इन्द्रस्य समीपे सर्वाधिकं बलपूर्णं स्तुतिं वयं कृत्वा, तं धनसमृद्धिं अस्माकं प्रति आकर्षयामः। पणीनां मध्ये बृहुः गाङ्ग्यविस्तृतभूमिवद् उच्चतम् शिरसि स्थितः। तस्य दानं वायुवत् शीघ्रं, सहस्रशः प्रचुरं, तत् दातुम् सद्यः सज्जम्। अतः सर्वे उत्तमगायका बृहुम्, सहस्रदातारम्, सहस्रप्रदं नृपतिं सदा स्तुवन्ति। इन्द्रं एव वयं गायकाः बलस्य पुरस्कारार्थं आह्वयामः; स धर्मनां स्वामि, युद्धेषु, स्पर्धासु च सर्वत्र पूज्यः। अतः वज्रधारिन्, बलैः स्तुतः, शिलाभेदकः, इन्द्रः, गोः, अश्वानां, रथानां च वितरणं विजेतारं यशः सम्पादयित्वा अस्माकं कृपया कुरु। स विश्वसखा, प्रज्ञवान्, इन्द्रः, सहस्रबलः, महाकर्मा, धर्मस्वामी, युद्धेषु अस्माकं बलं भवतु। स वृषभः यथा क्रोधेन जनान् नुदति, तद्वत् त्वं उत्सुकः, वर्षन्, गायकः, अस्माकं धनसंपत्तौ, व्यक्तिषु, आपः, सूर्ये च साहाय्यं कुरु। इन्द्र, उत्तमं, महाबलयुक्तं कीर्तिं अस्माकं कुरु, वज्रधारिन्, येन त्वं द्वौ ज्योतिषी लोकौ पूरितवान्। त्वं जातीनां सहायः, देवेषु राजा, अस्माकं सहायता हेतुं आह्वयामः; सर्वान् विरोधिनः सहजं जय्यं कुरु, दानवन्, अप्रियान् निर्बलान् कुरु। इन्द्र, यद् बलं, पुरुषत्वं च यद् नहुषस्य वंशेषु अस्ति, यद् तेजः पञ्चजनिषु अस्ति, तानि सर्वाणि बलानि अस्माकं संगृह्य दत्तु। अथवा, दानवन्, त्रिक्षेषु, द्रुह्युषु, जनेषु, पुरुषु, वृष्णिषु च यद् वीर्यं अस्ति, तद् अस्माकं दत्तु, पुरुषनिग्राहिन्, यथा युद्धेषु शत्रून् जयेम। इन्द्र, त्रैगुण्यं रक्षणं, त्रिधा आश्रयं, पूर्णं सुखमयम् अस्माकं दत्तु; तव कवचं दानवानां च मम च उपरि स्थापय, विद्युत् एषां जनानां दूरं कुरु। ये गवां कामेन शत्रुं तीव्रं साहसेन आक्रमन्ति, तेषु, इन्द्र, गीतप्रिय, ततः सन्निकृष्टः रक्षकः भव, तव बलसहितः उपस्थितः। युद्धे, बलं, समर्थनं च अस्माकं भव, इन्द्र; यदा आकाशे पंखिनः उड्डीयन्ति, तीक्ष्णशीर्षा विद्युतः—तान् अस्माकं दूरं कुरु। यत्र वीराः शरीरेषु प्रसारं कुर्वन्ति, पितृणां प्रियं आश्रयं विस्तारयन्ति—तत्र, अस्माकं व्यक्तिषु, कुल्येषु च रक्षणं दत्तु, चित्तहीनं द्वेषं दूरं कुरु। इन्द्र, यदा महाधनस्य स्पर्धायाम् अश्वान् प्रेरयसि, विषममार्गे, कठिनपथे—ते कीर्तिकामाः श्येनवद् शीघ्रं गच्छन्तु। यथा तीव्रनद्यः ढलान् पतन्ति, आह्वानं अनुसरन्ति, पक्षिणः अन्नं प्रति समागच्छन्ति—तथा ये स्पर्धायाम् बाहुभिः गृहीताः, ते न प्रतिनिवर्तन्तु। एष सोमः नूनं मधुरः, एषः मधुमान्, एषः बलवान्, एषः सारपूर्णः; यः तं पीत्वा, इन्द्र, युद्धेषु तव स्थैर्यं न सहते। एषः मधुरः पेयः अत्र परमं रमणीयः, यस्मात् इन्द्रः वृत्रहत्यायां हर्षितः; येन, युवान् बलात्, शम्बरस्य नवति नव नगरे विनष्टवान्। एषः सोमः मम वाणीं प्रेरयति, उत्सुकं चिन्तनं जनयति; स प्रज्ञवान् वीरं मापयति, यस्मात् एकं अपि लोकं न गूढम्। स एव पृथिवीं विस्तीर्णां कृतवान्, दिवः उच्चता कृतवान्—एष सोमः त्रिषु प्रवाहेषु पोषकं सारं स्थापयित्वा, विशालं मध्यं स्थिरीकृतवान्। एषः अद्भुतदर्शी ज्ञानवान्, ज्योतिष्मतीं स्थलीं, उषसां सन्निधौ; स महाक्रमेण व्योम्नं धृतवान्, मरुतः सह वृषभः। सोमं, वज्रिन्, वृत्रहन्, संपत्तिसमवायेषु वीर, पात्रे पीत्वा, मध्याह्ने बलिष्ठः भूत्वा, धनं अस्माकं दत्तु। इन्द्र, यथा पूर्वजेषु दृष्टवान्, तथा अस्मान् पश्य; संपत्तेः पारं प्रति नेतारः भव; उत्तमः नाविकः, पारं नय, उत्तमः मार्गदर्शी, बुद्धिमान् अधिपः भव। त्वं, ज्ञात्वा, अस्मान् विस्तीर्णां स्थलीं, ज्योतिष्मतीं, निर्भयां, शुभां ज्योतिः प्रति नेतु; महाबलिन् इन्द्र, तव पुरातनं बलं आश्रयाय आगच्छामः। इन्द्र, उत्तमं रथं, शीघ्रतमं, शतपुरस्कारयुक्तं, अश्वसहितं अस्मान् स्थापय; सर्वाधिकं धनं दत्तु—विरोधी धनवान् अस्मान् न अतिक्रामतु, दानवान्। इन्द्र, मम प्रति दयालु भव, जीवितं दत्तु; मम स्तुतिं प्रेरय, यथा तक्षकः धारां तीक्ष्णयति; यत् अहम् दीर्घायुषः कामेन त्वां वदामि—तत् त्वया स्वीकरोतु, देवद्वेष्यं मां न कुरु। इन्द्रं, रक्षकं, सहायम्, सुलभम् वीरम्, सर्वयज्ञे आह्वयामि; शक्रं, बहुस्तुतम् इन्द्रं आह्वयामि। मघवन् इन्द्रः अस्माकं कल्याणं दत्तु। इन्द्रः, उत्तमसुरक्षा, दानवान्, सर्वज्ञः, अस्मान् दयया सहाय्यं कुरु; द्वेषं दूरं कुरु, निर्भयता दत्तु; वीर्यस्वामिनः अस्मान् कुरु। तस्य पूज्यस्य अनुकूलता, सुखचेतना अस्माकं अस्तु। इन्द्रः, उत्तमसुरक्षा, दानवान्, द्वेषं अस्माकं दूरं कुरु, दूरादपि। तव प्रति, इन्द्र, नद्यः, स्तुतयः, गीतानि, प्रार्थनाः, यज्ञानि अवतरन्ति; यथा विस्तीर्णं धनं सोमपेषणे, वज्रिन, बहूनि बिन्दूनि संगृह्यति। कः तं स्तोतुं शक्नोति, कः तं तर्पयितुं, कः तं पूजितुं, यदा मघवन् सर्वहन् अग्रसरः भवति? एकं एकं पदं यथा, शक्तिभिः पूर्वं उत्तरं करोति। महाबलः श्रूयते, तीव्रः, निग्राही, अन्यान् अतिक्रान्तः, स्वबलात् प्रेरितः; राजा इन्द्रः, उन्नतं पतितं च मानवेषु उन्नतं करोति। स पूर्वसख्यं त्यजति, अन्यं प्रति गच्छति, नूतनं अन्वेषयति; इन्द्रः, पुरातनं अतिक्रान्त्वा, अनभिज्ञं त्यजति, बहूनि वर्षाणि अतिक्रम्य। स सर्वरूपस्य प्रतिरूपं जातः; प्रत्येकदर्शकस्य तद् रूपं अस्ति। इन्द्रः, बहुरूपः, शक्तिभिः संचरति; तस्य दशशतं अश्वान् युक्ताः। हरिताश्वान् रथं योजयित्वा, अत्र महतीं दीप्तिं प्रदर्शयति, त्वष्टृ; कः सदा विरोधिनं सहनं शक्नोति, उपविष्टः वा, ज्योतिष्मत्सु वा? वयं गवां क्षेत्रे आगच्छामः, देवाः; पृथिवी विस्तीर्णा, विशालापि। बृहस्पते, पुरस्कारस्य प्रति चित्तं दर्शय; ज्ञात्वा, इन्द्र, गायकस्य मार्गं। दिवस-दिवसं, कृष्णाः, गृहजाः, विनष्टाः, एकः अन्यवत्; वृषभः दासं वस्नयं हत्वा, गृहे वरचिनं शम्बरं च हत्वा। नूनं इन्द्रः प्रस्तोके दश रथान्, दश अश्वान्, दश पुरस्कारान् दत्तवान्। दिवोदासात्, अतिथिग्वात् च शम्बरस्य धनं प्राप्तवान्। एवं, ऋषयः, गायकाः, दानवान्, इन्द्रं स्तुवन्ति, पूजयन्ति, तस्य कृपया धनं, बलं, कीर्तिं च प्रार्थयन्ति; सोमस्य मधुर्ये, युद्धेषु तस्य जयः, सर्वेषु लोकेषु तस्य महिमा, तस्य बहुरूपता, तस्य दानशक्ति, तस्य सहाय्यं च अनुवर्ण्यन्ति।