अत्र ऋषयः अग्निम् उज्ज्वलितं हव्यवाहनं समिद्धमन्त्रैः स्तौः, तं शुचिं, तेजस्विनं, यज्ञस्य पुरोऽहितं, प्राज्ञं, बहुवित्तदं, अनृतवर्जितं, काव्यं, सर्वजन्मविदं, आशीर्भिः ववृमहे। स एव अमृतो दूतः, युगान्युगानि हविःवाहनः, स्तुत्यः, रक्षिता, देवानाम् अपि मानवानाम् अपि, सदा जाग्रतः, श्रद्धया सर्वेषां जनानां ईशानः, प्रतिष्ठितः। अग्निः, भूषितः, ऋतस्य च अनृतेः च अनुचरः, देवदूतत्वेन लोकान् विचरन्, अस्माभिः तव धीमहि सौम्यं, यत् त्रिधा नः पालयासि, सौम्यः भूत्वा नः अनुगृहाण। तं सुशोभनमुखं, मनोज्ञदर्शनं, प्राज्ञं, विज्ञाय, सखायमिव वयं ववृमहे; स सर्वकर्मविद्, अमृतान् प्रति हविः घोषयतु। अग्ने, यं त्वां प्राज्ञः यजमानः उपयच्छति, त्वया सः रक्ष्यते, पोष्यते; भागो वा दीधितिः वा यज्ञस्य, त्वया सः बलसमृद्ध्या च धनसमृद्ध्या च पूर्यते। त्वं नः रिपोः अभयम्, त्वं महाबलः अपवादात् रक्ष; तव धारया सह नः संपृणु, इच्छन्तं धनं समृद्धं सन्निधत्ताम्। अग्निः होतारः, गार्हपत्यम्, राजा, सर्वजन्मवित् जातवेदाः; सः देवेषु च मनुष्येषु च यज्ञाय सर्वश्रेष्ठः, हविर्युक्तः भक्तान् नेतु। अग्ने, अद्य त्वं होतारः, दीप्तज्वलनः, प्रजायाः यज्ञे अध्वर्युः; त्वमेव यजमानः, सत्येन महत्त्वेन च पूजितः, अद्य तव हविं वह। त्वाम् उपासितुं सुपन्थानः स्थाप्यन्ताम्; पृथिवी च द्यौश्च त्वां यज्ञाय स्थापयेताम्; महादान, बलद, अग्ने, त्वया सर्वाणि दुःखानि तरामः, त्वया एव तानि तरामः। अग्ने, स्वैः देवैः सह, प्रथमं रुरुचः ऊर्णायाम् उपविशतु; सवितुः नेष्ट्रर्थं घृतवत् हविः यथावत् यजमानाय नेतु। एष एव अग्निः, अथर्वणा इव, प्राज्ञैः समिद्धः; तम् उत्प्रेरितव्यम् कृष्णाद् दारोः अरन्याद् अग्निहरणेन आनयन्ति। सः देवानाम् अनुग्रहाय, पूर्णाय श्रेयसे, अमृतान् ऋतधृतः उपसर्प, यज्ञे स्पृश। वयं, अग्ने, गृहपतये, त्वां महान्तम् मनुष्यानां समिध्भिः कृतवन्तः; अस्माकं गार्हपत्यं स्थिरं भवतु; तेजसा सर्वतः पालय। त्वम् एव होतारः सर्वेषां यज्ञानां, सर्वत्र नियुक्तः, देवैः सह मनुष्येषु। त्वया प्रियाभिः जिह्वाभिः यज्ञे पूजां महत्त्वेन कुरु; देवान् आनीय पूजय। त्वमेव यः यज्ञानां पन्थानः वेत्सि, देवानाम् मार्गान् च साक्षात् जानासि, अग्ने, यज्ञेषु प्रचेतः। त्वां प्रार्थये, यथा भरतः अश्वैः सिद्धिं प्रार्थयन् त्वां पूजयामास, त्वं यज्ञीयः। त्वं दिवोदासाय सोमपाय, भरद्वाजाय सेवमानाय, एतानि बहूनि धनानि ददासि। त्वं, अमृतदूत, देवगणान् श्रुत्वा गायकस्य शुभाशिषं आनयसि। त्वं, अग्ने, स्वराजः, अमृतत्वाय देवेषु प्रार्थ्यः; यज्ञेषु त्वां देवत्वेन पूजयन्ति। तव दृश्यं रूपं च इच्छां च सर्वे देवाः कामयमानाः हर्षेण गृह्णन्ति। त्वं होतारः, मनुना नियुक्तः, विदुषां मध्ये श्रेष्ठः; अग्ने, स्वर्गकुलान् पूजय। अग्ने, इह आगच्छ, स्तुतः, हविः प्रतिगृह्य, होतारं कुर्वन् बर्हिषि उपविश। यम् वयं समिद्धैः, अङ्गिरः, घृतैः च पुष्णुमः, सः दीप्तिमान्, कनिष्ठः, सञ्जातः। देव, त्वं महतीं कीर्तिं महत् बलं च अस्मभ्यं ददासि, अग्ने। त्वां, अग्ने, अथर्वा पद्मात्, विश्वस्य शीर्ष्णः, उत्पिपेश। स एव त्वं, दध्यञ्चः अथर्वणः पुत्रः, प्राज्ञः, समिद्धवान्, वृत्रहा, पुरोवृदः। स एव त्वं, बलिन्, पथ्यया समिद्धः, शत्रुघ्नः, युद्धे धनदः। अत्राग्ने, त्वां विविधैः वचोभिः संबोधयामि; एभिः हविभिः त्वां पुष्णुमः। यत्र तव चेतः, श्रेष्ठं कौशलम्, तत्र त्वं निवासं स्थापयसि। न किञ्चित् तव कर्माणि, दातारः, असफलानि; तस्मात् वयं तव प्रियताम् आप्नुमः। अग्निः आगात्, भरतः, वृत्रहा, नानाविद्यः, दिवोदासस्य सत्यपतिः। सः एव सर्वाणि पार्थिवानि वित्तानि महत्त्वेन अतिक्रामति, विजयी, नूतनैः अजेयः। त्वं, अग्ने, प्राचीनः सन् अपि नित्यनवः, संयुक्तया दीप्त्या, महता तेजसा व्याप्तः। हे मित्राणि, वीरं अग्निं स्तुत्यं यजस्व, गाय, धीयसं गाय। सः एव मानवजातिषु होतारः, प्राज्ञः, मनसा, दूतः, हविःवाहनः। ते राजानः, शुद्धचेतसः आदित्या, मरुतां गणः च—अग्ने, उभौ लोकौ आह्वय। तव दृष्टिः, अग्ने, दीप्तिमती; सा मनुष्याणां श्रेयसि इच्छति, वीर्यस्य अमृतत्वस्य च पुत्र। तव इच्छया, अग्ने, यः नरः श्रेष्ठया स्तुत्या प्रयतते, सः अद्य दानाय श्रेष्ठः भवतु, त्वं देवैः भूषितः। तव साह्येन, अग्ने, श्रेयसः इच्छवः सर्वाणि आपदः अतिक्रामन्ति, रिपून् जयन्ति, शत्रून् तरन्ति। एवं ऋषयः अग्निं यथाक्रमं स्तुवन्तः, तं यज्ञस्य केन्द्रं, देवमनुजयोः सेतुं, सर्ववित्, सर्वरक्षकं, सर्वदानप्रदं च, श्रद्धया, हविभिः, स्तुतिभिः च उपासते।