सर्वे वयं कीर्तिम् इच्छन्तः, सत्यं सोमपिबं, पुरस्काराणां स्वामिनं इन्द्रं आह्वयाम। यः कश्चन, यं पूर्वेऽपि त्वया सहायः प्राप्तः, यं वा धनस्य अन्वेषणे त्वं अधुनाऽपि उपकृतवान्, यः यज्यः अस्ति, स तव आह्वानम् शृणोतु। प्रार्थनाभिः शीघ्राश्वैः च, हे इन्द्र, महतीं कीर्तिं अस्माकं आनय; त्वया सह वयं इच्छितं धनम् प्राप्नुयाम। त्वं वीर्यवान्, गीतप्रियः इन्द्रः, धनस्य स्पर्धायाम् महान् अभवः, संघर्षे आवहनीयः। हे शत्रुनाशिन्, तव सदैव सज्जः सहायः, तेन अस्माकं रथं प्रवर्तय। तेन रथेन, उत्तमकुशलचातुर्येन, अस्माकं रथेन सह आक्रमन्, हे विजयी, त्वं इच्छितं धनम् विजेष्यसि। तम् एव, सर्वेषां जनानां मध्ये प्रज्ञावन्तम्, महाव्रतजं प्रभुं, स्तुतये आवह। यः स्तुतिकारिणां प्रियः मित्रः अभवत्, सहायम् आनयन्, स इन्द्रः अस्माकं कृपां दर्शयतु। वज्रधर, तव हस्ते वज्रम् आदत्त्वा, दानवम् हन्तुम्, शत्रुषु अत्युत्तमं वीर्यं प्रदर्शय। पुरातनः धनसखा, स्तुतिप्रेरकः, उत्तमः प्रार्थनाबहकः, तम् आह्वयामि। स एव, गीतप्रियः, अजरः, सर्वेषां भूमिसंपदां अधिपतिः। तव सेनाभिः अस्मान् इच्छया, पुरस्कारैः, अश्वैः, गोभिः च पूर्णं कुरु, हे गोस्वामिन् वीर्यवान्। सोमस्य मर्दने तव स्तुतिं गायन्तु, बहुस्तुतम्, महाबलम्, यथा गौः, यथा हर्षदायकः, तेन शुभम् भूयात्। दातृवान् धनदं गोसमृद्धं दानम् न निरस्यति, यदा गीतानि तं प्रति यान्ति। सः कदाचित् शत्रोः गोसमृद्धं गोष्ठम् गच्छेत्; तेन शक्त्या, अस्माकं तः गोः दूरं कुर्यात्। एते स्तुतयः, हे शतवीर्य, त्वां प्रति यान्ति; मातरः वत् वत्सम् प्रति। तव मित्रता, हे वीर, गोर्थे इच्छ्यते; अश्वार्थिनं अश्वः भव। सोमं रमस्व, धनाय महाबलाय च; स्तुतिकारिणं दरिद्रतायां न त्यज। एते स्तुतयः, प्रतिमर्दनं, त्वां प्रति यच्छन्ति, हे गीतप्रिय, यथा गाः वत्सम् प्रति, यथा दुग्धगाः स्वं शिशुम् प्रति। बहुषु मध्ये दानश्रेष्ठः, सः स्तुतिकारिणां पुरस्कारैः विजयीं करोतु। अस्माकं स्तुतिः, हे इन्द्र, सर्वाधिकशक्तिमती, तव समीपस्थाभवतु; महत् धनम् अस्माकं प्रति प्रेरय। बृबुः पणीनां मध्ये उत्तमशिरसि स्थितः, गाङ्ग्यं क्षेत्रम् वत् विस्तीर्णः। तस्य दानम्, वातवत् शीघ्रं, सहस्रसमृद्धम्, त्वरितम् दानाय सज्जम्। तस्मात् सर्वे साधवः गायकाः सदा बृबुं स्तुवन्ति, सहस्रदातृम्, सहस्रप्रदं प्रभुम्। त्वाम् एव, हे इन्द्र, बलपुरस्काराय, गायकाः आह्वयामः; युद्धेषु शुभस्य स्वामिन्, सर्वस्पर्धायाम्, हे नरः, त्वाम् एव। तस्मात्, हे महाबल, वज्रधर, स्तुतः बलैः, शिलाभेदिन्, अस्माकं कृते गोः, अश्वान्, रथान् च विक्षिप, इन्द्र, विजेतुं पुरस्कारम्। सर्वसहायः, प्रज्ञवान्, तं इन्द्रम् आह्वयामः; हे शतवीर्य, महाकर्मन्, शुभस्य स्वामिन्, युद्धेषु बलं भव। त्वं जनान् वृषभवत् क्रोधेन दूरं करोषि, उत्सुकः, वृष्टिवान्, गायकः; अस्माकं सहायः भव, महत् धनस्य, अस्माकं जनानां, जलानां, सूर्यस्य च। हे इन्द्र, महत्तमां, बलिष्ठां कीर्तिं आनय, वज्रधर, यस्य द्वारा, हे दीप्तमान्, त्वं उभे दीप्ते लोकौ पूरितवान्। त्वं बलवान्, गणानां सहायः, देवेषु राजा, तव सहायम् आह्वयामः; सर्वान् विरोधिनः सुगमं कुरु, हे दानवान्, अप्रियान् निर्बलान् कुरु। हे इन्द्र, यत् बलम्, पुरुषत्वम्, त्वं नहुषस्य वंशेषु धारयसि, यत् तेजः पञ्चजनेषु, तानि सर्वाणि अस्माकं कृते संग्रहीतु। वा, हे दानवान्, यत् वीर्यं तव त्रिक्षेषु, दृह्युषु, जनासु, पुरुषु, वा वृष्णिषु, तद् अस्माकं दत्तु, हे नरशंसिन्, यथा वयं युद्धेषु शत्रून् जयेम। इन्द्र, त्रिगुणं रक्षणं, त्रिगुणं आश्रयम्, पूर्णं शुभम् अस्माकं दत्तु; तव कवचम् दानवान्, मम च, दत्तु, तडित् अस्माकं जनात् दूरं कुरु। ये गोरर्थे, शत्रोः प्रति, साहसं कृत्वा, आक्रमन्ति—हे गीतप्रिय इन्द्र, तदा अस्माकं समीपस्थः रक्षकः भव, तव बलैः। बलं, हे इन्द्र, युद्धे सहायः च भव; यदा दिवि पक्षिणः पतन्ति, तीक्ष्णशीर्षः तडिता—तान् अस्माकं दूरं कुरु। यत्र वीराः तान्यंगानि प्रसारयन्ति, पितृणां प्रियं आश्रयम् विस्तारयन्ति—तत्र अस्माकं जनानां, कुटुम्बस्य च रक्षणं दत्तु, मूढद्वेषं दूरं कुरु। हे इन्द्र, यदा त्वं अश्वान् महादानस्पर्धायाम् प्रेरयसि, विषमे मार्गे, कठिनपथे—ते यशः अन्विष्य, श्येनवत् शीघ्रं गच्छन्तु। गिरिणीचीनि त्वरितनदीवत्, आह्वानम् अनुवर्तयन्ति, पक्षिणः अन्नम् प्रति वत्—तथा ये बाहुभिः गृहीता स्पर्धायाम्, ते न प्रत्यागच्छन्तु। अयं सोमः, वस्तुतः मधुरः, मदुरः, बलवान्, सारपूर्णः; यः तं पिबति, हे इन्द्र, युद्धेषु त्वां न समर्धयितुम् शक्नोति। एषः मधुरः पानम्, सर्वाधिकप्रियः, यस्य द्वारा इन्द्रः वृत्रं हत्वा प्रमोदितः; यः युवावस्थायाम्, नव्येन बलैः, शम्बरस्य नवति नव नगराणि विनष्टवान्।