इन्द्रस्य महत्त्वं, वीर्यं च ऋषयः प्रशंसन्ति। तस्य प्रसिद्धं बलं यत् वरशिखस्य शेषं हन्तुम् अशक्तम्, तस्य वज्रस्य प्रहारात् दूरस्थं भागं विदारयन् महाशब्दम् उत्पादितवान्। हरियूपीयायां वृचीवन्तस्य कृते प्रतिनिवर्तमानं प्रतिरोधिनं च अन्वियाय, तत्र अग्रिमं भागं भयात् निपातितवान्। यव्यावति त्रिशत् कवचान्विताः वृचीवन्तः इन्द्रस्य कीर्तये समागताः, तेषां धनुष्के पतिताः, पात्राणि च भग्नानि, विश्रामाय आगच्छन्। यस्य गौः रक्तवर्णाः, उत्तमदुग्धयुक्ताः, अन्तः सञ्चरन्ति, चञ्चलाः, स सृञ्जयाय तुर्वशं दत्तवान्, वृचीवन्तस्य दैववाताय प्रयत्नं कृतवान्। द्विवारं विंशति रथिनः, गौभिः, वधूभिः, उदारः स्वामी, अधिपः, मम दत्तवान्। प्रतिनिवर्तमानः, प्रतिरोधी, दत्तवान्; एष पर्थवानां दक्षिणभागः दानम्। गावः शुभलाभं वहन्त्याः आगच्छन्; ताः गोशाले स्थातुं, अस्माकं कृते गर्जन्तु। ताः बहुरूपाः सन्तु, अस्मिन् स्थले, प्रभातेषु इन्द्राय बहुदुग्धं ददतु। इन्द्रः यजमानस्य, उदारस्य च, सततं धनं वर्धयति, देवप्रियं निधिं अकृते स्थापयति। ताः न नष्टाः, न च चौरः ताः हिंसति, न च शत्रुः वा ताः जयति; ताभिः देवाः पूज्यन्ते, दानानि दत्तानि, पशुपतिः ताभिः समृद्धिं प्राप्नोति। न समीपस्थः, न दूरस्थः व्याघ्रः ताः गच्छति, न च जालदायिनां हस्ते पतन्ति; ताः विस्तीर्णमार्गं निर्भयं अनुयान्ति, यजमानस्य गौः स्वतन्त्रं सञ्चरन्ति। गावः भाग्यं, गावः इन्द्रः मम; गावः सोमस्य प्रथमभागः; गावः, जनाः, इन्द्रः; हृदयेन मनसा च इन्द्रं इच्छामि। गावः कृशं पुष्टिं यान्ति, अप्रीतिम् अपि सुन्दरं कुर्वन्ति; गृहं शुभं कुर्वन्ति, तासां स्वरः शुभः, तासां कीर्तिः सभायाम् उद्घोष्यते। पुत्रवत्, सुभूमौ चरन्ति, शुद्धं जलं पिबन्ति, शुभमुखाः; न चौरः, न द्वेषी ताः अधिपत्यं करोति; रुद्रस्य आयुधं ताः न स्पृशन्ति। एषा आहुतिर्गावः मध्ये स्थाप्यताम्, तासु शोध्यताम्; वृषभस्य बीजे, तव वीर्ये, हे इन्द्र। मित्राय पुरुषाः इन्द्रं चयन्ति—महान्, अस्माकं प्रियं, अस्मासु रमन्तम्; वज्रधरः महादाता, बलाय महात्मानं यज। यस्यान्तः, वीर्येच्छया, सुवर्णरथाः, रथे स्थिताः; तस्य रज्जवः, दृढहस्ताः, अश्वाः बलिनः युक्ताः। तव पादौ, हे बलिन, शोभाय उत्सुकः; साहसी, वज्रधारी, शक्तिमान्, कुशलः; सुगन्धवस्त्रधारी, दर्शनीयः, सुवर्णरूपः, पुरुषाणां नेता अभवत्। सः सोमः, मिश्रिततमः, पीड्यते; तस्मिन् अन्नं पक्तं, धान्यं विद्यमानम्; इन्द्रं स्तुवन्ति, पुरुषाः, स्तोत्रकर्तारः, देवप्रेरिताः। तव बलस्य अन्तः नास्ति, हे महाबलिन; तव महत्त्वं दिवि पृथिव्यां न सीमितम्; सूर्यः तौ पूरयति, शीघ्रगामी, सेनानायकः जलमध्ये इव। एवं इन्द्रः, सुलभः, उत्तमः, स्तुतः, नस्तुतः, पीतदर्दुरः, महाबलिन; एवं जातः, असमानबलः, शत्रून्निहन्ति, दस्यून् पतयति। सः बलं वर्धयति, एकाकी, अव्ययी, धनं वितरति; इन्द्रः दिवि पृथिव्यां विस्तारं कृतवान्, उभयोः लोकोः अर्धं स्वीकृतवान्। तस्य महदधिपत्यं चिन्तयामि—यत् सः धारयति, तत् न कश्चन क्षिपति; प्रतिदिनं सूर्यः दृश्यते, निवासः विस्तीर्णः, बुद्धिमान् तान् स्थापयति। अद्यापि, हे इन्द्र, तव मार्गः जलाय कृतः, यदा तान् प्रवर्तितवान्; पर्वताः, भोजनस्थाः इव, स्थिराः न अभवन्; तव, हे बुद्धिन, स्थिरप्रदेशाः उद्घाटिताः। सत्यं, तव सदृशः अन्यः देवः नास्ति, हे इन्द्र, न च कश्चन मनुष्यः महान्; सर्पं जलमध्ये शयानम् अहन्, जलं समुद्राय प्रवृत्तम्। इन्द्रः जलं विभक्तवान्, बाधां व्यत्सारयत्, पर्वतस्य स्थिरत्वं भग्नवान्; गतिषु जनिषु राजा अभवत्, सूर्यं, दिवं, उषसं च उत्पादितवान्। एकः, हे इन्द्र, धनाधिपः, स्वामी अभवत्; जनाः तव द्वयोः हस्तयोः स्थापिताः। सन्ततौ, जलेषु, पुत्रेषु, सूर्ये, जनाः विविधं वचनं भाषन्ते। तव वीर्ये, हे इन्द्र, सर्वं स्थावरं च कम्पते; लोकाः, दिवः पृथिवी, पर्वताः, वनानि, सर्वं स्थिरं तव जन्मना भीतं। कुत्सेन सह, हे इन्द्र, शुष्णं, कूयवं च गोयुद्धे अभिप्रत्युद्धतवान्; दशपुत्र्याः कोशं सूर्यस्य विभक्तवान्, चौराणां दुर्गाणि भग्नवान्। शम्बरस्य शतं दुर्गाणि दस्यूनां दुर्जयस्य नाशितवान्; तव बलात् दिवोदासाय धनं दत्तवान्, सोमपाय, भरद्वाजाय स्तुत्याय च। हे सत्यवीर्य, महायुद्धाय रथं आरोह, हे इन्द्र, घोरशक्ति; नूतनधनं मार्गे आगच्छ, अस्माकं साहाय्यं कुरु, अस्माकं स्तुतिः जनेषु श्राव्यताम्। तस्य, वीरस्य, महाबलिनः, शूरस्य, वज्रधरस्य, वीरप्शिनः, नूतनानि प्रियाणि वचनानि रचयामि, प्राचीने। सः, स्तुतः, सूर्येण, बुद्धिमाता मातरम्, पर्वतं विदारयत्; स्वैः गीतैः, हर्षितः, गोस्थानानि विमोचितवान्। सः, नित्यविजयी, अग्निभिः, गीतैः, मापज्ञैः, बहूनि कर्माणि कृतवान्; मित्रैः दुर्गभञ्जनः, बुद्धिमान्, बुद्धिमता दुर्गाणि भग्नवान्। वीरगणैः, हे नरश्रेष्ठ, गायकं महाफलैः, महाबलैः समीपं आगच्छ; गीतप्रिय, शुभलाभाय आगच्छ। वेगस्य, बलस्य च, इन्द्रः, शक्तिसंयुक्तः, दक्षिणात् शत्रून् अपाकृतवान्; एवं सततं प्रयच्छन्, अभेद्यं धनं प्रतिदिनं अन्वेषितवन्तः। हे इन्द्र, बलिष्ठ, अस्माकं बलं दत्तुम् इच्छामि, हे वृषन्, वांछितदानदातः, उदारः; यः अश्वसमृद्धः, स्वैः अश्वैः शत्रून् जयति, युद्धेषु शत्रून् विजयी भवतु। तव कृते, हे इन्द्र, जनाः स्पर्धायां साहाय्याय आह्वयन्ति; त्वं, बुद्धिमता, पाणीन् विक्षिपसि, तव साहाय्येन, शीघ्रः, पुरस्कारं जयति। त्वं, हे इन्द्र, शत्रू, दस्यून्, वृत्राणि च हन्ति, शूरः; शत्रून्प्रहारैः निपातयसि, युद्धेषु श्रेष्ठं पुरुषं पश्यसि। एवं त्वं, हे इन्द्र, अव्यभिचारिण्या साहाय्येन, मित्रः, सर्वजीवनस्य रक्षकः, वृद्धये भव; यदा त्वां सूर्याय आह्वयामः, शूर, युद्धे न व्यथामहे। अधुना, हे इन्द्र, अस्माकं च वंशस्य च कृते, अनुग्रहीता, साहाय्यकारी भव; एवं स्तुत्वा, तव महत्त्वस्य आश्रयेषु, उच्चे दिवि, गोसमृद्धे, वसामः। त्वं, हे इन्द्र, बहूनि गीतानि एकत्र आगच्छन्ति, बहूनि चिन्तनानि तव समीपं यान्ति, हे महाबलिन; प्राचीनानि च, अद्यतानि च, ऋषिणां स्तुतयः परस्परं इन्द्राय स्तोत्रेषु स्पर्धन्ति।