मारुतानां महाकायानां, रमणीयानां, प्रकाशमानानां समूहेन समर्पितं वाक्यम् अस्ति। तेषां बलवृद्ध्या, वयं यथास्वं सन्निधिम् अनुभवाम। यदा, एषः आगच्छति, तदा यथा ज्वालायाः प्रकाशः, हे मारुत, तव रूपं कस्य हेतुः? कस्य कृते तव वरदानानि? तव अस्त्राणि दृढानि भवन्तु, शत्रुं वर्जयन्तु; पतितानां च निवारणं कुरुत, तव सामर्थ्यम् अपारं अस्तु, यथा मानवस्य कपटात् मुक्तं। त्वं स्थिरं वस्तुं दूरं प्रक्षिपसि, त्वं भारीं वस्तुं च गत्यन्वितं करोति; त्वं पृथिव्यां वनानां च वायुः, पर्वतानां च शृङ्गानां च भेदं करोति। कश्चन शत्रुः तव सामर्थ्यं न ज्ञातवान्, हे रुद्राः, वयं तव सामर्थ्यं सह वयं, वंशेन युज्यताम्, सदा च। त्वं पर्वतानां कम्पं करोति, वनों च वृक्षानां च कम्पनं करोति; हे मारुत, तव समूहेन सह, मद्यपिते देवतास्विव आगच्छ। त्वं चित्तवृत्तिम् युज्यसि, चतुराणां गोधूलिसु च, रक्तं च युज्यते; पृथिवी च तव आगमनाय शीघ्रं गच्छति, जनाः च भयेन पूर्णाः भवन्ति। तव शीघ्रं साहाय्यं, हे रुद्राः, वयं तव रक्षणं वंशाय याचामः; यथा पूर्वं, कण्वाय, यः भीतः आसīt। यः यः तव प्रेरणां प्राप्नुयाति, वा मानवः प्रेरणां प्राप्नुयाति, यः तु वयं हानि कर्तुं यत्नं करोति—तं तव सामर्थ्येन, तव बलena, तव सहायैः च दूरं प्रक्षिप। हे ज्ञानी, तव सहायैः कण्वाय सदा रक्षणं ददाति; हे मारुत, तव सहायैः वृष्टिं च वज्रं च यथा आगच्छ। अवरोधं, हे ब्रह्मणस्पतिः, उष्णं वयं याचामः; दयालवः मारुताः समीपं आगच्छन्तु, इन्द्रः च सह वयं प्रकटः। तव कृते, बलस्य पुत्रः, मनुष्यः सम्पदां याचते; यः याचते, हे मारुत, वीर्यं च उत्तमं अश्वानां च प्राप्नुयाति। ब्रह्मणस्पतिः आगच्छतु, शुभ वाक्यं च आगच्छतु; देवाः यज्ञं यथा उत्तमं, पुरुषार्थं, दयालुं च, दातृं च सम्पूर्णं कुर्वन्तु। यः यज्ञदातृ, हे शुभजनाः, याचकं धनं ददाति, सः अमरं कीर्तिं प्राप्नुयाति; तस्य वयं समृद्धं, वीर्यं, निष्कलंकं स्तोत्रं च समर्पयाम। अद्य ब्रह्मणस्पतिः गाथां च गानं च वदति, यत्र इन्द्रः, वरुणः, मित्रः, आर्यमन्, देवाः, स्वगृहाणां स्थापनं कृतवन्तः। वयं शुभं, निष्कलङ्कं गानं देवाणां सङ्गमे प्रकटयाम; एवं, हे जनाः, एषः वाक्यं श्रूयताम्, यथा सर्वे इच्छितानि वस्तूनि ते प्राप्नुयुः। कः मनुष्यः, देवेषु समर्पितः, यः यज्ञपत्तिं स्तुति कर्तुं पृष्ठं प्राप्नोति? दयालुः, स्वगृहाणां स्थिरः, स्थायीं निवासं स्थापयति। शक्तिं प्रति गच्छ; एषः राजा अपि नाशं करोति, च भयेन, सुरक्षितं निवासं ददाति। यः वज्रं धारयति, तस्मिन् न कश्चन प्रतिकूलः वा प्रतिस्पर्धी अस्ति, न च महानां धनं वा यौवनं। यः यः ज्ञानी रक्षकः, वरुणः, मित्रः, आर्यमन्, यः रक्षति—सः कदापि न हान्यते। यः यथा बलवद् भुजं, तं रक्षन्ति—ते देवाः मानवं हान्यते, सः सर्वथा सुखं प्राप्नोति। ते संकटानि च शत्रुं च बिखरन्ति; एते जनानां राजाः तेषां शत्रूनां नाशं करोति, दुःखानि च दूरं नयन्ति। आदित्याणां मार्गः, यः सत्यं अन्वेष्टुं यत्नं करोति, सहजः, विघ्नरहितः अस्ति; तत्र तव पतनं न अस्ति। हे जनाः, हे आदित्याः, यज्ञं सीधापथेन नयन्तु; यथा तव प्रति वयं श्रद्धां प्राप्नुम। सः मानवः, अनुत्तोषः, सर्वं सम्पदां, धनं, वंशं, च जीवनं प्राप्नोति। कथं वयं, हे मित्राः, मित्रं च आर्यमन्, महानां विस्तारं च वरुणं स्तुति कुर्याम? वयं तव विषये न वदाम, न शापामः, हे देवाः; शुभविचारैः केवलं तव समीपं गच्छाम। यः चतुर्णां (गोधूलिसु) केवलं ददाति, तस्य रक्षकस्य क्रोधं भीतिः; तस्मिन् कठोरवाक्यं न याचेत। हे पूषण, मार्गं वयं निर्मोचय, विघ्नानि च हित्वा, हे विमोचनस्य पुत्र; आगच्छ, देव, मार्गं नय। हे पूषण, यः यः, पापात्मा वा वृषलः, वयं प्रति हानिं यच्छति—तं दूरं नय मार्गात्। दुर्वृत्तं, चोरं, लुच्यमानं च, तं दूरं प्रक्षिप मार्गस्य श्रवणात्। त्वं, पादं स्थापयित्वा, द्विविधं, दुष्टविचारं, यः यः अस्ति, तं निरोधय। अद्य, हे अद्भुत पूषण, वयं तव मार्गदर्शनं याचामः, यः यः तव पूर्वजाः जागृतं करोति। तत्, सर्वं शुभं ददातु, हे धनं दातुः, सुवर्णकर्णः; सुखद्रव्येषु वयं समृद्धं कुरुत। वयं विघ्नानि पारय, मार्गं सरलं कुर्वन्तु; हे पूषण, अत्र बुद्धिं ददातु। वयं प्रचुरं चराग्रं नय, यात्रा मध्ये न थकन्तु; हे पूषण, अत्र बुद्धिं ददातु। ददातु, पोषयतु, प्रक्षिपतु तव दानानि; पात्रं पूरयतु, हे पूषण, अत्र बुद्धिं ददातु। वयं पूषणं न अपमानयाम; स्तुतिः गाथैः तं स्तुति कुर्याम; तव धनानि, अनुग्रहाणि याचाम। हे ज्ञानी, बलशाली, दयालुः रुद्राय, वयं हृदये प्रियं वाक्यम् उपदिशाम। यथा अदिति अस्माकं कृते, मनुष्यम्, गोषु, तथा तु सुतानां कृते, हे रुद्र।