देवा अग्निं प्रज्वलयन्ति, स एवाग्निः पुरस्तात् स्थितः, वृत्रघ्नः, येन निःश्रेयसधनानि सम्पद्यन्ते। सः तेजसा असुरान् प्रतिनुदति। तस्मिन्समिद्धे अग्नौ, इन्द्राय सोमं पिबस्वेति स्तोत्रैः यजमानाः याचन्ते। वीर्यवान् इन्द्रः, वज्रधारी, गवां बृहद्गृहम् अपावृणोत्, सर्वान् वृत्रान् रिपूंश्च शक्त्या जघान। तस्मै शीघ्राय, जयिनं महिषं केशिनं, प्राज्ञाय, स्तोत्रैः सोमं पातुं प्रार्थयन्ति; स एव गोष्ठान् विदारयति, वज्रं बिभर्ति, अश्वसमानवेगः, तेजसा स्पर्धायाः विजयं प्राप्नोति। पूर्ववत् सोमपानं कुरु, इति स्तुत्यं श्रुणु, हर्षमावह, स्तोत्रैर्भव, पिपासुषां सूर्यं प्रादर्शय, शत्रून् हन्य, गावः जय; इन्द्रायेत्युपास्ते। सोमपानात् तेजस्वी भवसि, बलवीर्येण प्रहृष्टाः त्वयि प्रमुद्यन्ते। तैः सोमैः त्वं सूर्येण, उषसा च साकं मुदसि; दृढानि वार्त्राणि विदारयसि; महत्पर्वतम् परिवृत्य, अचलं स्थानं पर्याचर। तेन तव संकल्पेन, कर्मणा, दक्षेण, पक्तदक्षिणं हविः पक्वम्; गोष्ठात् गावः मुक्ताः, अङ्गिरसः त्वं, दुर्गं विदार्य, गोस्रोतांसि प्रवर्तयः। त्वया पृथिवी विस्तृता, महत्तेजसा व्यापिता; दिवं समुन्नीय, दिव्ये कन्ये, पूर्वमातृ, युवत्यौ, ऋतस्य अनु, त्वया धार्ये। तदा सर्वे देवाः, पुरेषु, त्वां एव एकं कर्मणि बलिनं न्यधुः; ये देवाः असुरैः स्पर्धमाना, ते इन्द्रं प्रकाशदातारं चक्रुः। तदा दिवः मनसा वज्रेण विदारितः; आपः प्रवव्रुः; यदा इन्द्रेण महता बलिना अहिं हतः, सः सर्वशत्रुं निपातितवान्। तदा त्वष्टा इन्द्राय महावज्रं सहस्रधारं, शतशृङ्गं, निर्ममे; तेन त्वं अहिं, दारुणं, निपातितवान्। सर्वे मरुतः, संयुक्ताः, तव वीर्यं वर्धयन्ति; हव्यं पचन्ति; पूषा विष्णुश्च त्रिषु लोकेषु सोमं वहन्ति वृत्रघ्नाय। त्वया स्रवतः नद्यः विमुक्ताः, संगृहीता आपः विसृष्टाः; तेषां पन्थानं अनुसृत्य, सिन्धुं प्रति आपः प्रावर्तयः। एवं सर्वाणि कर्माणि कृत्वा, इन्द्रः महाबलः, अजितः, वीर्यस्य सखा; तव वज्रेण, शस्त्रैश्च, नवानि स्तोत्राणि कृत्वा तव स्तौमः। इन्द्र, महिमानं, बलं, श्रियं च दत्तु; धीमन्तः तेजो लभन्ताम्; भरद्वाजाय नायकान्, वीरांश्च ददातु; दिवि इन्द्रः नः पातु। एतेन वयं देवैः सह स्पर्धायाम् जयामः; शतृन् विजित्य, सुतनयाः स्याम। तम् इन्द्रं, बलिनं, जित्वानं, बहुभिः आहूतं, स्तोत्रैः स्तौमः; वीर्यवान्, अजितः, धैर्यवान्, नृमृषभः सः। सः सेनानी, सर्वान् कम्पयन्, तीक्ष्णः, शीघ्रः, प्रजाजनानां नेता; महद् रजः उत्पाट्य, एको जातः गणानां जयिता। त्वं एव, अजय्य, दस्युं निपात्य, आर्याय जनान् रक्षसि; किं तत् तव सत्यम् बलं, उतोSस्ति किञ्चिदधिकम्? सत्यम् वक्तुमर्हसि। तव वीर्यं स्थिरं, अतिबलिष्ठं, शीघ्रतरं च; तव दारुणस्य बलं वर्धितम्, धृढनिश्चयस्य निश्चयः अधिकृतः। सा प्राची मित्रता नः अस्तु, यदा अङ्गिरसोSस्माभिः सह तव स्तोत्रं कुर्मः। त्वं दुर्गाणि, अचलानि, विरोधिनां विदार्य, सर्वाणि बन्धनानि भग्नवान्। सः स्तोत्रैः आह्वयितव्यः, महाबलः, महायोधः वृत्रस्य शत्रौ; वज्रधारी, सन्तानाय, पौत्राय च श्रीं दत्तवान्, युद्धेषु च विजयी। सः पुरुषाणां मूलं अतिक्रान्तवान्, अमृतनाम्ना श्रेष्ठः; कीर्त्या, बलिना, श्रियाऽग्रणीः, नृणां मध्ये वसन्। सः न जनान् मोहयति, न च मिथ्यावदति; कुमुरिं धुनीं च निगृह्य, इन्द्रः पिप्रुं, शम्बरं, शुष्णं च निपात्य, च्यौत्ने दुर्गाणि भग्नवान्। उत्तिष्ठ, रथं आरोह, इन्द्र, पिङ्गाश्वाभ्यां, वृत्रवधाय; दक्षिणे हस्ते वज्रं गृहाण; नानाशक्तिभिः प्रमुद्यस्व। यथा अग्निः शुष्कदर्भान् दहति, तथा तव शस्त्रं रक्षांसि दहत्विन्द्र; घोरया विद्युत्समया। गम्भीरया शक्त्या, त्वं पापानि भग्नवान्, दुष्टान् अपाकरोः। आगच्छ, इन्द्र, सहस्रमार्गैः, श्रीमन्, धनद, बहुप्रतापः; वीर्येण, यशसा, सुमध्ये, त्वं युद्धस्य अधिपः। सः प्राची महिमा, शश्वत्, महाश्रीः, दिवि पृथिव्यां व्याप्य स्थितः; न तस्य शत्रुः, न स्पर्धकः, न समः अस्ति। तव कर्मेदं क्रियतामद्य, यथा कुत्साय, आयवे, अतिथिग्वाय च सहायः अभूः। त्वं सहस्रशः शत्रून् निपात्य, तुर्वयाणं भूमिषु जयाय नयः। त्वामनु, देव, देवाः प्रमुद्यन्ते, त्वं प्राज्ञतमः; यत्र त्वं पन्थानं कुर्वसि, जनानाम्, आत्मनः, तत्र त्वं स्तूयसे। त्वामनु, इन्द्र, दिवौ च पृथिव्यौ बलं यच्छतः; अमराः देवाः त्वां अनुव्रजन्ति; यत् इच्छसि, तत् कुरु; नव्यं स्तोत्रं यज्ञैः कुरु। इन्द्रः महान्, नरदः, जनानां पतिः, द्विगुणः, अव्ययी शक्त्या; अस्माकं वीर्याणि, पुण्यानि, विस्तारयन्, साधुभिः कृतानि। धीषणा इन्द्रं, एकं, अस्मदर्थे स्थापयतु; सः उन्नतः, अमरः, नित्यनवः, महाबलः, युद्धेषु साक्षात् वर्धितः। ते तव विस्तीर्णे हस्ते, इन्द्र, अस्मभ्यं कीर्तिं ददातु; गोपाल इव गवां, इन्द्राग्नी, अस्माकं युद्धे बलं वर्धयेताम्। तम् इन्द्रं, चातिनामस्य स्तोत्रैः, विजयाय आह्वयामः, यथा पूर्वे स्तोतारः, निष्कल्मषाः, अविघातिनः, कृतवन्तः। धृतव्रतः, धनदः, सोमवर्धितः, सः महाश्रीमान्; सम्पदाम् पन्थानः अत्र संगता, सिन्धवः इव समुद्रं प्रति। नः, वीर्यवन्तं, इन्द्र, महाबलं, अतितीक्ष्णं, हरिवः, सर्वं यशः, पुंसां वीर्यं, मुदाय ददातु। सा तव प्रमदिता, इन्द्र, युद्धेषु जयिनी, अस्मान् प्रकाशयतु; येन सुतनयस्य रक्षां लभेम, दीर्घायुषः स्याम। अस्मभ्यं वीर्यं, धनदं, तेजस्वि, दक्षं बलं, इन्द्र, ददातु; येन युद्धेषु रिपून् जेष्याम, स्वजनं परजनं च तव सहायेन नुदाम। तव वीर्यं, महिष, पृष्ठतः, ऊर्ध्वतः, अधः, अग्रतः च आगच्छतु; सर्वतः संनह्यताम्; इन्द्र, अस्मभ्यं प्रकाशवतीं कीर्तिं ददातु। एवं ऋषयः, स्तोत्रैः, यज्ञैः, इन्द्रस्य महिमानं, वीर्यं, कृपां च, भक्त्या अनुवदन्ति।