सर्वं जगत् किल तदा समुत्पन्नम्—द्यौः सह भूम्या सहसा जातः, पृष्ण्या या दुग्धं दत्तवती तत् अपि तत्क्षण एव स्रवितम्, तदनन्तरं किमपि न जातम्। तत्र ऋषिः नवैः स्तोमैः सुशिलान् सत्यव्रतान् मित्रावरुणौ स्तौति, तौ च साकं वन्दनीयेनाग्निना, उत्तमव्रतान्, अस्य यज्ञस्य समीपे आगच्छेयुः, शृण्वन्तु च। सर्वैः स्तोत्रैः सर्वेषु यज्ञेषु स्तुत्यः स नित्ययुवा, अक्षयशक्तियुक्तः, दिवः सुतः, बलस्य पुत्रः, अग्निः—यज्ञस्य चिह्नम्, तेजस्वी, तं वयं यजामः। तत्र पित्र्यस्य दूहितरौ, रूपेण भिन्ने, एकया स्त्रीणां मध्ये अलङ्कृतं स्वं रूपं, अपरया तु सूर्यया पृथक् सञ्चरन्त्या, तौ द्वे सह चलन्त्यौ, दीप्तिमन्त्यौ, मम इयं स्तुतिः आवयोः समीपं प्राप्नुयात्। ततो वायवे उच्चैः चिन्तां यच्छामि, सः हि सर्वकामवित्, रथवान्, तेजस्विभिः अश्वैः युक्तः, सेनानायकः, मनीषिभिः उपास्यः, स्वयम् मनीषी, प्राज्ञः समीपं यातु। अश्विनोः तद् अद्भुतं सुवर्णमयम् रथं, यं मनसा युञ्जथः, येन पन्थानं सन्तानाय स्वाय च चरथः, सः माम् अवतु। पर्जन्यवातौ भूमेः वृषभौ, आपः पूरयतः, पोषिण्यौ, ऋषयः सत्यश्रुतः, येषां स्तोत्रैः चराचरं स्थिरं कुर्वन्ति। पावीरवी, दीप्तिजीवना कन्या, सरस्वती, वीरपत्नी, बुद्धिं ददातु; देव्या सह, अविच्छिन्नं शरणं, अभेद्यं रक्षां गायत्रे ददातु। सर्वेषु मार्गेषु, रक्षिता, वाचसा, पूषा, कामेन निर्मितः, दीप्त्या आगच्छति; सः पूर्णहस्तेन, विपुलानि तेजस्वि दानानि ददातु, अस्माकं चिन्ताः पूरयतु। आदौ पूज्यः, कीर्तिमान्, बलदः, सुहस्तः, शोभनरश्मिः, अग्निः, पुरोहितः, गृहपतिः, दीप्तिमान्, सुप्रणीतः, स्तुत्यः, तेन पूज्येण पूजां विधीयाम। रुद्रं स्तोत्रैः वर्धयाम, जगतः पितरं, दिवि च यज्ञे च स्थितम्; सः महान्, उन्नतः, अजरः, अनघः, ऋषिप्रेरितः, तं वयं आह्वयामः। मरुतः, युवानः, पूज्याः, गायकस्य स्तुतिम् आगच्छन्तु; यूयं हि अल्पं अपि वर्धयथ, अङ्गिरसां पन्थानं पश्यन्तः अनुयाथ। यः गोपालकः इव गाः रक्षति, वीराय, महते, शीघ्राय आगच्छतु; सः स्तोत्रस्य शिखरं रूपेण स्पृशति, नद्यः इव वाचः पराकाष्ठां यान्ति। विष्णुः, यः भूमिम् त्रिः अतीत, मनवे दुःखिताय, तस्य शरणे वयं शरीरेण, सन्ततिना च, धनलाभे सदा आनन्दाम। अहिबुध्न्यः, आदित्यः, पर्वतः, सविता, धनदाः, ओषधयः, भगः, पुरंधिः, अस्मान् धनाय प्रेरयन्तु। सः नः रथैः सह महद्द्रविणं ददातु, यशस्वत्, वीरवद्, सत्यरक्षकः; येन वयं अमृतं वासं प्राप्नुयाम, अधर्मिकान् जयेयाम, देवसंघं प्रविशेम, दिव्यं भागं प्राप्नुयाम। अहं अदितिं देवां, करुणाय, वरुणं, मित्रं, अग्निं, आर्यमणं, सवितारं, भगं च, भक्त्या आह्वयामि। भास्वता ज्योतिषा, सूर्यः, पितॄन् अत्र नेतु, महान्तः देवान् आनयतु; ते द्विजातयः, सत्यधृतः, साक्षात्, स्वर्गलाभिनः, अग्निजिह्वाः, पूज्याः। द्यावापृथिव्यौ, विस्तीर्णे, महती, शरणदायिनी, अनुकम्पया अस्मान् रक्षेताम्; बलेन रथेन मार्गं कुर्वन्त्यौ इव, नः सुरक्षितं गृहम् अनायासं ददाताम्। रुद्रस्य पुत्राः, वसवः, अजित्याः, ये अद्य आहूताः, ते अस्मभ्यं नमन्तु; ये तरुणेषु वा स्थूलषु वा स्थिताः, क्लेशे वा, वयं मरुतः, देवान् आह्वयाम। येषां उपरि, देवाः, इमे लोके प्रतिष्ठिते, तत्र पूषा, यजमानः, यत्नं करोति; यदा मरुतः आहूताः, तदा विशालानि अन्तरिक्षाणि कम्पन्ते, विवृते पन्थसि। तस्मै वीराय, इन्द्राय, गीतप्रियाय, ऋषिः नवं स्तोमं समर्पयतु; सः स्तुतः आह्वानं शृणुतु, धनं च ददातु, कीर्तिमान् इव। आपः, मानवीनां मातरः, शुद्धाः, सन्तानाय, शिशवे, शुभं ददातु; यूयं हि श्रेष्ठाः वैद्याः, सर्वस्य स्थावरजङ्गमस्य जनित्र्यः, जगतः मूलम्। सविता देवः, रक्षकः, सुवर्णहस्तः, यजमानस्य समीपं आगच्छतु; सः उदारः, उषसः मुखं प्रकाशयति, भक्ताय रत्नानि ददातु। बलस्य सुत, देव, अद्य अस्माकं यज्ञे प्रीयस्व; युद्धे च सदा त्वया सहचारी भवाम, अग्ने, तव साह्येन वयं बलवन्तः स्याम। नासत्यौ, प्राज्ञौ, मम आह्वानं मनसा प्रतिगृह्णीताम्; यथा अत्रिं तमसः महान्निर्मुक्तवन्तौ, एवं अस्मान् दुःखात् त्रातुम्। ये धनदाः, तेजस्विनः, वीर्यवन्तः, अस्मभ्यं धनं ददातु; दिव्यं च पार्थिवं च, गावः जाताः, अस्मान् अनुगृह्णन्तु, देवाः अनुकम्पाम् कुर्वन्तु। रुद्रः, सरस्वती च, संयुक्तौ, अस्मान् अनुगृह्णीयाताम्; विष्णुः, वायुः, पूषाणः च, दयाम् दर्शयन्तु; ऋभुक्षाः, देवबलं, व्यवस्थापकः, पर्जन्यः, वातः च, अस्मान् पोषयन्तु। सविता देवः, भगः, आपां सुतः, दानुः, अस्मान् रक्षन्तु; त्वष्टा, देवसर्गैः सहितः, देवैः सह, द्यौः, देवैः, पृथिवी, समुद्रैः सह, अस्मान् पालयन्तु। अहिबुध्न्यः, अनन्तः, एकपाद्, पृथिवी, समुद्रः, सर्वे देवाः, सत्यधृतः, ये वयं आहूतवन्तः, स्तोत्रैः स्तुताः, प्राज्ञाः, अस्मान् रक्षन्तु। एवं भरद्वाजस्य सन्ततयः, मनसा स्तोत्रैः च तम् पूजयन्ति; देवाहुतारः, वसवः, अजित्याः, सर्वे स्तुत्याः, पूज्याः अभवन्। मित्रावरुणयोः महत्, अमोघम् चक्षुः, वरुणस्य प्रियं, शुद्धं, दीप्तिमन्तम्, शोभनरूपम्, सुवर्णाभरणमिव, दिवः उदितम्। यः एषां देवानां त्रिणि समितीनि वेद, सः प्राज्ञः, पुनः पुनः जातः, मनुष्येषु ऋजुं पश्यति, विकृतं अपि पश्यति; सूर्यः, आर्यमण इव, सर्वं निरीक्षते। वयं स्तौमि, सत्यरक्षिणः, महान्तः, अङ्गिरसः, अदिति, मित्रं, वरुणं, आर्यमणं, भगं, स्थिरचेतसः; तेजस्विनः, श्रीदः, वः प्रति वदामि। मिथ्यावाचः नाशकाः, सत्येश्वराः, अचलाः, महादातारः, युवानः, दृढराजानः, दिवः अधिपतयः, आदित्याः, अदितिं भक्त्या उपगच्छामि। द्यौः अस्माकं पिता, पृथिवी माता, स्थिरा; अग्निः भ्राता, वसवः, अस्मान् अनुगृह्णन्तु; सर्वे आदित्याः, अदित्या सह, अस्मभ्यं विस्तीर्णां त्रायन्तां। न वृकः न वृक्याः अस्मान् हिंसन्तु, न पूज्याः अस्मान् अनिष्टाय नयन्तु; यूयं हि अस्माकं सारथयः, शरीररक्षकाः, प्राज्ञवाचः धारयन्तः। न वयं परस्य अपराधेन पीडाम् अनुभवेम, न वसवः किञ्चिद् अकर्तव्यम् अकरोत; यूयं सर्वदेवाः, सर्वस्य अधिपतयः, शत्रुः अस्मान् न हिंस्यात्। नमो महते, नमः वदामि; नमः तस्मै, यो द्यावापृथिव्यौ धारयति; नमो देवाः, नमः तेषां नाथाय; अपराधं अपि कृत्वा, नमोभिः क्षमां याचे। यूयं सत्यरथाः, विशुद्धबुद्धयः, अचलाः, सत्यगृहवासिनः, अहम् प्रणमामि; सर्वे दूरदर्शिनः, महान्तः, पूज्यपुरुषाः, नमस्कारेण वः वन्दे।