स इन्द्रः स्वेन बलेन दिवं पृथिवीं च धारयति, स सप्तरश्मिं रथं युनक्ति। स एव कौशल्येन समिद्धं सोमं गावः मध्ये स्थापयति, दशधा प्रवाहं संस्थापयति च। यः दूरस्थेभ्यः तुर्वशं यदुं च प्राज्ञेन नेतृत्वा अनयत्, स नः नव्यः सखा इन्द्रः सदा सन्निधौ अस्तु। स इन्द्रः, यः अकुशलाय अपि पोषणं ददाति, शीघ्रस्य अश्वस्य अपि विजयदः अस्ति, इच्छितं धनं दातुं समर्थः। महती तस्य नेतृता, बहवः तस्य अनुग्रहाः; न कदापि तस्य सहायाः क्षीयन्ते। हे मित्राणि, तं स्तोत्रधृतं इन्द्रं गायत, स्वरं उन्नयत; स हि अस्माकं महती प्रतिष्ठा अस्ति। त्वं एव, वृत्रहन्, एकस्य च द्वयोः च सहायः; वयं तव सदृशाः भवेम। त्वं रिपून अपसारयसि, स्तोत्रद्वेषिणः अपि नयसि; नराणां मध्ये वीर्येण बलवान् इति प्रसिद्धः। वचोभिः अहं मित्रं, गायकं, स्तोत्रधृतं आह्वयामि, यथा धेनुं दुहित्रे आह्वयेत्। यस्मिन् सर्वं धनं अविभक्तं निहितम्, स वीरः संग्रामे जयति। जनानां दृढानि दुर्गाणि अपि, महाबल, त्वं विदारयसि, अश्महन्; अकम्प्यमानानि मायाः अपि त्वया निहन्यन्ते। त्वं, सत्य, सोमप, इन्द्र, पुरस्कारपतिः, वयं कीर्तिं इच्छन्तः त्वां आह्वयामः। यस्मिन्काले, यं पूर्वं वा त्वं सहायमकरः, अथवा सम्प्रति धनार्थे, यः हविष्यः अस्ति, तस्य आह्वानं शृणु। स्तोत्रैः शीघ्रैः अश्वैश्च, हे इन्द्र, अस्मभ्यं यशः ददातु; त्वया सह वांछितं धनं विजेष्याम। त्वं, वीर, स्तुतिप्रिय, धनस्पर्धायां महान् अभवः, युद्धे आह्वनीयः। त्वदीयं सहाय्यं, हे शत्रुघ्न, सदैव सन्नद्धम्; तेन अस्माकं रथं प्रेरय। तेन रथेन, उत्तमेन सारथ्ये, अस्माकं रथेन सह आक्रमन्, हे जयिन्, त्वं इच्छितं धनं प्राप्नोषि। तम् एव, प्राज्ञतमं जनानां मध्ये, महाबलसमुत्पन्नं ईश्वरं स्तुत्वा वयं वन्दामः। यः स्तोत्रकर्तृभ्यः सखाभूत्, सहायं ददाति, स इन्द्रः अस्मान् अनुगृह्णातु। वज्रं हस्ते गृह्णीष्व, हे वज्रिन्, शत्रुं हन्तुम्; रिपून प्रति सर्वतो बलवान् भव। स धनस्य प्राचीनसखा, प्रेरयिता स्तुत्यस्य, श्रेष्ठः स्तोत्रधृत्, अहं आह्वये। स एव, स्तुतिप्रियः, अजरः, सर्वं भौमं धनं अधितिष्ठति। स्वैः गणैः अस्मान् इच्छया, पुरस्कारैः, अश्वैः, गावः च पूरय, हे नृशंस, पशुपते। तव स्तोत्रं सोमपेषणे गाय, बहुप्रार्थितस्य, महतः, यथा गौः सुखाय, तस्मै चानन्ददाय। स दाता न कदापि गवां समृद्धिं याचकात् प्रतिगृह्णाति, यदा स्तोत्राणि तं प्राप्नुवन्ति। स धनाढ्यं शत्रोः गव्यम् अध्वानं गच्छेत्; स्वबलैः तानस्मद् अपसारयेत्। एते हि स्तोत्राणि, हे शतक्रतो, त्वां प्रति सन्ति; यथा मातरः वत्सं, तथा त्वाम् इन्द्रं। त्वदीयं सख्यं, हे वीर, गवां कृते इच्छ्यते; अश्वार्थिनः अश्वः भव। सोमं रमे, धनाय महते च बलाय; स्तोतारं दरिद्रतायाम् मा त्यज। एतानि स्तोत्राणि, प्रतिप्रेषणे, त्वां प्रति काङ्क्षन्ति, हे स्तुतिप्रिय, यथा गावः वत्सं, दुहित्र्यः अपि। महादातृणां मध्ये सः श्रेष्ठः, सः स्तोतारं पुरस्कारैः विजयीं करोतु। अस्माकं स्तुतिः, हे इन्द्र, त्वत्समीपस्थं, प्रबलं च अस्तु; महद् धनं अस्मभ्यं द्रावय। बृह्बुः पाणिषु मध्ये उच्चतमस्थाने स्थितः, गाङ्ग्यायाः विस्तारेव। तस्य महादानं, वातवत् शीघ्रं, सहस्रशः समृद्धं, शीघ्रं दानाय सिद्धम्। तस्मात्, सर्वे उदारस्तुतयः सदा बृह्बुम् स्तुवन्ति, सहस्रदं, सहस्रदातारं प्रभुम्। त्वाम् एव वयं, हे इन्द्र, बलस्य पुरस्काराय आह्वयामः, वयं गायकाः; त्वां, सुष्टुत, युद्धेषु, सर्वेषु स्पर्धासु। तस्मात्, हे महाबल, वज्रपाणे, अस्माभिः स्तुतः, अश्मभिद्, अस्मभ्यं गावः, अश्वान्, रथांश्च विकीर्णय, यथा विजेतुः पुरस्कारं प्राप्नोषि। सः सर्वसहायः, प्राज्ञः, तम् इन्द्रं वयं आह्वयामः; हे सहस्रशक्तिन्, सुष्टुत, युद्धेषु अस्माकं बलं भव। त्वं जनान् वृषभवत् क्रोधेन अपसारयसि, उत्सुक, वर्षन्, गायकः; अस्माकं सहायः भव महद्दाने, अस्मासु, आप्सु, सूर्ये च। इन्द्र, अस्मभ्यं श्रेयः, प्रबलं यशः आनय, हे वज्रिन्, येन त्वं उभे ज्योतिष्मती पृथिव्यौ अपि अपूरयः। त्वं, बलिन्, गणानां सहायः, देवेषु राजा, अस्माभिः सहाय्याय आह्व्यसे; सर्वान् अस्माकं विरोधिनः सुकरान् कुरु, हे मघवन्, अरिप्रतिषेधकः अपि भव।