृद्धिं ददाति, तस्य प्रसादं वयं याचामः। गोप्राप्तौ बुद्धिं, अश्वेषु बलं, धनं च देहि; पुरुषेषु अस्मान् समृद्धान् कुरु। पूषन्, अस्मान् तेन सह नय, यः जानाति, यः सम्यक् उपदिशति, यः वदति—"एषः इति"। पूषन् सह, अस्माकं गृहं नय, यः आज्ञापयति, यः वदति—"एषः एव इति"। पूषन् रथस्य चक्रं न भिद्यते, न अक्षः पतति; तस्य अंकुशः न कदापि जीर्णः। यः तं हविर्दानेन पूजयति, पूषन् तेन तुष्टः भवति; सः प्रथमः धनं लभते। पूषन् अस्माकं गाः अनुगच्छतु, पूषन् अस्माकं मार्गान् रक्षतु, पूषन् अस्माकं बलं ददातु। पूषन्, सोमं पिण्डयन्ति पूजकः, तस्य गाः अनुगच्छ; अस्माकं स्तुतये च आगच्छ। कोऽपि मार्गे न भ्रमति, कोऽपि न विहन्यते, कोऽपि न पश्चात् तिष्ठति; तदा अस्मान् सुरक्षित्या आगच्छ। वयं पूषन् याचामः, यः शृणोति, यः मार्गं जानाति, यः धनस्य स्वामी। पूषन्, तव शासनं, यत्र वयं कदापि न भ्रमामः; अत्र वयं तव स्तुतयः। पूषन्, तव दक्षिणहस्तं दूरात् अस्माकं उपरि स्थापय; यत् नष्टं, तत् punः अस्माकं आगच्छतु। विमुचः पुत्राः, नपात् आघृणि, आगच्छत; वयं युष्माभिः एकत्र भवेम; सत्यम् रथवाहः भवत। वयं श्रेष्ठं रथवाहं याचामः, जटिलं, महाधनस्वामी, मित्रं धनाय। आघृणि, धनप्रवाहः, उदारः, धनराशिः, अस्माकं धनं आनय, बुद्धिमतां मित्रः। वयं पूषन् स्तुमः, यः नवाश्वान् ददाति, यः बलवान्; सूर्यः प्रियः इति कथ्यते। माता याचन्त्या मया उक्तम्; प्रियः, सूर्यः, अस्माकं शृणोतु; इन्द्रस्य भ्राता मे मित्रः। रथवाहकाः पूषन् रथे स्थापयन्ति, यः जनानां कीर्तिं वहति; ते देवम् वहन्तु। एवं ऋग्वेदस्य दिव्याः मन्त्राः, श्रद्धया, पूजया, देवेषु समर्पिताः, अस्माकं जीवनं, मार्गं, धनं, सौभाग्यं च याचन्ति; सर्वे देवाः, पूषन्, अग्निः, इन्द्रः, पर्जन्यः, सरस्वती, मरुतः, मित्रः, अर्यमन्, त्वष्टा, विमुचः पुत्राः, नपात् आघृणि, अस्माकं प्रार्थनां शृण्वन्तु, प्रसन्नाः सन्तु, अस्मान् रक्षन्तु, अस्माकं यज्ञं स्वीकुर्युः, अस्माकं जीवनं, मार्गं, धनं, पुत्रं, तेजः, समृद्धिं च ददातु।