अग्निः तीक्ष्णया ज्वलनशक्त्या सर्वान् विघ्नान् दूरं नयति, सः अस्माकं कृते धनसमृद्धिं विजयी कुर्यात्। जातवेदाः, प्राज्ञः अग्ने, अस्मभ्यं वीर्यवान् धनं वह, अस्माकं शत्रून् दुष्टान् च विनाशय। त्वं, हे जातवेदः, दुःखदुःखेषु अस्मान् रक्ष, प्रार्थनाविद् अग्ने, अस्मान् पालय। यः कश्चन मनुष्यः दूरात् अस्मान् हिंसitum इच्छेत्, तस्मात् भयं त्वं निवारय। भगवन् अग्ने, स्वजिह्वया तं दुष्टमानुषम् अपसारय, यः अस्मान् हिंसitum इच्छति। भरद्वाजाय व्यापकं रक्षां ददातु अग्निः, श्रेष्ठं धनं च वहतु। अग्निः, धनदायिने, प्रज्ञया शत्रून् निहन्ति, सः प्रज्वलितः, आहूतः, प्रकाशते। मातुः गर्भे, पितुः पितामहः इव, अग्निः सत्यस्य स्रोतसि नित्यं दीप्तिमान् आसीत्। जातवेदः, प्रजावान् स्तोत्रं वह, प्राज्ञः अग्ने, दिवि प्रज्वलमानः। त्वं, शोभनरूप, तेजस्वी, बलसम्पन्न अग्ने, अस्माकं स्तुतिं शृणु। त्वत् छायायाम्, दिवाकरस्येव, अस्माकं शरणम् आगतम्, सुवर्णवर्ण अग्ने। त्वं, वीरवत्, तीक्ष्णशृङ्गः वृषभः इव, दुर्गाणि भिनत्ति। यं जातम् अपि, जनाः हस्ताभ्यां न वहन्ति, सः अग्निः, कुलानां धर्मिष्ठः। देवेषु प्रियं देवम्, धनदं, स्वे आसने स्थापय। जातवेदसे, नूतनाय अतिथये, सौम्यगृहपतये, स्वागतम् अर्पयाम। अग्ने, स्वान् अश्वान् योजय, ये शीघ्रगामिनः, हविः वहन्ति। अग्ने, समिद्भिः सह आगच्छ, सोमपानाय देवेषु हविः वह। अग्ने, भारतानां कृते, अमृतदीप्त्या उदय, अजरः, तेजस्वी, प्रज्वल। यः कश्चन मनुष्यः, यज्ञे, सम्यक् हविर्दद्यात्, पृथिव्याः दिवश्च होत्रारं सत्यम्, हस्तौन्नतैः, श्रद्धया, आह्वयेत्, सः त्वां वन्देत्। त्वाम् अग्ने, स्तोत्रेण, हविषा च, हृदि निर्मितं यजाम; तव रक्षकवृषभाः तुभ्यम् अनुकूलाः स्युुः। देवाः अग्निं प्रज्वलयन्ति, प्रथमम्, वृत्रहन्तारम्, येन धनानि सृज्यन्ते, सः बलवता रक्षांसि नुदति। सोमं पिब, महाबल, यस्य स्तुतिः क्रियते; इन्द्र, गोष्ठानां विस्तीर्णं दुर्गं भिन्धि; त्वं, साहसी, वज्री, सर्वान् वृत्रान् शत्रूंश्च तेजसा नाशय। स्विफ्ताय, विजिगीषवे, जिष्णवे, धृतमाने वृषभाय, प्राज्ञपतये सोमं पिब; सः गोष्ठानि भिनत्ति, वज्रधारी, अश्ववत् शीघ्रः; इन्द्र, तेजसा स्पर्धां जय। पूर्ववत् पिब, तव हर्षः वर्धताम्; स्तोत्रं शृणु, गीतैः वर्धस्व; तृषितेभ्यः सूर्यं दृश्यं कुरु; शत्रून् हन, गाः जय। एते मदिरा, इन्द्र, महाबल, स्वयंसिद्ध, पीतानि त्वां दीप्तिमन्तं कुर्वन्ति; उत्सुकाः तव महाबलम् आनन्दयन्ति। एभिः पानैः त्वं सूर्येण, उषसा च रमसे; दुर्गाणि भिनत्ति; इन्द्र, पर्वतम् परिक्राम, अचलं स्थलम् परिभ्रम। तव धिया, कर्मणा, कौशल्येन, त्वं पक्तं हविः पक्ववान्; गोः बन्धनात् गाः मोचयः, अंगिरस्, दुर्गं भिनद्, गाः प्रवाहितः। त्वं पृथिवीं विस्तारयः, तव महाबलम् व्याप्नोति; दिवम् उद्वर्धयः, इन्द्र, महाबल, उच्चैः; द्वे देव्यौ कन्ये, प्राची मातरौ, त्वं धारयः। सर्वे देवाः, पुरा नगरेषु, त्वाम् एकम्, इन्द्र, कर्मणि महाबलम् स्थापयन्; ये, देवान् असुराः आपद्यन्त, ते इन्द्रम् प्रकाशदायकम् अत्र वव्रुः। तदा दिवम्, मनसा, वज्रेण विदार्य, आपः प्रवहन्ति; इन्द्रेण, बलिना, अहिः हतः, सर्वशत्रुः पतितः। ततः त्वष्टा, महाबल, तुभ्यं सहस्रशृङ्गं वज्रं निर्मितवान्, शतधारम्; तेन त्वं अहिं, निष्ठुरम्, निहन्त। सर्वे मरुतः, एकत्र, तव बलम् वर्धयन्ति, इन्द्र; पूषा, विष्णुश्च, त्रिषु लोकेषु, मदिरां वहन्ति वृत्रहन्त्रे। त्वं, इन्द्र, महतीः नदीनां वहः, संगृहीतानि आपः, मुक्त्वा, प्रवाहम् विसृज्य, तासां पन्थानम् उद्घाट्य, आपः सागरं नयः। एवं, सर्वाणि कर्माणि कृत्वा, इन्द्रः, महाबल, अजित, बलसखा; तव स्वशस्त्रैः, वज्रेण, नूतनैः स्तोत्रैः वयं त्वां स्तुमः। इन्द्र, अस्मभ्यं कीर्तिं, बलं, धनं च ददातु; प्राज्ञे तेजः ददातु; भरद्वाजाय नेतॄन्, वीरांश्च ददातु; स्वर्गे, इन्द्रः अस्माकं रक्षकः अस्तु। एतेन वयं देवैः अनुग्रहीताः, स्पर्धां जयं, शतृन् विजित्य, बलवत्पुत्रैः प्रमोदाम। तम्, बलश्रेष्ठम्, विजितारम्, अनेकैर् आह्वयन्तम्, इन्द्रम्, स्तौम; महाबल, अजेय, धीरम्; गीतैः नरवृषभम् उच्चावचः कुर्मः। सः वीरः, महाबल, सर्वान् कम्पयन्, तीक्ष्णः, शीघ्रः, जनपतिः; महत् रजः जनान् प्रेरयन्, सः एकः एव गणानां जयता अभवत्। नूनं त्वमेव, अजेय, दस्युम् अपातयः, आर्याय जनान् रक्षन्; किम् एतत् तव परमं बलम्, इन्द्र, उत किञ्चिद् अधिकम् अस्ति? सत्यम् वक्तुम् अर्हसि। अहम् तव बलम्, महाजात, स्थिरम्, बलिष्ठम्, शीघ्रतमम् इति मन्ये; तव तीक्ष्णस्य बलम् अधिकम् अभवत्, अचलस्य निश्चयः अधिकतरः जातः। एवं ऋषयः अग्निं च इन्द्रं च स्तुवन्ति, तयोः कृपया धनानि, वीर्यं, कीर्तिं च प्रार्थयन्ति; तयोः तेजसा सर्वे शत्रवः नश्यन्ति, भक्ताः सुखानि प्राप्नुवन्ति।