दिवोदासस्य प्रसादात् दश अश्वान्, दश रथान्, दश वासांसि, बहु यवसं च मया प्राप्तम्। दश सुवर्णपिण्डानपि तस्मात् अहम् अलभे। अथर्वा दश आसन्दिनः रथान्, शतम् गावः च प्राप्नोत्; अश्वथः पायवे दत्तवान्। सारञ्जयः भरद्वाजेभ्यः महद् सर्वजननं धनं दत्तवान्। अथ वनस्पते, त्वं बलवांश् स्याः, अस्माकं मित्रः, सुतरः, वीर्यवान् च भूत्वा, गावः संयुतः, विजयी भव। तव स्थितिः अस्माकं जयस्य कारणं अस्तु। स्वर्गपृथिव्योरुत्थितं, वृक्षेभ्यः सञ्चितं बलम् अस्ति; आपां वीर्यं, गावः परिवृत्य, इन्द्राय वज्रं रथं हविषा समर्पयामः। इन्द्रवज्रः मरुतां पुरः, मित्रस्य गर्भः, वरुणस्य नाभिः; एतत् हविः गृहाण, देव, रथं प्रतिगृह्य, अस्माकं यज्ञाय प्रयच्छ। त्वं स्वस्मिन् श्वासं पृथिव्याम् अन्तरिक्षे च नियच्छ; तव सन्निधिः सर्वत्र प्रतीयताम्। हे दुन्दुभे, इन्द्रेण देवैश्च सह, शत्रून् दूरतः नुद, अधिकं दूरं कुरु। बलवता स्वरः कुरु, दुःखानि नाशय; दारिद्र्यं अपाकुरु, त्वम् इन्द्रस्य मुष्टिः, दुष्टेषु पत। उत्तिष्ठ, दुन्दुभे, एतानि अपशकुनानि निवर्तय; विजयशब्देन दुन्दुभिः घोषयतु। अस्माकं सारथयः, वातवेगैः अश्वैः, समं गच्छन्तु; इन्द्र, अस्माकं वीराः जयन्तु। यज्ञे यज्ञे, स्तोमे स्तोमे, अग्निं दक्षाय स्तुमः। अमृतं जातवेदसं, प्रियं मित्रवत्, वयं स्तौमः। वीर्यस्य पुत्रं, हविषां वह्निं, रणे रक्षन्तारं, शरीरस्य पुष्टिं, पालयित्वा वर्धयित्वा च वयं सेवामः। त्वं अग्ने, महत् तेजस्वी, अव्ययी, विपुलः; दीप्त्या विराजसे। अनवरतज्योतिषा समृद्धः, शुचिः, शुभैः दानैः प्रकाशस्व। त्वं महादेवान् यजसि, बुद्ध्या शक्त्या च कर्माणि करोति। तान् समीपं आनय, अग्ने, अस्माकं सहाय्याय; बलं यच्छ, धनं च ददातु। आपः, शिलाः, वनानि च, तं अमृतस्य गर्भं पुष्णन्ति। यः बलात् प्रज्वलितः, सः मनुष्येषु जायते, पृथिव्यां स्थितः। यः स्वेन तेजसा द्यावापृथिवी व्याप्नोति, धूमेन गगनं चरति, सः तमसि अपि विवस्वान्, हरितो वृषा श्यामेषु। दीप्तज्योतिषा, अग्ने, अस्मान् प्रकाशय; भरद्वाजेन दीप्तः, कनिष्ठ, तेजसा अस्मान् प्रकाशय। त्वं गृहेषु अधिपः, सर्वेषां जनानाम् मध्ये; शतं आपदः पालय, स्तोतृभ्यः शतं हेमन्तान् दीर्घय। आश्चर्येण सहाय्येन, हे निधिदाता, अस्मान् प्रेरय; अस्य धनस्य त्वं रथी, अस्मान् समृद्धये, सुरक्षितस्थानं नय। अस्माकं अपत्यं पौत्रं च, अग्ने, त्वया सुरक्षितेन मार्गेण नय; देवक्रोधं, अधार्मिकाणां च पापानि, अस्मत् अपसारय। आगच्छत, मित्राः, नवगीतैः पयस्विनीं धेनुं समीपं यच्छत; ताम् मुक्त्वा, न निगृह्णीत। या कीर्तिः, हे मरुतः, युष्माभिः स्वगणाय दीयते, सा अमृता महिमा, या पुण्यकर्मणा लभ्यते, सा भरद्वाजाय द्विगुणं दत्त। सर्वभोज्यां धेनुं, सर्वपोष्यं यवसं च दत्त। तं इन्द्रं स्तौमि, यः वरुणवत् मन्त्रज्ञः, अर्यमणिवत् दातृ, विष्णुवत् नेतृ च। मरुतां महती सेना, उग्रनादिनी, पूषा च अजितः, शतानि सहस्राणि जनाय समागच्छन्तु; सुप्तानि निधीनि पुण्यकर्मसु दृश्यन्तां, धनं ददातु। आगच्छ, पूषन्, शीघ्रं गच्छ; स्तोत्रं शृणु, तेजस्विन्; शत्रवः अस्मान् मा हिंस्युः। त्वं काकवत् वृक्षं मा छिद, न पापं आनय; त्वं न विकर्ता। न सूर्यः, न पक्षिणां कण्ठाः, तादृशं भारं वहन्ति। त्वदीयं सौमित्र्यं अच्युतं अस्तु, यथा दृश्टिरेकदा न व्यभिचरति; यथा पूर्णः घटः, तद्वत् अविच्छिन्नं सौमित्र्यं भवतु। त्वं अमृत्युः, देवैः तुल्यतेजाः; पूषन्, युद्धेषु प्रकाशस्व, यथा पूर्वं रक्षः, तथा इदानीम् अपि पालय। त्वदीया सौम्या प्रेरणाः अस्मान् सम्यक् मार्गे अनयन्तु; मारुतस्य, देवस्य, पुरुषस्य च आशिषः अस्मासु सन्तु। क्षणेन अपि तव स्तुतिः दिवं याति, यथा सूर्यः देवः उदेति। मरुतः उग्रं बलं अलभन्त, पूज्यं नाम, वृषणं वज्रहन्तृ शक्तिम्। स्वर्गः सहसा जातः, पृथिवी अपि तथैव; या पृष्ण्या दुदुहे पयः, सा सहसा प्राप्ता; अन्यः कश्चन न जातः। मित्रं वरुणं च, सुशीलान्, शुभव्रतान्, नवान् स्तोत्रैः अहम् स्तौमि; ते आगच्छन्तु, शृण्वन्तु; वरुणः, मित्रः, अग्निः च, उत्तमशासनाः। सर्वैः स्तुत्यः, यज्ञे यज्ञे, नवयुवकः, अव्यथमानः, दिव्यः पुत्रः, बलस्य सूनुः, अग्निः, यज्ञस्य चिह्नः, दीप्तमान्, सः पूज्यः अस्तु। रक्तस्य द्वे कन्ये, नानारूपे, एकां स्त्रियः मध्ये अलङ्कृतवान्, अपरां सूर्यां पृथक् विचरन्तीं; ते द्वे दीप्त्याः सह गच्छतः, मम स्तोत्रं ताभ्यां गच्छतु। वायवे, उच्चं मनः प्रेषयामि, बहुधनाय, सर्वकामाय, रथवाहाय; दीप्तैः अश्वैः, सेनापतिः, त्वं, विप्रः, पूज्यः, विदुषां समीपं आगच्छ। अश्विनोः अद्भुतं रथं, सुवर्णमयं, यं मनसा युञ्जाथः, येन नासत्यौ, सन्तानाय आत्मनः च पन्थानं याथः, सः माम् आविष्टु। पर्जन्यः वातश्च, भूमेः वृषभौ, आपः पूरयन्ति, पोष्याः; ऋतश्रुतः ऋषयः, येषां स्तोत्रैः जङ्गमं स्थावरं च स्थापयन्ति, जगत् स्थिरं कुर्वन्ति। पावीरवी, जीवनशक्तेः कन्या, सरस्वती, वीरपत्नी, बुद्धिं ददातु; देवीभिः सह, कवये अविच्छिन्नं शरणं, अजेयं रक्षां च ददातु। सर्वेषु पन्थासु, रक्षकः, वाक् सहितः, पूषा, कामेन कृतः, तेजसा आगच्छति; सः पूर्णहस्तेन, बहुधनं, दीप्तं च ददातु, अस्माकं कामान् पूरयतु। प्रथमः पूज्यः, कीर्तिमान्, बलदः, शुभहस्तः, सुशोभनरश्मिः, अग्निः, होतारः, सः पूज्यः अस्तु; गृहेषु पूजनीयः, दीप्तमान्, सुप्रार्थितः, श्रेयस्करः।