अथ पुरा, ऋषयः प्राज्ञाः, अथर्वाणमिव, अग्निं सम्यक् प्रज्वालयन्ति स्म। ते तम् अग्निं, यं कर्षणीयं, कृष्णदर्भेण समिधा समुत्थापयन्ति, यथा धर्मविदः सम्यक् वेदाः। सः अग्निः, देवानां प्रीत्यर्थं, सर्वसंपदः सिद्ध्यर्थं, जातः, अमृतान् सत्यधृतः देवान् समीपं गच्छति, यज्ञमधि स्पृशति। वयं च गृहपतये, महत्यै अग्नये, अग्निसंस्कारैः मानवानां मध्ये श्रेष्ठं कृतवन्तः। तव तीक्ष्णया शक्त्या, अस्माकं गृहाग्नयः स्थिराः स्युः; त्वं अस्मान् सम्यक् पालय। अग्ने, त्वं सर्वेषां यज्ञानां होतासि, सर्वेषु नियुक्तः; देवैः सह मानुषेषु प्रतिष्ठितः। तव मधुमतीभिः जिह्वाभिः यज्ञे महत्या शक्त्या देवान् आनीय, तान् सम्यक् पूजय। त्वं हि, विप्रे, यज्ञानां पथः, देवयानान् मार्गान् साक्षात् वेत्थ; यज्ञेषु, चिन्तयन्, देवपथान् अनुगच्छसि। त्वां, यथा भरतः अश्वैः सिद्धिम् इच्छन्, प्रार्थयामास; सः त्वां, यज्ञार्हम्, यज्ञे उपतिष्ठत। त्वं, सोमं पिप्युषे दिवोदासाय, सेवा कुर्वते भरद्वाजाय, बहून् रत्नान् ददासि। अमृतदूत, त्वं, स्तोत्रिणः शुभं स्तोत्रं शृण्वन्, दिव्यान् जनान् आनीयसि। त्वं, अग्ने, स्वराजः, मर्त्यैः देवप्रीत्यर्थं आहूयसे; यज्ञेषु त्वां देवम् उपासते। तव दृश्यं रूपं, तव चेष्टां, सर्वे इच्छन्तः देवाः हर्षेण गृह्णन्ति। त्वं, मनुना नियुक्तः होताऽसि, ज्ञानवाँश्च अग्निः; दिव्यानां गणान् यज्ञे पूजय। अग्ने, स्तुतः, इह आगच्छ, हविः गृहाण; होतारं सानुषि कुर्वाणः बर्हिषि उपविश। यमग्निं समिध्भिः, अङ्गिरसो घृतैः च पोषयामः, सः कनिष्ठः महता तेजसा प्रज्वलतु। देव, त्वं अस्मान् विस्तीर्णं कीर्तिम्, महत् बलं च ददासि, अग्ने। अग्ने, अथर्वा त्वां पद्मात्, सर्वस्य सृष्टेः शीर्ष्णः, मन्थितवान्। तम् एव त्वां, ऋषिः दध्यञ्चः, अथर्वणः पुत्रः, प्रज्वलितवान्—वृत्रघ्नं, पुरोभिदम्। तम् एव त्वां, बलिनं, पथ्यः प्रज्वलितवान्—शत्रुघ्नेषु पराक्रमी, संग्रामे धनदः। अग्ने, इह आगच्छ; एतानि विविधानि वचनानि तुभ्यं वदामि; एभिः हविःभिः त्वां वर्धयेम। यत्र यत्र तव मनः, तव परमा दक्षता स्थापिता, तत्र त्वं स्वं वासं स्थापयसि। तव किञ्चिदपि कर्म, दातः, अत्र न विफलम्; तस्मात् वयं तव प्रीतिम् अवाप्नुयाम। अग्निः, हे भरत, वृत्रघ्नः, नानाविधज्ञः, दिवोदासस्य सत्यपतिः, आगतः। सः, महिमा द्वारा, सर्वाणि भौमानि वित्तानि अतिक्रामति; विजयी, नूतनैः न जय्यः। त्वं, अग्ने, प्राचीनः सन् अपि नित्यनूतनः, संयुक्तया शोभया, महता दीप्त्या, विस्तारोऽसि। मित्राः, साहसं अग्निं स्तुत्या हविषा च यजत; प्राज्ञाय गायत, संगीतम् कुरुत। सः हि, यः मानवजातिषु यजमानः, चिन्तयन्, पुरोहितः, दूतो हविर्वाहकः चास्ति। ते राजानः, शुद्धचित्ताः आदित्याः, मरुतां गणः च—अग्ने, इह उभे लोकौ आह्वय। तव दृष्टिः, अग्ने, दीप्तिमती; सा मर्त्यानां श्रेयः इच्छति; त्वं बलस्य, अमृतस्य च पुत्रः। तव इच्छया, अग्ने, यः मर्त्यः उत्तमान् स्तुतिभिः प्रयत्नं करोति, सः अद्य दानश्रेष्ठः भवतु; त्वं देवैः अलङ्कृतः। तव साहाय्येन, अग्ने, श्रेयः इच्छन्तः सर्वाणि भयानि अतिक्रान्ति; शत्रूञ् जयन्ति। अग्ने, तव तीक्ष्णया ज्वलन्या सर्वं निवारय; अग्ने, अस्मभ्यं वित्तं जय। वीर्यं वित्तं नः आनय, हे जातवेदः, प्राज्ञः जनानां मध्ये; दस्यून् नाशय, कुशलः। हे जातवेदः, अस्मान् आपदः, अमंगलानि च पालय; त्वं मन्त्रविद्, अस्मान् रक्ष। योऽपि मर्त्यः, अग्ने, दूरात्, अस्मान् हिंसितुम् इच्छेत्—तस्मात् भयान्नः त्रायस्व। देव, तव जिह्वया तं दुष्कृतिनं दूरं कुरु, यः मर्त्यः अस्मान् हिंसितुम् इच्छति। भरद्वाजाय विस्तीर्णां रक्षा ददातु, अग्ने; श्रेष्ठं वित्तं आनय। अग्निः, द्रष्टा, ददुषे धनं, शत्रून् निहन्ति; प्रज्वलितः, आहूतः, दीप्तिमान् भवति। मातुः गर्भे, पितामहः, ज्वलनः, अनवरतः, सत्यस्य मूलम् उपविशति। जातवेदः, सुतसंपन्नं स्तोत्रं नः कुरु; प्राज्ञः अग्ने, दिवि दीप्तमानः। यस्य रूपं शोभनं, ऊर्जा बलं च युक्तं, तस्मै अग्नये, वयं गीतानि समर्पयाम।