ऋषयः भक्त्या रुद्रं जगतः पितरं दिवि यज्ञे च स्तोत्रैः महान्तं, उन्नतं, अजरं, सौम्यं च महर्षिणा प्रेरिताः आह्वयन्। तस्मिन्नेव समये, युवानः पूज्या मरुतः स्तोत्रकारस्य वन्दनाय, काम्यस्थाने समागच्छन्; यः अपि अल्पं वर्धयन्ति, तथा पश्यन्तः, अङ्गिरसां पन्थानमनुसरन्ति। स एव रुद्रः, गोपालक इव, वीरस्य, महतः, शीघ्रस्य च रक्षार्थं अभिवर्तते; सः स्तोत्रस्य शिखरं स्वेन रूपेण स्पृशति, यथा नद्यः वाक्समृद्धिं प्राप्नुवन्ति। यो विष्णुः, मनवे त्रिः भूमीः ममाप, तस्मिन्नेव आश्रये शरीरेण सुतैः च सुखं प्राप्नुयाम। अहिबुध्न्यः अपि वारिभिः, सूर्यः, पर्वतः, सविता च अस्मभ्यं तद् धनं ददातु; धनदाः, ओषधयः, भगः, पुरंधिः च अस्मान् धनाय प्रेरयन्तु। सः नः धनं रथैः, कीर्तिमन्तं, वीरवत्तमं, सत्यपालं च ददातु; येन वयं अमृतं वासं प्राप्नुयाम, असुरान् जयेयाम, देवगणेषु प्रविशेम, देवभागं च आस्वादयेम। अहं अदितिं दैवीं, वरुणं, मित्रं, अग्निं, आर्यमणं, सवितारं, भगं च भक्त्या कृपार्थं आह्वये। हे सूर्य, तेजसा पितॄन् अत्र नेतु, महान्तं देवगणं च; ये द्विजाताः, सत्यधृतः, अमृताः, स्वर्गवन्तः, पूज्या, अग्निजिह्वाः च। द्यावापृथिव्यौ, विशालौ, महानौ, आश्रयदातारौ, अस्मान् सौम्येन रक्षेताम्; ताभ्यां रथेन, मार्गमिव कृत्वा, अस्मभ्यं सुरक्षितं गृहं ददाताम्। रुद्रस्य पुत्राः, वसवः, अजेयाः, ये अद्य आहूताः, अस्मभ्यं नमन्तु; ये बालं वृद्धं वा स्थिताः, दुःखेषु वा, वयं मरुतः, देवान् आह्वयामः। येषु लोके द्वौ लोकौ तिष्ठतः, तत्र पूषा यजमानः यत्नं करोति; मरुतः, यदा आह्वानं शृण्वन्ति, तदा बृहन्ति अन्तरिक्षाणि कम्पन्ते। तस्मै वीराय इन्द्राय, गीतप्रियाय, ऋषिः नूतनं स्तोत्रं यजुषा ददातु; सः आह्वानं शृणुयात्, स्तुतः च अस्मभ्यं धनं ददातु। आपः, मनुष्याणां जनन्यः, शुद्धाः, अस्मभ्यं सन्तानस्य, पुत्राणां च कल्याणं ददातु; यः श्रेष्ठाः वैद्याः, मातरः, चराचरस्य जनन्यः, जगतः आदिः च। सविता देवः, सुवर्णहस्तः, अत्र उपयातु; यः उदारः, उषसः मुखं प्रकाशयति, भक्ताय धनं ददातु। बलपुत्र, अग्ने, अद्य अस्माकं यज्ञे सौम्यः भव; युद्धे सदा तव सख्यं मम अस्तु, तव सहाय्येन अहं बलवान् भवामि। नासत्यौ, प्राज्ञौ, मम आह्वानं शृणुतम्; यथा यूयं अत्रिं तमसः महानः मुक्तवन्तौ, तथैव अस्मान् दुःखात् त्रातुम्। ये धनदाः, दीप्तिमन्तः, तेजस्विनः, अस्मभ्यं कीर्तिमन्तं धनं ददातु; गौर्जाताः देवाः, पृथिव्याः च, अस्मान् अनुगृह्णन्तु। रुद्रः, सरस्वती, संयुक्तौ, अस्मान् अनुगृह्णीताम्; विष्णुः, वायुः, उदाराः च कृपां कुर्वन्तु; ऋभुक्षा, दिव्यबलः, विधाता, पर्जन्यः, वातः च अस्मान् पोषयन्तु। सविता देवः, भगः, आपः-पुत्रः दानुः अस्मान् पातु; त्वष्टा, दिव्याः सन्ततयः, देवैः सहितः, द्यौः, पृथिवी च सागरैः सह अस्मान् रक्षन्तु। अहिबुध्न्यः, पातालसर्पः, एकपाद्, पृथिवी, सागरः च अस्मान् शृण्वन्तु; सर्वे देवाः, सत्यधृतः, ये आहूताः, स्तुतयः, प्राज्ञाः च अस्मान् रक्षन्तु। एवं भरद्वाजाः पुत्राः मनसा स्तोत्रैः च तम् पूजयन्ति; दैवाः होतारः, वसवः, अजेयाः, सर्वे स्तुताः, पूज्याः अभवन्। मित्रावरुणयोः महद् अक्षि, नित्यं, शुद्धं, तेजस्वि, रूपेण शोभनं, सुवर्णाभरणमिव, दिवः उदितम्। यः एषां देवतानां त्रयः सभाः वेद, पुनः पुनः जातः, सः मनुष्येषु सीधुं च विकलम् अपि पश्यति; सूर्यः, आर्यमण इव, सर्वं पश्यति। महान् सत्यपालकाः अदितिः, मित्रः, वरुणः, आर्यमन्, भगः—अविचलितचित्ताः—तेजस्विनः, समृद्धिदातारः, अहम् स्तौमि। मिथ्याविनाशकाः, सत्येश्वराः, अविचलिताः, उदारदातारः, युवानः, दृढराजानः, दिवः अधिपाः—आदित्यान् अहम् अदितिं प्रति भक्त्या उपसर्पामि। द्यौः पितरः, पृथिवी माता, स्थिरा; अग्निः भ्राता, वसवः, अस्मान् अनुगृह्णन्तु। सर्वे आदित्या अदित्या सह अस्मान् व्यापकं रक्षां ददातु। न वृकः, न वृक्याः अस्मान् हिंसन्तु, न पूज्याः अस्मान् अमङ्गलं नयन्तु; यूयं रथिनः, तनुपालकाः, वाक्पालकाः च। न वयं परस्य पापस्य पीडां गच्छेम, न वसूनां कर्मणः; यूयं सर्वदेवाः सर्वं पालयथ, शत्रुः न अस्मान् हिंसयेत्। नमः महते, नमः भूमिद्यावधारिणे; नमः देवगणाय, नमः तेषां नाथाय; कृतं पापमपि क्षम्यताम्। यूयं सत्यम् रथिनः, शुद्धबुद्धयः, अविचलिताः, सत्यलोकनिवासिनः, अहं प्रणमामि; सर्वे दूरदर्शिनः, महान्तः, पूज्याः, अहं नमामि। ते हि परमतेजसः, सर्वदुःखात् अस्मान् तारयन्ति; वरुणः, मित्रः, अग्निः, दृढराज्यवन्तः, सत्यबुद्धयः, धर्मपतयः, सत्यनिष्ठाः। इन्द्रः, पृथिवी, पुष्टिकरः क्षेत्रः, पूषा, भगः, अदितिः, पञ्च जनाः—ते उत्तमपालकाः, स्वावलम्बिनः, मार्गदर्शकाः, अस्मान् दृढरक्षिणः, शुभपालकाः स्युः। भरद्वाजः यजमानः दिव्यं धाम प्रार्थयति, देवेषु प्रियताम् आप्नोति; उपविष्टः यजमानः समृद्धिं लभते; यः देवधनं इच्छति, स्तुतिं करोति। तं पापिनं, शत्रुम्, चौरं, अग्ने, अस्माकं क्लेशदं, दूरं कुरु; भद्रपतये मार्गं सुलभं कुरु। सोम, तव मित्रत्वं पेषणाश्मानः इच्छन्ति; लोभी पण्यः वृक इव, तं हन। त्वं उदारः, बलवान्, इन्द्रवत् विजयी; अस्माकं मार्गं सुलभं कुरु, गृहनाथाः। वयं तं मार्गं प्राप्नुयाम्, यः कल्याणाय नयति, शत्रून् दूरं कृत्वा, धनं प्राप्नुयाम। नाहं मन्ये दिवा, न पृथिव्या, न यज्ञेन, न दर्भेण तद् प्राप्यते; पर्वतान् साहाय्यं कुर्वन्तु, अतिक्रतुम् यजमानं नीचं कुर्यात्। यः, हे मरुतः, अस्मान् अतिशेते, वा यः प्रार्थनां विघ्नोति, तस्मै क्लेशाः, दुःखानि भवन्तु; दिवमेव प्रार्थनाद्वेषिणं दहातु। किं सोम, प्रार्थनापालक, यदि त्वां शापात् रक्षकम् आहुः? किं यदि अपमानं पश्यसि? तव तपन्त्यायुधं प्रार्थनाद्वेषिणे सन्धारय। एवं ऋषयः, भक्ताः, देवगणान् स्तुत्वा, तेषां कृपया, रक्षां, धनं, कल्याणं च प्रार्थयन्ति; सर्वे देवाः, सत्यधृतः, उदाराः, भक्तानां हितं कुर्वन्ति।