स एक एव गीतप्रियः अजरश्च सर्वेषां भौमानां वित्तानां अधिपतित्वं करोति। स हि वीर्यवान् पशुपतिः स्वसैन्यैः अस्मान् कामेन, धनैः, अश्वैः, गवां समृद्ध्या च पूरयतु। सोमस्य संप्रेषणे तव स्तुतिम् गायेम, तव महिमानं सदा स्मरामः, यथा धेनवे च सुखं स्यात्, यथा हर्षदायिने च। दातारं हि सः, स्तुतिम् आगच्छन्त्यां, गोमन्तं धनं न निराकरोति। स एव शत्रूणां गोसंपन्नं निकेतनं गच्छेत्, स्वबलैः तान् अस्मद्भ्यः दूरे कुर्यात्। शतक्रतो! एते हि स्तोत्राणि त्वां प्रति यथा मातरः वत्सं प्रति समीयुः। वीर! तव सख्यम् गवां कृते इच्छामः; अश्वार्थिनां कृते अश्वः भव। अतः सोमस्य आस्वादने रमस्व, धनाय महते च बलाय; स्तोतारं दरिद्रतायाम् मा त्यज। एते हि स्तोत्राणि, प्रतिप्रेषणे, त्वां प्रति कामयन्ते, गीतप्रिय! यथा धेनवः वत्सं प्रति, यथा दोग्ध्रीः स्वसुतं प्रति। सः बहुदातारः, सर्वेषां मध्ये, स्तोतृभ्यः विजयम् उपनयतु। इन्द्र! अस्माकं स्तुतिः त्वत्तः अत्युत्तमा, समीपस्था च भवतु; महद् धनं अस्मान् प्रति प्रेषय। पणीनां मध्ये बृहुः गाङ्ग्यायाः प्रदेशवत् उच्चतमस्य शीर्ष्णि स्थितवान्। तस्य दानं वातसमा शीघ्रता, सहस्रसंख्या, शीघ्रं दातुम् उद्यतं च। अतः सर्वे सुकृतिनः स्तोतारः सदा बृहुम्, सहस्रदातारं, सहस्रदं नृपतिं च स्तुवन्ति। इन्द्रं एव वयं, स्तोतारः, बलस्य स्पर्धायै आह्वयामः; सः सदा सुश्रेयान्, युद्धेषु च नृणां, स्पर्धासु च। स त्वं, वज्रिन्, महाबल, अस्माभिः स्तुतः, अश्मभिद्, अस्मान् गाः, अश्वान्, रथांश्च वितर; विजये स्पर्धायाम्। सः विश्वसहायः, प्राज्ञः, स इन्द्रं वयं आह्वयामः; सहस्रशक्तिमन्तं, सुकृतिनां नाथं, युद्धेषु अस्माकं बलं भव। त्वं, वृषभवत्, क्रोधेन जनान् अपाकरोषि; उत्सुकः, वर्षन्, गीतगः; महद्दनं, अस्माकं शरीरेषु, आपः, सूर्ये च, अस्मभ्यं साहाय्यं कुरु। इन्द्र! उत्तमं, महाबलम् यशः अस्मभ्यं देहि, वज्रिन्, येन त्वं, शुक्रम्, उभे ज्योतिषी पूर्णम् अकः। त्वं, बलिष्ठः, गणानां सहायः, देवेषु राजा, अस्माभिः सहाय्याय आह्व्यसे; सर्वान् विरोधिनः सुगमं कुरु, अरिपक्षान् निर्बलान् कुरु। इन्द्र! या त्वया नहुषेषु वीर्यशक्ति अस्ति, या तेजः पञ्चसु जनसु—तानि सर्वाणि बलानि अस्मभ्यं संनय। अथवा, दानिन्, या त्वया त्रिक्षेषु, द्रुह्युषु, जनासु, पुरुषु, वा वृष्णिषु वीर्यशक्ति अस्ति—तानि अस्मभ्यं देहि, रिपून् युद्धेषु जयेम। इन्द्र! त्रिगुणं रक्षां, त्रिधा शरणं, सुखपूर्णं अस्मभ्यं ददातु; तव कवचं दातृभ्यः मम च ददातु, विद्युन्म् एतां जनात् अपाकरोतु। ये गवां कामेन, शत्रोः प्रति, साहसं कुर्वन्ति—इन्द्र, गीतप्रिय, तदा अस्माकं समीपस्थः रक्षकः भव, तव बलसमेतः। बलं अस्माकं भव, इन्द्र, युद्धे च समर्थनम्; यदा दिवि पक्षिणः पतन्ति, तीक्ष्णशिरसः विद्युतः—तान् अस्मद्भ्यः अपाकुरु। यत्र वीराः शरीरे प्रसारयन्ति, पितॄणां प्रियं शरणम्—तत्र अस्माकं, स्वजनानां च, रक्षां ददातु, मूढद्वेषं अपाकुरु। इन्द्र! यदा त्वं महद्दनस्य स्पर्धायाम् अश्वान् प्रेरयसि, विषमे मार्गे, कठिनपथे—ते श्येना इव यशः इच्छन्तः शीघ्रं गच्छन्तु। यथा शीघ्राः नद्यः अधः पतन्ति, आह्वानम् अनुगच्छन्त्यः, पक्षिणः अन्नं प्रति—एवं स्पर्धायां हस्तगृहीतान् न प्रतिनिवर्तन्ताम्। एष सोमः एव मधुरः, एषः मधुमान्, एषः बलवान्, सारपूर्णः; इन्द्र! यं पीत्वा कश्चन त्वाम् युद्धे न स्थातुं शक्नोति। एषः मधुरः पेयः अतीव रमणीयः, यस्मात् इन्द्रः वृत्रं हत्वा हृष्टः; येन युवान् शक्त्या शम्बरस्य नवतिः नव च नगराणि नाशयत्। एषः निष्पिष्टः सोमः मम वाचम् प्रेरयति, मम मनः उत्साहयति; एषः प्राज्ञः वीरं मिमीते, यस्य न किंचन लोकं निहितम् अस्ति। एषः एव पृथिवीं विस्तीर्णां अकार्षीत्, दिवः उच्चतमं च; एष सोमः त्रिषु प्रवाहेषु पौष्टिकं रसं न्यधात्, बृहदन्तरिक्षं बिभ्रत्। एषः अद्भुतदर्शी, विज्ञानी; दीप्ते निकेतने, उषसां सन्निधौ; एष महता धाम्ना दिवम् अधारयत्, मरुद्भिः सह वृषा। इन्द्र! सोमं धृष्णुं पात्रे पिब, वृत्रहा, समृद्धिसंयुते संगमे वीर; मध्याह्ने सुतम्, बली भव, अस्मभ्यं धनं ददातु, धनवान् त्वम्। इन्द्र! यथा पितॄन् पश्यसि, तथा अस्मान् पश्य; अस्मान् पारं धनस्य नय; उत्तमः नायकः भव, अस्मान् पारय, शुभः पथिकृत्, प्राज्ञः नेता भव। त्वं, विज्ञाय, अस्मान् विस्तीर्णे देशे नय, ज्योतिष्मति, अभयाय, शुभाय च दीप्तये; महाबल इन्द्र! तव पुरातनयोः भुजयोः शरणं गच्छेम। अस्मान्, इन्द्र, श्रेष्ठे रथे स्थापय, शीघ्रतमे, शतधने, श्वेताश्वे च; अस्मभ्यं समृद्धिं धनं आनय—द्विषतः धनिनम् अस्मान् न अतिक्रामय, दानिन्। इन्द्र! मयि प्रसन्नः भव, आयुः ददातु; मम स्तुतिम् प्रेरय, यथा तक्षकः धारां तीक्ष्णयति; यद् अहम् आयुषः इच्छया त्वां प्रति वदामि—तत् त्वं गृहाण, देवद्वेष्यं मा कुरु। अहम् इन्द्रम् आह्वये, रक्षकम्, सहायकम्, सुलभम् वीरम्, प्रतियज्ञे; शक्रं, बह्वृचम् इन्द्रम् आह्वये। मघवान् इन्द्रः अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। सः उत्तमरक्षणः, महादानः, सर्ववित् इन्द्रः अस्मासु सहाय्यं कुर्यात्। सः द्वेषं अपाकुर्यात्, अभयं दद्यात्; वयं वीर्यस्य स्वामिनः स्याम।