सर्वेभ्यः श्रेयसे, ऋषिः भरद्वाजः सह यज्ञकर्तृभिः स्वजनैः च, अग्निं स्तौति। स एव वीर्यस्य सुतं, हविषां कृते आह्वानीयं, नः सेवामहे। सः युद्धेषु नः त्राता, वर्धनः, शरीररक्षकः च भवतु। अग्निः महाबलवान्, अव्ययः, महान् अस्ति; सः स्वदीप्त्या प्रकाशते। अनवरतज्योतिषा सः, शुद्धः, सुकृतैः दीप्तिमान् प्रकाशयतु। सः महादेवान् पूजयति, बुद्ध्या शक्त्या च यज्ञकर्माणि करोति। अग्ने! तान् अस्माकं साहाय्यार्थं समीपं नय; बलं यच्छ, धनं च दा। आपः, शिलाः, वना च, तं अमृतस्य गर्भं, पोषयन्ति। सः बलवता प्रज्वलितः, मनुष्येषु, पृथिव्याम् एव जायते। सः स्वदीप्त्या द्यावापृथिव्यौ व्याप्य, गगने धूमेन सह संचरन्, तमसि अपि स्वतरङ्गैः पश्यति; सः हरिः वृषभः कृष्णानां मध्ये तिष्ठति। अग्ने! महाज्वालाभिः, तेजसा अस्मान् प्रकाशय; भरद्वाजेन प्रज्वलितः, कनिष्ठः, अस्मभ्यं दीप्त्या, प्रकाशेन, ज्योतिषा च शोभय। सर्वेषां गृहपतिः त्वम्, अग्ने! सर्वेषां जनानां मध्ये। त्रातुम्, कनिष्ठ, शतशः पापेभ्यः अस्मान् रक्ष; स्तोतृभ्यः, दातृभ्यः च, शतम् हेमन्तान् ददातु। अद्भुतसाहाय्येन, धनद, अस्मान् प्रेरय; अस्य वित्तस्य त्वमेव सारथिः, अस्मान् समृद्धये, सुरक्षितस्थानं प्रति, नय। अपत्यं पौत्रं च, अग्ने! अनवद्यैः, अच्युतैः नेतृभिः सुरक्षितम् आनय; अस्मद् दोषान्, अमानुषद्वेषान् च, दूरं कुरु। आगच्छत मित्राणि! पयस्वतीं धेनुं, गीतनवेन, समीपं गच्छाम। तां विमोचयाम, सा बद्धा न भवतु। या कीर्तिः, मरुतः, स्वसैन्याय दत्तवन्तः, सा अक्षया कीर्तिः, या महाबलिनां मरुतां, या पुण्यकर्मणा लभ्यते—सा भरद्वाजाय द्विवारं दीयताम्; सा सर्वेभ्यः दुग्धधेनुः, सर्वेभ्यः पोष्यं च। अहं तं इन्द्रं स्तौमि, यो मन्त्रदक्षः, वरुणवत् मायावान्, अर्यमणिवत् सौम्यः, दाता च, विष्णुवत् नेता; सः स्तुत्यः। मरुतां महानीकं, उग्रं, गर्जन्तं, पूषाणं च, अजितम्, शतसहस्रैः जनैः सह, आगच्छन्तु; गुह्यानि धनानि सत्कर्मिणां मध्ये दृश्यन्ताम्; सः धनं ददातु। पूषन्! शीघ्रं आगच्छ, स्तुतिम् शृणु, प्रभामान्; शत्रवः अस्मान् मा हिंसन्तु। त्वं न काकवत् वृक्षं विदारय, न दुःखं कुरु, त्वं हन्ता नासि; न सूर्यः, न पक्षिणां ग्रीवाः, तादृशं भारं वहन्ति। सखा त्वदीयं सौम्यं दृढं अस्तु, यथा दृष्टिः न कदापि व्यभिचरति; पूर्णकुम्भवत् अविच्छिन्नं अस्तु। त्वं अमृत्युभ्यः परः, देवैः समः तेजसा; पूषन्! युद्धे अस्मान् प्रकाशय, यथा पूर्वम् अपि रक्षितवान्। त्वदीया सौम्या प्रेरणाः अस्मान् शुभमार्गे नयन्तु; भगवतः, मरुतां, सत्कर्मिणः च आशिषः अस्मासु सन्तु। क्षणमात्रेण अपि तस्य स्तुतिः दिवं याति, यथा सूर्यः देवः उदेति; मरुतः उग्रबलाः अभवन्, स्तुत्यं नाम, वृत्रहत्याय श्रेष्ठं बलम्। द्योः सृजनं, पृथिव्याः सृजनं, पृष्ण्या दुग्धदाने च, सर्वं एकस्मिन्नेव क्षणे जातम्; ततोऽन्यः न जायते। अहं मित्रावरुणौ, शुभव्रतौ, नूतनैः स्तोमैः स्तौमि; तौ अनुग्राहकौ, अत्र आगच्छेताम्, शृणुताम्; वरुणः, मित्रः, अग्निः च, उत्तमशासना, उपविशन्तु। सर्वैः स्तुत्यः, यज्ञे यज्ञे, यौवनः, अव्यथा, दिवः सुतः, वीर्यस्य पुत्रः, अग्निः, यज्ञचिह्नः, दीप्तिमान्—तम् उपास्महे। द्वे अरुण्याः कन्ये, विभिन्नरूपे; एका स्त्रीषु अलंकृतवती, अन्याः सूर्यवत् पृथक् विचरति; तौ सह चलन्ति, दीप्तिमन्तौ, मम स्तुतिः तयोः गच्छतु। वायवे अहं उन्नतान् भावान् प्रेषयामि, बहुधनाय, सर्वकामाय, रथिनाम्। दीप्ताश्वैः, सेनापतिः, त्वं, प्राज्ञ, प्राज्ञान् समीपं गच्छसि, पूज्यः। अश्विनोः, नासत्ययोः, अद्भुतः सुवर्णरथः, यं मनसा युञ्जथः—येन पुत्रार्थं स्वार्थं च गच्छथः—सः माम् आवृणोतु। पर्जन्यः वातः च, पृथिव्याः वृषभौ, आपः पूरयन्ति, पोष्याः; सत्यश्रुतः ऋषयः, येषां स्तोत्रैः चराचरं स्थिरं कुर्वन्ति। पावीरवी, दीप्तजीवना कन्या, सरस्वती, वीरपत्नी, बुद्धिं ददातु; देव्या सह, गायकाय अविच्छेद्यं शरणं, अजितां रक्षां च ददातु। सर्वेषु मार्गेषु, रक्षकः, वाक् सहितः, पूषा, कामेन कृतः, दीप्त्या आगच्छति; सः पूर्णहस्तैः, बहु, दीप्तिमन्तं ददातु, अस्माकं चिन्ताः पूरयतु। आदर्यः, यशस्वी, वीर्यदः, सुदक्षिणः, सुशोभनरश्मिः, अग्निः, पुरोहितः, पूजनीयः, गृहपतिः, दीप्तिमान्, सुप्रार्थितः, सः पूजयतु। रुद्रं, जगतः पितरं, दिवि, यज्ञे च, वयं स्तोत्रैः वर्धयामः; महान्तं, उन्नतम्, अजरम्, सौम्यं, ऋषिप्रेरिताः, तम् आह्वयामः। मरुतः, यौवनाः, पूज्या, गायकस्य स्तुतिं प्रति, कामस्थानं प्रति, आगच्छन्तु; यूयं अपि अल्पम् अपि वर्धयथ, पश्यन्तः, पुरुषाः, अङ्गिरसां पन्थानम् अनुवर्तध्वम्। सः, यथा गोपः पशून् रक्षति, वीराय, महते, शीघ्राय च, आगच्छतु; सः स्तुतिपर्वतम् स्पृशति, यथा सरितः वाक्पर्वतम्। विष्णुः, पृथिव्याः त्रिः क्रमन्, मनवे, क्लिष्टाय, तं शरणं वयं प्रीणामः, तनूना, अपत्येन च, यदा धनं लभ्यते। अहिबुध्न्यः, आप्सु, सूर्यः, पर्वतः, सविता च, अस्मभ्यं तत् ददातु; धनदाः, ओषधयः, भगः, पुरंधिः च, अस्मान् धनाय प्रेरयन्तु। सः, रथैः, वीरवद्, महद्, सत्यरक्षकं धनं अद्य ददातु; येन जनानाम् मध्ये अमृतवासः प्राप्यते, अधर्मिकान् जित्वा, दिव्यानि गणान् प्रविशेम, दिव्यम् अंशम् अनुभूयेम। आदितिं, दैवीं, अहम् आह्वये, कृपार्थं, वरुणं, मित्रं, अग्निं; आर्यमन्, सौम्यतमं, रक्षोग्राम्, सवितारम्, भगं च आह्वये। प्रकाशेन, सूर्य, पितॄन् अत्र नय, महादेवान् आनय; द्विजान्, सत्यधृतः, सत्यान्, स्वर्गिणः, पूज्यः, ज्वलनजिह्वान्। द्यावापृथिव्यौ, विशालौ, महती, शरणदायिनी, सौम्येन अस्मान् रक्षेताम्; स्वेन महता रथे, मार्गं कुर्वतीव, अस्मभ्यं सुरक्षितं गृहम् अनघं ददाताम्। रुद्रस्य पुत्राः, वसवः, अजेयाः, ये अद्य आहूताः, अस्मान् नमन्तु; ते तरुणेषु वा, वृद्धेषु वा, सन्तः, क्लेशे अपि, मरुतः, देवान्, वयं आह्वयामः। एवं ऋषिः भरद्वाजः, सह यज्ञकर्तृभिः, देवान् स्तौति, तेषां कृपया, बलं, रक्षणं, धनं, कीर्तिं, दीप्तिं, तथा दिव्यं मार्गं च प्रार्थयन्, अनुग्रहं प्राप्नोति।