एकदा देवाः, यैः सशक्तभुजैः रक्षितः, मनुष्यं सर्वदोषात् मुक्तं कृत्य, सुखेन समृद्धिं प्राप्नोति। ते सर्वदुःखानि च शत्रूनि च विखण्डयन्ति; एतेषां राज्ञः, यः जनानां रक्षकः, शत्रून् नाशयन्ति च विघ्नानि दूरं नयन्ति। आदित्याणां मार्गः, यः सत्यम् अन्वेष्टुं समर्पितः, सुगमः च विघ्नरहितः अस्ति; तत्र न कदाचित् लङ्घनं अस्ति। हे मनुष्याः, हे आदित्याः, युष्माकं समर्पणं सम्यग् मार्गे नयन्तु; एषः युष्माकं कृते समर्पणं गच्छतु। यः मनुष्यः, यः अनुत्साहः अस्ति, सर्वं सम्पत्तिं, धनं, सन्तानं च प्राप्नोति। कथं, हे मित्राः, मित्रं आर्यमाणं च महाक्रतुः वरुणं च स्तौमः? न वदामः युष्माकं विपरीतं, न च शापयामः, हे देवाः; केवलं शुभविचारैः युष्मान् उपगच्छामि। यः चतुर्णां गवां दानं ददाति, सः रक्षकस्य क्रोधं भयं विना न वर्तेत; कदाचित् कठोरवाक्यं न इच्छेत। हे पूषण, मार्गं स्पष्टं कुरु, विघ्नानि दूरं नय; मुक्तिसुतः, आगच्छ, चालय मम पथं। यः कश्चित्, दुष्टः वा भेकरूपः, अस्मिन् हानिं कर्तुं इच्छति—तं दूरं नय। चौरं, चोरं, छद्मवेषधारिणं च दूरं नय; श्रवणपथात् तं दूरं प्रक्षिप। त्वं, यः पादेन स्थिता, द्विविधाचरणं, दुष्टविचारं, यः कश्चित् अस्ति, तं निरोधय। अद्य, हे अद्भुत पूषण, तव मार्गदर्शनं वयं स्वीकुर्मः, येन त्वं पितृणां जाग्रतिः करोति। तदनन्तरं, सर्वं शुभं दास्यसि, हे धनदाताः, सुनैपुण्यधनं ददातु; सुखद्रव्ये सम्पन्नं कुरु। विघ्नानि पारं नय, पथं सुगमं कुरु; हे पूषण, अत्र ज्ञानं दास्यसि। प्रचुरपाशाणं प्रति नय, यत्र न वयं श्रान्ताः स्याम; हे पूषण, अत्र ज्ञानं दास्यसि। ददातु, पोषयतु, च प्रेषयतु तव दानानि; पात्रं पूरयतु; हे पूषण, अत्र ज्ञानं दास्यसि। वयं पूषणं न अपकर्षामः; वयं तं स्तौमः; तस्य धनानि, कृपालु दानानि याचामः। ज्ञानी, शक्तिमान्, दयालुः रुद्राय, वयं हृदयस्य प्रियवाक्यं वदामः। यथा अदिति अस्माकं कृते, मनुष्यानां, गोषु च कार्यं करोति, तथा रुद्र, सन्तानाय कार्यं कुरु। यथा मित्रः, वरुणः, रुद्रः च अस्माकं प्रति स्मृतिमन्तः सन्ति, तथा सर्वे देवाः सह स्मृतिमन्तः सन्तु। वयं रुद्रस्य कृते, गीतस्य तथा ज्ञानस्य स्वामी, जलैः च औषधिभिः च शान्तिं याचामः। सः चन्द्रवत्, सुवर्णवत्, देवेषु श्रेष्ठः, सम्पत्तिः अस्ति। सः अस्मान् शान्तिं दास्यति, कृषकाय, गोपालाय, मनुष्याणां च, स्त्रियाः च, गोषु च समृद्धिं दास्यति। सोमः, सम्पत्तिं अस्माकं उपरि, शतद्विषां मध्ये; महाफलम्, वीर्यं च दास्यति। सोमस्य शत्रुत्वं वा शत्रवः अस्मान् न हन्तु; आगच्छ, इन्दु, पुरस्कारं सह भागं खादतु। ते तव सुताः, सोम, अमरत्वस्य दूरे, सत्यस्य निवासे, शिरसि च नाभौ मण्डिताः, सोम, तान् जानाति, अलंकारितः। अग्निः, विवस्वतः प्रातःकाले, अमृतस्य पुरस्कारः; देवतान् अद्य याच, हे जातवेदा, प्रातः जागृतः। त्वं प्रियदूतः, अग्नि, अर्पणानां वाहकः, यज्ञस्य रथचालकः; अष्विनौ च प्रातः सह, वीर्यं च महाफलम् ददातु। अद्य वयं अग्निं यथार्थदूतः, दयालुः, प्रियः च बहुजनैः स्वीकुर्मः; धूमध्वजः, तेजस्वी, प्रातःकाले यज्ञस्य महिमा। सर्वश्रेष्ठः, युवा, अतिथि, उचितः, याचितः, यज्ञस्य आगमने, अहं जातवेदा अग्निं प्रातः स्तौमि। अहं त्वां स्तौमि, हे अमृत, सर्वं अमृतपाकं कृते; अग्नि, रक्षकः, अमृतः, ज्ञानी, पूज्यः, अर्पणानां वाहकः। हे युवा, गायकस्य प्रति प्रियवृत्तः भूत्वा, हे मधुरवाचः, याचितः; प्रस्कण्वस्य कृते, भोजनं च दीर्घायुः प्राप्नुहि, दिव्यसङ्गमं सम्मानय। सर्वज्ञः, होतरः, त्वं जनैः प्रज्वलितः; त्वं, हे बहुविधेन याचितः, ज्ञानी अग्नि, देवतान् इह आगच्छ; तान् शीघ्रं इह आगच्छ। प्रातःकाले, कण्वाः, मथितसौमं सह, त्वां प्रज्वालयन्ति, अग्नि, अर्पणानां दाता, सावित्री, उषः, अष्विनः, भागः, रात्रयः समाप्तः। त्वं यज्ञस्य स्वामी, अग्नि, जनानां मध्ये दूतः; प्रातः जागृतः, देवतान् अद्य याच, सूर्यदृष्टिवाले, सोमं पिबन्तु। अग्निः, तेजस्वी, त्वं प्रातःकाले प्रज्वलति, सर्वदर्शी; त्वं संमेलनस्य रक्षकः, मुख्ययाजकः, यज्ञेषु मानवयाजकः। वयं तव, अग्नि, यज्ञस्य सम्पूर्णकर्ता, होतरः च याजकः; मनुजस्य समानं, हे देव, त्वां चिन्तयामः, ज्ञानी, प्राचीनः, अमृतदूतः। यदा, देवाणां मित्रः, त्वं यज्ञस्य मुख्ययाजकः, सन्देशं वहन्, तव ज्वाला, अग्नि, नदीं यथा गर्जन्ति। शृणु, हे अग्नि, श्रवणशीलः, देवैः सह च तव सहचरीणां सह; यथा मित्रं आर्यमाणं च, यः प्रातःकाले गच्छति, यज्ञे पवित्रघासे उपविशतु।