इन्द्रः स्वेन हर्षेण नानाविधानि रूपाणि विज्ञाय, शत्रून् अविघ्नेन निहन्ति स्म। तस्मै वीराय शिखिवर्तिने मधुमन्तं सोमं निवेदयामः यथाऽसौ तद् आमृत्य पिबेत्। इन्द्रः सुतं सोमं पातुम् आगच्छतु, वज्रेण शत्रून् हत्वा हर्षमावहतु। सः दूरतः अपि यज्ञं प्रति आगच्छतु, हितकरः चिन्तानां रक्षकः स्तोत्रिणः च संरक्षकः अस्तु। एषः पात्रम् इन्द्रस्य पानाय समर्पितम्। प्रियं तस्यामृतं पेयं इन्द्रेण उपभुक्तम्। तदेव देवस्य मुदं जनयतु, द्वेषं वैरं च अस्मद् वयम् अपाकरोतु। एतेन हृष्टः सः वीरः शत्रून् निहन्यात्, दुष्टान् अमित्रान् च नाशयतु। बलात् प्रतिरोधिनः शत्रून् आक्रम्य, इन्द्रः तान् सम्पूर्णतया विजेतुं हन्तु च। मघवन् इन्द्र, अस्माकं कृते युद्धं कुरु; महतीं सुलभां च गतिं ददातु। अस्माकं आपां, सन्ततिं, अपत्यं च शत्रून् जहीहि; अस्मान् स्वामिनः कुरु, भागं च सुरक्षितुम्। तव युक्ता बलिनः हयाः, दृढरश्मयः रथाः च, सज्जाः सन्ति। ते त्वां वज्रवाहिनं स्तोतृभ्यः प्रीयमाणं समानीयन्तु। त्वदीयाः बलवन्तः तव पात्रं प्राप्तवन्तः, वृषन्, घृतमध्वानं प्रीणन्ति। इन्द्राय, वृषभाः त्वदर्थं सुतं सोमं वहन्ति पातुम्। त्वं दिवः वृषभः, पृथिव्याः वृषभः, आपां वृषभः, स्त्रीणां वृषभः च। मह्याय सोमः स्फीतः, मधुमत् रसं श्रेष्ठाय पानाय। एषः देवः बलसमुत्पन्नः, इन्द्रेण सहायेन असुरं जेष्टवान्। पितुः शस्त्राणि अधत्त; सोमः पापस्य मायां दग्धवान्। सः उषसः शुभाः भार्याः कृतवान्; सूर्ये ज्योतिः स्थापयामास। त्रिषु दिवः प्रदेशेषु, दीप्तिषु, निहितं मधु संप्राप्तवान्। स एषः दिवं पृथिवीं च धारयामास; सप्तरश्मिं रथं योजयामास। कौशलात् सः पक्तस्सोमं गावः मध्ये स्थापयामास, दशधा प्रवाहं च संस्थापयामास। यः दूरात् तुर्वशं यदुं च प्राज्ञेन नेतवान्, सः इन्द्रः, अस्माकं तरुणमित्रः, अस्माभिः सह अस्तु। अकुशलाय अपि सः भरणं ददाति; शीघ्रस्य अश्वस्य अपि इन्द्रः विजेता, काम्यं धनं ददाति। महती तस्य नेतृता, बहवः तस्य अनुग्रहाः; तस्य सहायाः कदापि न हीयन्ते। मित्राणि, प्रार्थनाप्रवाहकं स्तोतारं गायन्तु, स्वरं उन्नयन्तु; सः हि अस्माकं महत् आधारः अस्ति। त्वमेव, वृत्रहन्, एकस्य द्वयोः च सहायकः; वयं तव सदृशाः स्याम। त्वं शत्रून् दूरं नयसि, स्तोत्रविरोधिनः अपि नयसि; नराणां मध्ये त्वं वीर्येण महत्त्वं प्राप्नोषि। वचोभिः अहं मित्रं स्तोतारं प्रार्थनाप्रवाहकं आह्वयामि, यथा धेनुः दुहित्रे। यस्य हस्तयोः सर्वाणि धनानि अविभक्तानि स्थापितानि, सः वीरः युद्धे विजेता। अपि सः दृढानि जनपदानां पुरः, बलिनां नाथः, पर्वतभिद्, त्वं भिनत्ति; अचालान् मायाः अपि अपाकरोति। त्वं, सत्य, सोमपाः, इन्द्र, पुरस्कारपतिः, वयं कीर्तिं इच्छन्तः आहूतवन्तः। यः कश्चन, पूर्वे त्वया उपकृतः, अथवा धनार्थे अद्य, यः हव्यमर्हति, तस्य आह्वानं शृणु। प्रार्थनाभिः शीघ्रैश्च अश्वैः, इन्द्र, अस्मभ्यं यशः ददातु; त्वया वयं इच्छितं धनं विजेष्याम। त्वं, वीर्यवन्त, गीतप्रिय, संपदां स्पर्धायाम् आह्वानार्थः जातः। सा तव सहायता, शत्रुनिहन्, या सदा सज्जा, तया अस्माकं रथं प्रचालय। तेन रथेन, श्रेष्ठसारथिना, अस्माकं रथेन सह आक्रम्य, जयिन्, त्वं इच्छितं धनं जयसि। तमेकं स्तुत्यं, प्रजासु प्राज्ञतमं, महाबलसंकल्पसमुत्पन्नं, स्तुत्यं स्तुत्वा। यो स्तोतृभ्यः सुहृद् आसीत्, सहायं ददाति, सः इन्द्रः अस्मासु कृपां दर्शयतु। वज्रं हस्तयोः गृहाण, वज्रपाणे, शत्रुं हन्तुम्; रिपुषु अत्यन्तं बलवान् भव। धनस्य प्राचीनमित्रं, स्तुतिप्रेरकं, प्रार्थनाप्रवाहकं श्रेष्ठं आह्वयामि। सः हि एकः, गीतप्रियः अजरः, सर्वेषां भूमेः धनानां पतिः। तव सैन्यैः अस्मान् कामेन, पुरस्कारैः, अश्वैः, गोभिः च पूरय, वीर्यवन्त् गोनाथ। तव स्तुतिं सोमपेषणे गाय, बहुप्रार्थितस्य महतः, यथा गौः सुखाय, प्रीयमाणाय च। सत्यं, दानवाञ्छ न हि निरस्यति, गोमन्तं धनं, यदा स्तुतयः तं प्राप्नुवन्ति। सः शत्रोः गोमन्तं वेश्म आगच्छेत्; स्वबलैः तानस्मद् अपाकरोतु। एते स्तोत्राणि, शतक्रतो, त्वां प्रति प्रसरन्ति, मातरः वत्सं इव, हे इन्द्र। तव मैत्री, वीर, गवां कृते इच्छ्यते; अश्वार्थिनः अश्वः भव। सोमे रमस्व, धनस्य महतो बलस्य च कृते; स्तोतारं दरिद्रतां मा नय। एते स्तोत्राणि, प्रतिपेषणं त्वां कामयन्ति, गीतप्रिय, यथा गावः वत्सं, दुहित्रे इव। सः बहुषु दानदातृषु श्रेष्ठः, स्वस्तुतिं पुरस्कारैः विजयं प्राप्नोति।