अथ सानातनधर्मगाथायाम्— अग्नये हि सहाय्याय, महनीयाः सम्पदः परस्परं स्पर्धन्ते। ये यत्नवन्तः, व्रतानि चरन्तः, ते दुष्टशत्रून् जयन्ति। स अग्निः, आपां मृत्युनश्च विजेता, वीर्यवान् सत्यपतिं ददाति; तस्य पराः शत्रवः भीताः कम्पन्ते। यः अग्निः स्वविद्यया, शत्रुवन्तं देवम् मर्त्यात् अपसारयति, तस्य सम्पदः, सुगुप्ता, स्पर्धासु विजयं लभते। हे देव अग्ने, मित्रस्य सखा, अस्माकं कृते देवांश्च वद; स्वर्गभूम्योः सुमनसः प्राप्नुयाम, रक्षां श्रियं च गृहम् आनय; द्वेषं दुःखं चापदं च अस्मान् पारेयुः—तव सहाय्येन वयं तानि पारेयाम। अथाहं तम् अतिथिं, युष्माकं सदा जागरूकं, सर्वजनानां स्वामिनं, गाथया स्तौमि; स स्वर्गस्य जन्म वेद, स वै शुचिः, यथासंस्थं हविः गृह्णाति। तम् भृगवः सुजातम्, सखेव प्रज्वलितम्, वनेषु स्तुत्यं, ऋज्वीं ज्वलनां, स्थापयन्; तथा त्वं, प्रीयमाणः, आश्चर्यरूप, होतारः, स्तुतिभिः प्रतिदिनं मह्यसे। एवं त्वं, अप्रतिषिद्धः, बलवान्, महात्मा, अन्येषां बलं अतिक्रामसि; वीर्यपुत्र, यजमानाय, भारत्वाजाय च, अभयम्, कीर्तिं च दीहि। अग्निं तम् अतिथिं, प्रकाशमानं, ज्योतिषां स्वामिनं, नराणां होतारं, यज्ञकुशलम्, प्राज्ञम् ऋत्विजं, वाचस्पतिं, सुरुचिरं स्तौमि; स देवः, हविः वहन्, उदारः। स तेजसा भूमिं व्याप्य, उषस इव ज्योतिषा प्रकाशते; स सूर्य इव अनवद्यतेजाः, सदा युवा, न कदापि क्षीयते। अग्निं प्रज्वालय ध्याय, तव प्रियं अतिथिं, गाथया स्तौमि; तव स्तोत्रैः अमृतं आह्वय; देवेषु देवः एव विजयं लभते, देवेषु देवः एव प्रियः भवति। प्रज्वलितम् अग्निं, शुचिम्, दीप्तिमन्तम्, यज्ञस्य पूर्वं, स्तोत्रेण स्तौमि; स प्राज्ञः, बहुदातृ, अनृणः, ऋषिः, वरेण्यः, सर्वजन्मा। त्वं, अग्ने, अमृतदूत, युगान्युगानि हविःवाहनः, स्तुत्यः रक्षिता; देवाः मर्त्याश्च, सदा जाग्रन्तः, त्वां, सर्वव्यापिनं लोकपतिं, उपवेशयन्। अलङ्कृतः, अग्ने, त्वं उभे ऋते अनुयासि, देवदूतः, लोकान् विचरामि; वयं तव प्रज्ञां सौमनसं वृणीमहि—त्वं त्रिधा अस्माकं रक्षां कुरुष्व, प्रसीद। तम् सुचिरमुखम्, मनोहरदर्शन्, प्राज्ञम्, वयं, विज्ञाय, मित्रं इव इच्छामः; स सर्वकर्माणि जानन्, अमृतान् प्रति हविः निवेदयतु। अग्ने, यः तुभ्यं प्रज्ञां वहति, तं त्वं पालयसि, पोषयसि, वीर; भागो वा दीधितिर्यज्ञस्य, त्वं तं बलसम्पद्भ्यां पूरयसि। त्वं, अग्ने, अस्मान् रिपोः पातय; त्वं, महाबल, अपवादात् रक्ष; तव प्रवाहः अस्माभिः सह संगच्छतु, काम्यं धनं समृद्धं आगच्छतु। अग्निः एव होतारः, गृहेश्वरः, स राजा, सर्वजन्मा, जातवेदाः; स देवेषु मर्त्येषु च यज्ञाय श्रेष्ठतमः—स हविर्युत्, यजमानान् नेतु। अग्ने, यदा त्वं, होतः, दीप्त्या, जनस्य यज्ञमधि अधिष्ठासि, त्वमेव यजमानः; सत्येन महत्त्वेन च त्वं यजसि—आनय आज्यं, कनिष्ठ, यत् अद्य तव अस्ति। तुभ्यं, यज्ञाय, सुसंस्कृताः पन्थानः विधीयन्तां; पृथिव्यां च दिवि च त्वां यज्ञाय स्थापयन्तु; उदार, वीर्यवन्, अग्ने, वयं सर्वाः आपदः तराम—तव सहाय्येन वयं ताः तराम। अग्ने, स्वदेवैः सह, आ व्रज, ऊर्णायाः गर्भे उपविश; हविर्युक्तं यज्ञं नेतु, सवित्रे नेष्टृरिव, यथायथं यजमानस्य। एष एव अग्निः, अथर्वाणं इव, प्राज्ञैः प्रज्वलितः; तम्, प्रेरयितव्यम्, कृष्णाद् दारोः, अरण्या आ ह्रियन्ति। देवेषु प्रियत्वाय, सर्वमङ्गलाय, जातो भव; अमृतान्, सत्यधृतः, उपगच्छ, देवेषु यज्ञं स्पृश। वयं, गृहपतये, अग्ने, त्वां महान्तम् नरासु समिधा कृतवन्तः; अस्माकं गृहाग्नयः स्थिराः सन्तु—तव तीक्ष्णेन तेजसा, अस्मान् सर्वतः पालय। त्वं, अग्ने, सर्वेषां यज्ञानां होतारः, सर्वेषु नियोजितः; देवैः सह, मनुष्येषु। तव मधुरैः जिह्वाभिः, यज्ञे, महत्त्वेन यज; देवांश् आनय, पूजय। त्वं, प्राज्ञ, यज्ञस्य पन्थानः, देवयानानि च, साक्षात् वेत्सि, अग्ने, यज्ञेषु, ध्यायमान। त्वां अहं प्रार्थये, यथा भरतः अश्वैः, जयकामः; स त्वां यज्ञे यजमानः अर्चत्। त्वं, अग्ने, एतानि बहूनि धनानि दिवोदासाय सोमपवित्रे, भरद्वाजाय सेवमानाय च ददासि। त्वं, अमृतदूत, दिव्यान् जनान् आनय, स्तोत्रस्य शुभम् शृण्वन्। त्वं, अग्ने, मर्त्यैः आहूयसे, स्वराज, देवानां प्रियत्वाय; यज्ञेषु त्वां देवम् उपासते। तव दृश्यं रूपं, तव चिच्छिकां, उदार, सर्वे कामयमानः देवाः हर्षेण गृह्णन्ति। त्वं होतारः, मनुना नियोजितः, ज्वलनः ज्ञानिनां श्रेष्ठः; अग्ने, स्वर्गकुलानि यज। अग्ने, अत्रागच्छ, स्तुतः, हव्यग्रहणाय; होतारं सन्निषीद, बर्हिषि। त्वां, समिध्भिः पोषयामः, अङ्गिरस्, घृतैः—दीप्यस्व, कनिष्ठ। देव, वयं ते कीर्तिं महद् बलं च यच्छामः, अग्ने। त्वां, अग्ने, अथर्वा पद्मात्, सर्वस्य सृष्टेः शीर्ष्णः मन्थयत्। त्वाम् एव, ऋषिः दध्यञ्च, अथर्वणः पुत्रः, प्रज्वलयत्—त्वं वृत्रघ्न्, पुरांदरोऽसि। त्वाम् एव, महाबल, पथ्यः प्रज्वलयत्—शत्रुघ्नेषु श्रेष्ठः, युद्धे धनदः। अत्रागच्छ, अग्ने, एतानि विविधानि वचांसि ते वक्ष्यामि; एभिः हविभिः त्वाम् वर्धयेम। यत्र तव मनः, तव परमा प्रज्ञा स्थापितम्, तत्र त्वं वासस्थानं स्थापयसि। एवं स अग्निः, देवो देवेषु, मर्त्येषु च, स्तुत्यः, पूज्यः, हविर्भिः सम्पूजितः, सर्वेषां यज्ञानां होतारः, त्रातारः, रक्षिता च भवति। तेन वयं सर्वाः आपदः, द्वेषः, दुःखं च, तस्य सहाय्येन, सम्यक् अतिक्रामामः।