सूर्येण सह स्तुतः सः, प्राज्ञमातरा सह, गिरिं विवृश्चन् गोष्ठानां निकेतान् स्वैः गीतैः प्रमुदितो मुमोच। सः, अग्निभिः स्तवैश्च नित्यं विजयी, माप्रज्ञैः सह बहूनि कर्माणि चकार; मित्रैः सह दुर्गाणि भिन्दन्, प्राज्ञः सन्, प्राज्ञैः सह बलानि विदारयत्। वीरगणैः सह, नरर्षभ, गायकं महद्भिः दानैः महाबलैः च समुपगच्छ; स्तुतिप्रिय, सौभग्यार्थं आगच्छ। स्वबलवेगेन च महता तेजसा च इन्द्रः दक्षिणतः शत्रून् अपासरत्; स एव नित्यं सृजन्, अमित्र्यं धनं प्रतिदिनं अव्यथमानाः अन्वेषयन्। इन्द्र, बलवन्, नः तत्तद्बलम् अनुगृहाण, वृषन्, कामदान, उदार; अश्ववाँश्च, स्वैः अश्वैः विजयी, शत्रून् रिपूंश्च संग्रामे जयतु। त्वां, इन्द्र, जनाः स्पर्धमानाः सहाय्यार्थं स्पर्धायां आह्वयन्ति; त्वं प्राज्ञैः सह पाणीन् विकीर्य, शीघ्रः सन्, सहायकैः सह विजयम् आप्नोषि। त्वं, इन्द्र, शत्रू—दस्यून् वृत्रांश्च—अवधीरः, वीर; तीक्ष्णशस्त्रैः रिपून् निपातयसि, संग्रामेषु श्रेष्ठान् नरान् पश्यसि। एवं, इन्द्र, अव्यभिचारिण्या सहाय्या नः सखा भूयाः, सर्वप्राणानां रक्षकः, वृद्धये; त्वां सूर्याय आह्वयामः संग्रामे, वीर, न कदाचित् व्यथामहे। अधुना, इन्द्र, त्वं नः अपत्येभ्यश्च सुमनोभूत्वा सहाय्यं कुरु; एवं स्तुवन्तः तव महिम्नः शरणे, स्वर्गे, गोमति, निवसाम। त्वाम्, इन्द्र, बहवः स्तवाः संमिलिताः, बह्व्यः धीयः त्वां प्रति, महाबलिन्; प्राचीनाः अपि अद्य च, ऋषीणां स्तुतयः त्वां प्रति गीतिषु प्रतिस्पर्धन्ते। सः बहुहूयमानः, बहुकीर्तितः, एकः बहुभिः यज्ञैः स्तुतः, महाशक्त्यर्थं युक्तरथ इव; इन्द्रः अस्माभिः स्तूयताम्। स्तुतयः न तं हिंसन्ति, नापि वाचः, अपि तु ताः इन्द्रं वर्धयन्ति; शतं सहस्रं वा स्तोतृणां गीतिप्रियं स्तुवन्ति, सर्वं तस्यैव। तस्मै, इन्द्राय, अहं एतत् सोमं दीप्तया स्तुत्या वहामि, मासानिव मिमीयमानः; यथा कश्चन मरीचिषु जलम् इच्छन्, यदा हविर्यज्ञौ सुष्टुतौ जातौ। तस्मै, महे इन्द्राय, मम धियः स्तुतिं उक्तवान्, एषा स्तुतिः तस्यैव; यथा सः, विघ्नहन्ता सन्, उपस्थितः, इन्द्रः सर्वप्राणानां रक्षकः, नित्यवर्धनः च अस्ति। कदा, महादान, त्वं स्थिरं रथानां धनं दास्यसि, कदा सहस्रगुणं श्रियम् अस्माकं स्तुत्ये प्रत्युत्तरं दास्यसि? कदा त्वं, स्वैः धनैः, नः स्तुतिं सफलयिष्यसि, कदा चिन्ताः पुरस्कारसमृद्धाः दास्यसि? कदा, इन्द्र, त्वं नरैः सह, वीरैः सह, जयम् आनयिष्यसि? त्रिषु भूमिषु, गावां मध्ये, यशः विजयं च प्राप्नुयाः; इन्द्र, तेजस्विनं कीर्तिं ज्योतिश्च देहि। कदा, इन्द्र, त्वं भक्ताय सर्वं बलं करिष्यसि? कदा नः धियः सहायांश्च गृह्णासि, कदा गोमन्तं हविरुपयासि? भक्ताय, इन्द्र, गावः, अश्वाः, कीर्तिः च समृद्धं धनं ददातु; पोष्यं निधिं भारद्वाजेषु स्थापय; दीप्तां नित्यदुग्धां गाम् तेषु वर्धय। सः महाबलः, प्रतिकूलः अपि, न नः जह्यात्, यदा त्वं, वीर, आयुधं सन्नद्धं कृत्वा स्थितः; न अङ्गिरसः दीप्तदुग्धां गोः क्षीरं विना कुर्याः—प्रेरित, जयेति प्रार्थय। तव मदाः सर्वसृष्टयः, तव वित्तानि सर्वाणि पृथिव्याः; त्वं सर्वदानानां वित्ता, यदा त्वं, ईशान, दिव्यं तेजो देवेषु धारयसि। सर्वे जनाः तस्य बलम् अन्विच्छन्ति, सर्वे तस्य वीर्यं गृहीत्वा वीरत्वाय प्रयुञ्जते; तन्तुवायस्य गृहे, शीघ्रस्य च, ते प्रज्ञां व्रते वृत्रघ्ने च वृत्यन्ते। तस्मै, इन्द्राय, एकीकृताः सहायाः वीर्याणि कर्माणि च वहन्ति; सिन्धवः इव सागरं प्रति, स्तुतयः बलिन्यः तं प्रति प्रवहन्ति, यस्य विश्वं विस्तीर्णम्। त्वं, इन्द्र, गायके धनकामं प्रेरयसि, त्वं दीप्तनिधेः अधिपः; त्वं अप्रतिरथः जनानां स्वामी, एक एव सर्वस्य जगतः राजा अभवत्। अतः त्वं, आहूत, शृणु, यथा दिवा पृथिवी चार्षेयं शृण्वतः; त्वं, शक्त्या, यथा पूर्वं, अस्माकं कार्याणि कुरु, सर्वयुगे प्राज्ञः सन्। तव युक्ताः हरयः, इन्द्र, त्वां आनीयन्तु, यः सर्वैः वृतः; हि दरिद्रः अपि त्वां, ज्योतिःप्रदम्, आह्वयति—अद्य तव सवादु भोज्यं विभजेम। हरयः पात्रं प्राप्ताः, कर्माणि कृतानि, ताः शुद्धाः सम्यक् अभवन्; इन्द्रः, प्राचीनः, एतत् पातु, बलवान् सोमस्य राजा। सम्यग्युक्ताः अश्वाः, वीर्यकामाः, इन्द्रं प्रति आगच्छन्, सुशिल्पिताः रथाः; सम्यक् गच्छन्तु कीर्तिं वहन्तु, सोम्यः अनिलः न वियुज्यताम्। इन्द्रः, दानशीलः, दक्षिणां दानस्य नियच्छति; येन, वज्रिन्, त्वं दुःखं अपास्य, दानिनः धनं ददासि। इन्द्रः स्थिरबलदः, इन्द्रः महाबलः अस्माभिः गीतैः वर्धयतु; इन्द्रः वृत्रहन् विजयी भूयात्—एवं दाता उत्सुकान् पूरयति। सः प्रस्थितः, दीप्तमाः उषसः उदिताः; इन्द्रः महतीं कीर्तिं च महद् स्तोतृभावम् आनयत्। दानशीलः प्राज्ञमनसो मार्गम्, देवपथम्, च दानस्य लाभं अन्विच्छति। दूरादपि, तस्य श्रोत्रे, निवसतः, इन्द्रस्य गर्जितं प्रतिध्वनति; एष देवयज्या इन्द्रं प्रति प्रवृत्ता, मद्रकन्या एषां स्तुतिं गायति। परमतया धिया, वयं तं पुरातनं, अजरं इन्द्रं, स्तुतिभिः समुपगच्छामः; मन्त्राः स्तुतयश्च तस्मिन् निवेशिताः, महास्तुतिः च तस्मिन् इन्द्रे वर्धते। यज्ञः तं वर्धयति, सोमः च, इन्द्रं च; ब्रह्म, गीतानि, स्तुतयः, मम वाचः च तं वर्धयन्ति। उषसः, रात्रेः पथः, मासाः, संवत्सराः, दिवः च इन्द्रं वर्धयन्ति। अतः, बलाय जातं, दानाय कीर्तये च प्रतिष्ठितम्, अहम् स्तौमि। महाबलिन्, उग्र, त्रातारं, विप्र, संग्रामेषु त्वां आह्वयामः। रमणीयस्य कवेश्च, दिव्याग्नेः, विप्रस्य, मनसः, वाचः, मधुमद्वचांसि—तस्य सखायं देवेषु, युवानं, नः अनुगृह्णु, गायकस्य गवां कामिनः। सः, दीप्तमान्, पर्वतं, उषसः च, सत्यधिया, ऋतेन युक्तः, परिक्रामति। सः दुर्गं शृङ्गं विदारयति, कन्दरस्य शिखरम्; इन्द्रः पाणीन् वाचोभिः आक्रमति। सः दीप्तमान्, रात्रिदिवसौ, ऋतून्, इन्द्रः प्रकाशयन्, शोभते। एषां चिह्नं स्थापितम्, अद्य अपि, दिवसेभ्यः; शुद्धः जातः, उषसः ससर्ज। सः दीप्त्या प्रकाशयन्, तेजसा दीप्तः; सः प्राचीनेभ्यः सत्येन पूरयति। सः अश्वैः ऋतेन युक्तः गच्छति, सूर्यं वेद, नेतारः नाभौ चरन्ति। अधुनैव, गायकः त्वां, पुरातनं राजानं, स्तौति; पूर्वं वित्तं धनदाय वर्धय। ओषधीः, वनानि, गावः, अश्वाः, नरः च—तान् अस्माकं मोदाय प्रददातु। इन्द्र, स्वदया त्वदर्थं निपीतं सोमं पिब; तव अश्वाः सख्याय मुञ्चन्तु। आगच्छ, गाय, संनय, गणैः सह उपविश; यज्ञं प्रति आगच्छ, स्तुतिं वीर्यं च गृहाण।